zondag 16 december 2018

Kerstliturgie in Priorij Thabor 2018



Maandag 24 december
17.00u Ie Vespers van Kerstmis (kloosterkapel)
               Genealogie van O. H. Jezus Christus volgens het Evangelie van Mattheus
               Gregoriaans gezongen
23.00u  Metten van Kerstmis / Lezingenofficie (kloosterkapel)
24.00u Nachtmis (kloosterkapel)

Dinsdag 25 december
HOOGFEEST VAN KERSTMIS / 1E KERSTDAG
09.30u Conventsmis (kloosterkapel)
17.00u IIe Vespers van Kerstmis met Uitstelling
               Zegen met het Allerheiligste

Woensdag 26 december
2e Kerstdag
09.30u Deelname aan de Hoogmis in de basiliek

Prorij Thabor
Aan de Berg 3 (rechts achter de Basiliek op de Kerkberg)
6077 AC Sint Odilienberg
tel. 0475 53 20 74
e-mail inlichtingen@priorijthabor.nl

vrijdag 14 december 2018

Kloosterpraat - Mee-zingen in het koor - wat de moeite waard is, komt je doorgaans niet aangewaaid.

Vandaag vieren we de gedachtenis van Sint Jan van het Kruis.

Voor wie zich, zoals ik, nooit heeft toegelegd op (actief) zingen (en dan ook nog van het Gregoriaans), is het een aandacht vragend element om zo snel mogelijk zo goed mogelijk te gaan zingen. "Zo snel mogelijk" is, denk ik, in mijn geval verscheidene jaren en aanzienlijk meer dan twee.

Het helpt een beetje, dat ik altijd veel van Gregoriaans en het koorgebed heb gehouden maar daarmee ben je er niet. Er moet worden gewerkt. Dat is goed - wat de moeite waard is, komt je doorgaans niet aangewaaid of het nu piano spelen, voetballen of processtukken schrijven is. Zingen en in het algemeen kloosterling zijn heeft ook een zuiver ambachtelijke kant en dat moet je leren. Ik heb gemerkt dat er in het klooster grote ervaring en groot enthousiasme is om nieuwelingen het vak te leren vanaf de bodem. Zo hebben op de Kerkberg vanaf de vijftiende eeuw kloosterlingen van de Orde van het Heilig Graf het vak geleerd! Ook hier geldt vakmanschap is meesterschap:



Terug naar Sint Jan van het Kruis. Bij de gezangen van de H. Mis sla je in het Graduale Romanum 1974 p. 632 op. Daar staat dat Sint Jan van het Kruis, priester en kerkleraar is. Op 632 zien we dat de introïtus op p. 494 staat uit het gemeenschappelijk deel voor kerkleraren: Os iusti meditabitur. Die klinkt zo:


Is er de voorafgaande dag tijd over, dan oefen ik met filmpjes van youtube zoals bovenstaand. Is de tijd er niet zoals gisteren, dan zet ik tijdens de H. Mis mijn geluid zacht en doen aan "learning by doing". 

Daarnaast krijg ik voor iedere dag zangles voor de delen die ik zelf moet voorzingen (antifonen en inzetten van psalmen). Die neem ik op en zet ik geordend op de harde schijf. Daarmee oefen ik op mijn kamer op de niet voor nachtrust bestemde uren. Ik ben daarin gelukkig niet de enige! Soms gaat  het dan goed, soms ook niet.

Minimaal een keer per week repeteren alle zusters gezamenlijk. We nemen dan de gezangen van de komende week door onder leiding van de rectrix cantus. Dat is niet zelden een uitputtingsslag maar dat doet er niet toe! Het gaat om het liturgisch gebed dat wij namens en ten behoeve van alle mensen voltrekken. Dan is alleen het beste goed genoeg.

Op de Kerkberg klinkt binnen en buiten de liturgie muziek.

donderdag 13 december 2018

Nieuwe reeks: Kloosterpraat De Kerkberg in Sint Odiliënberg


Het was nog in het pre-routeplanner tijdperk, toen ik de eerste keer op zoek ging naar de Kerkberg. Dat viel niet mee. Na een lange rit uit Rotterdam maakt ik de bocht naar het Kerkplein en daar rees de Kerkberg boven zijn omgeving uit, een beeld van on-Nederlandse, overweldigende schoonheid: vier monumenten op een berg te midden van het groen.

De aarde heeft zich geplooid tot een natuurlijk verhoging, net als bij de Mont Saint Odile, de Mont Saint Michel, la Butte Montmartre, en de Colline Eternelle in Vézelay. En op al deze heuvels en bergen staan kerken en kloosters. Dat is geen toeval. Psalm 24,3 zegt het zo: Wie mag de berg van Jahweh bestijgen, wie mag zijn heilige stede betreden? “Doe uw schoenen van uw voeten, want de plaats waarop gij staat is heilige grond” (Exodus 3,5).

“Soldaten, 40 eeuwen kijken op U neer”, zei Napoleon op 21 juli 1798 bij de piramiden van Gizeh. Dat was voorzichtig geschat, want deze piramiden waren toen 44 eeuwen oud. Geen 40 (of 44) eeuwen maar toch zeker 13 eeuwen is de Kerkberg een plaats van christelijk geloof. Ook voor die tijd werd de Berg al centrum van geloof. De Romeinen namelijk bouwden er een altaar. IDaar woonden in de achtste eeuw de heilige geloofsverkondigers in de Gelderse streken, Wiro, Plechelmus en Otgerus. Toen zij daar kwamen in 707 5 was er al een klooster. In de negende eeuw werd de Kerkberg als rijksdomein geschonken aan het prille aartsbisdom Utrecht als beschermingsplaats tegen de opdringende Noormannen. Bisschop Balderik van Utrecht bouwde er in de 12e eeuw een prachtig klooster met kapittelkerk met twee torens. Sinds 1434 is Orde van het Heilig Graf op de Kerkberg en stichtte de illustere bisschop-prior Jan van Abroek van daaruit direct tien en indirect tientallen kloosters in Europa.

Het bisdom Roermond is gesticht vanaf de Kerkberg. Het restkapittel van de Kerkberg ging in de dertiende eeuw naar Roermond en werd daar het Heilige Geestkapittel, dat het kapittel zou worden van de eerste bisschop Lindanus. Het was dan ook geen toeval dat afgelopen zaterdag bij de bisschopswijding in de litanie van alle heiligen ook expliciet de voorspraak van de heilige Wiro, Plechelmus en Otgerus werd afgesmeekt. Orate pro nobis, zongen wij toen, in het slot gekluisterd aan de buis.

Dagelijks vele malen zongen en zingen er de Kanunniken en Kanunnikessen op de Kerk Gods lof. Er kwamen een kapel, een kerk, een klooster en een school. Al eeuwenlang is de Kerkberg ook een bedevaartsplaats voor de H. Odilia en het illustere eerder genoemde drietal de heiligen Wiro, Plechelmus en Otgerus. Het is een centrum van geloof inclusief geloofsonderricht. Er werden in 2018 zo'n 80 groepen rondgeleid en vele duizenden bezoekers bezochten de Basiliek voor Heilige missen, de Vespers, de Muziekcarrousel van de HVR, Odiliazondag, de gemeentelijke Geluksdag, de Open Monumentendag, het Patroonsfeest, de Sacramentsprocessie en de culturele manifestatie Kunststroom.

Nog steeds komen er dagelijks vele bezoekers naar de Kerkberg, en soms zochten zij die niet eens, maar lopen of fietsen er bijna tegen aan. Ook zij zijn onder de indruk, schieten foto’s en bestijgen de berg. Op de Kerkberg is God dichterbij – voor wie Hem zoekt. “”Zoekt de Heer nu Hij zich vinden laat, roept Hem aan nu hij nabij is” (Jesaja 55,6).

Later, in het routeplanner tijdperk zou het metalen stemgeluid bij aankomst op de Kerkberg tegen mij zeggen: “U hebt uw bestemming bereikt”, waarop ik als kind van mijn tijd in het geluidledige antwoordde: “Dat maak ik zelf wel uit”. Toch woon ik er nu sinds november 2017 zelf …. als kloosterling in de Priorij Thabor van de Orde van het Heilig Graf.


zondag 2 december 2018

Traditional Advent Hymn: O Come, O Come Emmanuel

Bericht voor lezers "Breek Uw tent op, ga op reis, naar het land dat Ik U wijs"


Dierbare lezers,

De Advent is weer begonnen. Iedere jaar opnieuw volgen we in de liturgie de Grote Geheimen van de Menswording van Christus, zijn Aanwezigheid in de H. Mis, zijn Dood en Verrijzenis.
In een klooster leef je dicht bij de Liturgische Tijd en dus ook bij deze Heilige Geheimen.
Verleden jaar ging alles om deze tijd nog een beetje aan mij (als postulant) voorbij - wennen aan het basale leven in een klooster verdringt zelfs goeddeels de liturgische tijd, maar dit jaar kan ik met mijn volle aandacht de Advent gaan vieren.

Ook dit weblog is inmiddels gereactiveerd. Lezers die zich in de steek gelaten hebben gevoeld en mij dat lieten weten, hadden gelijk, maar de afgelopen jaren vroegen andere dingen al mijn tijd.

Ik neem mij nu voor regelmatig te schrijven over wat mij bezighoudt - en dat kan zijn op velerlei terrein. In het canonikale leven van de Orde van het Heilig Graf staat de liturgie centraal, maar daarnaast is er aandacht voor andere aangelegenheden die passen binnen het kloosterleven.

"God is voor ons allen op geen enkele andere wijze te vinden is dan dat wij Hem tegemoet gaan als de Komende, die verwacht en verlangt dat wij opbreken".
(Joseph Kardinal Ratzinger, Vom Sinn des Christseins, p. 30 e.v. over de Advent opgenomen in Mitarbeiter der Wahrheit. Gedanken für jeden Tag (van dezelfde auteur). Pfeiffer, München 1979, p. 364). 



Missa XVII - In Dominicis Adventus et Quadragesimae - Kyrie C met zoveel vreugde vanmorgen weer gezongen

dinsdag 27 november 2018

Les Inoubliables de la Chanson Française





Zoveel herinneringen aan Parijs en aan de chansons.

Lea feuilles mortes - om te beginnen.
en natuurlijk Non, je ne regrette rien!


zondag 25 november 2018

Christus Vincit - 28 February 2013



met dank aan fr. Stefan Ansinger O.P.

Graham Greene The Power and the Glory


Also a book of my "Bildungsgeschichte" - Nobody is perfect and you always have to go on and on and on....

I thank Aleteia,com

"Graham Greene and his priest taught me to forgive myself, to see the good in everything, even if that good is mixed with imperfection, and that even a broken and inadequate person can be an instrument of blessing. The whiskey priest is a deeply flawed man, but he’s also a hero.

This was the realization that sparked my imagination and changed my entire self-perspective. We learn who we are not through becoming like everyone else or by achieving an arbitrary standard of perfection, but through pouring our unique, messy, beautiful lives into our dreams. You don’t have to be perfect to accomplish great things. Today, I am a priest"

GREGORIAANS Goede Herder Christus Koning

Christ The King Meditation to Zadoc the Priest





A mediation on Jesus Christ as King, unrecognised by the Roman Empire who ironically titled Him "King of the Jews" on Good Friday / Easter to Zadoc the Priest

vrijdag 30 maart 2018

Holy Week Processions in Malaga Semana Santa

Good Friday - The solemn, muted atmosphere is preserved until the Easter Vigil.



Good Friday is the day on which Catholics commemorate the crucifixion of Jesus Christ. Catholics are joined by almost all other Christians in solemn commemoration on this day. It is also a legal holiday around much of the world.

According to the gospels, Jesus was betrayed by Judas on the night of the Last Supper, commemorated on Holy Thursday. The morning following Christ's arrest, he was brought before Annas, a powerful Jewish cleric. Annas condemned Jesus for blasphemy for refusing to repudiate Annas' words that He was the Son of God. From there, Jesus was sent toPontius Pilate, the Roman governor of the province.

Pontius Pilate questioned Jesus but found no reason to condemn Him. Instead, he suggested Jewish leaders deal with Jesus according to their own law. But under Roman law, they could not execute Jesus, so they appealed to Pilate to issue the order to kill Jesus.

Pilate appealed to King Herod, who found no guilt in Jesus and sent Him back to Pilate once again. Pilate declared Jesus to be innocent, and washed his hands to show that he wanted nothing to do with Jesus, but the crowds were enraged. To prevent a riot and to protect his station, Pilate reluctantly agreed to execute Jesus and sentenced him to crucifixion. Jesus was convicted of proclaiming himself to be the King of the Jews.

Before his execution, Jesus was flogged, which was a customary practice intended to weaken a victim before crucifixion. Crucifixion was an especially painful method of execution and was perfected by the Romans as such. It was reserved for the worst criminals, and generally Roman citizens, women, and soldiers were except in most cases.

During his flogging, the soldiers tormented Jesus, crowning Him with thorns and ridicule.

Following his flogging, Jesus was compelled to carry his cross to the place of His execution, at Calvary. During his walk to the site of His execution, Jesus fell three times and the Roman guards randomly selected Simon, a Cyrene, to help Jesus.

After arrival at Calvary, Jesus was nailed to the cross and crucified between two thieves. One of the thieves repented of his sins and accepted Christ while on the cross beside Him. A titulus, or sign, was posted above Christ to indicate His supposed crime. The titulus read, "Jesus of Nazareth, King of the Jews." It is commonly abbreviated in Latin as "INRI" (Iesus Nazarenus, Rex Iudaeorum).

During Christ's last few hours on the cross, darkness fell over the whole land. Jesus was given a sponge with sour wine mixed with gall, a weak, bitter painkiller often given to crucified victims.

Prior to death, Jesus spoke His last words, "My God, my God, why have you forsaken me?" This line is the opening of Psalm 22, and it may have been common practice to recite lines of songs to deliver a greater message. Properly understood, the last words of Christ were triumphant. Guards then lanced Jesus' side to ensure He was dead.

At the moment of Christ's death, an earthquake occurred, powerful enough to open tombs. The long, thick curtain at the Temple was said to have torn from top to bottom.

Following the incredible events of the day, the body of Christ was removed from the cross and laid in a donated tomb, buried according to custom.

The events of Good Friday are commemorated in the Stations of the Cross, a 14-step devotion often performed by Catholics during Lent and especially on Good Friday. The Stations of the Cross are commonly recited on Wednesdays and Fridays during Lent. Another devotional, the Acts of Reparation, may also be prayed.

Good Friday is a day of fasting within the Church. Traditionally, there is no Mass and no celebration of the Eucharist on Good Friday. A liturgy may still be performed and communion, if taken, comes from hosts consecrated on Holy Thursday. Baptism, penance, and anointing of the sick may be performed, but only in unusual circumstances. Church bells are silent. Altars are left bare.

The solemn, muted atmosphere is preserved until the Easter Vigil.

dinsdag 27 maart 2018

Christian Holy Week in Jerusalem

Pro Deo Juridisch spreekuur in Priorij Thabor

Met ingang van de maand april 2018 zal op de eerste en derde woensdag van maand van 13.30u tot 14.30u een juridisch spreekuur worden gehouden in de Priorij. Adres: Aan de Berg 3, Sint Odilienberg. In de maand april is dit dus respectievelijk 4 en 18 april aanstaande.

Dit spreekuur wordt gehouden door Mevrouw Mr. H.D.L.M. (Erica) Schruer, sinds november 2017 postulant in het klooster en voor die tijd 33 jaar werkzaam als advocaat in Rotterdam. Mr. Schruer was werkzaam in de algemene praktijk en was sinds 1985 ook als adviseur van overheden en andere instanties en als lid van departementale adviescolleges betrokken bij de ontwikkeling van de schuldhulp.

Zij heeft als co-auteur meegewerkt aan verscheidene publicaties over incasso en schuldhulp in minnelijk en wettelijk traject en publiceert ook vanuit ons klooster hierover regelmatig in columns. Dat kan en wordt zelf toegejuicht. De Orde van het Heilig Graf heeft naast haar eerste taak van het kerkelijk gebed, altijd aandacht besteed aan concrete hulpverlening (het zogenaamde Vita Mixta, een combinatie van vita contemplativa (beschouwend leven) en vita activa (actief leven in de wereld)).

Van het klooster Hoogcruts (gesticht door Jan van Abroek vanuit de priorij in Sint Odilienberg  eind 15de eeuw) is bekend dat hulp werd verleend aan dorpelingen rond het klooster die in financiële nood verkeerden. De Priorij Thabor wil deze traditie doen herleven, nu daartoe de mogelijkheid bestaat.
Het spreekuur is bedoeld om mensen in het niet zelden moeilijk doordringbare juridische moeras bij conflicten, overheidshandelen en hulpverlening de weg te wijzen eventueel met inschakeling van tweedelijns rechtsbijstand. Ook kunnen beperkte interventies worden gepleegd middels telefonisch contact en brieven. Gelet op de clausuur (slot) van het klooster zullen geen procedures worden gevoerd: kloosterlingen blijven in het klooster.

De activiteit van het klooster is evenals de andere activiteiten geheel Pro Deo, dat wil zeggen dat daaraan geen kosten zijn verbonden.  Van wie zelf zijn rechtsbijstand kan betalen, wordt verwacht dat hij geen beslag legt op de naar haar aard beperkte spreekuurcapaciteit.

Wie een beroep doet op het spreekuur kan zich vooraf melden uitsluitend via inlichtingen@priorijthabor.nl, dan wordt per mail een tijd afgesproken. Binnenlopen zonder afspraak kan ook, maar dan bestaat de kans dat even moet worden gewacht.
In beginsel worden geen dossiers aangelegd. Hooguit een copie gemaakt voor een beperkte interventie als hiervoor omschreven.

zaterdag 24 maart 2018

Over werken van barmhartigheid, kapotprotocolleren en de opdracht van de Kerk anno nu


Het zou mij niet verbazen, als de modale millennial (MM) niet weet wat “barmhartigheid” is.

Was dat alleen een formele kwestie -kent de inhoud wel maar het woord niet- dan is er nog mee te leven- zij het node. Ik sluit echter niet uit dat de MM ook niet weet wat de inhoud van het begrip is. Het is mijns inziens daarom hoogst nodig dat om te beginnen de inhoud en vervolgens ook de bewoording van het begrip barmhartigheid wordt gekend. “Ut cognoscant te solum verum Deum et quem misisti Iesum Christum” – Dat zij U kennen, de enige waarachtige God en Jezus Christus die Gij gezonden hebt[1].

De kern van het geloof – mijn geloof – is de liefde. Die liefde wordt verkondigd, gevierd (liturgie), maar ook bewezen door daden (“werken). “Fides sine operibus mortua est” – het geloof zonder werken is dood[2]. “De dienst van de liefde is voor de Kerk niet een soort welzijnswerk dat men ook aan anderen kan overlaten, maar hoort tot haar wezen en is een onmisbare uitdrukking van haar wezen", schrijft paus Benedictus XVI in zijn sociale encycliek “Deus Caritas est”[3].

Christenen hebben zich vanaf de eerste christentijden toegelegd op de beoefening van werken van barmhartigheid[4]: hongerigen spijzigen, dorstigen laven, naakten kleden, vreemdelingen herbergen, de zieken verzorgen, de gevangenen bezoeken, doden begraven. De barmhartige Samaritaan ontfermde zich over een man die op weg van Jeruzalem naar Jericho in handen was gevallen van rovers, terwijl de Leviet doorliep om zijn handen schoon te houden [5].

Weeshuizen, ziekenhuizen, armenhuizen, scholen en maatschappelijk waren eeuwenlang daarvan de zichtbare tekenen, totdat de overheid haar positie zo verstevigde dat zij deze klassieke taken overnam van de Kerken overnam en in een samenstel van regelingen de verzorgingsstaat componeerde. De door mij zeer gewaardeerde socioloog Prof. J.A.A. van Doorn, bij wie ik organisatiesociologie heb gevolgd, schreef in 1982 over de verzorgingsstaat: “Nu …. lijkt het bouwwerk (de verzorgingsstaat) vrijwel voltooid. Op onderdelen is nog verbetering mogelijk, maar de omtrekken staan vast”[6].

Prof. Van Doorn hoewel geniaal, had het hier mis. De economische crisis vanaf 2008 en twee kabinetten Rutte waren genoeg om de grondslagen van de verzorgingsstaat te ondermijnen (bijvoorbeeld WMO, Jeugdzorg en Participatiewet) en daarmee ook de overheidsinstellingen die zich eerder hadden verdrongen de klassieke christelijke taken over te nemen. Zij deden dat onder de paraplu van de verzorgingsstaat in nieuwe instellingen de afgelopen tien jaar op een wijze waarin niet zelden “de werken” kapot werden geprotocolleerd.

Daar werden bijvoorbeeld zelfs cursussen in gegeven bij invoering van de Wet op de gemeentelijke schuldhulp ín 2012: hoe maak ik het beleidsplan zodanig dat ik zo min mogelijk mensen help (en wezen dan een (schuld)hulpvraag bijvoorkeur af zonder beschikking zodat de justitiabele niet wist van zijn rechtsmiddelen).

Vanaf 1984 zag ik in Nederland de schuldhulp perverteren tot een vehikel dat zijn oorspronkelijke doel had verschoven van hulp naar zelfbehoud en dat de doelgroep, de mens in nood leek te zijn vergeten. Gemeenten maakt eerst de schuldhulp ontoegankelijk en waren vervolgens verbaasd dat de nood bleef en de vorm van de hulpverlening verschoof naar het beschermingsbewind. Effectief zien we nu verder de Wsnp langzaam maar zeker buiten beeld raken. In een steeds langer wordende reeks artikelen in De Correspondent constateert Jesse Frederik hoe groot de schuldennood is en hoe weinig daaraan gebeurt.

Tempora mutantur en nos mutamur in illis – de tijden veranderen en wij veranderen in de tijd. “De Kerk stemt zich in elke tijd opnieuw af op wat haar te doen staat”, schrijft het bisdom Rotterdam op haar website[7] . Een Kerk die zich in deze tijd “afstemt op hetgeen haar te doen staat” zou tot een structureel antwoord moeten komen op de hulpvraag die haar vanuit het veld van de schuldenproblematiek wordt toegeschreeuwd. 

En zo zouden millennials door daden kunnen leren wat christelijke barmhartigheid inhoudt.

Deze column is verschenen in het Tijdschrift voor Beschermingsbewind



[1] Joh. 17, 2 Neovulgaat en Statenvertaling omdat deze dicht bij het Latijn blijft.
[2] 2 Jac.26. Neovulgaat, eigen vertaling.
[3] Paus Benedictus XVI, Deus Caritas est, paragraaf nummer 25, zie www.rkdocumenten.nl
[4] Matteus 25, 35-36
[5]Lucas 10: 25 - 37
[6] J.A.A. van Doorn & C.J.M. Schuyt, De stagnerende verzorgingsstaat. Boom, Meppel / Amsterdam, 1982, p. 8.
[7] https://www.bisdomrotterdam.nl/bisdom-rotterdam/wat-geloven-wij/missie-en-visie