maandag 7 juli 2014

Over scheiden en schulden op latere leeftijd - met een vleugje cultuurcritiek!

Gisteren werd in de media een bevinding van het CBS gelanceerd, inhoudend dat mensen vaker scheiden op latere leeftijd, soms zelfs in de leeftijd tussen 80 en 90 jaar.Zie Parool Onder jongeren wordt juist wat minder gescheiden.

Aangezien scheiden als regel gepaard gaat met hogere kosten, omdat er twee huishoudens in  plaats van 1 ontstaan, heeft dit ook gevolgen voor het voor schuldeisers beschikbare gedeelte van het inkomen om schulden te voldoen, hetgeen bijvoorbeeld aan de orde kan zijn bij een woning die onder water staat. Dat kan bijvoorbeeld ook zijn gebeurd, wanneer in de goede tijden een extra hypotheek op een woning is gevestigd met het oog op de financiering van "leuke dingen voor de mensen na een leven lang hard werken, zoals een onverkoopbare camper of een eveneens onverkoopbaar huisje in Frankrijk".

Problemen kunnen ook voortvloeien doordat een huwelijkspartner in een verpleeghuis terecht is gekomen. De tijd dat het vanzelfsprekend was, dat de andere partner zich voor de zieke partner verantwoordelijk voelde, ligt even ver achter ons, als het principe "vrouwen en kinderen eerst" en "de kapitein die bij schipbreuk achterbleef in de stuurhut tot de laatste passagier van boord was"; kapitein Schettino behoorde tot de eerste die op de Costa Concordia van boord gingen, nadat hij het schip  zelf op de klippen had gezet door te dicht langs de kust te varen. (Op dat onderwerp kom ik dezer weken nog wel terug als het over de R.K. Kerk gaat in Nederland en daarbuiten). Recent verscheen een boek waarin een vrouw beschrijft  hoe zij haar terminale vriend in de steek laat, dat breed in de media aandacht kreeg en wel weer een bestseller zal worden.

Wie scheidt van zijn intramuraal verpleegde partner, kan daarmee trouwens onvoorziene effecten ervaren wanneer de bijdrage CAK als gevolg daarvan stijgt van laag naar hoog, waarbij (de helft van) het eigen inkomen en vermogen mede in aanmerking worden genomen. De prijs van de vrijheid kan daarmee nogal hoog uitvallen.

Scheiden is ook een factor die gehuwden onder ogen moeten zien, voordat zij met gebruikmaking van fiscale vrijstellingen bijvoorbeeld aan hun kinderen, al dan niet onder zachte pressie met inzet van kleinkinderen (op wie ook al enkele dagen moet worden gepast gelet op het te dure huis dat de kinderen  eerder hebben gekocht op basis van tweeverdienersinkomen), vermogen wegschenken dat zij later zelf nodig hebben. "Wie geeft wat hij heeft, is waard dat hij honger lijdt".

Aspirant echtscheidingskandidaten op vroegere en latere leeftijd doen er om die reden goed aan zich te bezinnen voordat zij beginnen; dat geldt bij huwen trouwens ook!

Deze bijdrage is opgedragen aan de voorzitter van de fanclub die nimmer aflaat mij aan te sporen om te schrijven!