zondag 19 oktober 2014

Zorgmijden: wie zijn ogen dicht houdt, ziet niets!

Vanuit het kabinet wordt  voortdurend gemeld dat zorgmijden niet bestaat, hetgeen mij even weinig overtuigt als de stelling dat accijnsverhoging niet leidt tot opbrengstdaling.

Regelmatig spreek ik huisartsen en hulpverleners die mij zeggen dat er ongelukken gebeuren doordat mensen medicijnen niet gaan halen of laten staan bij de apotheek, zodra zij weten wat het kost.

De eigen bijdrage was bedoeld om overconsumptie te beperken maar leidt nu tot mijden van medisch noodzakelijk zorg.

Wie jaarlijks meer dan het eigen risico kwijt is, weet dat hij die kosten niet kan mijden en kan (wellicht) zijn bestedingen daarop afstemmen en gedurende het jaar reserveren.

Voor wie de kosten niet verwacht zijn bijvoorbeeld in een al dan niet een ouder-gezin kan de klap hard aankomen en direct leiden tot de noodzaak te bepalen wat wel en niet kan worden betaald.

Nog meer speelt dit voor degenen bij Vader Staat of andere crediteuren meer dan de beslagvrije voet naar zich toe halen, waarbij immers de beslagvrije voet alleen wordt gerespecteerd op basis van het piep-systeem- alleen de beslagvrije voet als je je meldt. Niet alleen apple en andere partijen weten, dat de drempel hoog is om te piepen. En komen er dan weinig klachten, dan staat objectief vast dat het systeem deugt. Wie tot over zijn oren in de schulden zit, heeft vaak geen kracht meer over om nog wat extra's te doen, zoals wij ook uit Schaarste weten,

Dat een beroep op schuldhulp maakt dat in ieder geval de gerechtsdeurwaarder even pas op de plaats maakt, werkt alleen bij inwoners van gemeenten die digitaal kunnen communiceren met het systeem van de KBvG. Recent hoorde ik dat op dit moment alleen de  gemeente Rotterdam dat kan.

Het lijkt mij hoog tijd dat er onafhankelijk onderzoek komt naar de frequentie van zorgmijden bij objectief noodzakelijke medisch zorg. Gelukkig zijn Kassa en Consumentenbond inmiddels actief en komen er vermoedelijk ook weer Kamervragen.