#shv28

Op 11 april 2017 is in Utrecht het 28ste actualiteitencongres schuldhulpverlening

maandag 31 december 2007

Pas op met schuldhulp op de menukaart van de Voedselbank

De twee Rotterdamse voedselbanken gaan in de vorm van een adviesbank hulp verlenen aan bezoekers van de voedselbank met financiële problemen. Er worden geen leningen verstrekt. In Amsterdam wordt al langer bij voedselbanken door vrijwilligers schuldhulp verleend. Het experiment duurt zes maanden waarna zal worden beslist of andere voedselbanken deze vorm van hulpverlening overnemen. Woordvoerder Sies van de Rotterdamse voedselbank verklaart, dat de hulpverlening laagdrempelig is en dat mensen onder meer zullen worden geholpen om gemakkelijker binnen te komen bij professionele schuldsaneringinstellingen.

Eerder uitte ik mijn twijfels over schuldhulp verleend door Intrum Justitia aan met name jongeren met schuldproblemen, zie http://observatrix.blogspot.com/2007/12/preekt-de-vos-de-passie.html Mijn twijfel had betrekking op de onafhankelijkheid van de schuldhulpverlening en de deskundigheid van de hulpverleners mede in het licht van de komende certificatie, die wordt ontwikkeld door het NEN in samenwerking met de marktpartijen.

Vragen van hetzelfde type komen op bij door voedselbanken verleende schuldhulp door vrijwilligers. Het is van belang de vrijwilligers goed toe te rusten, ook opdat zij weten waar zij zich niet aan moeten branden. Om een voorbeeld te noemen: als een betalingsregeling wordt getroffen, waarbij de hardst schreeuwende crediteur er met (meer dan) de draagkracht van door gaat, doet dat geen recht aan de andere schuldeisers en kan bovendien de debiteur zwaarder worden belast dan hij kan dragen. De hulpverlener zal bovendien aan de debiteur duidelijk moeten maken, dat er (ook) recht moet worden gedaan aan de belangen van de schuldeisers. Hierin ligt een potentieel “conflict of interests”, dat schadelijk kan zijn voor de schuldeisers, de debiteur en … de voedselbank. Bij budgettering binnen een voorgegeven kader kunnen vrijwilligers zeker een positieve bijdrage leveren door periodieke en intensieve begeleiding van de debiteur. Het wordt tijd te definiëren wat de inbreng van vrijwilligers in het kader van schuldhulpverlening kan zijn.

zaterdag 29 december 2007

SHV rijst volgend jaar de pan uit in Verenigd Koninkrijk

In de Guardian van gisteren stond een interview met de heer Mark Sands (director of personal insolvency at KPMG). Deze verklaarde te verwachten dat het aantal personen dat een beroep doet op de TVA-regeling of het insolvency-regime zal stijgen van afgerond 110.000 in 2007 tot 130.000 in 2008. De gemiddelde schuld bedraagt BP 50.000,00 waarvan 38% wordt terugbetaald in het kader van een regeling. Zie voor volledige tekst http://www.guardian.co.uk/money/2007/dec/28/debt.personalfinancenews

Sands licht zijn standpunt toe: “This high average level of debt clearly indicates that too many people have borrowings that they have no realistic hope of repaying”. "Any excessive spending over Christmas and at the New Year sales, especially where goods are paid for on credit, risks tipping even more consumers over the edge."

Sands verwacht voorts dat de mogelijkheid om geld te lenen gegeven de krapte op de liquiditeitsmarkt afneemt, omdat banken voorzichtiger worden bij het verlenen van krediet in de vorm van credit cards en hypotheken. (Johan Cruijff zou zeggen: elk nadeel hep se voordeel). Sands waarschuwt: "Those in difficulty will find that their options are becoming limited – formal insolvency will for many be the only way out."

In februari 2007 werd een gedragscode ingevoerd die het voor de schuldeiser moeilijker maakt medewerking in het minnelijk traject een aanbod te weigeren. De schuldeiser moet voortaan een reden opgeven, waarom hij weigert een aanbod in het minnelijk traject te aanvaarden. Zie voor uitleg over de IVA eerder http://observatrix.blogspot.com/2007/11/schuldhulp-verlenen-in-het-verenigd.html

Wanhoopsoplossing middels verdwijning en doodverklaring

De kanoman John Darwin die in 2002 verdween en dood werd verklaard, had in de maanden voor zijn verdwijning enorme schulden gemaakt. (De echtgenote wist wel en de kinderen niet, dat vader nog leefde). De schulden werden volgens berichten in kranten deels kwijtgescholden en bovendien kwam de verzekering tot uitkering na verloop van tijd. Darwin verscheen en pretendeerde geheugenverlies, waarvoor geen oorzaak was te vinden. Mevrouw Darwin loog eerst maar moest met de waarheid voor de draad komen, nadat er foto’s opdoken via internet waarop zij samen met haar doodgewaande man op vakantie in Mexico was. Nu zitten zij beiden in de gevangenis. Toen zij nog vrij was, verklaarde mevrouw Darwin:
“John said there was only one way out and that was to fake his own death. I pleaded with him not to do it, I said it was the wrong thing to do “. Vindplaats Telegraph: http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=/news/2007/12/08/ncanoe708.xml

In Frankrijk liet in 2005 een verzekeringsagent die gokschulden had, bij de rotsen van het Kanaal een zelfmoordbriefje achter, waarna hij eveneens werd door verklaard. Zijn vrouw en kinderen wisten niet dat hij nog leefde. De man solliciteerde de afgelopen week onder eigen naam als verkoper in een winkel in Parijs, waarna hij door de politie werd aangehouden.
Zie International Herald Tribune: http://www.iht.com/articles/ap/2007/12/28/europe/EU-GEN-France-Missing-Man.php

Al eerder kwam de afgelopen maanden in dit weblog aan de orde, dat debiteuren in problemen komen tot wanhoopsdaden om vermeende uitwegen te zoeken. Ouders in Hengelo (Gelderland) besloten hun drie kinderen om het leven te brengen. De vader, die tegen de bedoeling in overleefde, verklaarde daarbij volgens het vonnis “dat het motief voor het mede doden van de beide kinderen er in was gelegen hen de schande van een gedwongen schuldsanering te besparen”, zie ook “Een lot erger dan de WSNP:
http://observatrix.blogspot.com/2007/12/een-lot-erger-dan-de-wsnp.html

Hoewel nooit geheel te voorkomen zal zijn, dat debiteuren besluiten tot desperate oplossingen, blijft toch de opgave te bevorderen, dat debiteuren weten dat schuldhulpverlening bestaat, waarbij zeker offers moeten worden gebracht om crediteuren zoveel mogelijk terug te betalen, maar waarbij er in ieder geval weer een leven na de schulden kan zijn. In dit leven na de schulden zal de debiteur meer dan voorheen aandacht moeten besteden inkomen en uitgaven in balans te houden. Het eerste onderzoek Monitor WSNP indiceert in ieder geval, dat velen daarin slagen, vermoedelijk mede vanuit de gedachte “Dit nooit weer”. Dus toch een stok achter de deur!

zondag 23 december 2007

Willy Pietsersen weg bij Stadsbank Oost-Nederland

Gisteren kwam in de pers, dat Willy Pietersen weg gaat bij de Stadsbank Oost-Nederland. Als reden voor zijn vertrek wordt aangevoerd, dat sprake is van een daling van het aantal personen dat een beroep doet op de Stadsbank voor schuldhulp. Verwachting is dat deze tendens in 2008 zal worden voortgezet. Elders in Nederland stijgt het beroep op het wettelijk en het minnelijk traject. De werkelijkheid achter de gebeurtenissen is dikwijls anders dan in de pers terecht komt.

Wat daar ook van zij, ook op deze plaats alle eer voor Willy Pietersen die vele jaren zowel vanuit de Stadsbank Oost-Nederland als ook in zijn functie van voorzitter van de NVVK heel veel heeft gedaan om personen in problematische schuldsituaties uitzicht op verbetering te geven, ook door zijn betrokkenheid bij de totstandkoming van convenanten.

Recent was hij betrokken bij het lanceren van de mogelijkheid van sociaal krediet (in plaats van “doorlopend verdriet” zoals hij de doorlopende geldleningen tegen woekertarieven (van onder meer de Postbank) kwalificeerde). Ook had hij zitting in de begeleidingscommissie voor de derde monitor WSNP, die deze week door de Minister van Justitie is aangeboden aan de Tweede Kamer.

Het is te hopen, dat Willy Pietersen elders zijn deskundigheid en engagement zal kunnen blijven inzetten voor de schuldhulpverlening in Nederland. Met het toenemen van de middelen neemt het aantal opportunistische eendagsvliegen op het terrein van de schuldhulpverlening toe, maar de doorgewinterde veteranen kunnen beslist niet worden gemist zowel met het oog op de continuïteit als met het oog op authentiek engagement.

vrijdag 21 december 2007

Nadat het kalf is verdronken

De centrale bank in de Verenigde Staten (FED) heeft op 13 december 2007 bekend gemaakt, dat maatregelen worden genomen om de zogenaamde subprime-leningen aan banden te leggen. Voortaan mogen er geen leningen meer worden verstrekt zonder inkomensgegevens van de debiteur. De hypotheek-debiteur moet draagkracht overhouden voor belastingen en verzekeringen. De debiteur mag niet, alleen vertrouwend op de waardestijging van zijn onroerend goed, een hypotheek afsluiten. Hypothecaire geldschieters mogen niet samenspannen met taxateurs om de waarde van onroerend goed (te hoog) vast te stellen en reclames voor hypotheken mogen niet meer misleidend zijn, doordat de rente wordt vastgesteld als vast terwijl deze variabel is.

Met name de laatste twee voorwaarden doen enigszins denken aan een van de vele bedrogvormen uit de maffia-serie The Sopranos, waarbij niet met onroerend goed maar door handel in aandelen eenvoudige mensen worden bedrogen. Niettemin moeten we niet al te chauvinistisch zijn, want in ons eigen Rotterdam blijkt grootschalig bedrog te hebben plaatsgevonden met valse taxaties, waarbij het Waarborgfonds Eigen Woning dat de nationale hypotheekgarantie uitvoert, benadeeld werd.

De FED moedigde aanvankelijk de subprime-leningen aan. Deze werden gezien als een emancipatie-instrument, Voortaan kon ook de zogenaamde ninja-debiteur een huis kopen. (ninja – no income no job (or) assets). Status is nu, dat deze categorie hypotheekdebiteuren kreunt en steunt onder de lasten van veel te dure huizen, die door het instorten van de huizenprijzen onverkoopbaar zijn. De nieuwe regels van de FED zijn nuttig, maar mosterd na de maaltijd. De vraag naar subprime-leningen is al zo goed als verdwenen.

In Nederland is door de Gedragscode Hypotheken sedert jaar en dag sprake van brancheregulering. De gedragscode is per 1 januari 2007 aangescherpt met betrekking tot de inkomenseisen bij aangaan van een hypotheek. Veel subprime-achtige leningen zullen er in Nederland niet zijn verstrekt. Het effect van de subprime-crisis werkt wel in Nederland door in de vermogenspositie van Nederlandse banken die direct of indirect in de vorm van deelnemingen aan de bancaire hype hebben meegedaan en nu op de blaren moeten zitten met alle risico’s voor de spaarders van dien (met staatsgarantie tot afgerond EURO 40.000,-- per klant per bank).

donderdag 20 december 2007

Parlementair nieuws van het SZW-front

Op 9 december 2007 heeft Staatssecretaris Aboutaleb aan de Tweede Kamer een brief geschreven over het convenant met Vitens onder bijvoeging van het convenant:

Brief: http://docs.szw.nl/pdf/34/2007/34_2007_3_11253.pdf
Convenant: http://docs.szw.nl/pdf/35/2007/35_2007_3_11254.pdf

Over het belang van dit convenant ben ik eerder ingegaan in mijn bijdrage van 7 december 2007: Berichten van de Waterlinie
Vindplaats: http://docs.szw.nl/pdf/35/2007/35_2007_3_11254.pdf

Het is een bron van weerkerende vreugde, dat het Ministerie van SZW op het terrein van het minnelijk traject thans de regie-functie heeft genomen en dat een en ander niet meer wordt overgelaten aan de gemeenten, die het wat dat betreft in een aantal gevallen grondig hebben verbruid door onvoldoende prioriteit aan schuldhulpverlening te geven, waardoor ingezetenen afhankelijk van hun woonplaats wel of niet adequate schuldhulpverlening genieten.

Voorbericht: derde monitor WSNP verschenen

Blijkens een persbericht van het ministerie van Justitie van gisteren is de derde monitor WSNP verschenen. 15.100 personen kwam in 2007 in de WSNP terecht. Dat is iets minder dan in 2006.

Boeiend is de volgende passage over de relatie minnelijk en wettelijk traject: “In de monitor zijn ook gegevens opgenomen over manier waarop de schuldeisers omgaan met betalingsachterstanden van hun schuldenaren mede in relatie tot een lopende schuldhulptraject. De meeste schuldeisers blijken een voorkeur te hebben voor het minnelijke schuldhulptraject met als meest voorkomende reden dat dit een hogere uitkering oplevert en een minnelijke regeling sneller tot uitbetaling leid”t.

Is deze bevinding juist, dan moet 2008 een omkering betekenen voor het slagingspercentage in het minnelijk traject. Alle krachten worden daarop gerict.

Zie http://www.justitie.nl/actueel/persberichten/archief-2007/schuldsanering-blijkt-veel-mensen-een-schuldenvrije-toekomst-te-bieden.aspx?cp=34&cs=579

Convenant Rotterdamse woningcorporaties tegen ontruiming

De Rotterdamse woningcorporaties, samenwerkend in de Maaskoepel, hebben een convenant gesloten om ontruimingen zoveel mogelijk te voorkomen. Huurders met een betalingsachterstand worden sneller benaderd. Mocht de corporatie in overleg met de huurder niet tot een oplossing kunnen komen, dan wordt de huurachterstand gemeld bij de gemeentelijke Kredietbank Rotterdam (KBR). De kredietbank heeft hiervoor een speciaal meldpunt geopend voor corporatiemedewerkers. De betreffende huurders komen in budgetbeheer bij het KBR. Hiermee is de betaling van de huur gegarandeerd en lopen de achterstanden niet verder op.
Is er sprake is van schulden of andere financiële problemen dan wordt ook daarbij de hulp van het KBR ingeschakeld. Als de corporatie signaleert dat er naast financiële problemen ook sprake is van fysieke of psychische problemen in het huishouden, schakelt zij lokale zorgnetwerken van de GGD in. De lokale zorgnetwerken zorgen dat passende hulp of zorg wordt geboden. Voorwaarde voor de financiële regeling en het aanbod van zorg is dat de huurder meewerkt bij de aanpak van de problemen
Houden de huurders zich aan de afspraken en wordt de lopende huur betaald, dan mogen de debiteuren vanaf volgend jaar in hun huis blijven wonen.

In 2007 werden meer dan 1.000 huurders ontruimd. Dikwijls komen zij nadien in zorginstellingen (voor bijvoorbeeld daklozen) terecht. Het jaar 2006 betekende al een daling van 10% van het aantal ontruiming door betere samenwerking tussen woningcorporaties en hulpverlenende instellingen. Verwachting is dat in 2008 door vroegtijdige signalering en betere samenwerking dit aantal vergaand kan worden teruggebracht.

Zie http://www.bds.rotterdam.nl/dsc?c=getobject&s=obj&!sessionid=1Wno7t!8nhbdoWM9xXGwuyBTegM35YuUC!RV1zySvofBaqyo3h50uVxzYXp1K38H&objectid=177374&!dsname=bsd2i

Op het maatschappelijk rendement van schuldhulpverlening met name door het voorkomen van ontruiming is een kwantitatieve en kwalitatieve analyse gemaakt in het rapport dat onlangs is uitgebracht door de Kredietbank Noord Oost Groningen (directeur Harro Norder), zie mijn bijdrage landelijk onderzoek naar (maatschappelijk) rendement schuldhulpverlening zeer gewenst http://observatrix.blogspot.com/2007/11/landelijk-onderzoek-naar.html

woensdag 19 december 2007

Interkerkelijke samenwerking schuldhulp

Het Nederlands Dagblad meldt op 19 december 2007, dat door de Protestantse Kerk, de de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) en de Christelijke Gereformeerde Kerken is overeengekomen samen te gaan werken met de Stichting Christelijke Schuldhulppreventie, die op haar beurt samenwerkt met de NVVK.

Het is volgens directeur Van Delden van de stichting de bedoeling, dat de komende jaren in elke gemeente in Nederland - in samenwerking met de NVVK en de kerken - bijeenkomsten worden georganiseerd waar wordt gesproken over de schuldenproblematiek. De stichting hoopt, dat andere kerkgenootschappen, waaronder de R.K. Kerk zich zullen aansluiten bij dit initiatief.

Misschien kan Van Delden om te beginnen eens op de koffie bij Mgr. Van Luyn, die bij het jubileum van de NVVK voordat hij flauw viel, zulke gloedvolle uitspraken heeft gedaan over toekomstige aandacht van zijn bisdom voor problematische schuldsituaties, vergelijk mijn bijdrage van 10 november 2007: http://observatrix.blogspot.com/2007/11/bericht-van-de-slepende-jacht-op-de.html

Armoedemonitor 2007: minder armoede, meer schulden

Gisteren heeft het Sociaal en Cultureel Planburau de Armoedemonitor gepubliceerd. In de pers komt naar voren dat het aantal arme ouderen aan het dalen is. Dat is verheugend. Uit de monitor komt echter het nodige naar voren, dat zorgbarend is. Van de ruim 6,6 miljoen huishoudens in 2005 hadden er iets meer dan 660.000, ofwel 10 procent, een laag inkomen. Het meest kwetsbaar voor armoede zijn mensen met een bijstandsuitkering, niet-westerse allochtonen en eenoudergezinnen met minderjarige kinderen. Bijna twee derde van de lage inkomens zegt geen geld te hebben om versleten meubels te vervangen. Ook kan meer dan de helft het zich niet veroorloven een week op vakantie te gaan. Ruim een op de tien arme huishoudens heeft te weinig geld voor het verwarmen van het huis of voor om de dag een warme maaltijd.

Van de circa 3,4 miljoen kinderen onder de 18 jaar in 2005 leefden er 310.000 (9,1 procent) in een gezin met een laag inkomen. Bovendien groeide ruim een op de twintig kinderen (185.000) op in een huishouden met net genoeg geld voor de basisbehoeften (770 euro netto per maand voor een alleenstaande). Veel van de gezinnen verklaren ook onvoldoende geld te hebben voor uitgaven die voor kinderen belangrijk zijn. Ruim twee derde kan niet op vakantie. Drie op de tien gezinnen kan niet dagelijks een warme maaltijd op tafel zetten. Vier op de tien kan zich geen internet veroorloven, terwijl ongeveer een derde van de kinderen geen lid is van een sportclub of vereniging. Verder telt ons land 175.000 werkende armen in een baan van ten minste 24 uur per week. De meeste werkende armen kunnen ook moeilijk hun inkomenspositie verbeteren door meer te gaan werken, want 138.000 hebben al een voltijdsbaan. Hun schuldpositie neemt toe, ook omdat zij in een van overconsumptie vervulde samenleving willen meedoen en niet willen wachten tot het geld is verdiend. Het is daarom goed dat inmiddels toenemend maatregelen worden genomen voor verantwoorde kredietverstrekking, zie ook mijn bijdrage Jan Modaal kan minder poffen, http://observatrix.blogspot.com/2007/12/jan-modaal-kan-minder-poffen.html

maandag 17 december 2007

Jan Modaal kan minder poffen

Op 10 december 2007 heeft de Vereniging Financieringsondernemingen Nederland (VFN) de gedragscode aangepast, nadat door de Autoriteit Financiële Markten (AFM) in 2006 een rapport was gepubliceerd geheten “Verantwoorde kredietverstrekking”, waaruit naar voren kwam dat “verantwoord” krediet verstrekken niet zelden ver te zoeken was.

Nieuw is in de gedragscode de zogenaamde leennorm (artikel 5): “De aanbieder hanteert bij de beoordeling van de financiële omstandigheden van de consument een leennorm. Deze leennorm is het bedrag dat de consument, na aftrek van vaste lasten, te allen tijde voor levensonderhoud ter beschikking moet hebben. De leennorm bestaat uit de basisnorm plus 10% van: het netto inkomen minus de basishuur minus de basisnorm”.

Effect van de gewijzigde gedragscode zal zijn, dat personen met een inkomen op bijstandsniveau geen persoonlijke leningen meer kunnen aangaan. Tot op het niveau van het modale inkomen wordt de kredietruimte beperkt; een gezin met een modaal inkomen (netto € 1635 per maand) vanaf € 580 vaste woonlasten per maand.

De AFM heeft kennis genomen van de wijziging van de gedragscode, maar is hiermee nog niet onverdeeld gelukkig. Er wordt een belangrijke stap gezet bij het tegen gaan van schuldenproblematiek bij de meest kwetsbare groepen, maar voor hogere inkomens is nog steeds risicovollere kredietverstrekking mogelijk, ook omdat in die inkomensregionen een opslag van 10% aan de lage kant is, omdat met het stijgen van het inkomen de vaste lasten plegen toe te nemen.

Ook het NIBUD was niet gelukkig, omdat dit instituut al langer de term “leennorm” gebruikt voor verantwoord lenen op basis van een geheel andere berekening. De VFN-leennorm biedt meer mogelijkheden tot krediet.

De AFM pleit voor maatwerk. De onvrede van de AFM maakt het civielrechtelijk gemakkelijker de nietigheid van een kredietovereenkomst in te roepen als sprake is van evidente over-kreditering. Postbank opgelet! De AFM komt bovendien zelf begin 2008 met een zogenaamd richtsnoer voor de verantwoorde kredietverstrekking. De “leennorm” van de VFN zal dus vermoedelijk na een bestaan van enkele maanden al zijn achterhaald en kunnen worden verwezen naar de prullenbak.

zondag 16 december 2007

Koningin Marie-Antoinette in onze Eerste Kamer

In 1789 heerste hongersnood in Frankrijk. Het volk protesteerde en rukte op 5 oktober 1789 op naar Versailles, waar de Koninklijke familie verbleef na de bestorming van de Bastille op 14 juli 1789. Er was geen brood. De overlevering wil, dat koningin Marie-Antoinette toen de volgende woorden sprak: “qu’ils mangent de la brioche”. “Laten ze dan cake eten”, waarmee haar wereldvreemdheid wel was bewezen.

Op 5 december 2007 heeft zich in de Eerste Kamer bij een debat over de achterstand in de betalingen van zorgpremie een scène afgespeeld, die qua wereldvreemdheid enige gelijkenis vertoont met de hiervoor beschreven cake-scene.

Mevrouw Swenker (VVD) stelt: "Er is echter een grotere groep wanbetalers die geen zorgtoeslag ontvangt en toch geen premie betaalt". De heer Klein Breteler (CDA) maakt de volgende opmerking: “Overigens vindt onze fractie het opmerkelijk dat van de wanbetalers slechts 50% een zorgtoeslag heeft. Dat betekent dat ook 50% van de wanbetalers in principe een meer dan toereikend inkomen heeft om de premie wel te betalen”. In een interruptie merkt Klein Breteler vervolgens op, dat "de beste knoet.. zal zijn dat mensen eventueel onder de Wet schuldsanering natuurlijke personen zullen vallen",

Zouden deze kamerleden nu echt niet weten, dat wie geld te kort heeft voor schulden van allerlei type, alle inkomsten dus ook de zorgtoeslag inzet, waarvoor het geld het meeste nodig is? Hebben zij enig idee, hoeveel personen in Nederland al dan niet door eigen toedoen in een problematische schuldsituatie verkeren en hoe die leven? Is tot de heer Klein Breteler doorgedrongen, dat de WSNP alleen op eigen verzoek wordt toegepast en de Eerste Kamer recent met kracht heeft bepleit de controle aan de poort zo streng mogelijk te laten zijn? Wil het nominatim christelijke CDA echt, dat deze debiteuren levenslang in de staat van "Verelendung" blijven hangen?

Het probleem met de zorgtoeslag heeft kunnen ontstaan, omdat destijds Minister Hoogervorst (onder meer bekend wegens het maken van ongepaste gebaren in vergaderingen van de volksvertegenwoordiging) heeft nagelaten de zorgtoeslag door de fiscus direct aan de verzekeraar uit te keren (of een collectief verzekeraarsincasso-instituut in te stellen ter nadere verdeling gegeven het feit, dat veel verzekerden op drift sloegen). Nu is vanaf 2006 de toeslag direct aan de verzekerde uitgekeerd, die in tijd van nood de ruimte zoekt bij crediteuren die weinig incasso-activiteit ondernemen. Niet zelden is dat de zorgverzekeraar. Overigens had het ministerie beter moeten weten, aangezien destijds de zogenaamde specialistenknaak direct aan verzekerden betaalbaar werd gesteld en dan niet steeds bij oom dokter terecht kwam. Vele malen heb ik in het verleden aan in disproportionele razernij ontstoken vrije beroepsbeoefenaren moeten uitleggen, dat hun vordering concurrent was en dat er nu eenmaal mensen waren, die minder inkomen hadden en die bij het verdelen van hun armoede niet eerst aan de dokter hadden gedacht, omdat een andere schuldeiser eerder de deurwaarder had gestuurd.

De Eerste Kamer heeft altijd de naam wijs en rustig te beoordelen, wat de Tweede Kamer, die chronisch ietwat ADHD-achtig is, doet. De uitlatingen bij de mondelinge behandeling, die hier zijn aangehaald, vormen voor dat imago van bezonnenheid geen bevestiging, maar zijn om Hare Koninklijke Hoogheid prinses Maxima te citeren "een beetje dom" . Ook trouwens bij de mondelinge behandeling van de WSNP was al sprake van een niet erg afgewogen benadering van de schuldenproblematiek, die blijk gaf van een overwegende crediteuren-invalshoek en weinig voeling met de situatie van de debiteuren. Misschien moeten er ter bestrijding van wereldvreemdheid meer werkbezoeken worden gebracht aan de onderkant van de samenleving naast de commissarissenvergaderingen (met vacatiegeld!)? Een zekere geruststelling is in ieder geval, dat de Eerst Kamer onderzoek wil naar de oorzaken van niet-betaling zorgpremie. Dat het ministerie van SZW al een stapel van dergelijke onderzoeken heeft liggen en momenteel nog nieuwe grote onderzoeken op de rit staan, is de kamerleden (en de minister) kennelijk tot heden ontgaan. Hoezo, met beide benen in de maatschappelijke werkelijkheid?

Noot 1.
Historici zijn thans van mening, dat Marie-Antoinette deze uitspraak nooit heeft gedaan, maar dat woorden van soortgelijke strekking zijn gesproken door koningin Maria Teresia van Spanje, de echtgenoot van Lodewijk XIV (Zonnekoning). Het verhaal is wel reeds tijdens de Franse Revolutie in omloop gebracht om de anti-monarchistische sentimenten aan te wakkeren. In die tijd was er nog geen internet om fouten direct te rectificeren, maar a la Birma zouden belanghebbenden vermoedelijk in die periode de toegang tot internet hebben afgesloten teneinde in alle rust de oppositie een kopje kleiner te kunnen maken.

Noot 2.
Sofia Coppola, dochter van de filmregisseur van onvolprezen Godfather-trilogy, Francis Ford Coppola (en actrice in het derde deel van de trilogie als uiteindelijk per vergissing doodgeschoten dochter van maffiabaas Michael Corleone), heeft zeer recent een film over het leven van Marie Antoinette gemaakt. De cake-scene komt daarin niet voor. In de handelingen van de Eerste Kamer wordt met betrekking tot incassoproblematiek wel verwezen naar de Godfather-films, meer specifiek naar het incassobeleid van de maffiafamilie Corleone, door het Eerste Kamer-lid Thissen (Groen Links), voorzitter van Divosa, die er in zijn bijdrage ook overigens blijkt van geeft wel te weten, waar hij het over heeft,

Noot 3.
Voor dit artikel is gebruik gemaakt van het niet gecorrigeerde stenogram van de mondelinge behandeling, dat is verschenen op de website van de Eerste Kamer: http://www.eerstekamer.nl/9324000/d/stenogrammen/ek071204.doc

zaterdag 15 december 2007

Veel aan de hand bij Stadsbank Midden Nederland

In de gemeente Baarn zal de Stadsbank Midden-Nederland (SMN) vanaf 1 januari 2008 onder meer door het houden van spreekuren in het gemeentehuis (op afspraak, ook per email!) de eerstelijns schuldhulpverlening gaan verzorgen. Tot nu toe werd niet alleen door de SMN maar ook door Amant eerstelijns schuldhulpverlening gegeven. Amant zal in het vervolg, wanneer er naast financiële problemen ook andere problemen spelen, met de Stadsbank blijven samenwerken.

Zie: http://www.baarn.nl/index.php?simaction=content&mediumid=1&pagid=428&fontsize=12&stukid=7221#

De gemeente Almere heeft teneinde de handen vrij te hebben om te kiezen, het contract voor schuldhulpverlening met de Stadsbank Midden-Nederland opgezet per 1 januari 2009. De gemeente wil opnieuw bepalen welke instelling het meest geschikt is voor schuldhulpverlening binnen de gemeente. De overeenkomst was voor vijf jaar afgesloten. Vóór 1 januari 2008 moest de keuze worden gemaakt om het contract stilzwijgend met weer 5 jaar te verlengen of het op te zeggen. De gemeente reserveert jaarlijks een bedrag van € 1.100.000,- voor schuldhulpverlening aan haar inwoners. Volgens berichten in de pers gaat de gemeente Almere in de maand december onderzoeken, welke inkoopmethode het meest geschikt is bij de uitbesteding van schuldhulpverlening. In januari 2008 neemt het college van Almere hierover een besluit.

Zie: http://www.almerevandaag.nl/nieuws/almere/article2847098.ece

Zo gaat dat in het leven. Sometimes you win, sometimes you loose en …. Almere is nog niet verloren. Het is niet goed voorstelbaar, dat zich de gemeente pas na opzegging zich in de werktechnisch bepaald niet volwaardige maand december gaat afvragen, hoe voor de periode na 1 januari 2009 de schuldhulpverlening zal moeten worden georganiseerd om dan hals over kop in januari 2008 te besluiten, hoe vanaf 2009 de schuldhulpverlening georganiseerd moet worden.

De gemeente Baarn heeft een goed besluit genomen. Schuldhulpverlening is een specialisme dat in de eerste lijn niet door instellingen van algemeen maatschappelijk werk moet worden bedreven. In de toekomst wordt dit geëxpliciteerd door de eis van certificering van werkers en organisaties. Het is goed dat hierop in Baarn vooruitgelopen wordt.

De Stadsbank Midden Nederland kan de gemeente Almere uitstekend adviseren, welke techniek bij het maken van deze keuze kan worden gehanteerd. In opdracht van de SMN namelijk is door Mevrouw Dr. Nadja Jungmann een uitstekend rapport geschreven over openbare aanbesteding van schuldhulpverlening, dat is gepubliceerd nota bene op de website van de Stadsbank Midden Nederland, zie: http://www.stadsbankmiddennederland.nl/overdebank/schuldhulpverleningaanbesteding

dinsdag 11 december 2007

Raus aus den Schulden!

Een speelse noot is het filmpje over de schuldenproblematiek van de Zwitserse familie Mandy en de niet zo raadzame wijze waarop door de hulpverlener met hun problemen wordt omgegaan: http://video.yahoo.com/video/play?vid=1431918

Zelfs de inmiddels gefailleerde Stichting Schuldenvrij Leven, waarvan de directeur geruime tijd in detentie heeft verkeerd en wie weet nog steeds verkeert, maakte het niet zo bont, dat debiteuren werd geadviseerd onder te duiken en een nieuwe identiteit aan te nemen. Benadeeld werden de debiteuren die in goed vertrouwen een beroep op SVL hadden gedaan overigens wel, aangezien het voor hun crediteuren bestemde geld bleek te zijn verdwenen.
Zie persbericht OM: http://www.om.nl/parket/functioneel/nieuwsarchief/2007/31894/

maandag 10 december 2007

Preekt de vos de passie?

Incassobureau Intrum Justitia heeft het initiatief genomen tot een chatwebsite speciaal voor jongeren, waarbij zij on line een betalingsregeling kunnen aanvragen voor onbetaalde rekeningen. Verder krijgen zij in een chatbox persoonlijk advies over financiële vragen die zij stellen. Jongeren die via Intrum Justitia een aanmaning ontvangen voor een nog openstaande rekening, krijgen daar een inlogcode bij. Hiermee kunnen zij zich aanmelden bij de nieuwe website. Daar kunnen zij ervoor kiezen hun rekening direct te betalen, of een betalingsregeling aan te vragen. Met alle respect voor de goede bedoelingen van Intrum Justitia, die tot de meer verlichte grote incasseerders kan worden gerekend en lid is van de NVI compleet met NVI-keurmerk, roept dit initiatief vragen op, aangezien Intrum Justitia nu eenmaal belangenbehartiger is van de schuldeiser die aan Intrum opdracht heeft gegeven tot incasso van een vordering.

Mij benieuwt, wat er gebeurt, wanneer een jongere andere schulden heeft dan die ter incasso aan Intrum Justitia in handen zijn gesteld. Wordt er dan een draagkrachtverdeling gemaakt teneinde ieder het zijne te geven met toepassing van de paritas creditorum? Wordt de jongere verwezen naar reguliere schuldhulpverlening en schort Intrum Justitia in de tussentijd haar incasso-activiteiten op of geldt dan toch het aloude crediteurendevies: pakken wat je pakken kan en teruggeven kan altijd nog.

Er wordt in Nederland veel tijd en energie besteed om te komen tot certificering van schuldhulpverlening. Dat schuldhulpverlening verleend door of namens een schuldeiser binnen dat kader past, vraag ik mij af. Als schuldhulpverlening door een crediteur niet te certificeren is, is het dan verstandig dat een crediteur doet alsof dat wel zo is, waardoor debiteuren op het verkeerde been worden gezet? De vraag stellen is haar beantwoorden, dunkt mij. Misschien niet onmiddellijk reden voor een spoeddebat maar wel voor kamervragen?

zondag 9 december 2007

Babyboom generatie blijft egoïstisch tot de dood erop volgt

Onderzoek van verzekeraar AXA (retirement scope 2007, zie http://www.retirement-scope.axa.com/country/netherlands.htm ) maakt duidelijk, dat Nederlanders die met VUT of pensioen gaan het “door hard werken” vergaarde vermogen liever zelf besteden aan vakanties, automobielen en huisvesting. Zij vinden het niet nodig vermogen aan hun kinderen na te laten. Vanuit de Verenigde Staten is hiervoor de afkorting “ski-generation” bedacht. SKI staat dan voor: “spending the kids inheritance” (uitgevers van de erfenis van hun kinderen). Gepensioneerden willen: tijd voor zichzelf, tijd om te doen wat ik leuk vind en van het leven te genieten, vakantie, reizen.

De cirkel is rond, want de kinderen van de babyboomers vinden deze houding van hun kinderen best onder de aantekening, dat ook zij zich niet onderhoudsplichtig jegens hun ouders beschouwen, wanneer deze in financiële problemen verkeren. Internationaal scoort Nederlands het allerlaagst waar het de bereidheid van kinderen betreft om hun ouders financieel en anderszins materieel te steunen.

Het is tekenend voor de tijd, waarin wij leven, dat toegeven aan egoïsme niet eens als een zwakte wordt beschouwd, maar als “een matter of fact”-kwestie of zelfs positief wordt geduid als "zelfredzaam". “Ik ben nu eenmaal zo”. In de praktijk van de schuldhulpverlening is mij vaker opgevallen, dat voor de hand liggende bondgenoten als ouders, kinderen, broers en zussen geen enkele aanleiding zien om een familielid te helpen. Hier geldt natuurlijk wel, dat ik de gevallen niet zie, waarbij dit wel gebeurt en in familieverband een oplossing wordt gevonden.

Macro-economisch moeten wij natuurlijk weer enthousiast zijn, dat het bestedingsgedrag van de babyboomers op hoog niveau blijft tot de dood –waarbij ook ernstige ziekten -die op zichzelf trouwens weer een impuls voor de zorgsector zijn- doorgaans ook de kop niet kosten, omdat terminale ziekten al snel als zodanig belastend worden ervaren dat de hulp van een euthanasist wordt ingeroepen.

De SKI-kinderen zouden trouwens onderhandelingstechnisch hun hand wel eens kunnen overspelen, aangezien het allerminst zeker is, dat zij levenslang even welvarend zullen zijn en blijven als hun ouders, van wie kan worden geconstateerd dat zij in de gouden eeuw hebben geleefd zonder oorlog en in vanzelfsprekende welvaart met een waardevaste pensioenaanspraak tot op hoge leeftijd. Zeker in de pensioenfase zullen de SKI-kinderen mede gelet op de vergrijzing niet meer kunnen rekenen op het solidariteitsprincipe (dat zij eerder zelf stelselmatig hebben uitgehold). Het calculerende babyboom kind zou er daarom beter aan doen zich uit te putten in steunaanbiedingen aan zijn ouders (waarvan vermoedelijk toch geen gebruik wordt gemaakt) in de hoop op een nalatenschap, die later misschien wel eens erg handig kan zijn voor een oerverwend overjarig kind met schulden, dat zich in de arbeidswereld niet weet in te passen en niet hoeft te rekenen op sociale voorzieningen om hem te voorzien van een basisinkomen. De enige politieke partij die daar nog wel eens iets over mompelt is de neo-stalinistische SP, die naar mijn taxatie in het Nederlands politiek landschap geen blijvertje zal blijken, nu het ware gezicht van deze partij steeds beter duidelijk wordt, ook voor de impulskiezers die hun stemgedrag hebben laten bepalen door het laatste tv-debat.

vrijdag 7 december 2007

Berichten van de waterlinie

Vitens heeft op 5 december 2007 als eerste drinkwaterbedrijf een convenant gesloten met de Nederlandse Vereniging voor Volkskrediet (NVVK). Staatssecretaris Aboutaleb van SZW nam de overeenkomst na ondertekening in ontvangst.

Een derde van alle Nederlandse huishoudens is klant bij Vitens. Vitens is het grootste drinkwaterbedrijf van Nederland. Het levert water aan 5,4 miljoen mensen en bedrijven in onder meer de provincies Flevoland, Gelderland en Overijssel. Een groeiend aantal daarvan komt in financiële problemen. Voor ondertekening van het convenant worden twee aanmaningen verzonden en komt nadien een Vitens medewerker met een afsluitbericht aan de deur. Wordt dan niet de schuld betaald plus een bedrag van EURO 111,00, dan wordt de waterleiding afgesloten. De ministeries van SZW en VROM hebben vervolgens aangedrongen op regelingen vergelijkbaar die bestaan in andere provincies van Nutsland zoals gas en elektriciteit.
In het vervolg zal Vitens bij betalingsachterstanden een lid van de NVVK inschakelen. Gaat de schuldenaar akkoord met bemiddeling door een lid van de NVVK, dan wordt de incasso-procedure opgeschort. Naar verwachting zal dit ertoe leiden, dat veel minder afsluitingen plaats vinden. Gemiddeld genomen levert Vitens op 7 van de 100.000 aansluitingen die het bedrijf telt geen water wegens wanbetaling.

In het gezamenlijke persbericht van de NVVK en Vitens wordt de heer C. Bruggink, lid Raad van Bestuur van Vitens, aangehaald: “Door bijzondere omstandigheden, zoals echtscheiding, werkloosheid of ziekte, raken klanten achterop met betalingen. Dit kan uiteindelijk leiden tot afsluiting. Dit willen wij tot het uiterste voorkomen. Met dit convenant nemen wij onze verantwoordelijkheid om deze mensen zicht op een schuldenvrije toekomst te bieden. Ik hoop van harte dat de andere Nederlandse drinkwaterbedrijven dit voorbeeld volgen. Binnen onze brancheorganisatie VEWIN gaan wij ons hier hard voor maken”. Geconstateerd moet worden dat Vitens in dit opzicht kennelijk een bekeringservaring heeft doorgemaakt, nadat in mei 2007 kamervragen werden gesteld, toen Vitens een incasso-offensief was begonnen in Doetinchem.

De NVVK heeft convenanten afgesloten met onder meer ENECO, Essent, NUON, Continuon, de Nederlandse Thuiswinkel Organisatie, UPC en recent ook met het CJIB. Deze vorm van branche-regulering zou een promotie-onderzoek waard zijn waarbij onder meer door interviews wordt nagegaan, welke motieven realiter voor de crediteuren bepalend zijn geweest hiertoe te besluiten. Mijn theorie is, dat de crediteuren in kwestie beseften c.q. gingen beseffen er niet aan te kunnen ontkomen debiteuren enige speelruimte te bieden om hun schulden op te lossen, waarbij tevens (dreigende) bemoeienis van de overheid met het incassobeleid een aansporing vormt een sociaal gezicht op te zetten. Opportunisme is een relevante factor voor de duurzaamheid van de bekering.

donderdag 6 december 2007

Een lot erger dan de WSNP

Gisteren heeft de Rechtbank Zutphen vonnis gewezen in de zaak, waarbij de ouders om hun kinderen (en zichzelf) de WSNP te besparen hadden besloten, dat het beter was gezamenlijk te sterven. Eerder schreef ik over deze zaak in mijn artikel "Een schuld teveel", vindplaats:
http://observatrix.blogspot.com/2007/11/een-schuld-te-veel.html

In de rechtsoverwegingen van het vonnis zijn de volgende passages opgenomen, die relevant zijn in relatie tot de gedwongen schuldsanering:

"Dit feitencomplex is niet vergelijkbaar met andere aan de rechtbank bekende strafzaken, nu verdachte steeds heeft verklaard dat het motief voor het mede doden van de beide kinderen er in was gelegen hen de schande van een gedwongen schuldsanering te besparen en hen tevens niet alleen, zonder hun ouders, in de wereld achter te laten. Aldus heeft verdachte naar eigen zeggen met zijn daad het welzijn van de kinderen op het oog gehad. De rechtbank is er voorts van overtuigd dat het steeds verdachtes bedoeling is geweest om samen met zijn gezin te sterven. Het feit dat hij dit drama heeft overleefd zal, naast het verlies van zijn allernaasten, de rest van zijn leven een bijna niet voor te stellen zware psychische last zijn. Toch is de rechtbank van oordeel dat deze omstandigheden niet kunnen bijdragen aan strafvermindering. In deze zaak is immers aan twee kinderen het leven benomen. Jonge kinderen, die in dit leven nog alle mogelijkheden hadden en die blijkens de over hen afgelegde verklaringen vrolijke, gelukkige en perspectiefrijke jochies waren. Jonge kinderen, die het vertrouwen mochten hebben dat zij bij uitstek in hun gezin, bij hun ouders, veilig waren. Kinderen ook, die niet hebben gevraagd om de problemen die in dit gezin speelden en al helemaal niet om de oplossing die hun ouders voor dat probleem hadden bedacht. Veeleer had het verdachte en zijn echtgenote gesierd als zij de ontstane problemen, die immers door henzelf in het leven waren geroepen, recht in de ogen hadden gekeken en met voortvarendheid het hoofd hadden geboden, ook als dat binnen de kleine gemeenschap waarin zij woonden tot de door hen gevreesde hoon en schande zou hebben geleid. Daarbij wil de rechtbank niet lichtvaardig voorbijgaan aan de benarde situatie die geldnood met zich kan brengen, maar wil zij ook benadrukken dat een oplossing zoals die hier ten aanzien van de kinderen is gekozen, op geen enkele manier te rechtvaardigen is".

Aan de vader werd een gevangenisstraf van 18 jaar opgelegd. In de overwegingen van de Rechtbank kan ik mij geheel vinden. Vraag blijft of betere voorlichting over de WSNP nog iets ten goede had kunnen betekenen? "Hoon en schande" is nogal vergaand, gegeven het feit, dat in Nederland velen al dan niet door eigen toedoen in de WSNP terecht komen.

Toelating WSNP heeft wel altijd een publieke component, doordat de toelating bekend wordt gemaakt in het centraal insolventieregister van de Rechtbank. In dit geval zou toelating tot de WSNP volgens de berichten ook zijn gevolgd door verkoop van de eigen te dure woning (zeker echter is dit niet, aangezien de WSNP zowel onder het oude als het na 1 januari komend recht ruimte laat om in de eigen woning te blijven, als de daarmee gepaard gaande lasten aanvaardbaar zijn en er ruimte overblijft om middelen voor andere schuldeisers bijeen te brengen). Dikwijls zien wij momenteel, dat overwaarde op onroerend goed ook al is verdampt, doordat voor toelating WSNP een tweede hypotheek is gevestigd, waarmee niet zelden consumptieve bestedingen zijn betaald. De doelstelling niet in de WSNP te komen is in ieder geval voor de vader voor de komende achttien jaar gerealiseerd, aangezien hij in detentie niet kan voldoen aan de verplichting zoveel mogelijk middelen ten behoeve van zijn schuldeisers bijeen te brengen. Wat er ook van dit alles zij, nooit, nooit, nooit kan het te rechtvaardigen zijn minderjarige kinderen van hun leven te beroven teneinde hen tegen de gevolgen van de WSNP te beschermen.

Debiteurenpraat

Smoezen top-10 van wanbetalers, verzameld door het Nationaal Incassobureau:

1. Ik betaal niet, want alleen jullie worden er beter van.
2. De betreffende persoon die jullie moeten hebben is overleden.
3. Ik heb nooit ergens voor getekend.
4. Ik kan niet betalen, omdat er niet altijd geld op mijn bankrekening staat.
5. Ik betaal volgende maand, want ik zit nu een beetje krap.
6. Ik heb zoveel schulden; achterin de rij aansluiten.
7. Ik heb jullie brieven nooit ontvangen.
8. Mijn debiteuren betalen niet, dus kan ik jullie ook niet betalen.
9. Jullie kunnen me toch niks maken, want ik sta onder curatele.
10. Ik heb al betaald aan de bank, maar de bank heeft het vergeten over te maken.

woensdag 5 december 2007

Coming soon: convenant NVVK - Vitens

Morgen wordt door drinkwaterbedrijf Vitens en de Nederlandse Vereniging voor Volkskrediet (NVVK) in het bijzijn van staatssecretaris Aboutaleb een convenant over schuldhulpverlening ondertekend. Dit is de eerste keer dat met een waterleidingbedrijf een dergelijke convenant wordt gesloten. Met vele energiebedrijven zijn reeds convenanten gesloten.

Voortgang naar centrale schuldenregistratie

Zowel in Nederland als daarbuiten klinken geluiden, dat het wenselijk is te komen tot registratie van schulden en schuldenaren. Hieraan werd aandacht besteed in de brief van staatssecretaris Aboutaleb van 19 oktober 2007, waaraan de eerste bijdrage op dit weblog is gewijd: http://observatrix.blogspot.com/2007/10/complimenten-voor-staatssecretaris.html Het registreren van schulden (inclusief het tijdstip van ontstaan van de schuld) is een belangrijk middel om te komen tot inventarisering van de schulden, als een problematische schuldsituatie ontstaat. De registratie kan ook worden benut bij de toetsing of aan een debiteur krediet kan of had moeten worden verleend. Ik gaf al eerder aan, dat een passende sanctie ingeval van overfinanciering is, dat de crediteuren in het kader van de schuldhulpverlening geen uitkering ontvangt en dus na ontvangst van nihil aan het einde van de rit finale kwijting dient te verlenen. Mijns inziens werkt dat veel beter dan indirecte administratieve sancties (boetes) in het kader van de vergunningverlening, ook al kunnen die theoretisch veel hoger zijn.

Mevrouw Bijleveld, Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken, heeft in een brief aan de Tweede Kamer van 22 november 20707 ten vervolge op de brief van 19 oktober 2007 laten weten, dat het voornemen bestaat, de stichtingen LIS (Landelijk Informatiesysteem Schulden) en BKR (Bureau Kredietregistratie) die de schuldenregistraties gaan beheren, toegang te geven tot de GBA (Gemeentelijke Basisadministratie persoonsgegevens). Die toegang wordt geregeld binnen de systematiek van de Wet Gemeentelijke basisadministratie (GBA). Uitgangspunt daarbij is dat de GBA-gegevens noodzakelijk zijn voor de vervulling van de taak van de stichting LIS en stichting BKR.

De toegang tot de GBA zal worden geregeld via een voorstel tot wijziging van de Wet GBA na overleg met het College Bescherming Persoonsgegevens. De wetswijziging zal een wettelijke basis creëren voor het verstrekken van GBA- gegevens ten behoeve van schulden- en kredietregistratie. De stichtingen zullen alleen toegang krijgen tot die GBA-gegevens die hen in staat stellen om de identiteit en adresgegevens te verifiëren binnen het taakgebied dat zij hebben. De stichtingen kunnen geen gegevens krijgen voor andere doelen, bijvoorbeeld ten behoeve van het innen van schulden bij de klanten die geregistreerd staan. De feitelijke aanwijzing van deze stichtingen voor toegang tot de GBA gebeurt bij algemene maatregel van bestuur. Het voornemen bestaat het wetsvoorstel zo snel mogelijk in te dienen, zodat toegang tot de GBA ten behoeve van de schulden- en kredietregistratie op korte termijn kan worden gerealiseerd.

dinsdag 4 december 2007

De arme kant van Zwitserland

Volgens een onderzoek van Caritas Zwitserland behoren 160.000 één ouder-gezinnen tot de zogenaamde “working poor”. Zij werken, verrichten dagelijks ook hun huishoudelijke en opvoedingstaken en hebben daarbij moeite om de eindjes aan elkaar te knopen.

15% van de gezinnen in Zwitserland wordt gevormd door één ouder-gezinnen. Éen op de acht kinderen groeit op in een één oudergezin. Een op de vier éen ouder-gezinnen is arm.

De werkende moeders doen gemiddeld vier maal zo vaak als anderen een beroep op sociale voorzieningen. Caritas Zwitserland meent, dat de sociale voorzieningen onvoldoende aansluiten bij de behoeften van de één ouder-gezinnen. Bij voorzieningen voor kinderen wordt onvoldoende rekening gehouden met het feit, dat de financiële situatie in een één ouder-gezin doorgaans ongunstiger is dan in een twee oudergezin. Vrouwen worden bovendien voor hetzelfde werk dikwijls slechter betaald dan mannen en de meeste één ouder gezinnen hebben nu eenmaal een vrouw als kostwinner en dienst doend ouder, die zich tegelijk moet kwalificeren als evenwichtskunstenaar op het financiele slappe koord.

Caritas Zwitserland pleit voor een sociaal stelsel dat meer tegemoet komt aan de noden van één ouder gezinnen. Daarbij kan worden gedacht aan financiële tegemoetkomingen maar ook aan voorzieningen waardoor de ouder van dienst ietwat maar tijd voor zichzelf krijgt om bij te komen van het harde werken. Ook fiscaal zou meer rekening gehouden moeten worden met de kosten van de tot het gezin behorende kinderen. Kosten van kinderen zijn hoog en alimentatie is doorgaans niet toereikend.

De (beeldende) titel van het onderzoeksrapport luidt “Alleinerziehende zwischen Kinderkrippe, Arbeitsplatz und Sozialamt”. De auteurs zijn Stefanie Arnold en Carlo Knöpfel. Het onderzoek is helaas niet downloadable.

maandag 3 december 2007

Meer aandacht voor schuldenrisico bij wisseling energieleverancier

Jaarlijks houden volgens de NVVK enkele duizenden mensen schulden of betalingsproblemen over bij wisselen van energieleverancier. Volgens de NVVK kampt ongeveer 10 procent van zijn 46.000 cliënten met schulden, nadat zij voor een andere energieleverancier hebben gekozen. Het gebeurt dat mensen vergeten op te zeggen bij hun oude leverancier, terwijl zij al energie krijgen van de nieuwe. Of zij mogen contractueel niet weg bij de oude omdat het contract is aangegaan voor bepaalde tijd. De debiteur krijgt te maken met vorderingen van de oude en de nieuwe leveranciers.

In Amsterdam is ongeveer vijf procent van de mensen die bij de schuldhulpverlening aankloppen, de dupe van een overstap, schat Rob de Vos in Het Parool. Hij coördineert de gemeentelijke schuldhulp. ''De agressieve colportage van energiebedrijven brengt mensen ertoe hun oude contract op te zeggen. Er worden lage maandbedragen voorgespiegeld, vaak exclusief de kosten van netbeheer, ongeveer veertig euro. De kosten lijken dan veel lager te zijn, maar na een jaar blijkt via de afrekening dat nog een aanzienlijk bedrag moet worden betaald, waardoor mensen in financiële problemen komen". In de wintertijd worden er minder verbruikers afgesloten, mits zij een beroep doen op schuldhulpverlening.

De problematiek wordt versterkt doordat sommige energieleveranciers bij telefonische colportage contracten opdringen en daarbij zeggen dat men er nog van af kan, waarna de bevestiging (die bepalend is voor de opzegtermijn) later wordt verzonden dan gedateerd. Niet zelden laten afnemers zich daardoor intimideren. De Directie toezicht Energie (DtE) onderdeel van de NMA zou zich hiermee moeten bezig houden. Ook zou door de Minister van EZ de regelgeving bij overgang kunnen worden aangescherpt op de wijze waarop bijvoorbeeld Financiën dat heeft gedaan bij voorlichting over financiële producten.

zaterdag 1 december 2007

Meten is weten

Niet alleen in Nederland maar ook bij onze zuiderburen wordt gewerkt aan registratie van schulden en schuldenaren. De Vlaamse minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin Vanckere heeft gisteren een bekend gemaakt, dat een uniform registratiemodel in voor elke erkende instelling voor schuldbemiddeling wordt ingevoerd.

In een uniform registratiemodel wordt beoogd zowel de aard is van de schulden als het profiel van de schuldenaar te registreren, opdat betrokken instanties zo hun preventie- en hulpverleningsbeleid effectiever kunnen organiseren. Het registratiemodel zal vanaf 2008 gebruikt zal worden. Het model werd samen met de centra algemeen welzijnswerk en de OCMW’s ontwikkeld.

Er komt een online registratie bestaande uit een jaarlijkse registratie en een uitgebreide registratie. De jaarlijkse registratie registreert het aantal dossiers budget- en schuldhulpverlening, verdeeld naar de verschillende vormen. De uitgebreide registratie, die via een steekproef per erkende instelling zal worden uitgevoerd, omvat een gestandaardiseerde vragenlijst per dossier waarin sociaal-demografische gegevens, sociaal-economische gegevens, schuldenlast en dienstverlening worden opgenomen. De uitgebreide registratie zal in 2008 en 2009 worden uitgevoerd en daarna tweejaarlijks.