dinsdag 10 februari 2015

"Paus, help ons in de strijd tegen kardinaal Eijk" - Pek met pek bestrijden

"Een groep kerkleden richt zich rechtstreeks tot het Vaticaan uit onvrede over het voornemen van aartsbisschop Wim Eijk om de komende jaren honderden kerken te sluiten. De komende twee weken verzamelt een groep kritische katholieken die samenwerken onder de naam Bezield Verband, handtekeningen voor een brandbrief aan paus Franciscus", schrijft de Telegraaf. Dit zou  een interessant spektakel kunnen worden, aannemend dat de paus hier iets in ziet.

Naar mijn idee is de beleidsvisie van kardinaal Eijk -verschenen in de aanloop naar het Hoogfeest van de Geboorte des Heren- geschreven om twee redenen. Op de eerste plaats als strafoefening voor de gelovigen die niet doen wat de kardinaal wil: "de toestand is deplorabel, dat is jullie eigen schuld en ik zal jullie leren!". Op de tweede plaats lees ik het document als een exoneratie -een (overigens mislukte) manier om zichzelf vrij te pleiten van enige persoonlijke betrokkenheid bij de deplorabele toestand van het aartsbisdom anno nu, Dat is niet waar: de kardinaal-aartsbisschop heeft zich van meet af aan buiten het bisdom geplaatst waar hij zich ook zelden vertoont. Ook in de media treedt hij nauwelijks op om de stem van de Kerk te laten klinken. Hij regeert vanaf de Maliebaan, waarbij tot mijn verbazing de conferentie alles bevestigt wat hij verzint inclusief de ronduit stupide vertaling van het gebed des Heren, bestemd voor gebruik in de H, Eredienst ("En leid ons niet in beproeving" - terwijl OLH dat zelf uitmaakt en de biddende niet verondersteld wordt op de (metafysische) stoel van OLH te gaan zitten!).

Praktisch vanaf het begin heeft Eijk zich vervreemd van het aartsbisdom Utrecht (bij leken en priesters). Nu viel het bij zijn aantreden in dat bisdom ook niet mee. De toestand was daar erger dan elders en dat kwam door de slapte van kardinaal Simonis -die achteraf is gaan construeren dat dat wijsheid was-  en de kwaadaardigheid van Rentinck en vele anderen die met aflegging van de clericale bedrijfskleding openlijk werkten aan een eigen Nederlands kerkje zonder priesters en sacramenten met gebruikmaking van de oorspronkelijke vlag en het vermogen van de RKK, waarbij zij priesters en gelovigen die zich wel met de Wereldkerk verbonden wisten, negeerden en negerden (zou dit woord nog in Van Dale mogen blijven staan na de Zwarte Piet-commotie?).

De Rentinck-achtigen en de aanvoerder van het moment Wissink die nu te hoop lopen tegen het beleidsvoornemens van Eijk, worden door hem afgedaan als afgeschreven oud materiaal en in dat opzicht heeft Eijk gelijk; de geesten van gisteren proberen nog een keer hun oude lied te zingen - op de wijze waarop de Argentijnse dwaas en lomperik Bergoglio aan kardinaal Kasper de gelegenheid gaf op  de bijzondere synode I  zijn oude versleten liedjes opnieuw te vermarkten alsof na Vaticanum II niet inmiddels nagenoeg iedereen begreep wat de gevaren waren van het gebruik van "de geest van het concilie" als Trojaans paard ter verhulling  van particuliere hobbies.

Alleen de clerus die nu afhankelijk is van de benoemingen van Eijk, heeft kennelijk nog enige contact met hem en dan naar ik van vele zijden begrijp het liefst zo min mogelijk. Wie uit de genade valt, wordt afgeserveerd, want als de kardinaal ergens macht meent te hebben dan zal hij die gebruiken. De methoden van de interim manager, die wordt benoemd in een puinhoop. maar dan gehanteerd voor onbepaalde tijd met alle verstikkende effecten die daarvan het voorspelbaar gevolg zijn.

De voorgenomen sluiting van zeer veel kerken gaat in tegen het wereldwijd beleid van de Kerk omdat de Kerk present moet zijn als deel van de gebouwde omgeving. Anderzijds moet een RK kerkgebouw niet verworden tot een gemeenschapshuis met theater en een bibliotheek waarin als het zo uitkomt ook nog wel eens de heilige geheimen worden gevierd. Merkwaardig is daarbij ook de manier waarop vermogens van afzonderlijke  parochies kennelijk op de hoop van een cluster kunnen worden geveegd waardoor een parochie die "de eigen broek ophoudt" toch in de gevarenzone schijnt te kunnen komen. Ik ben ook benieuwd hoe Rome gaat oordelen over het novum "clusterconsolidatie". Ook in het NRC van de afgelopen week las ik al aangekondigd dat parochies zich verenigen in de strijd tegen de aartsbisschop en zich daarbij ook canoniekrechtelijk wapenen tegen de kardinaal-aartsbisschop. Kennelijk is dat moment nu aangebroken, zie begin van dit artikel.

De nota heeft het over het belang van de Sacramenten - maar waarom zijn in het aartsbisdom de H. Missen op weekdagen praktisch uitgestorven. Hoort iedere priester niet dagelijks de H. Mis te doen en is hij daarmee niet een Teken van Christus, zelfs als er niemand anders zou komen? Een H. Mis "op donderdag in de derde week van de oneven maanden" zal niet snel oproepen door de week ter kerke te gaan.

Hoe kan tenslotte het aartsdiocesaan beleid zozeer afwijken van wat in Nederland algemeen gangbaar is in de andere bisdommen? Ik laat hier het laatste Rentinckachtig reservaat in Nederland buiten beschouwing. Bepaalt de plaatselijke bisschop van het moment naar eigen inzicht wat de toekomst van zijn bisdom wordt en wordt daarop door Rome geen toezicht uitgeoefend? Eijk kan wel denken dat hij zich kan gedragen als een Maliebaanse Ceausescu maar in de RK Kerk bestaan  ook nog rechtsmiddelen, in ieder geval in theorie.

De vaticanist John Allen schreef van de week  Eijk te beschouwen als een opvolger van de inmiddels geĆ«limineerde kardinaal Burke op de volgende "stormachtige" vechtsynode, zie dit bericht.  Paus Franciscus zou twee vliegen in een klap kunnen slaan door Eijk over te plaatsen -wellicht op een curiaal dumpplekje zoals bling-bisschop Tebartz-van Elst. Een nieuwe lente voor het aartsbisdom, en een traditionle kracht  minder op de synode. Naar ik hoop, zijn er dan nog genoeg traditionele krachten over op de synode om wat heilig is te beschermen  tegen de oprukkende horde. Want, laat er geen misverstand over bestaan: tegen traditionele krachten heb ik niets, totaal niets, maar wel tegen kardinaal Eijk, in wie ik om vele redenen geen enkel vertrouwen heb. Dat een dergelijke man het binnen de Kerk heeft kunnen schoppen  tot kardinaal-aartsbisschop toont in mijn ogen dat de Kerk af en toe wel heel erg feilbaar is, net zo erg  als trouwens bij de keuze van het conclaaf voor Paus Franciscus, maar ook dat zal de Kerk overleven, zoals zij tot nu toe alles heeft overleefd.

Het zou wat zijn: uitgerekend paus Franciscus die Eijk wegjaagt; "it takes a thief to catch a thief" of op zijn Nederlands: pek moet je met pek bestrijden.

Wordt ongetwijfeld vervolgd.