zaterdag 15 augustus 2015

In de bossen rond Apeldoorn leven 5-10 mensen met schuldproblemen. Iedere dakloze heeft recht op schuldhulp!

"Volgens Ben Bloem, coördinator van dak- en thuislozenorganisatie DTZ Menorah in Apeldoorn, komt deze stichting per jaar in contact met dertig tot veertig personen die in het verzorgingsgebied buiten slapen. Van die groep leven vijf tot tien mensen in de bossen rond Apeldoorn. Dat aantal neemt toe, zegt Bloem.
Dit gaat eigenlijk alleen maar om mensen die financiële problemen hebben".

Uit de Stentor van vandaag (blendle paywall).

In het artikel wordt ook opgemerkt dat "daklozen met een stropdas" minder passen bij de bestaande populatie van daklozen, Ik weet niet wat daaronder verstaan moet worden, maar ik weet wel heel zeker dat aan iedere dakloze met schuldproblemen een passend hulpaanbod moet worden gedaan en dat veel gemeente met hun op maximalisering van afwijzing geschreven beleidsplannen juist deze categorie vaak niet helpen.

De Wet  gemeentelijke schuldhulpverlening voorziet erin dat de gemeenteraad een plan opstelt met een aanbod van integrale schuldhulpverlening voor alle inwoners. Dit betekent dat in Nederland het collectief van gemeenten erin zou moeten voorzien  dat aan iedereen een aanbod moet worden gedaan.

Bij daklozen wordt de briefadres-constructie gebruikt die is bestemd voor personen die geen vast woonadres hebben  en specifieke voorwaarden voor toekenning van een WWB-uitkering. Diezelfde voorwaarden zouden ook gebruikt moeten kunnen worden om gemeenten te verplichten ook aan daklozen een passend aanbod van schuldhulp te doen, waarbij de gemeente zo nodig ook in rechte daarop moet kunnen worden aangesproken (met boetes en dwangsommen want tegenwoordig kan niet meer worden aangenomen dat de overheid zich aan de wet houdt, veel gemeenten speculeren erop dat mensen niet in bezwaar en beroep komen en dat geld kan het eerste in de knip blijven!).