woensdag 17 december 2014

Homilie Mgr. Dr. J.H.J. van den Hende, bisschop van Rotterdam, bij uitvaart Pastoor Stam

Samenvatting homilie Mgr. Dr. J.H.J. van den Hende, bisschop van Rotterdam bij uitvaart pastoor Cornelis Stam

Broeders en zusters in Christus,

Zo mogen wij elkaar noemen en aanspreken nu wij in geloof verenigd zijn rond de ene Heer, Jezus Christus, die gestorven en verrezen is.

Vandaag vieren wij de eucharistie bij de uitvaart van pastoor Kees Stam. Zo geven wij gehoor aan de uitnodiging van die Heer, die zegt in het evangelie van Matteus: "Komt allen tot Mij die uitgeput zijt en onder lasten gebukt, en Ik zal u rust en verlichting schenken" (Mt. 11, 28). 

Meer nog, wij zijn in deze uitvaartmis gehoorzaam aan de woorden van de Heer die in het evangelie van vandaag worden gezegd: "Laat uw hart niet verontrust worden [..] Ik ben de weg, de waarheid en het leven" (Joh. 14, 1-6). Aan de verrezen Heer mogen wij pastoor Kees Stam in gebed toevertrouwen, hier in deze parochiekerk van de H.H. Michael en Clemens waar pastoor Stam meer dan twintig jaar een bezielende herder en toegewijd priester is geweest. 

Pastoor Stam werd op latere leeftijd (51) tot priester gewijd. Eerst was hij met succes werkzaam als (kandidaat) notaris. Hij verrichtte zijn werk zorgvuldig en nauwgezet. Hij had het ver gebracht in de wereld van het notariaat. Toch zette hij de stap om naar het seminarie te gaan en de opleiding tot priester te gaan volgen. Na lange tijd van zelfstandigheid werd hij opnieuw leerling, temidden van veelal jongere studenten. Die stap zette hij met overtuiging. Als diep-gelovig mens besefte hij maar al te goed dat wij heel ons leven een leerling van de Heer zijn en blijven.

In de eerste lezing uit de brief aan de christenen van Rome klinken de woorden: "zolang wij leven, leven wij voor de Heer, en sterven wij, dan sterven wij voor de Heer: of wij leven of sterven, Hem behoren wij toe" (Rom. 14, 8). Op het eerste gehoor kan dit voor veel mensen in onze tijd overkomen als een beklemmende beperking: zit ik als mens altijd vast aan de Heer? Waar is toch mijn eigen ruimte? 

Voor pastoor Stam waren deze woorden geenszins een beperking. De ruimte is juist gelegen in de vrijheid die wij als mens van God hebben gekregen, dat wij ervoor mogen kiezen om de Heer in ons leven te aanvaarden, in antwoord op Zijn roepstem (cf. CKK n. 27).

Pastoor Kees Stam heeft met heel zijn hart de keuze gemaakt om van de Heer te willen zijn, aan Hem toe te behoren. In een interview dat pastoor Stam eens mocht hebben met het Katholiek nieuwsblad (19-4-1991) zegt hij: 'ik heb mij zelf teruggevonden'. Hij was ervan overtuigd dat de Heer hem tot het priesterschap geroepen heeft. En als parochiepriester werkte en leefde hij in grote toewijding voor zijn parochie. 

Als ervaren biechtvader, wist hij dat in veel mensenlevens, in de Kerk en ook in de wereld voortdurend sprake is van een geestelijke strijd. Een geestelijke strijd die je niet meteen met woorden of redeneringen tegemoet treedt, maar waarvoor het allereerst nodig is om in je binnenkamer te gaan en tot de Heer te naderen in gebed (cf. Mt. 6, 6). 

Allereerst je laten raken door de Heer, je gezonden weten door de Heer, om van Hem uit de mensen tegemoet te kunnen treden die aan je zorgen als priester zijn toevertrouwd.

Pastoor was niet een man op de voorgrond en soms kwam hij wat twijfelend over. Maar met grote overtuiging verkondigde hij het geloof in Christus. Met heel zijn hart leende hij zijn stem en zijn handen aan de Heer in de viering van de eucharistie.

De laatste tijd van zijn leven was voor pastoor Stam bijzonder zwaar. Zijn gezondheid ging zienderogen achteruit. Maar hij wist zich gesteund en gedragen door een kring van mensen om hem heen. Ook toen er momenten kwamen van verwarring, momenten van veel fysieke pijn, bleef pastoor Stam een man van gebed. 

Op zijn gezicht was te zien dat hij ondanks alles volhardde in zijn overgave aan de Heer. Ook in de laatste dagen van zijn leven ontving hij van de Heer al wat hij nodig had. In geloof had hij de kracht om zich tot het einde toe met vertrouwen vast te klampen aan de Heer.

De apostel Thomas zegt in het evangelie van vandaag tegen de Heer: "wij weten niet waar Gij heengaat, hoe moeten wij de weg kennen?" (Joh. 14, 5). Jezus zelf is de Weg in eigen persoon. Aan Hem mogen wij ons vastklampen en Hij houdt ons vast. 

In dit perspectief van gelovig vertrouwen mogen wij pastoor Stam bij de Heer aanbevelen. En we bidden dat zijn priesterlijk dienstwerk dat veel vrucht heeft gedragen ook in de komende tijd vruchtbaar mag zijn (cf. Joh. 15, 16).

Heer, geef hem de eeuwige rust. En het eeuwige licht verlichte hem. Dat hij moge rusten in vrede. Amen.

Foto's uitvaart volgen later vandaag