#shv28

Op 11 april 2017 is in Utrecht het 28ste actualiteitencongres schuldhulpverlening

maandag 15 december 2014

Homilie Mgr. Dr. J. Hendriks bij Avondmis Pastoor Stam

Beste Erica, beste Hennie, pastoor Grondhuis, Henk en Lolita,
broeders en zusters,

Vanavond mogen we pastoor Kees Stam met onze gebeden begeleiden
naar het hemels paradijs.
Van harte wensen wij hem 
een goede laatste reis toe
en hopen en verwachten
dat hij daarboven al wel 
goed zal zijn aangekomen. Want hij was een man van geloof,
zeer gewetensvol, eerbiedig en oprecht.

Pastoor Stam is op latere leeftijd priester geworden.
51 jaar oud was hij toen hij op 8 november 1986
de heilige priesterwijding ontving.
Zo kwam het dat ik hem
nog op het seminarie Rolduc heb meegemaakt,
hij als student, als seminarist,
ik als staflid en docent. 
Hij was kandidaat-notaris geweest,
had heel wat jaren 
een appartement in Scheveningen bewoond
en had toen de grote stap gemaakt
om als eenvoudig seminarist
tussen alle jongeren
een vast omschreven, geregeld programma te volgen,
waar hij een eenvoudig leven moest leiden,
zonder positie, zonder bijzondere eer of wat dan ook.
Toch lag dáár niet de aarzeling bij hem
om naar het seminarie te gaan.
Het was eerder de vraag:
Ben ik zo’n uitverkiezing wel waardig?
Kees Stam werd gekenmerkt 
door een diepe geest van nederigheid,
waardoor hij zich op deze leeftijd nog
heel goed wist te schikken
in het eenvoudig seminarieleven.

Bij een jubileum heb ik pastoor Stam
eens toegesproken met de woorden 
uit de hymne van het brevier:
“O, stam het heeft de Heer behaagd,
dat gij zijn heilig lichaam draagt”.
In de hymne gaat het over de stam van het kruis,
dat gewone, eenvoudige hout 
dat de allerhoogste, de Verlosser mocht dragen.
Maar het gold ook voor pastoor Stam,
die in zijn innerlijke eenvoud 
door de Heer was uitgekozen
om zijn heilig lichaam te dragen.
Dat deed pastoor Stam 
wanneer hij met veel liefde
de kern van zijn priesterschap beleefde
als hij de heilige Mis opdroeg,
en dat gold ook voor hemzelf
omdat hij met heel zijn wezen priester,
een alter Christus - een andere Christus - was.
Pastoor Stam was priester
met hart en ziel.

Voor vele mensen was hij 
een geestelijk leidsman en biechtvader;
voor vele mensen was hij
een herder die bij zijn schapen was,
hen troostte als zij verdriet hadden
en ook hun vreugden deelde.
Voor velen was hij
hun lijn naar God
die werd gevoed door de verkondiging,
de catechese en door de verkondiging.
Voor velen was hij zo een goede herder,
die ook in tijden van bedreiging en moeilijkheden
zijn kudde beschermde
en voor de parochie opkwam.
Hoewel pastoor Stam
dus een zeer bescheiden karakter had,
geen grote eisen stelde,
zich eerder zachtjes terugtrok 
dan de strijd aan te gaan
en zich niet gauw liet verleiden
tot harde of ongenuanceerde uitspraken,
toch zou hij nooit wijken
als het ging om de waarheid en de zuiverheid
van het geloof.
Dan werd dat zachte lam een leeuw.

Ik heb pastoor Stam na zijn priesterwijding
meegemaakt in Schoonhoven
waar ik pastoor werd in de buurtparochie,
en daarna hier in Charlois 
in de HH. Michael en Clemens,
terug op de plaats 
waar hij zijn pastoraal jaar had gedaan.
Van beide plaatsen heb ik wel iets meegekregen
over zijn pastorale werkzaamheid.
In Schoonhoven waren de mensen blij met hem
en dat was in Charlois niet anders.
Toen ik eenmaal rector van het seminarie was,
kwamen kinderen uit Charlois
meedoen met het kinderkamp
dat de seminaristen organiseerden.
Het was op die kampen 
de grootste groep kinderen uit één parochie,
dankzij het werk van de pastoor en Hennie Westerveld.

In het evangelie roept Jezus ons op
om waakzaam te zijn en klaar te staan
wanneer Hij komt.
Dat gold zeker voor pastoor Stam,
die klaar stond wanneer de Heer hem zou halen.
De laatste jaren waren niet gemakkelijk geweest,
maar het lijden dat hem overkwam
heeft hij zeker opgedragen 
voor de Kerk en voor de mensen
die aan zijn herderlijke zorgen waren toevertrouwd.
En daarom mogen we ook denken
aan de parabel die Jezus vertelt
van de dienaren die talenten krijgen toevertrouwd
en daarmee moeten gaan werken.
Iedereen krijgt iets in die parabel,
de één meer, de ander minder,
maar ieder die zich heeft ingezet wordt beloond
en krijgt dezelfde waarderende woorden te horen:
“Uitstekend, goede en trouwe dienaar,
ga binnen in de vreugde van de Heer”.
Ik ben ervan overtuigd
dat ook pastoor Stam 
deze woorden nu heeft mogen horen
na alles wat hij als priester 
voor de gelovigen 
én voor de mensen die wat verder af staan
met zoveel liefde heeft gedaan.
Ja, spreek nu ook tot hem, Heer, deze woorden,
want hij was waakzaam en stond klaar;
laat hem binnengaan in het hemels paradijs
en geef dat het leven van pastoor Stam
in onze tijd mensen mag inspireren,
jongeren vooral, 
om eenzelfde weg te gaan
en priester te worden,
maar dan wel graag
zoals pastoor Stam:
zonder angst om iets achter te laten
en Jezus te volgen,
met hart en ziel, 
in geloof en liefdevolle dienstbaarheid. 

Pastoor Stam, beste Kees, rust in vrede!
AMEN

Overgenomen van de website van Mgr. Hendriks arsacal.nl