#shv28

Op 11 april 2017 is in Utrecht het 28ste actualiteitencongres schuldhulpverlening

woensdag 27 februari 2008

Werkvermindering voor deurwaarders in aantocht

Persbericht SER:

Minister Hirsch Ballin van Justitie is het eens met de SER-Commissie voor Consumentenaangelegenheden dat er voor Nederland een eenvoudige procedure moet komen voor eenvoudige civiele zaken. De eenvoudige procedure zal de toegang tot de rechter vergemakkelijken. De SER-commissie adviseerde hierover in maart 2007. Als inspiratiebron dient hierbij de Europese procedure voor geringe vorderingen, die alleen voor grensoverschrijdende zaken binnen Europa geldt. Hirsch Ballin schrijft dat de eenvoudige procedure deel uitmaakt van een ingrijpende moderniseringsoperatie van de rechterlijke macht. Hij wil beginnen met het invoeren van de Europese regeling, die vooral zal uitgaan van schriftelijke procedures. De nationale procedure laat nog even op zich wachten, maar tot die tijd wil hij wel alvast de mogelijkheden laten onderzoeken voor een digitale infrastructuur met een wizard-based formulier. De wizard loodst degene die een procedure wil starten door een digitaal formulier, waardoor de tussenkomst van een deurwaarder niet meer nodig zal zijn.

Geen centen in Drenthe

Blijkens een bericht in de Stentor van 26 februari 2008 wordt toenemend een beroep gedaan op de schuldhulpverlening van de Gemeenschappelijke Kredietbank (GKB) Drenthe.

Het aantal cliënten met budgetbeheer steeg met 12 procent: van 2.609 naar 2.918. Mede daardoor daalde het aantal aanvragen voor schuldhulpverlening met zes procent, terwijl dat aantal landelijk met drie procent toenam.

GKB verleent aan 1.500 mensen schuldhulpverlening met een gemiddelde schuld van EURO 30.000. "Binnen zes maanden proberen we daar een einde aan te maken. Dat betekent dat we in uitzichtloze situaties afspraken maken met schuldeisers over het afboeken van de schuld en afbetaling", zegt GKB-directeur Jan Tingen.

Dit bericht is voor de schuldhulpverlening zeer interessant met name op de wijze waarop de early warning wordt ingezet, zodat dat het budgetbeheer is ingezet voordat een problematische schuldsituatie ontstaat. Als sprake is geweest van specifieke publiekscampagnes of intensievere sturing door WWB-consulenten op schuldproblematiek zou daarnaar onderzoek moeten worden verricht. Steeds is uitgangspunt geweest problematische schuldsituaties zoveel mogelijk te voorkomen; hoe eerder mensen zich melden, hoe kleiner het probleem doorgaans is en hoe sneller en eenvoudiger kan worde geholpen.

Zie http://www.destentor.nl/regio/salland/2712625/Hulp-voor-schuld-groeit.ece

Onderzoek gokschulden van jongeren

De Tweede Kamerleden Anker (CU) en Van der Staaij (SGP) hebben op 14 februari 2008 een inmiddels gewijzigde motie ingediend, waarin wordt gevraagd een onderzoek in te stellen naar verhoging van de minimumleeftijd voor toelating van jongeren tot speelautomatenhallen en casino's.

"De Kamer,
gehoord de beraadslaging,
overwegende, dat een restrictief kansspelbeleid gericht is op het voorkomen
van gokverslaving en problematische schulden;
overwegende, dat jongeren hierin een bijzondere doelgroep vormen;
constaterende, dat diverse gemeenten hierin aanleiding hebben gezien
om ten aanzien van laagdrempelige casinoachtige kansspelvoorzieningen
als speelautomatenhallen een minimumleeftijd van 21 jaar hanteren;
verzoekt de regering de effecten van deze hogere leeftijdsgrens te onderzoeken
en de Kamer daarover zo spoedig mogelijk te informeren,
en gaat over tot de orde van de dag'.

dinsdag 26 februari 2008

Incasso-games Rotterdam 2008

Deurwaarderskantoor FEVD houdt ook dit jaar op 8 maart 2008 in het Groothandelsgebouw de zogenaamde incassogames waarbij dit jaar incasso-medewerkers telefonisch zoveel mogelijk geld naar binnen moeten praten in gesprekken met massief geloogde acteurs die alle smoezen uit de voorraad halen. Zie ook mijn bijdrage “debiteurenpraat” (http://observatrix.blogspot.com/2007/12/debiteurenpraat.html )

Naar verwachting zijn er veertig deelnemers, van wie er acht worden toegelaten tot de laatste ronde. De kampioen ontvangt een prijs van EURO 500,00.

Volgens directeur Michel van Leeuwen (bekend van vele congressen over schuldhulpverlening) hebben de incassogames ook een serieuze bedoeling: “Het gaat er niet alleen maar om zoveel mogelijk geld binnen te praten. Je krijgt ook hele trieste verhalen te horen. Daar moet je ook mee omgaan. Mensen die echt in de problemen zitten, zullen we altijd proberen te helpen”. Voor FEVD geldt dat zeker, voor andere deurwaarders helaas niet altijd.

maandag 25 februari 2008

Kamervragen Blanksma naar aanleiding Zembla

Tweede Kamerlid Mevrouw Blanksma-van den Heuvel (CDA) heeft de volgende vragen gesteld aan de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de minister van Financiën over de gemakkelijke verstrekkingen van leningen aan consumenten. (Ingezonden 19 februari 2008)

1 Hebt u de uitzending «lenen, lenen, lenen» gezien over de gemakkelijke verstrekkingen van leningen aan consumenten? (1 Zembla, 17 februari 2008).
2 Is het u bekend dat bij het kopen op afbetaling geen enkele informatie wordt verstrekt over de voorwaarden waaronder geleend wordt? Welke rol speelt de toezichthouder hier?
3 Bent u het ermee eens dat de regels voor het kopen op afbetaling moeten worden aangescherpt? Bent u bereid een onderzoek te starten naar de werkelijke omvang van de
problematiek?
4 Kunt u bevestigen dat er wachtlijsten zijn in de schuldhulpverlening? Zo ja, hoe lang zijn deze wachtlijsten? Hoe worden de gemeenten beleidsmatig gestuurd om de extra gelden in te
zetten om de wachtlijsten weg te werken?
5 Wat is de stand van zaken betreffende een keurmerk voor de sector van
schuldhulpverleners? Welke middelen heeft u om bedrijven die misbruik maken van mensen met schulden per direct aan te pakken?


Het is goed dat in de vragen 2 en 3 de informatievoorziening rondom financiering gerelateerd aan consumentenkoop aan de orde wordt gesteld. Dit lijken mij vooral vragen voor Minister Bos.

Vraag 4 over de wachtlijsten is nog niet te beantwoorden, hetgeen het kamerlid had kunnen weten omdat diezelfde vraag op 1 november 2007 al is gesteld door de het Tweede Kamer lid Van Gent en door de Staatssecretaris pijlsnel op 19 november 2007 is beantwoord in die zin, dat daartoe in 2008 als uitwerking van het participatiedeel van het bestuursaccoord een nulmeting zal worden gedaan.

Met name de laatste vraag is interessant, waar het een eventueel onderzoek naar VSNP betreft, zie ook mijn bijdrage “VSNP, schandaal in uitvoering?”, http://observatrix.blogspot.com/2008/02/vsnp-schandaal-in-uitvoering.html

Het eerste deel van vraag 5 is eenvoudig omdat de certificeringscommissie binnenkort een ontwerp zal bekend maken voor overleg.

zaterdag 23 februari 2008

Rechtbank Rotterdam; geen schorsing ex artikel 285 lid 4 FW bij gedwongen verkoop woning

Bij vonnis van 20 februari 2008 heeft de Rechtbank Rotterdam schorsing geweigerd van executoriale verkoop wegens betalingsachterstand hypotheek van een woning van een debiteur, dat pas enkele dagen voor de veiling een beroep op schuldhulpverlening had gedaan:

"De rechtbank dient een belangenafweging te maken tussen enerzijds de belangen van verzoeker en anderzijds de belangen van de hypotheekhouder die gebruik maakt van het recht tot parate executie. De rechtbank is gelet op het bovenstaande van oordeel dat verzoeker de spoedeisendheid van zijn verzoek tot een voorlopige voorziening door voortgaande nalatigheid zelf in de hand heeft gewerkt. Immers de problemen met het (niet) nakomen van de hypotheekverplichtingen dienden zich in april 2007 aan terwijl verzoeker zich eerst enige dagen geleden bij de schulphulpverlening heeft aangemeld. Voorts is van belang dat er vooralsnog geen sprake is van een acuut dreigende uithuiszetting.

Nu niet bestreden is dat de hypotheekhouder de overeenkomst rechtsgeldig heeft opgezegd en verzoeker tot aan de zitting van 19 februari 2008 heeft nagelaten de vordering van de hypotheekhouder te voldoen is de hypotheekhouder gerechtigd om gebruik te maken van het recht van parate executie. Van misbruik van bevoegdheid door de hypotheekhouder is derhalve niet gebleken. Gelet op alle omstandigheden van dit geval is de rechtbank van oordeel dat de belangen van de hypotheekhouder die rechtmatig gebruik maakt van het recht van parate executie zwaarder moeten wegen dat de belangen van verzoeker".

Het LJN-kenmerk van de zaak op rechtspraak.nl is 22 februari 2008. De uitspraak zal voor abonnees met toelichting worden opgenomen in de kennisbank schuldhulpverlening http://www.kennisbankschuldhulpverlening.nl/

Dit type belangenafweging sluit aan bij het vonnis van de Rechtbank Amsterdam d.d. 13 februari 2008, waarin de belangenafweging ten gunste van de verhuurder uitviel, nu huurder gedurende langere tijd stelselmatig de huur niet had betaald, ook nadat de Kantonrechter driemaal de ontbinding en ontruiming had uitgesproken. Zie http://observatrix.blogspot.com/2008/02/geen-moratorium-bij-hardnekkige-niet.html

vrijdag 22 februari 2008

Eerste uitspraak gedwongen medewerking schuldeiser ex artikel 287a Fw: ING afgedroogd!

Met vreugde kan ik melden dat de Rechtbank Rotterdam vandaag de eerste uitspraak over gedwongen medewerking ex artikel 287a Fw heeft gedaan. Ik citeer alvast de kernoverweging:

"De rechtbank ziet zich gesteld voor het beantwoorden van de vraag of de Bank in redelijkheid tot weigering van instemming met de schuldregeling heeft kunnen komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat zij heeft bij uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en het belang van de schuldenaar dat door de weigering wordt geschaad. De rechtbank beantwoordt deze vraag ontkennend en heeft daartoe het volgende overwogen.

De rechtbank stelt allereerst vast dat het totaal van de vordering van de Bank ten tijde van het aanbod van verzoeker € 5.340,51 bedroeg. De vordering is sedertdien teruggelopen als gevolg van het door de Bank gelegde loonbeslag waardoor per maand € 484,-- wordt afgelost. Thans
bedraagt de vordering € 2.534,03. Tussen partijen is niet in geschil dat onder de huidige regelgeving de financiële uitkomst van een driejarig Wsnp-traject nagenoeg gelijk is aan het eindresultaat van de voorgestelde regeling, waarbij gedurende een periode van 36 maanden zal worden afgedragen.

Voor zover de Bank betoogt dat het wettelijke traject in de onderhavige zaak de aangewezen weg zou zijn vanwege het ontbreken van de goede trouw ten tijde van het ontstaan van de schuldenlast kan de rechtbank haar daarin niet volgen. Immers het ontbreken van goede trouw in het recente verleden staat aan toelating tot de Wsnp in de weg. De wens tot het toelaten van verzoeker tot de Wsnp met een verlengde termijn, wat daar verder ook van zij, kan dan ook niet als een zeker alternatief worden beschouwd. Het standpunt van de Bank dat het alternatief van de wettelijke regeling de voorkeur verdient kan derhalve niet in redelijkheid als onderbouwing van de weigering om mee te werken worden aanvaard.

Wat betreft de nakoming van de verplichtingen door verzoeker tijdens de termijn van de voorgestelde regeling van 36 maanden is de rechtbank van oordeel dat deze voldoende gewaarborgd is. Verzoeker heeft een behandeltraject gevolgd en blijft onder budgetbeheer staan. Ter zitting is de overeenkomst tussen verzoeker en de Kredietbank Rotterdam overgelegd. Indien verzoeker tekortschiet in de nakoming van zijn verplichtingen zal deze overeenkomst door de Kredietbank worden beëindigd, waarna het gespaarde tegoed onder de crediteuren zal worden verdeeld en zij voor het overige hun verhaalsrechten weer kunnen uitoefenen. Daarmee kan ook de stelling van de Bank dat de nakoming van de verplichtingen niet verzekerd is niet in redelijkheid als grond voor de weigering om aan de voorgestelde regeling mee te werken worden aangemerkt.

Nu alle overige schuldeisers hun medewerking aan de voorgestelde regeling hebben verleend en de vordering van de Bank ten tijde van het voorstel ruim 5%, doch inmiddels reeds aanzienlijk minder (circa 2,5%) van de totale schuldenlast vertegenwoordigt en van valide weigeringsgronden voor het overige niet is gebleken, komt de rechtbank tot de conclusie dat het belang dat de Bank heeft bij het uitoefenen van de bevoegdheid tot weigering niet in een zodanige verhouding staat tot het belang van verzoeker dat de Bank in redelijkheid tot het uitoefenen van de bevoegdheid tot weigeren heeft kunnen besluiten.

Het verzoek om de Bank te bevelen in te stemmen met de schuldregeling zoals deze is aangeboden in de brief van 11 september 2007, wordt daarom toegewezen.

Het subsidiaire verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling kan, nu het primaire verzoek wordt toegewezen, onbesproken blijven.

Gelet op artikel 287a, zesde lid, van de Faillissementswet zal de Bank worden veroordeeld in de kosten van het geding.

4. De beslissing

De rechtbank:
- beveelt de Bank om in te stemmen met de door verzoeker aangeboden schuldregeling;
- veroordeelt de Bank in de kosten van deze procedure, aan de zijde van verzoeker bepaald op € 452,00;
- verklaart het vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. E.I. Batelaan-Boomsma, voorzitter, en mr. S.S. van Nijen en mr. W.E. Merens , en in aanwezigheid van de griffier uitgesproken ter openbare terechtzitting van 22 februari 2008".


Uit mijn pleitnota bij de mondelinge behandeling:
"Het is vandaag een grote dag voor de schuldhulpverlening in Rotterdam. Het is waarlijk passend dat uitgerekend door de Rechtbank Rotterdam, voor zover wij weten voor het eerst in Nederland, zal worden beslist over de vraag, of in een concreet geval een schuldeiser kan worden bevolen in te stemmen met een aanbod tot schuldregeling. In Rotterdam namelijk is in de tachtiger jaren met de oprichting van de “projectgroep schuldsanering” het verschijnsel schuldsanering zo al niet uitgevonden, dan toch wel voor het eerst op grotere schaal toegepast".

Nader bericht volgt, als ik ben uitgevierd!

Naschrift. Uitspraak is inmiddels te raadplegen op onvolprezen website bureau WSNP http://www.wsnp.rvr.org/jurisprudentie/preview.cfm?section=betrokken&Code=2008-669

Afsluitbeleid energieleverancier moet "terughoudend" zijn

De Voorzieningenrechter Rotterdam heeft op 7 februari 2008 een vonnis gewezen over de vraag onder welke omstandigheden afsluiting van elektriciteit aan de orde kan zijn.

Kernoverweging is:

"Vooropgesteld wordt dat uit de Gaswet en de Elektriciteitswet 1998, alsmede uit de daarop gebaseerde Ministeriele Regeling van 29 november 2006 (zie http://www.dte.nl/images/MR%20afsluiten%20E%20en%20G%20november%202006_tcm7-108298.pdf ) volgt dat bij de beslissing om over te gaan tot het beeindigen van de levering van energie- en gastoevoer aan een kleinverbruiker in de wintermaanden (1 oktober tot 1 april) terughoudendheid geboden is.
In de onderhavige kwestie was weliswaar sprake van een betalingsachterstand, maar alle omstandigheden in aanmerking genomen, geldt dat naar voorlopig oordeel onvoldoende te-rughoudendheid is betracht. Bij dit oordeel is het volgende meegewogen:
- [eiser] had reeds voordat zij per 30 maart 2007 tijdelijk overstapte naar een andere ener-gieleverancier, een schuld bij de nutsleverancier opgebouwd. Per 1 oktober 2007 is zij door de nutsleverancier zonder meer weer als klant is geaccepteerd zonder dat toen afspraken zijn gemaakt over de nog openstaande schuld van [eiser];
- aannemelijk is dat het thans in rekening gebrachte voorschotbedrag (EURO 269,-- in plaats van het eerder in rekening gebrachte bedrag van EURO 172,--) te hoog is, hetgeen namens de nutsleverancier ter terechtzitting ook door de raadsman niet is betwist. Enige onderbouwing voor die forse verhoging is niet gegeven. In dat licht is de door de nutsleverancier op 16 november 2007 aan [eiser] gezonden afwijzing van haar verzoek om dit termijnbedrag te herzien, niet verklaarbaar. De nutsleverancier heeft daardoor het (zo hoog) oplopen van de achterstand zelf in de hand gewerkt;
- [eiser] is er weliswaar herhaaldelijk door de nutsleverancier op gewezen dat zij het risico liep dat de energietoevoer zou worden afgesloten, maar zij is niet geinformeerd over de datum waarop dit daadwerkelijk zou geschieden, zoals wel in de "Kernpunten incasso-, einde levering- en afsluitbeleid consumenten elektriciteit en gas" is vastgelegd. Niet uitgesloten is dat een der-gelijke aankondiging er toe had geleid dat [eiser] maatregelen had genomen die de afsluiting hadden kunnen voorkomen; in elk geval had zij dan wellicht explicieter kunnen wijzen op de op handen zijnde geboorte van haar kind;
- de (gezondheid)situatie van [eiser] en haar pasgeboren kind is naar voorlopig oordeel onvoldoende in ogenschouw genomen bij de beslissing om tot beeindiging van de energie-levering over te gaan".

De rechter oordeelt dat een nutsleverancier zeer zorgvuldig moet zijn bij de voorbereiding van een besluit tot afsluiting over te gaan, zodat de debiteur precies weet wat hem word verweten en wanneer het echt tot afsluiting zal komen. Dat enige rechter afsluiting van elektriciteit bij een kennelijk hoogzwangere vrouw zal toestaan, valt (hopelijk) te betwijfelen, zeker in een geval waarbij de nutsleverancier zonder uitleg een te hoog termijnbedrag heeft vastgesteld en zich niet heeft gehouden aan de eigen procedure betreffende de aanpassing van dat termijnbedrag.

De uitspraak is te vinden op rechtspraak.nl onder LJN: BC4375 en zal met toelichting worden opgenomen in de kennisbank schuldhulpverlening (toegang alleen voor abonnees), http://www.kennisbankschuldhulpverlening.nl/

donderdag 21 februari 2008

Rechtbank Leeuwarden: gelukkig geen uitspraak over art. 287a Fw

Op de website van het bureau WSNP prijkt een ietwat curieuze uitspraak van de Rechtbank Leeuwarden van 7 februari 2008 ex artikel 287a Fw. In de zaak kwam het uiteindelijk niet tot een uitspraak, omdat de weigerachtige schuldeiser alsnog accoord ging. De Rechtbank miste dus de kans om te scoren met de eerst gepubliceerde uitspraak.

Het curieuze element begint bij de toelichting die boven de uitspraak prijkt, waaruit ik citeer:
“Terzake dit verzoek tot een dwangakkoord heeft op donderdag 17 januari jl. een eerste mondelinge behandeling plaatsgevonden, alsmede op donderdag 31 januari jl. een vervolg-mondelinge behandeling (waartoe door ondergetekende nadere stukken in het geding zijn gebracht). De reden van die tweede mondelinge behandeling was dat de Rechtbank Leeuwarden de zaak in de Raadkamer heeft besproken en navraag heeft gedaan bij andere rechtbanken over de criteria voor inwilliging van voormeld verzoek. Daarbij werd duidelijk dat onderhavig verzoek (voorzover de Rechtbank Leeuwarden weet) het eerste was in Nederland. De Rechtbank Leeuwarden heeft gemeend om bij een verzoek ex artikel 287a Fw dezelfde stringente criteria toe te passen ingeval van een verzoek tot een akkoord “in” faillissement of WSNP, oftewel (kort gezegd) dat er “keiharde” financiële garanties zijn om het dwangakkoord te laten welslagen”.

Onduidelijk is van wie die toelichting afkomstig is. Als het de Rechtbank is, dan heb ik met alle respect toch wel enig commentaar bij het verschijnsel rechtsvinding door rondbellen en publicatie van vonnis-analoge toelichtingen bij niet gewezen vonnissen, waarbij de Rechtbank kennelijk niet de moeite heeft genomen de handelingen van de Eerste Kamer te raadplegen, waarin uitdrukkelijk aan de orde is gekomen, dat het nieuwe artikel 287a Fw geen replica is van de ronduit tragisch Payroll-jurisprudentie. Lezers met een artikel 287a Fw-zaak kunnen zich bij mij melden voor kosteloos advies! De jurisprudentie over dit artikel moet van meet af aan goed op de rails komen, waarbij ik overigens goede hoop heb dat de Rechtbank Rotterdam dat volgende week zal doen. U verneemt nader -bezoekt regelmatig dit weblog om goed op de hoogte te blijven over van allerlei!

Zie http://www.wsnp.rvr.org/jurisprudentie/preview.cfm?section=betrokken&Code=2008-655

Evaluatierapport schuldhulpverlening Nijmegen verschenen

Uit de biologieles herinner ik mij de wet van Haeckel: de ontogenese is een recapitulatie van de filogenese of in gewone mensentaal; aan de ontwikkeling van een representant van de soort herken je de ontwikkeling van de soort. Daarom is het evaluatierapport dat de afdeling Onderzoek & Statistiek van de Gemeente Nijmegen heeft geschreven over de ontwikkeling van de schuldhulpverlening in Nijmegen zo interessant. Het rapport beschrijft de periode van 2003 tot heden. In die periode is de weg ingeslagen naar integrale schuldhulpverlening en vervolgens de vernieuwing van de schuldhulpverlening –zoals in zoveel gemeenten in Nederland.

Belangrijk knelpunt dat wordt gesignaleerd is het dalen van het slagingspercentage en de communicatie met de ketenpartners, die aangeven niet (geheel) tevreden te zijn. In Nijmegen worden minder regelingen getroffen voor mensen met schulden dan in andere steden. Volgens de gemeente komt dit doordat veel mensen afhaken door de hoge eisen. Ook is het steeds lastiger om met schuldeisers een regeling te treffen. Verantwoordelijk wethouder Scholten vermoedt dat ook de lange wachtlijsten hebben bijgedragen aan het hoge uitvalpercentage http://www.gelderlander.nl/nijmegen/2676402/Te-weinig-mensen-uit-de-schulden.ece

Heel goed zijn de aanbevelingen die in het rapport worden gedaan, zoals:
- de dialoog aangaan met partnerorganisaties over grotere flexibiliteit binnen de schuldhulpverlening, versoepelen van het sanctiebeleid, bereiken van doelgroepen die minder in beeld zijn, onderlinge afstemming van hulp en het aanpakken van multiprobleemsituaties;
- ontwikkelen van een gezamenlijke visie in Nijmegen op de aanpak van schuldenproblematiek bij personen met meervoudige problemen;
- met alle partnerorganisaties afspraken maken over doorverwijzing van cliënten en afstemming van hulp;
- meer helderheid over het aanbod van Bureau Schuldhulpverlening voor cliënten bij wie het niet tot een schuldregeling komt; in samenhang hiermee het verbeteren van de registratie van Bureau Schuldhulpverlening;
- afspraken maken met instanties die in staat zijn vroegtijdig schuldenproblematiek te signaleren, zoals energiebedrijven en woningcorporaties. De signalen vervolgens zelf proactief oppakken.

Zeker zal ook de toekomstige certificering bijdragen aan verbetering van effectiviteit en efficiëntie. Ik ben benieuwd hoe het in Nijmegen verder zal gaan!

Het rapport kan volledig worden geraadpleegd op de volgende link:
http://www2.nijmegen.nl/mmbase/attachments/612734/Schuldhulpverlening_Nijmegen_evaluatie_2007.pdf

woensdag 20 februari 2008

Geen moratorium bij hardnekkige niet-betaling van de huur

De Rechtbank Amsterdam heeft in een uitvoerig mooi gemotiveerd vonnis een beroep op het moratorium in het minnelijk traject als bedoeld in artikel 287b Fw afgewezen, dat is ingediend om een ontruiming tegen te houden, na belangenafweging. De Rechtbank is van oordeel dat nu na een derde betalingsachterstand binnen één jaar een derde vonnis tegen verzoekster is verkregen, ditmaal tot ontruiming, terwijl in een periode van zes maanden voorafgaand aan dat vonnis slechts in twee maanden huur was betaald, de mate van verwijtbaarheid van de betalingsachterstand zodanig groot is, dat het niet gerechtvaardigd is het ontruimingsvonnis opzij te zetten om de schuldenares een betere kans te geven om in het minnelijk traject haar schulden te regelen. De belangen van de verhuurder dienen in de genoemde omstandigheden zwaarder te wegen dan die van verzoekster.

Interessant is dat het verzoek wordt behandeld, hoewel er geen verklaring als bedoeld in artikel 285 Fw aanwezig is, gelet op de met het verzoek gemoeide spoed en het feit, dat verzoeker zich pas zeer recent tot hulpverlening heeft gewend.

Het vonnis zal worden opgenomen in de kennisbank Schuldhulpverlening, zie http://www.kennisbankschuldhulpverlening.nl (voor abonnees) en is op rechtspraak.nl al te vinden onder het onderdeel uitspraken onder LJN-nummer: BC4565.

Het is van groot belang, dat uitspraken over de nieuwe dwangmiddelen, te weten moratorium, voorlopige voorzieningen ex artikel 285 lid 4 FW, en gedwongen medewerking ex artikel 287a Fw worden gepubliceerd en besproken. Zeer aanbevolen houd ik mij dan ook voor uitspraken die kunnen worden gezonden per email schruer@schruer.nl, of per fax 010 270 96 20.

dinsdag 19 februari 2008

VSNP: schandaal in uitvoering?

In het Eindhovens Dagblad (ED) van 18 februari 2008 staat een artikel over een schuldhulpverlenende instelling in Geleen genaamd VSNP, die salarissen van mensen met schuldproblemen in het kader van hulpverlening zou incasseren en vervolgens uit die salarissen onder meer de huur niet zou hebben betaald, waardoor het gezin vermijdbaar is ontruimd. Het is ook de vraag waar het geld is gebleven, dat door werkgevers van de debiteuren aan VSNP is afgedragen. Op 18 februari 2008 heeft een kort geding voor de Voorzieningenrechter Rechtbank Maastricht gediend, waarvan te hopen is, dat de uitspraak wordt gepubliceerd. Zie http://www.ed.nl/helmondstad/article2660997.ece en http://www.ed.nl/helmondstad/article2667918.ece

Op de website van Radar staat een waslijst van 16 pagina's met probleemervaringen met VSNP, zie http://forum.trosradar.nl/viewtopic.php?t=51191 Uit een mededeling van een gast zou blijken, dat de NVVK aangifte heeft gedaan tegen VSNP bij de FIOD/ECD.

Op de website van VSNP ( http://www.vsnp-nederland.nl/web/frame_nl.htm ) heerst pais en vree en worden mooie verhalen verteld. De website opent met verwijzing naar certificeringen die niets met schuldhulpverlening te maken en onder meer gelden voor web-winkels. Daarnaast wordt verwezen naar een algemeen iso-certificaat voor dienstverlening met de volgende tekst: "We hebben een begin gemaakt om de wereld van de schuldhulpverlening zo transparant mogelijk te maken. Wij zullen hier als team mee door gaan en niet alleen binnen het bedrijf, ook daar buiten zullen wij hier een bijdrage aan leveren".

VSNP blijkt te staan voor "Vrijwillige schuldhulpverlening Natuurlijke Personen" en zoekt daarmee aansluiting bij de wettelijke regeling kennelijk om een imago van betrouwbaarheid te wekken, waarvan het gelet op de signalen van het tegendeel zeer de vraag is, of het terecht is. De eigenaar/directeur meldt onder meer: "Hij weet als geen ander wat het betekent om financiële problemen te hebben en tegen een muur van onbegrip op te boksen. Maar hij weet ook dat het anders kan. Samenwerking met instanties. Begrip opbouwen bij de samenleving voor mensen die in zwaar weer verkeren". Een sneer wordt uitgedeeld naar de NVVK-Gedragscode: "Een gedragscode die sterk verouderd is en voor de huidige samen-leving op een aantal punten niet meer hanteerbaar is.VSNP-Nederland had behoefte aan een gedragscode om het minnelijke traject goed vorm te kunnen geven. Wij hebben hiervoor de gedragscodes van het NVVK als basis gebruikt en deze aangepast aan de huidige samenleving waarin het minnelijke traject steeds meer plaats gaat krijgen". Bij iedereen met enig benul van schuldhulpverlening gaan bij lezing van deze tekst de nekharen recht overeind staan; schulden in Nederland worden niet gesaneerd volgens een individueel door een schuldhulpverlener bedacht protocol.

Het Handelsregister vermeldt een eenmanszaak en een stichting derdengeld met een bestuur dat uit een persoon bestaat met een bestuurder die tevens uitvoerder is, zodat iedere vorm van toezicht op de uitvoering ontbreekt. Het is te wensen dat op de kortst mogelijke termijn aan debiteuren en crediteuren duidelijk wordt, dat dit geen partij is om mee in zee te gaan. Het ware trouwens ook te wensen dat de instellingen die op de website worden vermeld onder "links & partners", waaronder tenminste een overheidsinstelling en een advocatenkantoor, zich beraden over de vraag, of zij op de website van een dergelijke onderneming als zodanig willen worden vermeld.

Als zou blijken, dat VSNP zich schuldig heeft gemaakt aan dezelfde praktijken als de Stichting Schuldenvrij Leven zou het zeer passend zijn, dat tegen de directeur dezelfde sancties worden getroffen inclusief voorlopige hechtenis. Wie misbruik maakt van de nood van anderen om zichzelf te verrijken maakt zich schuldig aan groot kwaad.

Schuldhulpverlening in het nieuws

Wie afgelopen zondag Zembla heeft gemist, kan op navolgende link het programma alsnog zien: http://www.uitzendinggemist.nl/index.php/aflevering?aflID=6530423&md5=2fbca2d1ac05901c9004b59cc1cc7950 Het programma is voor insiders enigszins langdradig op het punt van de beschrijving van de ervaringen van debiteuren. Daar staat tegenover dat het vroeger steevast een probleem was om hen in beeld te krijgen, omdat debiteuren zich daarvoor schaamden. Die fase lijkt voorbij. Dan is het natuurlijk weer de vraag, of dit moet worden aangemerkt als een gunstige ontwikkeling.

Onthullend is het interview met de directeur van het BKR die stelt dat registratie ertoe dient de kredietverstrekker objectieve informatie te geven en dat deze vervolgens zelf uitmaakt al dan niet tegen als regel woekertarieven (pas op voor de Postbank!) een lening te verstrekken, waarop volgens onderzoeker Nadja Jungmann de winst zo groot is dat een wanbetaler meer of minder voor het totale rendement van het product weinig uitmaakt. Wie wil lenen, doet er goed aan even op http://www.independer.nl te kijken om tarieven te vergelijken (voor sparen trouwens ook). SP-lid Karabulut is daarom voornemens in de Tweede Kamer voor te stellen, dat er kredietwaardigheidsnormen komen, waarbij de uiterste sanctie op het verstrekken van onverantwoorde leningen kan zijn verlies van de incassobevoegdheid, zie http://www.sp.nl/werk/nieuwsberichten/5311/080218-voorkom_leenleed_met_wettelijke_kredietwaardigheidsnorm.html Ik ben daar ook voor en vind tevens dat er aan dergelijke financieringsinstellingen in het kader van hun vergunning zware administratieve sancties moeten worden opgelegd, zie mijn eerdere bijdrage Schuld zonder boete http://observatrix.blogspot.com/2007/10/schuld-zonder-boete.html Minister Bos is in dit opzicht merkwaardig en vermijdbaar passief en permissief. Het levert de staat geld op, als er minder debiteuren genoodzaakt zijn een beroep te doen op schuldhulpverlening.

Ook de oplichterspraktijken van de hondsbrutale directeur van de Stichting Schuldenvrij Leven komen in het programma aan de orde, die honderden gezinnen heeft gedupeerd door hun aflossingscapaciteit in te pikken en er vervolgens niets mee te doen om hen te helpen, maar hun geld in eigen zak heeft gestoken. Dat een dergelijke infauste stichting zoveel mensen kon duperen hangt mede samen met het feit, dat in sommige delen van Nederland de weg naar de reguliere schuldhulpverlening erg lang is en de drempel hoog. Karubulut hekelt in dat kader terecht de gemeenten die het niet geoormerkte geld, dat is bestemd voor schuldhulpverlening besteden aan leuke dingen voor de gemeente. Aandacht voor dit knelpunt zou niet overbodig zijn; als een gemeente niet wijs genoeg is om autonomie aan te kunnen, moet die autonomie maar wat worden begrensd ten gunste van degenen die hulp nodig hebben. In Utrecht in ieder geval is EURO 500.000,-- extra uitgetrokken om de wachtlijst weg te werken. De wachttijd is daar opgelopen tot zeven maanden; een familiedrama in ontwikkeling kan in kortere tijd tot een uitbarsting komen. Zie http://www.ad.nl/utrecht/article2063952.ece Er staan 350 mensen op de wachtlijst. Het College van B&W zoekt de oorzaak niet alleen bij aangescherpt incassobeleid van schuldeisers maar ook aan grotere bekendheid van het verschijnsel schuldhulpverlening.

zondag 17 februari 2008

Purmerend piekert ten onrechte!

Eerder deze week rees in Purmerend de vraag, of het beroepsgeheim van een maatschappelijk werker belemmeringen oplevert voor schuldhulpverlening, in het geval deze in vertrouwen van de hulpvrager verneemt, dat er een fraudeschuld is.

Integraliteit van schuldhulpverlening veronderstelt ook, dat een cliënt naar waarheid opgave doet van al zijn schulden. Wij kunnen de problematische schuldsituatie alleen maar oplossen, als wij welke schuldeisers er zijn. Wordt een schuld niet meegenomen in de regeling, dan krijgt de cliënt geen schone lei en blijft er een schuldeiser over die nog steeds tot incasso-actie over kan gaan, waardoor bijvoorbeeld de aflossing van een saneringskrediet in het geding kan komen. Ook schuldeisers die wel accoord zijn gegaan, kunnen daarop dan soms terugkomen, afhankelijk van de vraag of zij accoord zijn gegaan op de voorwaarde, dat alle andere schuldeisers dat ook deden.

Een cliënt die een beroep doet op schuldhulpverlening dient naar waarheid opgave te doen van al zijn schulden. Dat staat doorgaans in de schuldhulpverleningsovereenkomst, dat staat ook in de artikel 285 Fw-verklaring, die de cliënt aan het einde van de rit –als het minnelijk traject mislukt- ondertekent, waarvan de cliënt in het verzoek te worden toegelaten tot het wettelijk traject door het plaatsen van zijn handtekening verklaart: “De in de verklaring en het overzicht schulden vermelde financiële gegevens zijn juist en volledig”. Het is de bedoeling, dat -zoals een van de gewaardeerde mee-denkers over dit onderwerp mij dezer dagen schreef- "schoon schip" wordt gemaakt. "Een beetje schoon schip" bestaat niet.

Een schuldhulpverlener neemt een neutrale positie in. Hij/zij is een intermediair tussen de cliënt, zijn crediteuren en eventueel andere betrokken partijen. Hij/zij laat zich bij zijn activiteiten leiden door de belangen van alle betrokken partijen. De hulpverlener maakt dat als het goed is van begin af aan ook duidelijk aan de cliënt. De cliënt behoort te weten, dat wat hij meedeelt aan zijn hulpverlener terecht komt in een dossier, waarvoor geen beroepsgeheim geldt. Maatschappelijk werkers die onderonsjes met een cliënt willen hebben, waar niemand van mag weten, moeten zich niet met schuldhulpverlening bezig houden. Schuldhulpverlening is geen werksoort van maatschappelijk werk, maar een zelfstandig, steeds zwaarder specialisme, waarvan na de certificering die zwaarte zal zijn vastgelegd in eigen branche-regulering. Het probleem in Purmerend schuilt met andere woorden niet in de schuldhulpverlening maar in de vraag of een maatschappelijk werker maatschappelijk werk verricht als hij aan schuldhulpverlening doet.

Volgens de pers zou de wethouder minder duidelijk zijn geweest over de vraag, of fraudeschulden kunnen worden meegenomen. Hierop is geen algemeen antwoord te geven. Allereerst speelt de vraag, hoe oud de fraudeschuld is. Is deze ouder dan vijf jaar, dan is er in ieder geval in het wettelijke traject de nodige jurisprudentie, dat toelating geen bezwaar is. Is deze jonger dan rijst de vraag of het probleem bijvoorbeeld in de stabilisatiefase kan worden opgelost, of dat er een bijzondere regeling voor kan worden getroffen. In geen geval kan in mijn visie een schuldhulpverlenende instantie de opvatting huldigen, dat mensen met een fraudeschuld niet worden geholpen. Ook al is schuldregeling om welke reden dan ook niet mogelijk, dan nog kunnen bijvoorbeeld budgethulp en stabilisatie zeer zinvol zijn. Het zou niet zo mogen zijn, dat een gemeente personen met een fraudeschuld volledig uitsluit van schuldhulpverlening. Het kan wel zo zijn, dat de te verlenen hulp beperkter is dan in het geval de fraudeschuld er niet zou zijn.

Zodra de NEN-norm er is -al is het nog maar in de ontwerp-vorm- moet daarop hard worden gestudeerd, om non-discussies zoals zich nu in Purmerend voordoen zoveel mogelijk te voorkomen. Verwarring dient te worden vermeden, ook om het zelfstandige imago en beroepsethiek van het specialisme schuldhulpverlening hoog te houden. Crediteuren die menen dat een schuldhulpverlener informatie mag achterhouden, zullen daarin weer een argument zoeken om het zoveel mogelijk aan te laten komen op het wettelijk traject. Dat is om vele redenen die te ver voeren om in dit kader te bespreken, een hoogst ongewenste zaak.

Zie ook:
http://observatrix.blogspot.com/2008/02/piekeren-in-purmerend-over.html en http://observatrix.blogspot.com/2008/02/purmerend-piekert-door-over.html

"Lenen, lenen, lenen".

Vanavond om 21.45 wijdt het programma Zembla (op Nederland 2) onder deze titel een aflevering aan schuldenproblematiek.

Aan de orde komt onder meer de vraag, of een BKR-registratie betekent, dat iemand geen krediet meer krijgt. Een gezin wordt gevolgd dat alleen door de plaatselijke Voedselbank nog voldoende te eten heeft.

De NVVK geeft aan dat veel gemeente onvoldoende budget voor schuldhulpverlening ter beschikking stellen, waardoor wachtlijsten niet kunnen worden weggewerkt, zeker niet als tegelijkertijd steeds meer mensen een beroep op de hulpverlening doen. Hierdoor bestaat het gevaar van slechte hulpverlening zoals recent in het geval van de Stichting Schuldenvrij Leven, waarbij zo'n duizend gezinnen werden misleid en benadeeld. Tegen de kwade genius van de stichting wordt een strafzaak voorbereid.

Nadja Jungmann gaat in de zogenaamde familiedrama's zoals recent in Hengelo (Gelderland), waarbij dikwijls blijkt dat sprake is van een schuldenproblematiek, die voor de ouders niet te hanteren was.

zaterdag 16 februari 2008

Purmerend piekert door over beroepsgeheim shv

Onder de kop 'Belang van de cliënt staat voorop' stelt de Purmerendse wethouder Daan, dat schuldhulpverleners fraudeschulden moeten melden., ,In principe willen we iedereen helpen die schulden heeft'', aldus Daan. ,,Ook als ze fraude hebben gepleegd. Maar het is toch niet aan de belastingbetaler te verkopen als we willens en wetens fraude verzwijgen? Bovendien, als iemand met schulden zijn leven op de rails wil krijgen, moet hij schoon schip maken.'' “In principe komt iemand niet in aanmerking voor schuldhulpverlening als we op de hoogte zijn van fraude.'' Zie http://www.nhd.nl/nieuws/stadstreek/waterland/article3131826.ece?secId=529

Inmiddels heb ik enkele reacties ontvangen op mijn verzoek aan lezers over dit onderwerp hun mening te geven, zie http://observatrix.blogspot.com/2008/02/piekeren-in-purmerend-over.html

Wie nog wil meedenken moet snel zijn, want morgen zal ik mijn visie op deze kwestie geven. E-mailberichten kunnen worden gezonden naar het email-adres schruer@schruer.nl

vrijdag 15 februari 2008

Piekeren in Purmerend over beroepsgeheim SHV

In Purmerend is discussie ontstaan over het beroepsgeheim van schuldhulpverleners, indien in contacten met de client aan de orde komt dat er fraudeschulden zijn.

Zie http://www.nhd.nl/nieuws/stadstreek/waterland/article3127321.ece?secId=535

Ik zal nog niet verklappen, hoe ik over dit probleem denk. Lezers echter die hierover direct een mening hebben, kunnen mij die per email zenden via het enveloppe-symbool onder dit bericht.

Incasso vorderingen zorgtoeslag door Ministerie van Financien

In antwoord op schriftelijke vragen van de CDA-fractie naar aanleiding van de voortgangsrapportage heeft de Minister van Financien op 14 februari 2008 het volgen geschreven aan de Tweede Kamer betreffende de incasso van vorderingen van de Belastingdienst met betrekking tot zorgtoeslag:

"Daarnaast is er nog de minnelijke schuldsaneringsregeling. Deze regeling is tot stand gekomen in overleg tussen de Nederlandse Vereniging voor Volkskrediet en het Ministerie van Financiën.
Als belanghebbende naast de Belastingdienst/Toeslagen nog andere schuldeisers heeft en als gevolg van (alle) betalingsverplichtingen niet aan de door de Belastingdienst/Toeslagen aangeboden betalingsregeling (zie hiervoor) kan voldoen, kan hij zich wenden tot een schuldhulpverlener om tot een minnelijke schuldsaneringsregeling te komen.
Als deze schuldhulpverlener lid is van de NVVK of de schuldhulpverlener is een gemeente die de schuldregeling in eigen beheer uitvoert en de schuldhulpverlener sluit met belanghebbende een schuldregelingsovereenkomst op basis van de Gedragcode van de Schuldregeling van de NVVK, dan verleent de Belastingdienst uitstel van betaling voor de toeslagenschuld voor een periode van maximaal 36 maanden. Die 36 maanden is de periode van de schuldregeling. Voorwaarde voor uitstel is dat de belanghebbende voor de wettelijke schuldsaneringsregeling in aanmerking zou komen en dat aan het eind van de minnelijke schuldsaneringsregeling een bedrag wordt betaald van dezelfde omvang als kan worden verkregen in het kader van een wettelijke schuldsaneringsregeling.
Als belanghebbende na 36 maanden zijn verplichtingen uit de schuldregelingsovereenkomst is nagekomen, leidt dit ertoe dat belanghebbende bij beschikking wordt meegedeeld dat hij voor - het restant van - de toeslagenschuld niet verder zal worden bemoeilijkt. Ook in dit geval is verrekening nog gedurende drie jaren mogelijk; zie hiervoor.
Overigens gelden de hiervoor genoemde faciliteiten niet, als de terugvordering is te wijten aan opzet of grove schuld van de belanghebbende".


zie http://www.minfin.nl/nl/actueel/kamerstukken_en_besluiten,2008/02/DGB08-739.html

Voor de praktijk van de schuldhulpverlening in het minnelijk traject betekent dit dus geen wijziging: vorderingen uit hoofde van zorgtoeslag worden meegenomen op dezelfde wijze als belastingschulden in het algemeen en behandeld overeenkomstig de NVVK-Gedragscode schuldregeling met toelichting en het NVVK-draaiboek schuldregeling , uiteraard in afwachting van de NEN-norm die spoedig in ontwerp zal worden gepubliceerd teneinde de mogelijkheid te geven van publiekscommentaar.

dinsdag 12 februari 2008

Geen woorden, maar daden! Week van de armoedebestrijding in Rotterdam

Ondertussen wordt in de mooiste en hardst werkende stad van Nederland de week van de armoedebestrijding gehouden, die door wethouder Kriens (Volksgezondheid, Welzijn en Maatschappelijke opvang) afgelopen zaterdag is geopend onder het motto 'Armoede Nee. Meedoen Ja'.

De week staat in het teken staan van het aanpakken van de armoede. Er gaat een speciale campagne van start die tot doel heeft Rotterdammers met een laag inkomen te stimuleren om meer gebruik te maken van inkomensondersteuning, zoals uitkeringen en schuldhulpverlening.

Ook de jeugd wordt niet vergeten in de vorm van een heuse seculiere kindernevendienst: kinderen vanaf acht jaar kunnen de gratis training 'Bedenk goed wat je met je Euro doet' volgen. Zie hiervoor ook http://observatrix.blogspot.com/2007/11/scholieren-en-hun-ouders-moeten-leren.html

Donderdag vindt een symposium over het onderwerp "Armoedebestrijding en schuldhulpverlening" plaats, waarbij ook ook staatssecretaris Aboutaleb aanwezig zal zijn en de bevindingen van een onderzoek worden gepresenteerd naar langdurige armoede en armoedecultuur (onderzoeker Fred Reelick). Er zal ook een convenant tussen de gemeente en het Rijk worden ondertekend over de Rotterdamse aanpak van armoedebestrijding en de participatie van kinderen. Andere steden, waaronder Amsterdam, kennen een dergelijke convenant (nog) niet. Maar ja, er kan er maar een de eerste zijn.

vrijdag 8 februari 2008

'Bij ons in de Jordaan"

Op de website van het Geldmuseum is de tekst van een interessante lezing van geldonderzoeker Gerard Borst te vinden over leenpraktijken in de Amsterdamse Jordaan in de periode voor WOII, gebaseerd op de sociale romans van Israël Querido: de vierdelige cyclus “De Jordaan” en “Mijn zwerftochten door Jordaan en donker Amsterdam”.

In dit boek komen Amsterdamse woekerpraktijken aan de orde. Had een Jordanees geld nodig, dan kon hij terecht bij een zogenaamde "weekvrouw" of "leenvrouw". Die weekvrouw wist, door de wol geverfd, hoe zich stevig in te dekken tegen restitutierisico. Van de hoofdsom werd direct een bedrag afgetrokken kennelijk als een soort kredietprovisie en vervolgens werd over de volle hoofdsom een fikse rente gerekend, waarbij niet zelden een winst werd gemaakt van twee- tot driehonderd procent. Het lijkt een beetje op bedrijven als Cash converter die bij voorkeur in arme wijken tegen veel te lagen prijzen luxe-goederen inkopen en in geval van gewenste teruggave zeer joge rentes rekenen (en daar in ieder geval in 2010 mee zullen moeten ophouden als de wijziging van de Pandhuiswet rond is).

Debiteuren in de Jordaan werden door de praktijken van de leenvrouwen diep ongelukkig en moedeloos. Dat beschrijft Querido op een wijze die voor de modale schuldhulpverlener vandaag nog steeds herkenbaar is: “Ik heb ze ontmoet, bij wie iedere lust tot arbeid uitdoofde; die zich opgejaagde prooi voelden en die niets anders meer wisten, dan dat zij leefden voor termijn en rente. Het verleidelijk-groote sommetje en het crediet dat zij kregen, heeft ze tot den ondergang gesleurd”.

De door Johny Jordaan bezongen vreugde van het leven in de Jordaan kende mitsdien zijn begrenzingen, waarbij ik overigens de relatie tussen Amsterdamse humor en de brijpot in het fameuze lied “Bij ons in de Jordaan” nooit heb begrepen (“Bij ons in de Jordaan, Waar de bloemen voor de ramen staan, En de Amsterdamse humor nooit verloren gaat, Zolang de lepel in de brijpot staat”). Maar wellicht ben ik daar te Rotterdams voor.

Zie voor de tekst van de lezing http://www.geldmuseum.nl/upload/56059_650_1194960012306-20071107_VriendenlezingDrieNov.pdf

Over het geldmuseum en de onderzoeksactiviteiten van Gerard Borst schreef ik eerder: http://observatrix.blogspot.com/2008/01/over-geldcultuur-en-matigheid.html

donderdag 7 februari 2008

Nieuwe dwangmiddelen in het minnelijk traject werken echt!

Op rechtspraak.nl is onder LJN-kenmerk BC2166 een uitspraak van de Rechtbank Arnhem gepubliceerd, waarbij met toepassing van het nieuwe artikel 287 lid 4 Fw de tenuitvoerlegging van een ontruimingsvonnis, hangende de aanvraag toelating WSNP is geschorst, op de bekende voorwaarde dat de lopende huurtermijnen moeten worden voldaan.

Het is te hopen, dat na dit eerst gepubliceerde schaap over de dam nog vele volgen teneinde alle betrokkenen in schuldhulpverleningsland ervan te doordringen, dat steeds met zo min mogelijk kapitaalsvernietiging (die altijd ontstaat bij een gedwongen ontruiming) moet worden gestreefd naar een oplossing, die zoveel mogelijk recht doet aan alle daarbij betrokken belangen.

Met dank aan Mevrouw Ingrid von Burg, die mij hierop attendeerde.

Elsevier jubileumcongres schuldhulpverlening 2 april 2008

Op 2 april 2008 wordt in Utrecht het tiende congres Actualiteiten Schuldhulpverlening gehouden, waarbij onder meer zal worden ingegaan op:
actualiteiten WSNP
certificering minnelijk traject
vernieuwing schuldhulpverlening NVVK
onderzoek maatschappelijk rendement shv
diverse best practices (gemeenten Emmen en Rotterdam)
schuldhulpverlening in Vlaanderen
incassotraject achterstanden zorgpremie
de kunst van het onderhandelen

zie http://www.congresschuldhulpverlening.nl/download/Brochure2008.pdf

Amersfoort gaat toch belonen

De gemeente Amersfoort gaat verder met de premieregeling voor schuldhulpverleningscliënten. Wel wordt het beloningssysteem iets aangepast. Het wordt een pilot die na drie jaar wordt geëvalueerd. Ook wordt de beloning van 1.200 euro verspreid uitgekeerd in plaats van in één keer aan het einde van het traject.

Zie http://www.stadamersfoort.nl/index.php/page/274?&mod%5B1136%5D%5Bdetail_id%5D=189295

Al eerder schreef ik, dat het in mijn visie een verkeerd signaal is om debiteuren met geld te belonen bij het oplossen van hun geldproblemen. De facto neemt de Gemeente op deze wijze in feite een groot gedeelte van de afloscapaciteit voor haar rekening en wordt een debiteur zonder kosten en zonder moeite uit de problemen geholpen. Het is denkbaar dat op korte termijn het slagingspercentage toeneemt. De tijd zal leren, of de recidive op langere termijn hiermee voorkomen wordt, nog daargelaten de principiële bezwaren tegen de constructie. Mevrouw Van Wijngaarden (VVD) , die deze regeling een "Sinterklaas-regeling" noemde, had volstrekt gelijk.

Zie http://observatrix.blogspot.com/2008/01/beloning-medewerking-schuldsanering.html

woensdag 6 februari 2008

Vervolgbrief over kreditering en schulden verschenen

Staatssecretaris Aboutaleb en minister Bos hebben op 1 februari 2008 een vervolgbrief over kreditering en schulden aangeboden aan de Tweede Kamer compleet met plan van aanpak met tijdpad, zie http://docs.szw.nl/pdf/34/2008/34_2008_3_11443.pdf en http://docs.szw.nl/pdf/35/2008/35_2008_3_11444.pdf

Aandachtspunten in de brief zijn:
- voor roodstanden van een tot drie maanden zal overeenkomstig de op 16 januari 2008 door het Europese Parlement geaccepteerde richtlijn een verlicht regime gelden maar met verplichte kredietwaardigheidstoets;
- bij kredietverstrekking zijn door de aangescherpte normen van de VFN, die nog worden aangescherpt op aangeven van de AFM belangrijke stappen voorwaarts gemaakt;
- de reclame van kredietverstrekkers wordt door de AFM streng gevolgd en voldoet inmiddels praktisch altijd aan de regels; een algeheel verbod van reclame voor krediet wordt niet overwogen;
- streven is in 2010 de Pandhuiswet te hebben herzien zodanig dat particuliere pandhuizen onder toezicht komen, compleet met maximum toelaatbare rente.

De reikwijdte van de brief gaat aanzienlijk minder ver dan de eerdere brief van 19 oktober 2007. De eerdere brief over dit onderwerp aan de Tweede Kamer van 19 oktober 2007 was aanleiding tot het opzetten van dit weblog, zie http://observatrix.blogspot.com/2007/10/complimenten-voor-staatssecretaris.html

Was in de brief van 19 oktober 2007 de inzet integraal de regie te voeren in minnelijk en wettelijk traject, thans wordt een aantal hete hangijzers besproken. Dat is jammer maar nog net pleitbaar, aangezien iedere drie maanden een brief over het integraal beleid wellicht wat veel van het goede is. De brief van 1 februari 2008 gaat vooral op de aandachtspunten die in het algemeen overleg van 19 december 2007 aan de orde zijn gekomen en toezeggingen die toen zijn gedaan om kwesties verder uit te werken en te onderbouwen. In het plan van aanpak wordt wel voortgebouwd op de integrale benadering en treffen we ook het Ministerie van Justitie en de WSNP: “nieuwe instrumenten, het moratorium en het dwangakkoord, versterken per 1 januari 2008 het minnelijk traject”, “over de eerste effecten van de wetswijziging zal worden gerapporteerd in de vierde meting Monitor Wnsp die naar verwachting medio 2008 wordt uitgebracht”.

Het is een nadere reflectie waard, waarom het op het terrein van schuldhulpverlening wel lukt om interdepartementaal een coherent beleid in te zetten en te vervolgen, terwijl op zoveel andere terreinen de zaak lam ligt. Zou het komen, doordat praktisch alle maatschappelijke geledingen en politieke partijen het eens zijn over de wenselijkheid problematische schuldsituaties zoveel mogelijk te vermijden, zeker inmiddels met de afschrikwekkende “Amerikaanse toestanden” compleet met straten met huis aan huis borden van "foreclosures" (gedwongen verkopen door hypotheekverstrekkers) in het achterhoofd, zie http://www.realtytrac.com/ContentManagement/pressrelease.aspx?ChannelID=9&ItemID=3988&accnt=64847?

zaterdag 2 februari 2008

Executoriale verkoop van woning

Op 24 januari 2008 is in het programma Netwerk aandacht besteed aan de huizencrisis in de Verenigde Staten. De ervaringen worden beschreven van bewoners van New Jersey die hypotheken hebben afgesloten, waarvan de lasten een zeer groot gedeelte van hun inkomen beslaan en er bijna geen geld overblijft voor andere uitgaven zoals voedsel en kleding.

In het programma komt ook een financieel analist (Harm van Wijk) aan de orde die aangeeft dat de inkomens/woonquote en de vermogens/woonquote in Nederland ongunstiger liggen dan in de Vereniging Staten. Ook wordt in beeld gebracht hoe in Nederland huizen worden geveild, hetgeen leerzaam is voor iedereen die zelf de gelegenheid niet heeft om een zo’n gebeurtenis mee te maken.

Zie http://player.omroep.nl/?aflID=6353949&md5=8ccfce4fb96475164ecfd299c21cd8e3

vrijdag 1 februari 2008

Wat de toekomst brengen moge

Onder deze titel schreef ik voor de nieuwsbrief van Modus Vivendi een vandaag gepubliceerd kort artikel over de toekomstige ontwikkelingen in schuldhulpverleningsland, dat U kunt lezen op: http://minnelijk.modusvivendi.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=112&Itemid=

Gaarne beveel ik (ook) de artikelen over de vertrekkend Rotterdamse Rechter-Commissaris Mr. A.B.H.M. van Thiel in Uw belangstelling aan alsmede het artikel "In gespannen afwachting" van Mevrouw I. von Burg (Tradartes) over wijzigingen in de WSNP vanaf 1 januari 2008, zie
http://minnelijk.modusvivendi.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=111&Itemid= en
http://minnelijk.modusvivendi.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=113&Itemid=