zaterdag 29 maart 2008

Jaarverslag NVVK 2007 is uit!

Voorzien van de epitheta “Toonaangevend en springlevend” heeft de NVVK een jaarverslag 2007 uitgegeven, waarvoor met recht de epitheta kunnen worden gebruikt.

Met ijver en toeleg wordt gewerkt aan de schuldhulpverlening nieuwe stijl, die thans met begeleiding bij alle leden wordt “uitgerold”. De invoering van het stabilisatietraject en de flexibiliteit die in het minnelijk traject wordt ingebouwd maken de hulpverlening laagdrempeliger – plaatselijke wachtlijst-problematieken daargelaten.

Het 75-jarig bestaan is in stijl gevierd – de aanwezigheid van de bisschop van Rotterdam even niet meegerekend, compleet met de uitgave van een fraaie jubileumbundel. Het slagingspercentage in het minnelijk traject loopt voorzichtig omhoog, en van overheidswege bestaat steeds meer aandacht voor en erkenning van de schuldenproblematiek en de noodzaak daarvoor adequate middelen ter beschikking te stellen.

Boeiend zijn de twee interviews: een 27 jarige ex-verslaafde die is afgekickt en met behulp van de GKB Den Haag haar schulden saneert, een budgetcursus heeft gevolgd, terwijl zij tevens via een zogenaamde ooievaarsbaan weer aan werk is geholpen.

De Haagse wethouder Kool gaat in op de projecten op scholen (“Money-maand”), budgetcursussen en het belang van het gemeentelijke pandhuis, waarvan de dienstverlening zal worden uitgebreid van het belenen van goud en sieraden naar andere duurzame verbruiksgoederen, ook om daarmee tegenwicht te geven aan commerciële pandhuizen die woekerrentes rekenen. Mij spreekt aan dat de wethouder het belang van wederkerigheid benadrukt. Wij helpen de schuldenaar, maar de schuldenaar moet zelf ook doen wat hij kan door zijn situatie in positieve zin te beïnvloeden, het zoeken naar werk daaronder uitdrukkelijk begrepen. In Den Haag zijn in 2007 3.500 mensen aan werk geholpen. Innovatief is zijn gedachte een fonds te vormen uit afdrachten bij opvraag gegevens BKR en boetes van misleidende kredietreclames dat wordt benut. Overigens is het “kwartje van Kool” wel oude wijn in nieuwe zakken, aangezien eerder de toenmalige directeur van de GKB Den Haag, de heer P. Duijndam, inmiddels erevoorzitter van de NVVK, deze mogelijkheid in het grijze verleden ook al eens heeft geopperd. Misschien is daarvoor nu meer draagvak dan toen.

Het jaarverslag is lezenswaardig voor iedereen die betrokken is bij de schuldenproblematiek. Het is daarom zeer prijzenswaardig dat het integraal downloadable is, zie http://www.nvvk.eu/Actueel.aspx?PageID=7

woensdag 26 maart 2008

Alternatieve vorm van schuldregeling

Op Borneo heeft een man in schuldproblemen zijn eigen ontvoering in scene gezet teneinde zijn vader en broer losgeld te laten betalen, dat hij zou kunnen gebruiken om zijn stijgende schulden te betalen.

Na de orgaandonatie en de geensceneerde verdwijning is dit weer een nieuwe loot aan de stam van de alternatieve oplossingen, die alle beslist geen navolging verdienen.

Zie http://www.brunei-online.com/bb/wed/mar26b5.htm

Initiatief wetsvoorstel CDA voor verbod televisiereclame lenen

CDA-Tweede Kamerlid Mevrouw Blanksma heeft in een interview uitgezonden door RTL4 verklaard, dat het CDA een initiatief wetsvoorstel zal indienen teneinde te komen tot een verbod van televisiereclames voor lenen. Zij verwacht daarvoor een kamermeerderheid te kunnen vinden. Gegeven de terughoudendheid van het kabinet, meer specifiek minister Bos, lijkt dit een goede weg om een doorbraak te forceren en daarmee een dam te leggen om verdere overcreditering te remmen.

Over vrouwen, creditcards en sparen.

Volgens een vandaag onder meer in het FD gepubliceerd onderzoek van de Nederlandse Credit Europa Bank maken vrouwen in Nederland relatief weinig gebruik van een creditcard. Slechts 2 procent gebruikt het plastic minimaal een keer per week. Dat is veel minder dan andere Europese vrouwen. In Polen gebruikt 52 procent minimaal een keer per week de creditcard. In Groot-Brittannië is dat 42 procent. Nederlandse vrouwen gebruiken in 94% van de gevallen de bankpas minimaal een keer per week. Vrouwen in Nederland zijn volgens het onderzoek als de meest spaarzame. Van de ondervraagden zegt 71 procent maandelijks een vast bedrag van minimaal 100 euro te sparen.

Maar als in Nederland het aantal schulden en de gemiddelde hoogte van een schuldenpakket in een problematische schuldsituatie steeds hoger wordt …. wie zijn daarvoor dan verantwoordelijk?

Uitspraak familiedrama Melissant: 15 jaar plus tbs

Bij vonnis van de Rechtbank Rotterdam van 18 maart 2008 is een man uit Melissant, die zijn echtgenote en dochter om het leven heeft gebracht, nadat schulden ad afgerond EURO 50.000,00 waren ontstaan en daarop incasso-activiteit werd ondernomen, veroordeeld tot een gevangenisstraf van 15 jaar en terbeschikkingstelling met dwangverpleging. De Rechtbank volgde het Openbaar Ministerie niet in de eis de straf tot 12 jaar te beperken wegens de verminderde toerekeningsvatbaarheid.

Zie ook http://observatrix.blogspot.com/2008/03/alweer-een-familiedrama-met-schulden.html

De feitelijke overwegingen van het vonnis, dat is geplaatst op rechtspraak.nl onder LJC: BC 7045, zijn afschuwelijk, juist door de objectieve beschrijving van de gebeurtenissen:

‘De verdachte trof, bij thuiskomst na een weekje vakantie met zijn gezin, diverse brieven van incassobureaus aan. In de daarop volgende dagen volgden nog meer incasso- en aanmaningsbrieven. De verdachte kon zijn financiële problemen niet meer overzien en heeft op dinsdagavond bedacht dat zijn gezin er helemaal niet meer moest zijn en dat het ombrengen van zijn gezin de volgende ochtend zou gebeuren. De verdachte kon zich, naar zijn zeggen, niet tegen deze gedachte verzetten.

Op woensdagochtend heeft de verdachte op voorhand de gordijnen gesloten en is vervolgens de hond uit gaan laten. Na terugkomst is hij met een hamer achter het gordijn bij de trap gaan staan en heeft daar zijn vrouw opgewacht. Toen zijn vrouw korte tijd later naar beneden kwam heeft hij haar van achteren aangevallen door met een hamer meermalen op haar hoofd te slaan. Daarna heeft de verdachte haar gewurgd. Toen de verdachte merkte dat zijn vrouw nog leefde is hij naar de keuken gelopen en heeft daar een mes gepakt, waarmee hij haar meerdere malen heeft gestoken in haar hoofd, de hals, de nek en de borst. Vervolgens heeft de verdachte de hond, Luna, meerdere malen met een hamer geslagen en met een mes gestoken. Daarna is de verdachte naar zijn dochtertje gegaan, die boven in haar slaapkamer was. Hij heeft haar in de ouderslaapkamer een verhaaltje voorgelezen en daarna geprobeerd haar te verwurgen, waardoor zij bewusteloos raakte. De verdachte heeft zijn dochtertje naar haar eigen bedje gebracht, is beneden het mes gaan halen en heeft vervolgens zijn dochtertje, die inmiddels weer bij bewustzijn was gekomen, gestoken in de hals en de borst. Zijn vrouw en dochtertje zijn tengevolge van bovengenoemde gedragingen overleden.

De verdachte heeft hen de daaropvolgende dagen in de woning laten liggen en gedaan of er niets aan de hand was. Zo ging hij dezelfde middag naar een garage om papieren af te leveren voor een pas gekochte auto en ging hij die avond bij vrienden eten. De volgende dag bezocht hij zijn vader met wie hij over uitgebrachte hypotheek-offertes sprak. Na de moorden verzond de verdachte ook (sms)berichten op naam van zijn -overleden- vrouw. Voor de hond, waarvan de verdachte wist dat deze nog in leven was heeft hij gedurende deze dagen niets gedaan. De verdachte is, na vergeefse pogingen ook zichzelf van het leven te beroven, uiteindelijk naar de politie gegaan”.

Vraag is of de aanwezigheid van schulden de exclusieve oorzaak is van het familiedrama. De persoonlijkheidsstructuur van de verdachte is zodanig dat mogelijk ook een andere oorzaak luxerend had kunnen zijn voor dezelfde reeks van tragische gebeurtenissen. Waren de schulden en incasso-activiteiten er niet geweest, dan was vermoedelijk niet de verdachte op dat moment tot de conclusie gekomen, dat levensberoving de enige resterende optie was.

Welke lering hieruit valt te trekken voor de hulpverlening is daarom gelet op het specifiek karakter van de casus niet eenvoudig te bepalen. Schuldpreventie kan er in algemene zin toe bijdragen dat minder schulden ontstaan. Bekendheid met hulpverlening en laagdrempelige bereikbaarheid van die hulpverlening (zonder wachtlijsten) kan ertoe bijdragen, dat debiteuren eerder hulp zoeken en vinden. De eerste stap zetten om hulp te zoeken blijft echter toch aan de debiteur. Of deze debiteur dat bij meer preventie-activiteit en grotere bereikbaarheid van hulpverlening dat had gedaan, betwijfel ik.

dinsdag 25 maart 2008

Geen dwangaccoord in vonnis Rechtbank Maastricht van 19 maart 2008

De Rechtbank Maastricht heeft een verzoek een schuldeiser tot medewerking te bewegen met toepassing van artikel 287a Fw afgewezen in een geval, waarbij de debiteuren een beroep hadden gedaan op de WSNP. De toepassing WSNP was in 2002 tot een einde gekomen, waarbij uit het vonnis overigens niet blijkt, of sprake is geweest van een tussentijdse beëindiging.

De Rechtbank acht het in beginsel mogelijk dat een beroep op artikel 187a Fw wordt gedaan in gevallen, waarin korter dan tien jaar geleden de WSNP van toepassing is geweest, maar weegt deze omstandigheid wel mee bij de beoordeling van de vraag, of een schuldeiser onredelijk handelt door medewerking te weigeren.

De Rechtbank acht voorts de constructie van een aanbod, waarbij periodiek wordt afgedragen (dus geen saneringsaanbod met betaling ineens) mede-bepalend voor de vraag, of een schuldeiser medewerking aan het dwangaccoord mag weigeren. Op deze wijze zijn er in de visie van de Rechtbank geen garanties dat er na het einde van drie jaar voldoende is gespaard om het aanbod gestand te doen. De Rechtbank acht het tenslotte twijfelachtig of de debiteuren de afspraken gedurende drie jaar gestand zullen doen nu zij maandelijks meer moeten afstaan aan hun schuldeisers dan het bedrag waarop de Recofa-VTLB-berekening uitkomt. Bij tegenvallers zal het moeilijk zijn afspraken na te komen, hetgeen wordt bevestigd doordat verzoekers na einde van een eerdere WSNP-toepassing opnieuw in schulden zijn geraakt.

De zaak is ingediend met medewerking van de Kredietbank Limburg. De niet-verschenen debiteur was zorgverzekeraar VGZ. Nog niet is bekend of rechtsmiddelen zijn ingesteld.

Achteraf beschouwd is jammer dat in deze a apriori moeilijke situatie van eerdere toepassing WSNP niet is gekozen voor een saneringsaanbod tegen finale kwijting, waarbij de Kredietbank Limburg een saneringskrediet zou hebben verstrekt en daarmee het risico uitsloot, dat verzoekers in hun relatie met de crediteur VGZ hun verplichtingen niet zouden nakomen.

De uitspraak is te vinden op rechtspraak.nl onder LJN: BC7133 en zal voor abonnees worden geannoteerd op de kennisbank schuldhulpverlening.

dinsdag 18 maart 2008

Wachttijdbekorting op Schouwen-Duiveland: pas op voor schijnoplossingen

De gemeente Schouwen-Duiveland vindt een wachttijd van acht weken voor schuldhulpverlening te lang. Daarom wordt extra geld (EURO 20.000,00) uitgetrokken voor personele versterking voor het voeren van de intake-gesprekken.

Wachtlijstbestrijding is op zichzelf natuurlijk prijzenswaardig, zeker wanneer deze relatief gesproken tamelijk kort is. Niettemin dreigt er een gevaar, wanneer de personele extra inzet alleen zou worden benut om meer intakegesprekken te voeren. Het stuwmeer verschuift dan immers alleen maar van de fase tot aan naar de fase direct na het intakegesprek en de aanpak van het probleem is daarmee nog niet dichterbij.

http://www.pzc.nl/regio/schouwen-duiveland/2828820/Korter-wachten-op-schuldhulpverlening.ece

maandag 17 maart 2008

"Virginity for sale"

De Britse Independent van vandaag beschrijft in een artikel over bizarre aanbiedingen op internet veilingen een wel zeer verwerpelijk geval van schuldregeling, dat zich in 2004 heeft afgespeeld:

"Rosie Reid, an 18-year-old Bristol University social policy student, tried to cut her debts by auctioning her virginity in January 2004. She received 400 offers before eBay halted the auction. Reid continued it on her own website and claimed to have accepted £8,400 from a 44-year-old BT engineer. She said she would rather sleep with a stranger than face poverty".

zie http://www.independent.co.uk/news/world/australasia/for-sale-my-life-in-oz-including-a-house-job-motorbike-clothes-and-of-course-a-barbie-796864.html

We hadden al de familiedrama's, waarbij kinderen worden meegesleept en vader en/of moeder kiezen voor hun "five minutes of fame" in plaats van voor een ordentelijk leven, waarin problemen onder ogen worden gezien en gepoogd wordt die tot een oplossing te brengen desnoods met opoffering van activa als woningen en auto's. Dit is een in ieder geval in Nederland nog niet beschreven variant -en dat zou ook maar zo moeten blijven.

zaterdag 15 maart 2008

Deurwaardersbespiegelingen over schuldenproblematiek

Deurwaarderskantoor Flanderijn met hoofdzetel te Rotterdam heeft op 12 maart 2008 een persbericht uitgegeven over positieve verwachtingen voor het jaar 2008. Dat is voor het kantoor verheugend maar zou op dit weblog niet vermeldenswaardig zijn, ware het niet dat het kantoor enkele interessante bespiegelingen wijdt aan de schuldenproblematiek, die ik integraal citeer aangezien het voor mij niet mogelijk blijkt een link naar het persbericht te leggen.

quote

Ondanks de nog steeds groeiende schuldenproblematiek wist Flanderijn ook een stijging van het netto incassoresultaat te realiseren, met andere woorden: er wordt beter geïncasseerd. Directielid Michel van Leeuwen meent dat dit voornamelijk het gevolg is van een integrale aanpak van de betalingsproblemen. “Succes in onze branche komt niet vanzelf. Je moet niet alleen debiteuren stevig en tegelijkertijd rechtvaardig aanpakken, je moet ook je opdrachtgevers van goed advies voorzien en goede contacten onderhouden met hulpverlenende instanties en werkgevers.”

De directie van Flanderijn wil dit jaar speciaal aandacht vragen voor maatregelen ter voorkoming van overkreditering. “Schulden kunnen nog steeds te gemakkelijk worden gemaakt”, zegt Van Leeuwen daarover. “Er zijn weliswaar reeds kabinetsmaatregelen aangekondigd, maar de overheid mag best eens vraagtekens zetten bij haar eigen handelswijze. Veel overheidsmaatregelen op het gebied van toeslagen en het zorgstelsel maken dat het steeds moeilijker wordt voor huishoudens om rond te komen. Niet alleen de huishoudens met lage inkomens maar zeker ook de middeninkomens. De Raad van Advies voor het NVVK heeft hiervoor overigens ook al aandacht gevraagd.”Volgens de Flanderijn-directeur liggen de verhoudingen in Nederland vaak scheef. “Waar sprake is van onmacht wordt hard ingegrepen, waar sprake is van onwil volgen halfzachte maatregelen. Uit verschillende onderzoeken blijkt telkens weer dat de betalingsmoraal in Nederland verslechtert. Bij ons ontstaat wel eens de indruk dat onwillige debiteuren zowel door de politiek als door de rechterlijke macht ten onrechte in bescherming worden genomen.”

Unquote

De ambtelijke verantwoordelijkheid van de deurwaarder wordt genomen door opvattingen te ventileren over schuldenproblematiek en regelgeving die daarbij past. Wat precies wordt bedoeld met het in bescherming nemen van onwillige debiteuren door politiek en rechterlijke macht, vraagt om nadere toelichting, die ik bij deurwaarder Van Leeuwen zal vragen en aan U doorgeven.

"Mensen met schulden in de knel" downloadable

Inmiddels is het LOSR-rapport "Mensen met schulden in de knel", dat op 12 maart 2008 is aangeboden aan de Staatssecretatis Aboutaleb te downloaden, zie http://www.mogroep.nl/index.php?p=141172 (rechterkolom).

Over dit rapport schreef ik eerder een bijdrage:
http://observatrix.blogspot.com/2008/03/mensen-met-schulden-in-de-knel.html

Nader bericht volgt, als ik de gelegenheid heb gehad het volledige rapport te bestuderen.

donderdag 13 maart 2008

Het "mortuarium" voor de duur van zes maanden: te mooi om niet digitaal vast te leggen

Vandaag gepubliceerd op rechtspraak.nl:

LJN: BC6630, Rechtbank Groningen, 100321/FT RK 08-124

Datum uitspraak:
28-02-2008

Datum publicatie:
13-03-2008

Rechtsgebied:
Faillissement

Soort procedure:
Eerste aanleg - enkelvoudig

Inhoudsindicatie:
Verzoek tot het instellen van een mortuarium ex artikel 287b Fw. Artikel 304 Fw is toepasselijk. Er is geen situatie, waarbij op voorhand duidelijk is dat de kans dat een minnelijke schuldregeling tot stand komt zo klein is, dat deze niet is gerechtvaardigd. Mortuarium voor maximaal zes maanden vastgesteld op voorwaarde, dat aan de lopende verplich...

"Mensen met schulden in de knel"

Op 11 maart 20008 hebben de MO-groep (de brancheorganisatie voor Welzijn & Maatschappelijke Dienstverlening) en de Landelijke Organisatie Sociaal Raadslieden (LOSR) een rapport overhandigd aan staatssecretaris Aboutaleb van Sociale Zaken. Het rapport 'Mensen met schulden in de knel' bevat 34 aanbevelingen van de LOSR om burgers met hoge schulden betere bescherming te bieden tegen schuldeisers. Het rapport is tot standgekomen aan de hand van de ervaringen van sociale raadslieden die jaarlijks zo’n 500.000 cliëntencontacten hebben.

De LOSR vindt dat iedere burger recht heeft op een minimaal inkomen en een minimale inboedel. Deze voorwaarden zijn nodig om niet nog verder in de problemen te raken. Schuldeisers willen deze grens nog wel eens passeren om hun geld te krijgen. Burgers moeten hiertegen volgens de LOSR beschermd worden. Het rapport van de LOSR is gebaseerd op waarnemingen van sociaal raadsliedenbureaus. Deze bureaus bieden advies en ondersteuning aan mensen die hoge schulden hebben.

Van de 150.000 Nederlanders met problematische schulden wordt slechts zo’n 20 procent geholpen in schuldhulpverleningstrajecten. De overige 80 procent voelt „voortdurend de hete adem van schuldeisers in de nek.”. Volgens de organisaties valt 80 procent van de mensen met problematische schulden (120.000 burgers) „buiten de boot” en raakt in de problemen wanneer schuldeisers proberen de schulden in te vorderen.

Door de vaak strikte invorderingsmaatregelen dalen de inkomens van de schuldenaren dikwijls tot onder het bestaansminimum en nemen de schulden eerder af dan toe, aldus de organisaties. „Huisuitzetting, afsluiting van water en energie of opschorting van de dekking van de zorgverzekering” zijn dan vaak onvermijdelijk. De MO-groep en de LOSR noemen dit „onwenselijk en moreel onacceptabel.”

Onderdeel van de aanbeveling is onder meer dat incassobureaus lagere incassokosten in rekening moeten brengen en dat moeten deurwaarders grenzen in acht nemen bij de beslaglegging op hun bezittingen. Schuldeisers gaan nu soms „in grove mate” over de grens bij invordering, stellen de organisaties die verder ook knelpunten constateren bij de schuldinning door overheidsorganisaties als de Belastingdienst en gemeentelijke sociale diensten, die in sommige gevallen meer op een uitkering inhouden dan wettelijk is toegestaan. Gemeentes die worden genoemd zijn Apeldoorn, Eindhoven, Amsterdam, Den Haag, Utrecht, Almere, Nijmegen en Haarlem.

De organisatie doet een dringend beroep op de ministers en kamercommissies van Justitie, Financiën en Sociale Zaken om te handelen naar de bevindingen in haar rapport. Eerder deze week besloot minister Hirsch Ballin (Justitie) dat er geen wettelijk maximum komt voor buitengerechtelijke incassokosten. De bewindsman had het afgelopen jaar onderzocht of deze kosten vaak onredelijk hoog zijn en concludeerde dat wetgeving niet nodig is. Volgens Hirsch Ballin brengen incassobedrijven incidenteel onredelijke kosten in rekening. Maar in voorkomende gevallen kan de consument naar de rechter stappen. Probleem daarbij is dat veel debiteuren zich bij verstek laten veroordelen, omdat zij de hoofdsom erkennen, en er dus niet aan toe komen een beroep op de rechter te doen.

Het LOSR-rapport is een nadere studie waard en zal, naar ik heb begrepen, ook op internet verschijnen. Deze bijdrage is tot stand gekomen door compilatie van een aantal artikelen die hierover in de pers zijn verschenen.

woensdag 12 maart 2008

Aantal WSNP-gevallen in 2007 niet verder gestegen

Het CBS heeft vandaag een persbericht uitgegeven over de in 2007 uitgesproken WSNP-gevallen. In 2007 zijn 14.900 wettelijke schuldsaneringen uitgesproken. Dat zijn er evenveel als in 2006. De grootste dalingen zijn merkbaar in de zes grote steden met 200.000 inwoners of meer. Daar nam het aantal schuldsaneringen af met 15% tot iets meer dan 2.600.

In de gemeenten met minder dan 200.000 inwoners is het aantal schuldsaneringen in 2007 met gemiddeld 3% toegenomen. De mensen van wie de schuld gesaneerd wordt, zijn steeds ouder. Was in 2003 nog 27 procent van de personen die toetraden tot het wettelijke schuldsaneringtraject 45 jaar of ouder, in 2007 was dit aandeel bijna 40 procent.

Volgens de Nederlandse Vereniging voor Volkskrediet (NVVK) zijn de aanvragen voor minnelijke schuldregelingen, waarin door bemiddeling van de NVVK geen rechter aan te pas komt, in 2007 met 3% gestegen naar 47.500. Het slagingspercentage in het minnelijk traject neemt al jaren toe. De NVVK denkt dat dit een reden is waarom het aantal wettelijke schuldsaneringen niet meer toeneemt.

Bron: http://www.cbs.nl/nl-NL/menu/themas/veiligheid-recht/publicaties/artikelen/archief/2008/2008-2414-wm.htm

FEVD Incassogames 2008

Op de website van de Volkskrant is een verslag te lezen van de door deurwaarderskantoor FEVD georganiseerde incassogames: http://www.volkskrantbanen.nl/actueel/714622/Incasseren-kun-je-leren.html

De problematiek van de branche wordt door deurwaarder Van Leeuwen als volgt beschreven: “In Nederland hoef je geen hbo- of wo-diploma te hebben om aan de slag te gaan als incassomedewerker. Iedereen kan een bordje ‘incassobureau’ op de deur hangen. Vooral de online bedrijfjes schieten als paddestoelen uit de grond. Bij gerechtsdeurwaarders is dat anders: zij zijn ambtenaren met een juridische achtergrond en worden benoemd door de Kroon. Incassobureaus mogen alleen brieven sturen en bellen, maar deurwaarders mogen dagvaarden en beslag leggen.

‘Toch ligt er bij de incassomedewerker een grote verantwoordelijkheid. Zij helpen de mensen die echt in de problemen zitten. Ze verwijzen door naar hulpverlenende instanties en voorkomen soms zelfs familiedrama’s. De mensen die wel kunnen betalen krijgen de kans om hun schuld in termijnen te betalen. In 70 procent van de gevallen komt er geen deurwaarder aan te pas.”


Met de explosieve groei van de debiteurenproblematiek komen er steeds meer spelers op de markt die zo hun eigen ethiek hebben over de wijze waarop vorderingen geïncasseerd kunnen worden. Ook in de deurwaarderspraktijk is af en toe zichtbaar, dat de concurrentie toeneemt en de ambtelijke praktijk wordt beschouwd als nuttig instrument om nog sneller nog meer te incasseren met veronachtzaming, dat ook hier “noblesse oblige” heeft te gelden. Wie publieke macht krijgt toegekend, dient daarvoor publieke verantwoordelijkheid te nemen en daarbij oog te houden voor alle betrokken belangen inclusief het belang van de debiteur.

dinsdag 11 maart 2008

Lied uit de debiteurengevangenis

The Debtor Prisoners Song of 1738

A starving life all day we lead
No comfort here is found,
At night we make one common bed
Upon the boarded ground;
Where fleas in troops and bugs in shoals
Into our bosoms creep,
And Death Watch Spiders round ye walls
Disturb us in our sleep.

Were Socrates alive, and bound
With us to lead his life,
'Twould move his patience far beyond
His crabbed scolding wife;
Hard lodging and much harder fare
Would try the wisest sage,
Nay! even make a parson swear
And curse the sinful age.

Thus we insolvent debtors live,
Yet we may boldly say
Worse villians often credit give
Than those that never pay;
For wealthty knaves can with applause
Cheat on and ne'er be try'd
But in contempt of human laws
In coaches safely ride.

vrijdag 7 maart 2008

Wat is het effect van BKR-registratie?

Kijkers naar de uitzending van het programma Zembla op 17 februari 2008 met de titel “Lenen, lenen, lenen”[1] hebben zich vermoedelijk enigszins verbaasd over de uitlatingen van de directeur van het Bureau Kredietregistratie (Tiel), die verklaarde dat de BKR alleen registreerde overeenkomstig haar protocol, waarna het vervolgens aan de kredietverstrekker als gebruiker van deze gegevens was om te bepalen, of in een specifiek geval al dan niet krediet zou worden verleend.

In de Telegraaf van vandaag wordt een artikel over een (nog ?) niet gepubliceerde uitspraak van de Rechtbank ’s-Gravenhage geschreven, waarin iemand tevergeefs heeft gevorderd, dat T-Mobile in de registers van het BKR een aantekening zou verwijderen, waarin melding wordt gemaakt van het feit, dat hij twee rekeningen van T-Mobile ad totaal EURO 90,00 niet had betaald, waardoor hij zegt nergens een hypotheek te kunnen krijgen[2].

Ook zonder het vonnis te hebben gelezen, kan ik mij de redenering die daaraan ten grondslag ligt wel enigszins voorstellen. Het is een publiek belang, dat schulden worden geregistreerd en de aard en omvang van de schuld is daarbij geen doorslaggevende factor. De BKR registreert en meer niet. De deelnemers geven schulden aan het BKR ter registratie en meer niet.

Boeiende vraag is wel, of de debiteur met deze BKR-aantekening echt nergens een hypotheek kan vinden, aangezien hypothecaire geldschieters ook zelfstandig toetsen aan de hand van alle beschikbare informatie. Zou het inderdaad zo zijn, dat geen hypothecaire geldschieter bij een BKR-aantekening krediet geeft, dan is het beter met het voorkomen van (hypothecaire) overcreditering gesteld dan ik na de uitzending van Zembla geneigd was om aan te nemen.

Mogelijk dat de antwoorden op de inmiddels door Mevrouw Blanksma (CDA) naar aanleiding van de uitzending gestelde kamervragen[3], gevolgd door de reeks van Mevrouw Karabulut (SP), waarover dit weekend meer, ons meer inzicht geven in de beslisregels van kredietverstrekkers.

[1] http://www.uitzendinggemist.nl/index.php/aflevering?aflID=6530423&md5=2fbca2d1ac05901c9004b59cc1cc7950
[2] http://www.telegraaf.nl/binnenland/3480422/_Bij_schuld_van_90_euro_geen_hypotheek__.html?p=16,1
[3] http://observatrix.blogspot.com/2008/02/kamervragen-blanksma-naar-aanleiding.html

woensdag 5 maart 2008

Leiden in (schulden)last

De Stadsbank Leiden heeft een wachtlijst van 250 mensen die gemiddeld een half jaar moeten wachten voor zij aan de beurt zijn. Het aantal personen dat een beroep doet op de schuldhulpverlening is sinds 2005 verdubbeld. Dit komt niet alleen door de algemene landelijke stijging, maar ook omdat de Stadsbank sinds 2005 anders is gaan werken om meer mensen in een problematische schuldsituatie te bereiken. Het College heeft nu voor een periode van twee jaar EURO 688.000,00 uitgetrokken om zeven schuldhulpverleners extra aan te stellen die de wachtlijst voor het einde van het jaar moeten wegwerken.

Wachtlijsten voor schuldhulpverlening zijn in Nederland helaas nog steeds aan de orde van de dag. Ook kennen sommige gemeenten belemmeringen om te worden toegelaten tot schuldhulpverlening bijvoorbeeld door het stellen van inkomenseisen (alleen op bijstandsnivau). Hoe de vraag naar schuldhulpverlening zich zal ontwikkelen, weten wij niet. Niet heel waarschijnlijk is, dat deze plotsklaps substantieel zal dalen, aangezien deze mede samenhangt met een bepaalde levenshouding aan de debiteurenzijde en een overaanbod aan de crediteurenzijde. Mogelijk zal na certificering en verdere versterking van het minnelijk traject aanwezige hulpverlening wel effectiever kunnen worden ingezet en daardoor minder gaan kosten. Nu echter wordt door de NVVK al uitgedragen dat schuldhulpverlening nieuwe stijl duurder is (maar een zodanig maatschappelijk rendement oplevert dat het niettemin per saldo voordelig blijft daaraan geld te besteden).

Hoe het in Leiden dan ook verder zal gaan, als de extra middelen op zouden raken over twee jaar is de vraag. Nu al merken bewoners van Leiderdorp, voor wie de schuldhulp ook wordt uitgevoerd door de Stadsbank Leiden het verschil: de extra mankracht wordt alleen ingezet om de achterstanden in het helpen van bewoners van de gemeente Leiden weg te werken. U wel, Uw buurman niet: terwijl het allen Nederlandse ingezetenen zijn die gelijk zijn voor de wet. In mijn visie verdient het nader onderzoek, of de gemeenten de vrijheid moeten behouden al dan niet voldoende middelen voor schuldhulpverlening in te zetten. Nu hebben zij de mogelijkheid om met de extra middelen, die eigenlijk bestemd zijn voor schuldhulpverlening, toch maar liever een nieuwe voetbalstadion te bouwen of de beroerde financien van de plaatselijke voetbalclub te saneren.

Alweer een familiedrama met schulden

Gisteren behandelde de Rechtbank Rotterdam een strafzaak, waarbij de verdachte zijn vrouw (31) en dochtertje (3) om het leven heeft gebracht, omdat hij geen uitweg meer zag voor de almaar oplopende schulden ad EURO 50.000,--. Nadien probeerde de verdachte twee maal te vergeefs een einde aan zijn leven te maken. Hij gaf aan over de schuldproblemen niet met zijn vrouw te hebben kunnen praten.

De officier van justitie eiste 12 jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging wegens moord met voorbedachte rade. Uitspraak over veertien dagen.

Het is zorgwekkend dat met regelmaat schulden de oorzaak blijken te zijn van een familiedrama. Vreselijk was verleden jaar het geval in Hengelo (Gelderland), waarbij de ouders twee kinderen om het leven brachten in verband met dreigend verlies van huisvesting in verband met schuldenproblematiek. Zie ook mijn bijdrage "Een lot erger dan de WSNP", http://observatrix.blogspot.com/2007/12/een-lot-erger-dan-de-wsnp.html

Voorlichting over schuldhulpverlening en het bespreekbaar maken van de problematiek blijft van groot belang om in ieder geval te proberen dit type drama,s te voorkomen.

dinsdag 4 maart 2008

Nieuwsbrief Modus Vivendi verschenen

Gisteren verscheen ook de vierde nieuwsbrief van Modus Vivendi, waarin onder meer een artikel van Ingrid von Burg over de toekomstige verbetering van de vergoeding voor WSNP-bewindvoerders en een eerste overzicht van gepubliceerde jurisprudentie over de zogenaamde minnelijke middelen, die na 1 januari 2008 in de WSNP terecht zijn gekomen:
- gedwongen medewerking ex artikel 287a Fw
- moratorium ex artikel e87b FW
- voorlopige voorzieningen ex artikel 287 lid 4 Fw.

Een abonnement op dit maandelijks kleinood is gratis:
http://minnelijk.modusvivendi.nl/component/option,com_sm2emailmarketing/task,showarchivemessage/id,26/Itemid,37/

"Dubbeltje op zijn kant"

NVVK-voorzitter Ger Jaarsma schrijft in zijn column in de Telegraaf over de vraag, of Nederland aan de recessie zal ontsnappen of niet. Hij heeft daarbij zo zijn twijfels –net als ik, zie mijn bijdrage “Read my lips: no recession”, zie http://observatrix.blogspot.com/2008/01/het-r-woord-dat-niet-genoemd-mag-worden.html

Verstandig adviseert Jaarsma, dat iedereen er in de tussentijd goed aan doet wat leningen versneld af te lossen met het oog op eventuele inkomensdaling in de toekomst, bijvoorbeeld samenhangend met werkloosheid. Wie verhoopt niet werkloos wordt, houdt daar in ieder geval een gezondere financiële huishouding aan over en dat is altijd meegenomen.

Het volledige artikel van Jaarsma is te vinden op: http://www.overgeld.nl/rubriek/lenen/3453015/_Dubbeltje_op_zijn_kant__.html

zondag 2 maart 2008

20 jaar: geen krediet en niet failliet!

Wie op een bromfiets wil gaan rijden, als hij 16 jaar geworden is, moet eerst een bromfietscertificaat halen. Wie 18 jaar is kan naar believen van de eerste de beste geldschieter zich in de schulden werken. Het komt zelfs voor dat jongeren van 20 jaar in staat van faillissement worden verklaard. Een interview met enkele van deze betreurenswaardige jongeren was afgelopen week in de regionale pers te lezen, zie http://www.bndestem.nl/binnenland/article2735520.ece

Oorzaken die worden genoemd zijn:
-onbekendheid met de inhoud van een contract met telefoonprovider Telfort;
-mee willen doen met de bestedingen van vrienden;
-vertraging in toekenning uitkering WWB voor een negentienjarige vrouw die met een kind van een jaar zelfstandig ging wonen, waarna huurschuld en ontruimingsdreiging, culminerend in tussentijdse beëindiging WSNP wegens niet voldoen aan sollicitatieplicht.

In een welvaartswereld als de onze zijn kinderen gewend om alles, wat zij zien te krijgen. Ouders gaan daarin soms zo ver mee, dat zij zelf in schulden raken om hun kinderen sportschoenen van het juiste merk te geven. Kinderen kunnen niet wachten: “ik wil het nu!”. Kinderen kunnen evenmin beslissen; trouwen steeds later, als zij al trouwen, krijgen steeds later kinderen, als zij al kinderen krijgen, gaan later naar het klooster, als zij al de moed hebben te concluderen tot die weg geroepen te zijn. Kinderen zijn bang om existentieel bindende beslissingen te nemen. Zij groeien financieel beschermd op – dat wil zeggen tot zijn 18 jaar zijn geworden (en voordien niet in de klauwen zijn gevallen van een ringtone producent). Dan stort de boze buitenwereld zich op hen en kunnen zij zelf beslissen om … schulden te maken voor nog meer hebbedingen, bij wetsduiding gepromoveerd tot handelingsbekwaamheid, qua leeftijd volwassen, maar nog verre van matuur, een willige prooi. Telefoonproviders spelen hierop in. Zij zijn echter niet de enige; wie gaat studeren, krijgt ongevraagd aanbiedingen voor credit cards en “even rood staan”. Schuldeisers vertellen er niet bij, dat het rentetarief soms wel 18% is en voordat een jongere het weet, zit hij/zij tot over zijn/haar oren in de schulden. Giro-rood pakt ook jou!

Een beschaafd land kan niet toestaan, dat jongeren van 20 jaar failliet kunnen worden verklaard compleet met curator, RC en een advertentie in de krant, en –geheel eigentijds- digitaal in het insolventieregister op rechtspraak.nl worden opgenomen. Hebben zij “opgehouden te betalen”, dan moet een beschermingsregime worden ingesteld, totdat zij wel zelf in staat zijn de financiën op orde te houden. De bescherming moet breed zijn inclusief post traumatische stress begeleiding, in dier voege dat wordt voorkomen, dat de betrokken jongere levenslang geknakt door het leven gaat. Hebben ouders het laten afweten, dan moet van overheidswege worden geleerd op eigen benen te staan, liefst al vanaf de basisschool; een gewaarschuwd kind, telt voor drie. Geldschieters dienen te worden afgestraft in dier voege dat zij geen recht op restitutie hebben, als zij lichtvaardig een jongere in een problematische schuldsituatie hebben geholpen, dan wel hebben getalmd met het nemen van incassomaatregelen, waardoor de schuld verder dan nodig is opgelopen. Heeft de overheid zelf schuld door gerommel en geteut met uitkeringen, dan dient de overheid daarvoor een sanctie opgelegd te krijgen, die wordt gebruikt om de debiteur en schuldeisers in dezelfde positie te brengen als het geval zou zijn geweest bij zorgvuldig handelen van de overheid.