St. Alphonsus de Liguori, The Gentle Shepherd BY: PATRICIA MITCHELL - . As he grew closer to the Lord, Alphonsus came to see the futility of numerous rules.

by Patricia Mitchell, author of Living as a Confident Daughter of God: A Faith-Sharing Guide for Catholic Women 

see for complete version this link Word among us

St. Alphonsus Liguori was canonized in 1839, only 52 years after his death—the only professional moral theologian ever to be officially declared a saint by the Church. In 1871 he was made a doctor of the Church and, in 1950, he was named a patron of confessors and moral theologians.

An eighteenth-century European Catholic seeking to please the Lord might have had reason to despair. The prevailing theology of the day depicted God as a stern taskmaster who laid impossible burdens on his creatures. In this view, God expected blind obedience to a long list of rules.

It was not uncommon for confessors to withhold absolution and discourage people from receiving Communion too frequently. The law seemed to be everything, and individual human conscience had little, if any, say in determining the rightness of an action. A popular manual for confessors, noted one dissenting priest, breathed “fury, passion, sternness and fanaticism” and drove “the faithful to desperation.”

Alphonsus Maria de Liguori, a Neapolitan nobleman, was formed in this strict “Rigorist” tradition, and it left an indelible mark on his character. Especially in his younger days, Liguori was scrupulous to a fault, always worried that he had somehow offended God. It is one of the ironies of Church history that this lawyer-turned-priest revolutionized theology and pastoral practice with an approach that (according to the same priest quoted above) preached “charity, sweetness and moderation.” Although scorned by leading theologians of his time, many of Alphonsus’s works have become treasured Christian classics whose relevance endures to this day.

Why did his teachings strike such a chord? Most likely because they were rooted in his own experiences in prayer and as a pastor. As he grew closer to the Lord, Alphonsus came to see the futility of numerous rules. Keenly aware of God’s love—most vividly expressed in the Passion—he sought to preach this love and to show how deeply God desires our love in return.

1 Augustus H. Alfonsus Maria Liguori, bisschop en kerkleraar - getijdengebed

 

Alfonsus werd in 1696 te Napels geboren; na zijn promotie in het burgerlijk en kerkelijk recht werd hij priester en stichtte hij de congregatie van de Allerheiligste Verlosser (redemptoristen). Om het christelijk leven onder de mensen te bevorderen wijdde hij zich aan de prediking en schreef hij boeken, vooral op het gebied van de moraaltheologie, waarvan hij sindsdien als een meester geldt. Bisschop gekozen van Santa Agata dei Goti, trad hij na korte tijd af en stierf hij in 1787 ten huize van zijn medebroeders in Pagani.

Uit de geschriften van de heilige Alfonsus Maria Liguori, bisschop van Santa Agata dei Goti († 1787)

De liefde tot Christus.

Heel de heiligheid en de volmaaktheid van de ziel berusten op de liefde tot Jezus Christus, onze God, ons hoogste goed en onze Verlosser. Deze liefde is het die alle deugden die de mens naar de volmaaktheid leiden, tot eenheid brengt en in stand houdt.
Of verdient God soms niet al onze liefde? Eeuwig heeft Hij ons al lief. ‘Bedenk goed, mens,’ zo spreekt Hij ons toe, ‘dat Ik je voorging in mijn liefde voor jou. Je had het daglicht nog niet gezien en zelfs de wereld bestond nog niet of Ik beminde jou al. Zolang Ik ben, bemin Ik jou.’
Omdat God wist dat de mens zich liet lokken door weldaden, wilde Hij hem door zijn geschenken verplichten tot liefde voor Hem. Ik wil jacht maken op de mensen om Mij te beminnen met die strikken waarmee zij zich laten vangen: met teugels van liefde (vgl. Hos. 11, 4). Daartoe dienden alle geschenken waarmee Hij de mens overstelpte. Nadat Hij hem een ziel geschonken had, die naar zijn eigen beeld begiftigd was met geheugen, begrip en vrije wil, en nadat Hij hem een lichaam gegeven had dat voorzien was van zintuigen, schiep Hij voor hem ook de hemel en de aarde en een grote natuurlijke rijkdom. Dat alles schiep Hij uit liefde voor de mens, opdat al dat geschapene ten dienste zou staan van de mens en opdat de mens van zijn kant Hem zou beminnen uit dank voor zoveel weldaden.
Hij wilde ons niet alleen die mooie schepping geven, maar om onze liefde te winnen ging Hij zelfs zover dat Hij zichzelf totaal aan ons schonk. De eeuwige Vader gaf zijn enige Zoon aan ons. Toen Hij zag dat wij allen dood waren door de zonde en verstoken waren van zijn genade - wat deed Hij toen? Gedreven door zijn onmetelijke, ja, zoals de Apostel zegt, door zijn grote liefde voor ons (vgl. Ef. 2, 4 - Vulg.), zond Hij zijn beminde Zoon die voor ons de schuld zou voldoen en ons zou terugbrengen tot het leven dat ons door de zonde ontnomen was.
Met zijn Zoon, die Hij niet heeft gespaard om ons te vergeven, schonk Hij ons tevens elk goed: genade, liefde en het paradijs. Dat alles is ongetwijfeld minder waard dan zijn Zoon. ‘Hij heeft zelfs zijn eigen Zoon niet gespaard, voor ons allen heeft Hij Hem overgeleverd. En zou Hij ons na zulk een gave ook niet al het andere schenken?’ (Rom. 8, 32).

1 August - St. Alphonsus Liguori : Doctor of Moral Theology

Alphonsus Liguori was patron saint of moral theologians because of his brilliance; he is also patron saint of the work of lay people because of his productivity. He was born in 1696 in Naples, Italy, the oldest of seven children. He was soon known as a child prodigy—he earned a doctorate in law by the age of 16.