donderdag 30 oktober 2014

Nog even over deurwaarderstarieven

Na het recente artikel in het AD zijn Kamervragen gesteld. Dat was voorspelbaar. Periodieke ijking van het tarief ambtelijke verrichtingen, dat in 2001 laatstelijk is vastgesteld, is geen luxe.

Belangrijker vind ik toetsing van de wijze waarop de staat als crediteur verdienmodellen voor deurwaarders inricht, die daarbij kunnen stikken of slikken. Wie niet het pad van het CJIB of het CAK wil gaan, doet niet meer mee.

Het lijkt mij hoog tijd dat deze techniek van openbaar aanbesteden wordt getoetst aan de regelgeving die de Staat aanlegt, als het om andere opdrachtgevers gaat.

Mijn zorg was en is dat door de techniek van aanbesteden de crediteur geen rationele beslissing per geval meer maakt ambtelijke verrichtingen al dan niet op te dragen, omdat hij daarvoor niet de werkelijke prijs betaalt.

In het rapport Noblesse Oblige zijn hieraan drie aanbevelingen gewijd:

Aanbeveling 29
 De KBvG legt het standpunt van de ledenraad, dat een korting op de prijs van het exploot ten gçie
moet komen aan de debiteur, bij verordening vast. De KBvG legt bij verordening een norm aan voor
de in dit hoofdstuk bedoelde contracten. Deze norm strekt tot vermijding van risico voor liquiditeit:en
solvabiliteit van de gerechtsdeurwaarder en tot bescherming van de debiteur.

Aanbeveling 30
De rechter krijgt bij wet de discretionaire vrijheid om, wanneer aan de opdrachtgever een kortingJ.,p
de prijs van een exploot werd verleend, een lager bedrag toe te wijzen dan het Btag-tarief.

Aanbeveling 31
De overheid betracht terughoudendheid bij het nastreven van winstmaximalisatie bij de invordering
door bulkopdrachtgevers die aan de overheid gelieerd zijn. 

De overheid handelt hier niet naar. Als de overheid dit niet doet, zou de beroepsgroep zich moeten afvragen of zij niet een vergelijkbare blokkade opwerpt als bij het CAK dat van de deurwaarder geld toe wilde hebben bij een opdracht.

Het valt ook hier op dat de overheid net als bij de aanbevelingen van Paritas Passe wel overneemt wat haar niet raakt, maar gewoon doorgaat met eigen in de visie van velen onjuist beleid.

Macro is het effect dat de overheid steeds meer liquiditeit naar zich toehaalt en iedere EURO die naar de staat gaat, kan in geval van schaarste niet naar een andere crediteur. Deze tijd schreeuwt om het voeren van het maatschappelijk debat hoeveel voorstand de overheid in het incassotraject toekomt, waarin zij toch al heel veel van haar debiteuren weet en waarbij in feite sprake is van een crediet verzekering op het collectief der alle degenen die debiteur van de staat zijn. Deze opbrengst wordt niet alleen betaald door de debiteur, maar er wordt meebetaald door de particuliere crediteuren die hun geld niet krijgen en mogelijk zelf in problemen raken.

woensdag 29 oktober 2014

Interessant nieuws over Paus Franciscus op Gaysite.nl

"De paus ontving afgelopen maandag zo'n vijftig leden van een christelijke organisatie uit het Duitse Rheinland-Pfalz. Op de website van de organisatie doen ze verslag van het onderhoud dat ze hadden met de kerkvorst. Volgens het verslag, dat eigenlijk voor intern gebruik was, is de paus zeer bezorgd over de openstelling van het huwelijk voor homoparen. "Het homohuwelijk wint terrein en ik maak mij daarom ernstige zorgen over het heterohuwelijk," aldus de paus volgens de christelijke organisatie.

De nieuwe paus wordt als een hervormer gezien maar volgens de Duitse groepering is de kerkvorst juist zeer behoudend en bang dat meer homorechten de christelijke familiewaarden aantasten. "Ik denk dat de christelijke familie en het huwelijk nog nooit zo zijn aangevallen," citeert de organisatie de paus. Franciscus roept dan ook op de waarde van het huwelijk te respecteren en de mensheid meer bewustzijn bij te brengen hoe God het huwelijk heeft bedoeld". Zie gaysite.nl

We zie nu hetzelfde gebeuren als na de eerste wilde uitlatingen in het gesprek met de journalisten na de eerste pauselijke reis, toen de paus onder meer had opgemerkt, dat de Kerk te veel over kleingeestige zaken zoals het standpunt over abortus sprak en hij daarna in reactie op boze reacties uit het orthodoxe dus pro life-kamp  grote moeite deed om duidelijk te maken dat hij daar niet voor was. Zie link

De paus heeft historisch ongekend op zijn donder gehad tijdens de bijzondere synode en wil nu weer aan degenen van wie de Kerk het uiteindelijk moet hebben -wij de gelovigen in de straat- laten zien dat hij al die wilde uitlatingen niet zo had bedoeld; kortom, hij reageert op signalen uit de omgeving maar leidt niet behalve als hij meent daarmee in de media te kunnen scoren. Ik ben trouw aan de paus, als deze trouw is aan Christus en aan de Kerk; deze paus maakt deze trouw voor mij en heel veel anderen overal ter wereld in alle rangen en standen wel erg moeilijk. Misschien draait hij bij, daar bidden we dan maar voor.

dinsdag 28 oktober 2014

Verhuurder moet ontruimingsvordering instellen tegen boek 1-bewindvoerder

"Een vordering van een verhuurder tot ontbinding van een door de rechthebbende voor de instelling van het bewind gesloten huurovereenkomst, en tot ontruiming van het gehuurde, dient te worden ingesteld tegen de bewindvoerder, indien de uit de huurovereenkomst voortvloeiende rechten in het onder bewind gestelde vermogen vallen. Weliswaar brengt het bewind niet mee dat de bewindvoerder partij wordt bij de huurovereenkomst, maar de daaruit voortvloeiende rechten van de rechthebbende zijn aan te merken als goederen in de zin van artikel 1:431 lid 1 BW. De bewindvoerder treedt daarom ten behoeve van de rechthebbende op als formele procespartij in een procedure betreffende een door de verhuurder gevorderde ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van het gehuurde".

Hof Den Bosch 21 oktober 2014  

"Paus moet er in zijn vernieuwingsdrang van worden weerhouden de Kerk te slopen"

Uit de New York Times  via Rorate Caeli:

"He can be, as he clearly wishes to be, a progressive pope, a pope of social justice — and he does not have to break the church to do it.

But if he seems to be choosing the more dangerous path — if he moves to reassign potential critics in the hierarchy, if he seems to be stacking the next synod’s ranks with supporters of a sweeping change — then conservative Catholics will need a cleareyed understanding of the situation.

They can certainly persist in the belief that God protects the church from self-contradiction. But they might want to consider the possibility that they have a role to play, and that this pope may be preserved from error only if the church itself resists him".

maandag 27 oktober 2014

"A Passage to India" is een bedenkelijk schoolreisje

"Schoolreisjes worden steeds duurder, zelfs zó duur dat veel ouders het niet meer kunnen betalen. Daarvoor waarschuwt de Vereniging Openbaar Onderwijs. Volgens de ouderorganisatie zijn de dure reisjes, naar bijvoorbeeld India of Amerika, een trend van de laatste jaren", aldus BNR.

De school schept hiermee juist in een tijd waarin veel ouders het toch al moeilijk hebben een probleem. Ouders die de "Passage to India" niet kunnen betalen, moeten dat aan hun kinderen uitleggen, die daarmee in een uitzonderingspositie worden geplaatst.

Wat schrijft het NIBUD?
Kinderen tot 16 jaar zijn verplicht om naar school te gaan. Daarom betaalt de overheid het onderwijs.
Veel scholen heffen een zogenaamde ouderbijdrage, om extra culturele of sportieve activiteiten te kunnen financieren. De hoogte van deze bijdrage verschilt per school. Soms houdt de school bij de vaststelling van het bedrag rekening met het inkomen van de ouders of zijn er kortings- of kwijtscheldingsregelingen. De ouderbijdrage niet verplicht voor ouders van leerplichtige kinderen. De school mag echter wel kinderen uitsluiten van activiteiten als er  geen ouderbijdrage is betaald. De school dient in dat geval voor vervangend onderwijs te zorgen.

Middelbare scholen moeten voorkomen dat er een tweedeling ontstaat tussen de kinderen van meer- en minder vermogende ouders, Middelbare scholen moeten ook voorkomen dat zij in situaties van wankel evenwicht ouders in problematische schuldsituaties brengen door hoge kosten van buitenschoolse activiteiten die uit het gezinsbudget niet kunnen worden gefinancierd. Er is genoeg te bedenken binnen Nederland en desnoods West-Europa.

Moet het traject van de gemeentelijke schuldhulp worden gedotterd?

De gemeentelijke schuldhulp piept en knarst onder groot aanbod en bezuiniging. Gevolg daarvan is dat ook de doorstroming naar de Wsnp bemoeilijkt. De instroom in de Wsnp houdt geen gelijke tred met de toename van de schuldenproblematiek. Het schuldenbewind  is in opmars. Dat wekt geen verwondering in de gegeven omstandigheden.

De Wet gemeentelijke schuldhulp was er op gericht iedereen een recht op schuldhulp te geven, maar de wet heeft er in veel gemeenten toe geleid dat criteria zijn ontwikkeld waardoor veel meer mensen buiten de boot vallen dan in de oude situatie, voordat de wet er was.

Was eerst de boodschap dat iedereen binnen drie jaar naar een schone lei kon worden geholpen, nu worden althans in mijn observatie voornamelijk degenen geholpen die al een tamelijk hoog gehalte van zelfredzaamheid hebben maar een steuntje in de rug nodig hebben en de rest wordt als niet te helpen afgeserveerd waarbij ik afschuwelijke voorbeelden zie, hoe vervolgens de heengezonden debiteur in een lawine van nieuwe en hogere schulden komt, ook omdat de gemeentelijke schuldhulp niet heeft gezorgd voor een basisvoorziening en zich ook nog niet kenbaar heeft gemaakt aan crediteuren, want dat gebeurt alleen bij de  happy few die als helpbaar zijn gekwalificeerd.

Ook op deze plaats, zou ik willen pleiten voor daadwerkelijke hulp voor iedereen die in een problematische schuldsituatie een beroep op de gemeente doet. Ook wie niet direct uitzicht op een schone lei kan worden geboden moet worden geholpen met een rompvoorziening. Het gemeentelijk minnelijk traject moet worden gedotterd om tot goede doorstroming te komen.

Mijn voorspelling is dat de gemeente anders deze categorie in haar boeken toch weer terug ziet, omdat deze een beroep doet op schuldenbewind, waarbij voor de kosten een beroep op de gemeente wordt gedaan.

Op 11 november 2014 zal ik bij het actualiteitencongres Schuldhulpverlening hierop graag nader ingaan met de sprekers en andere aanwezigen.

zondag 26 oktober 2014

In memoriam Bernard Bartelink

Topper van 15 januari 2008 met dank aan Prof. Ewald Engelen!

Dankzij Prof. Engelen werd dit digitaal verstofte bericht afgelopen week 173 keer gelezen. Hartelijk dank!

"Read my lips: no recession"!

Terwijl mondiaal wordt gewaarschuwd voor een recessie a la 1929, leggen de premier en de vice-premier (Bos) van de Staat der Nederlanden in eenparige euforie uit, dat er in Nederland geen recessie is te verwachten, omdat onze economie is “ontkoppeld” van die van de VS.

Kennelijk is betrokkenen ontgaan, dat na WOII de economische trend is gericht op globalisering, waarbij bijvoorbeeld banken meer dan ooit aan elkaar gerelateerd zijn door onderlinge leningen met of zonder zekerheid. Hoezeer Nederlandse banken (gaan) delen in de Amerikaanse bankencrisis is bijvoorbeeld nog lang niet bekend. Ook is Nederlandse export naar de VS is door de dure euro zeer onvoordelig.

Wel is bekend, dat de economie van het Verenigd Koninkrijk vergaand wordt geraakt door de recessie in de VS. Daar hebben spaarders al in de rij gestaan bij een bank (Northern Rock) om hun spaargeld op te halen en wist de plaatselijke overheid toen niets beters te bedenken dan een integrale garantie voor de schulden van de bank af te geven. Is de Nederlandse economie soms ook “ontkoppeld” van de Britse? In Duitsland –onze belangrijkste handelspartner- staan de consumenten bol van de schulden. In Nederland (vroeger een spaarzaam volkje) heeft de overcreditering nog nooit de gigantische vormen aangenomen zoals die er nu zijn.

Of zijn de opmerkingen van het kabinets-managementteam (minus Rouvoet) weer typisch vormen van de naïeve politieke marketing van dit kabinet, waarbij als gevolg van interne partijpolitiek omhoog gevallen kandidaten (geselecteerd via mechanismen vergelijkbaar met die van de modale kerkelijke vereniging) een tijd lang de baas over dit land mogen spelen, voornamelijk geleid door hun motief de volgende verkiezingen zodanig te agenderen, dat de uitkomst voor hen voordelig uitvalt – waarbij in de gegeven omstandigheden te verwachten is, dat alle betrokken partijen elkaar de volle periode in een wurggreep blijven houden en er dus belang bij hebben zo min mogelijk te doen en onderlinge ruzie te voorkomen, al dan niet onder instelling van commissies –ondertussen aan de bevolking uitleggend (na eerst twee weken niet te hebben geregeerd wegens eindejaarsvakantie), dat wij rustig kunnen gaan slapen en dat het kabinet over ons waakt?

Kennelijk ging de dwaze euforie van het duo Balkenende-Bos ook Minister Donner te ver, die gisteren wel uitdrukkelijk waarschuwde voor een recessie en zich daarmee (en niet voor het eerst) “ontkoppelde” van de rest van het kabinet. Donner wil vermoedelijk niet de geschiedenis ingaan, als participant in deze kabinetstrouvaille, waarvoor bij de eerstvolgende verkiezingen de prijs zal worden betaald.

Kanttekening:
De kreet "Read my lips: no new taxes" was een fameuze (later geschonden) verkiezingsbelofte van president George H. W. Bush in 1988 bij de presidentsverkiezingen in dat jaar, die zeer bijdroeg aan het verlies van de republikeinen bij de daarop volgende Amerikaanse presidentsverkiezingen in 1992, zie 
http://nl.youtube.com/watch?v=E5DZBFbMdjI&feature=related

Muziek voor na de kerkgang

dinsdag 21 oktober 2014

De rechtbank is boos: geen Wsnp bij schulden na consumptie-explosie uit ontslagvergoeding

"Uit het verzoekschrift en de daarbij gevoegde bijlagen blijkt dat verzoeker na zijn ontslag in 2012 een ontslagvergoeding heeft ontvangen, welke netto € 55.000,- bedroeg. Verzoekers hebben naar eigen zeggen van deze vergoeding ongeveer € 35.000,- aangewend om bestaande schulden af te lossen. Het resterende deel van de vergoeding is door verzoekers besteed aan luxegoederen en vakanties. Verzoeker heeft ter terechtzitting verklaard dat de schulden na de aflossing nagenoeg geheel waren voldaan. Uit de schuldenlijst bij het verzoek blijkt echter, onder meer gezien de schuld aan de Hollandsche Disconto Voorschotbank van € 43.139,05, welke is ontstaan in augustus 2007, dat verzoekers een groot deel van hun schulden na ontvangst van de ontslagvergoeding onbetaald hebben gelaten. Dat verzoekers desondanks circa € 20.000,- aan luxe hebben uitgegeven, rekent de rechtbank verzoekers ten zeerste aan".

Geen Wsnp - niet zo verwonderlijk. Wat mij trof is de laatste passage " rekent verzoekers ten zeerste aan". De Rechtbank is boos - en terecht- een rechter is een mens van vlees en bloed die oprecht verontwaardigd kan zijn wanneer een debiteur de bloemetjes buiten zet in plaats van zijn schulden te betalen. Zie uitspraak Rb Rotterdam 14 juli 2014.

maandag 20 oktober 2014

Opdracht aan een deurwaarder is geen plundervergunning! Hoog tijd voor incasso-ethiek!

De incassowereld staat op zijn kop door een artikel in het AD van vandaag waaruit  blijkt dat zogenaamde bulk-crediteuren zoals CAK en CJIB veel minder betalen dan de wettelijke vastgestelde tarieven voor ambtelijke verrichtingen van deurwaarders.

De voorwaarden van openbare aanbestedingen worden vaak alleen onder uiterste geheimhouding verstrekt en wie weet wat er in staat begint dat te begrijpen; er lekt nu naar buiten waarover eerder met bezorgdheid werd gefluisterd.

Uit het AD van vandaag blijkt dat op een aanbesteding van het CJIB  deurwaarders zich momenteel inschrijven  voor slechts 87 eurocent per vordering. Dat is het bodembedrag maar een deurwaarder die hoger inschrijft kan de opdracht wel vergeten.

Het AD schrijft verder: "Dit jaar ging het Centraal Administratie Kantoor (CAK) nog een stap verder. Het stelde voor om geld te vrágen in plaats van te betalen voor zijn vorderingen. In een aanbesteding mochten deurwaarders aangeven hoeveel ze over hadden om de opdracht binnen te slepen". De KBvG vond dat te dol en greep in.

Waarom schrijven deurwaarders in voor deze dumptarieven? Omdat de incasso-opdracht een vergunning inhoudt om de debiteur te gaan mangelen en dan het ambtelijk tarief te kunnen incasseren en in eigen zak te mogen steken, een plundervergunning zogezegd. Normaal maakt de crediteur een zakelijke afweging of hij een deurwaarder een opdracht geeft waarbij uitgangspunt is dat de debiteur in staat moet zijn om de incassokosten te voldoen; een redelijk handelend opdrachtgever begint er anders niet aan.

Doordat opdrachtgevers nu zeer weinig betalen en de deurwaarder vervolgens maar moet zien dat hij de kosten voldaan krijgt, ontstaat er een hoogst onwenselijke dynamiek. Die zou op te lossen zijn door een regeling waarbij iedere opdrachtgever wordt verplicht het ambtelijk tarief aan de deurwaarder te betalen. Hier ligt een taak voor de wetgever die ironisch genoeg in het geval van het CJIB het ministerie van Justitie is. De reactie is op Paritas Passe hebben geleerd dat de overheid niet zo gretig is eigen incassogedrag onder de loep te nemen.  Zou het hier anders zijn?

Daarnaast speelt de vraag of het wettelijk tarief ambtelijke verrichtingen niet te hoog is, hetgeen zeer wel mogelijk is omdat daar voor het laatst in 2001 naar is gekeken en daarop indexering is toegepast; inmiddels is de automatisering verder voortgeschreden. Instelling van een nieuwe adviescommissie ligt voor de hand. Hier zal het Ministerie van Justitie vermoedelijk minder moeite mee hebben omdat de overheid daarmee niet in het eigen vlees snijdt.

Het probleem van de effectieve kosten speelt ook bij de incassokosten volgens de Wet Incassokosten: een tarief van EURO 40 voor een door de computer uitgespuwde niet zelden ook nog digitaal verzonden aanmaning is excessief; door de WIK zijn incassokosten tot een verdienmodel  gemaakt in plaats van een vergoeding van schade in de zin van artikel 6:96 BW", te weten de redelijke kosten tot voldoening van een schuld buiten rechte.

Nederland heeft dringend behoefte aan ontwikkeling van een incasso-ethiek waarin het uitgangspunt moet worden bevestigd dat incassokosten strekkend tot vergoeding van schade en niet als verdienmodel waarbij de schuldeiser er belang bij krijgt dat de debiteur pas na aanmaning, vermeerderd met kosten betaalt.

Ik zal op dit onderwerp zeker ingaan in mijn voordracht op het 23ste actualiteitencongres schuldhulpverlening op 11 november aanstaande.

Wat is dat toch? #shv23?

zie http://www.zorgwelzijncongressen.nl/schuldhulpverlening

Bijzondere synode 2014 - een mislukte jezuïetenstreek?

Mijn mailbox loopt over met verzoeken wat te gaan zeggen over de bijzondere synode.
Welnu, dat gaat gebeuren! Binnenkort op dit weblog. Stay tuned,

zondag 19 oktober 2014

Psalm 42 vers 1, 3 en 5 - 't Hijgend hert, der jacht ontkomen

Zorgmijden: wie zijn ogen dicht houdt, ziet niets!

Vanuit het kabinet wordt  voortdurend gemeld dat zorgmijden niet bestaat, hetgeen mij even weinig overtuigt als de stelling dat accijnsverhoging niet leidt tot opbrengstdaling.

Regelmatig spreek ik huisartsen en hulpverleners die mij zeggen dat er ongelukken gebeuren doordat mensen medicijnen niet gaan halen of laten staan bij de apotheek, zodra zij weten wat het kost.

De eigen bijdrage was bedoeld om overconsumptie te beperken maar leidt nu tot mijden van medisch noodzakelijk zorg.

Wie jaarlijks meer dan het eigen risico kwijt is, weet dat hij die kosten niet kan mijden en kan (wellicht) zijn bestedingen daarop afstemmen en gedurende het jaar reserveren.

Voor wie de kosten niet verwacht zijn bijvoorbeeld in een al dan niet een ouder-gezin kan de klap hard aankomen en direct leiden tot de noodzaak te bepalen wat wel en niet kan worden betaald.

Nog meer speelt dit voor degenen bij Vader Staat of andere crediteuren meer dan de beslagvrije voet naar zich toe halen, waarbij immers de beslagvrije voet alleen wordt gerespecteerd op basis van het piep-systeem- alleen de beslagvrije voet als je je meldt. Niet alleen apple en andere partijen weten, dat de drempel hoog is om te piepen. En komen er dan weinig klachten, dan staat objectief vast dat het systeem deugt. Wie tot over zijn oren in de schulden zit, heeft vaak geen kracht meer over om nog wat extra's te doen, zoals wij ook uit Schaarste weten,

Dat een beroep op schuldhulp maakt dat in ieder geval de gerechtsdeurwaarder even pas op de plaats maakt, werkt alleen bij inwoners van gemeenten die digitaal kunnen communiceren met het systeem van de KBvG. Recent hoorde ik dat op dit moment alleen de  gemeente Rotterdam dat kan.

Het lijkt mij hoog tijd dat er onafhankelijk onderzoek komt naar de frequentie van zorgmijden bij objectief noodzakelijke medisch zorg. Gelukkig zijn Kassa en Consumentenbond inmiddels actief en komen er vermoedelijk ook weer Kamervragen.

zaterdag 18 oktober 2014

Bach: Aria "Schafe können sicher weiden" from BWV 208

Ik ga maar weer eens in de pen klimmen!

Na een tijd lang voornamelijk via twitter te hebben gecommuniceerd door grote drukte op allerlei gebied ben ik ook gelet op veler persisterend verzoek voornemens in het vervolg weer meer op dit weblog te gaan schrijven.

In de RK Kerk zie ik een paus die nooit gekozen had moeten worden aan het roer waarbij het bederf dat vroeger nationaal doctrinair woekerde, gevaren oproept die met wortel en tak moeten worden bestreden waarbij wat mij betreft deze paus zo gauw  mogelijk terug moet naar de pampa's in Argentinië, desnoods in een villa naast Koning Willem-Alexander en Maxima want die houden van interessante buren.

In het veld van de schuldhulp zie ik een enorme toestroom van debiteuren in problemen en een overheid die hen plundert in haar rol van crediteur en verwijst naar zelfhulpmiddelen wanneer zij in nood zijn als uitvloeisel van de terugtredende verzorgingsstaat. De overheid moet met kracht worden gewezen op haar kerntaak burgers in nood te helpen, zeker wanneer zij die nood niet zelden eerst heeft veroorzaakt door bijvoorbeeld hypotheekrenteaftrek, toeslagenlawines en afwezigheid van noodzakelijke regelgeving c.q. wijziging daarvan.

Ook in de rechtswerkelijkheid verandert veel, vaker ten goede dan ten kwade, maar niettemin vermeldenswaard.

En ik zie nog veel meer waarover ik de wereld iets te melden heb!

Stay tuned. The best is yet to come!