#shv28

Op 11 april 2017 is in Utrecht het 28ste actualiteitencongres schuldhulpverlening

woensdag 24 december 2014

J.S. Bach - Hohe Messe - Et Incarnatus est



Commentaar bij deze opname:
"The Mass in B minor (BWV 232) by Johann Sebastian Bach is a musical setting of the complete Latin Mass. The work was one of Bach's last compositions, not completed until 1749, the year before his death. Much of the Mass gave new form to vocal music that Bach had composed throughout his career, dating back (in the case of the "Crucifixus") to 1714, but extensively revised. To complete the work, in the late 1740s Bach composed new sections of the Credo such as "Et incarnatus est".

It was unusual for composers working in the Lutheran tradition to compose a Missa tota and Bach's motivations remain a matter of scholarly debate. The Mass was never performed in its entirety during Bach's lifetime; the first documented complete performance took place in 1859. Since the nineteenth century it has been widely hailed as one of the greatest compositions in musical history, and today it is frequently performed and recorded. Carl Philipp Emanuel Bach archived this work as the Great Catholic Mass.

The Mass in B minor is widely regarded as one of the supreme achievements of classical music. Scholars have suggested that the Mass in B minor belongs in the same category as The Art of Fugue, as a summation of Bach's deep lifelong involvement with musical tradition—in this case, with choral settings and theology. Bach scholar Christoph Wolff describes the work as representing "a summary of his writing for voice, not only in its variety of styles, compositional devices, and range of sonorities, but also in its high level of technical polish ... Bach's mighty setting preserved the musical and artistic creed of its creator for posterity."

The Mass was described in the 19th century by the editor Hans Georg Nägeli as "The Announcement of the Greatest Musical Work of All Times and All People" ("Ankündigung des größten musikalischen Kunstwerkes aller Zeiten und Völker"). Even though it had never been performed, its importance was appreciated by some of Bach's greatest successors—by the beginning of the 19th century Forkel and Haydn possessed copies, and Beethoven made two attempts to acquire a score.

The virgin birth, "Et incarnatus est" (And was incarnate), is a five-part movement. It is probably Bach's last vocal composition, dating from end of 1749 or the first weeks of 1750. Until then, the text had been included in the preceding duet. The late separate setting of the words which had been given special attention by previous composers of the mass, established the symmetry of the Credo. The humiliation of God, born as man, is illustrated by the violins in a pattern of one measure that descends and that combines the symbol of the cross and sighing motifs, alluding to the crucifixion. The voices sing a motif of descending triads. They enter in imitation starting in measure 4, one voice every measure in the sequence alto, soprano II, soprano I, tenor, bass, forming a rich texture. The text "ex Maria vergine" (out of the virgin Mary) appears in an upward movement, "et homo factus est" (and made man) even in upward triads.

When the text reaches the phase "Qui tollis peccata mundi" (who takes away the sins of the world), the music is given attacca to a five-part choir with an obbligato flute. The movement is based on the first choral movement of Schauet doch und sehet, ob irgend ein Schmerz sei, BWV 46. The cantata text was based on the Book of Lamentations, Lamentations 1:12, a similar expression of grief. Bach changed the key, and the rhythm for the different text. The key of B minor connects this description of "Christ's suffering and mankind's plea for mercy" to the similar quest in the first Kyrie. The keys G – B – D form the G major triad, leading to the "home key" of the Gloria, D major. Bach uses only part of the cantata movement, without the instrumental introduction and the second part.

Ook anderen zien in dat PF (tenminste) "een beetje dom" handelt

Gerry van der List in Elsevier:

"Maar de vraag is of de pauselijke ramkoers wel effectief is. Franciscus heeft als Heilige Vader, die in zijn uitspraken ex cathedra zelfs onfeilbaar heet te zijn, een heel bijzondere positie.

Tegelijkertijd is hij een gewone manager die voor het bereiken van zijn doelstellingen afhankelijk is van de mensen in zijn omgeving. Hij kan een enkeling wegsturen, wat hij ook al heeft gedaan, en een overleden kardinaal vervangen door een geestverwant. Maar hij zal het toch voor een groot deel moeten doen met de geestelijken die hij nu als hebzuchtige ijdeltuiten heeft neergezet.

Het is zeer spannend wat er in het altijd mysterieuze Vaticaan gebeurt en het valt onmogelijk te voorspellen wat Franciscus zal bereiken. Maar zelfs zijn vele sympathisanten zullen moeten beseffen dat het publiekelijk schofferen van naaste medewerkers behalve dapper misschien ook een beetje dom is".

For unto us a Child is born - Messiah - Haendel

dinsdag 23 december 2014

Paus Franciscus raast er weer op los

Voor regelmatige Vatican watchers is het al normaal, maar paus Franciscus vond het vandaag weer een keer nodig om publiek stevig te keer te gaan. ditmaal tegen de medewerkers van de curie, aan de vooravond van het hoogfeest van de Geboorte des Heren. Ik citeer The Tablet:

"Pope Francis has delivered a stinging critique of the Roman Curia, describing it as “sick with power and greed”.

At his annual Christmas meeting with the Vatican’s senior bureaucrats this morning Pope Francis listed 15 “diseases” that he said had infected the Curia, from “spiritual Alzheimer’s” to joylessness and “existential schizophrenia”".

Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat deze tirade tenminste mede wordt ingegeven door het feit dat deze paus zich gefrustreerd voelt in zijn pogen de Kerk naar zijn eigen beeld en gelijkenis om te vormen. Zou de achtergrond zijn dat hij nu pas het overdrachtsdossier van Benedictus XVI heeft gelezen -hetgeen ik niet aannemelijk acht, dan lijkt mij dit een zelfgegeven brevet van bestuurlijk onvermogen; een overdrachtsdossier lees je bij overdracht en niet bijna twee jaar later. Logica van handelen van PF is in mijn extern observatie: heterodoxe vriendjes kunnen geen kwaad doen en orthodoxe gelovigen geen goed waarbij hij af en toe een orthodox gebaar maakt om de (onterechte) suggestie van het tegendeel te wekken, maar daar trap ik in ieder geval niet in,

Zijn plannetje om zijn hoogstpersoonlijke opvattingen -die zich niet zelden niet verdragen met de Traditie en de Doctrine- via de synode 2014 erdoor te jagen met behulp van de overjarige,leugenachtige hippie Kasper (afkomstig uit een land waar inmiddels praktisch niemand meer naar de Kerk gaat, is namelijk mislukt omdat de synodevaders inmiddels alert geworden zijn -nadat de conclavisten in meerderheid bij de keuze hebben zitten te suffen en zich hebben laten beïnvloeden door "Team Bergoglio", dat in strijd met het kerkelijk recht voorafgaand aan het conclaaf heeft gelobbied, waarover het laatste woord ook nog niet is gesproken, zie link.

De paus weet ook dat een consistorie in februari niet toereikend zal zijn om het college van kardinalen in voldoende mate naar zijn hand te zetten (tenzij hij het college van kardinalen verdubbelt) en dat ook de weerstand van de synode 2014 niet is te slechten door het manipuleren van de samenstelling van de synode 2015. Ook weet hij dat vele relevante personen die deel uitmaken van de hiërarchie inmiddels genoeg weten om te beseffen dat deze paus een ongekend verkeerde en gevaarlijke keuze is, waarvan het gevaar inmiddels wel wat is ingedamd, omdat het is onderkend maar waarbij het gevaar van een schisma blijft dreigen zolang deze paus er is.

Wat de paus nu nog rest, is het scoren in de media bij de on- of op zijn best randkerkelijken en het maken van lawaai waarbij hij het meest wordt toegejuicht door personen en instanties die niets maar dan ook werkelijk niets met de Kerk hebben maar die  komen kijken wanneer de paus ervoor kiest een rel te trappen.

Langzamerhand dringt echter ook de erkenning door dat het "paus Franciscuseffect", dat de reltrapperij volgens sommigen zou moeten legitimeren, niet bestaat, ook niet in het geseculariseerde Argentinië waar het Bergoglio-effect al zoveel langer heeft bestaan. Uit de biografieën die nu van PF verschijnen komt naar voren dat hij een notoire reltrapper en ruziemaker is. Dat hadden de conclavisten niet alleen kunnen maar ook moeten weten alvorens zij zich naar een meerderheid lieten manipuleren als een opstandige schoolklas zoals bij Vaticanum II bij de behandeling van het eerste schema (over de H. Liturgie). En dat hebben we geweten!

De R.K. Kerk is van Jezus Christus en daarin wordt door de aan de Kerk toevertrouwde genademiddelen (ziele)heil bewerkt tot eer van God en heil van mensen. De Kerk is niet de persoonsgebonden secte van een reltrapper die van gekkigheid niet weet hoe nog meer rellen te trappen en als het zo uitkomt de regels aan zijn laars lapt. De Kerk is evenmin een platform van de burgerrechtenbeweging en de strijd tegen Zwarte Piet.

Zeg ik hiermee dat de curie helemaal deugt? Neen, want Italiaanse spelletjes en mensen die niet deugen zijn daar meer vertegenwoordigd dan binnen Gods Kerk zou moeten. Uit directe observatie weet ik dat van de inmiddels weggejaagde kardinaal Piacenza en de gepensioneerde Salaesianer kardinaal Bertone. Dat probleem los je echter niet op met een publieke scheldpartij op je eigen medewerkers bij gelegenheid van het Hoogfeest van de Geboorte des Heren maar door het nemen van adequate maatregelen en dat doet de paus nu juist niet terwijl hij daarvoor ruimschoots de tijd heeft gehad. De paus denkt dat zijn betekenis voor de Kerk wordt bepaald door zijn imago in de media; dat is een vergissing.

Ik hoop dat tot steeds meer R.K. gelovigen doordringt dat deze paus niet deugt en dat hij zo snel mogelijk dient te gaan; dringt dat namelijk ook tot deze paus door, dan vergroot dat de kans dat hij gaat, publieksgevoelig als hij is,

zaterdag 20 december 2014

Boskant exit: "Wij passen niet bij het conservatieve Bisdom’"

"Haagse Rooms-katholiek spiritueel centrum dicht. ‘Wij passen niet bij het conservatieve Bisdom’"

"Veel tranen en verdriet bij de laatste dag van De Boskant. 12,5 jaar lang was het de plek voor heel veel mensen in Den Haag: Het rooms-katholieke centrum De Boskant, moet sluiten. Bisdom Rotterdam zegt het niet meer te kunnen betalen.

Onzin, vinden de fans van De Boskant. Het centrum zou gewoon niet passen bij het conservatieve wereldbeeld van het Bisdom"

Als ik de hemelschreiende foto bij dit bericht zie, kan ik mij op voorhand daarover alleen maar verheugen, zie

Een ruimte met een hoogaltaar, monstrans en Godslamp als attribuut in een seculiere omgeving met stoeltjes lijkt mij bepaald misbaar -en dan druk ik mij nog heel voorzichtig uit.

Verheugend is ook dat de omgeving kennelijk begrijpt dat de tijd van het seculiere en valse onbenul van misbruiktoedekker Van Luijn inmiddels ver achter ons bisdom ligt. Wat ik over Van Luijn eerder schreef, weet namelijk inmiddels iedereen; hij deugde niet. Lees het om te beginnen maar na in het rapport Deetman, die hoewel Van Luijn-vriendje niet kon verhullen dat deze binnen zijn congregatie der Salesianen grootschalig seksueel misbruik had toegedekt en daarbij geen enkele consideratie had met de slachtoffers. (Met slachtoffers van ander type trouwens ook niet, kan ik uit eigen ervaring zeggen).

Zijn leven was "groots en meeslepend", altijd voor rekening van derden op reis over de wereld om zijn geheel vrijblijvend zegje te doen over seculier onbenul zoals de millenniumdoelstellingen; zijn eigen bisdom interesseerde hem geen fluit. Hij was volgens eigen verklaring op de eerste plaats Salesiaan en dat hebben we geweten.

Om meerdere redenen is het zeer gelukkig dat in het bisdom Rotterdam inmiddels betere tijden zijn aangebroken!

Later vandaag op dit weblog "Opereert kardinaal Eijk zonder verdoving"?

Huiswerk vooraf, zie deze link.

Nog even geduld a.u.b.!

woensdag 17 december 2014

Foto's uitvaart Pastoor Stam











Homilie Mgr. Dr. J.H.J. van den Hende, bisschop van Rotterdam, bij uitvaart Pastoor Stam

Samenvatting homilie Mgr. Dr. J.H.J. van den Hende, bisschop van Rotterdam bij uitvaart pastoor Cornelis Stam

Broeders en zusters in Christus,

Zo mogen wij elkaar noemen en aanspreken nu wij in geloof verenigd zijn rond de ene Heer, Jezus Christus, die gestorven en verrezen is.

Vandaag vieren wij de eucharistie bij de uitvaart van pastoor Kees Stam. Zo geven wij gehoor aan de uitnodiging van die Heer, die zegt in het evangelie van Matteus: "Komt allen tot Mij die uitgeput zijt en onder lasten gebukt, en Ik zal u rust en verlichting schenken" (Mt. 11, 28). 

Meer nog, wij zijn in deze uitvaartmis gehoorzaam aan de woorden van de Heer die in het evangelie van vandaag worden gezegd: "Laat uw hart niet verontrust worden [..] Ik ben de weg, de waarheid en het leven" (Joh. 14, 1-6). Aan de verrezen Heer mogen wij pastoor Kees Stam in gebed toevertrouwen, hier in deze parochiekerk van de H.H. Michael en Clemens waar pastoor Stam meer dan twintig jaar een bezielende herder en toegewijd priester is geweest. 

Pastoor Stam werd op latere leeftijd (51) tot priester gewijd. Eerst was hij met succes werkzaam als (kandidaat) notaris. Hij verrichtte zijn werk zorgvuldig en nauwgezet. Hij had het ver gebracht in de wereld van het notariaat. Toch zette hij de stap om naar het seminarie te gaan en de opleiding tot priester te gaan volgen. Na lange tijd van zelfstandigheid werd hij opnieuw leerling, temidden van veelal jongere studenten. Die stap zette hij met overtuiging. Als diep-gelovig mens besefte hij maar al te goed dat wij heel ons leven een leerling van de Heer zijn en blijven.

In de eerste lezing uit de brief aan de christenen van Rome klinken de woorden: "zolang wij leven, leven wij voor de Heer, en sterven wij, dan sterven wij voor de Heer: of wij leven of sterven, Hem behoren wij toe" (Rom. 14, 8). Op het eerste gehoor kan dit voor veel mensen in onze tijd overkomen als een beklemmende beperking: zit ik als mens altijd vast aan de Heer? Waar is toch mijn eigen ruimte? 

Voor pastoor Stam waren deze woorden geenszins een beperking. De ruimte is juist gelegen in de vrijheid die wij als mens van God hebben gekregen, dat wij ervoor mogen kiezen om de Heer in ons leven te aanvaarden, in antwoord op Zijn roepstem (cf. CKK n. 27).

Pastoor Kees Stam heeft met heel zijn hart de keuze gemaakt om van de Heer te willen zijn, aan Hem toe te behoren. In een interview dat pastoor Stam eens mocht hebben met het Katholiek nieuwsblad (19-4-1991) zegt hij: 'ik heb mij zelf teruggevonden'. Hij was ervan overtuigd dat de Heer hem tot het priesterschap geroepen heeft. En als parochiepriester werkte en leefde hij in grote toewijding voor zijn parochie. 

Als ervaren biechtvader, wist hij dat in veel mensenlevens, in de Kerk en ook in de wereld voortdurend sprake is van een geestelijke strijd. Een geestelijke strijd die je niet meteen met woorden of redeneringen tegemoet treedt, maar waarvoor het allereerst nodig is om in je binnenkamer te gaan en tot de Heer te naderen in gebed (cf. Mt. 6, 6). 

Allereerst je laten raken door de Heer, je gezonden weten door de Heer, om van Hem uit de mensen tegemoet te kunnen treden die aan je zorgen als priester zijn toevertrouwd.

Pastoor was niet een man op de voorgrond en soms kwam hij wat twijfelend over. Maar met grote overtuiging verkondigde hij het geloof in Christus. Met heel zijn hart leende hij zijn stem en zijn handen aan de Heer in de viering van de eucharistie.

De laatste tijd van zijn leven was voor pastoor Stam bijzonder zwaar. Zijn gezondheid ging zienderogen achteruit. Maar hij wist zich gesteund en gedragen door een kring van mensen om hem heen. Ook toen er momenten kwamen van verwarring, momenten van veel fysieke pijn, bleef pastoor Stam een man van gebed. 

Op zijn gezicht was te zien dat hij ondanks alles volhardde in zijn overgave aan de Heer. Ook in de laatste dagen van zijn leven ontving hij van de Heer al wat hij nodig had. In geloof had hij de kracht om zich tot het einde toe met vertrouwen vast te klampen aan de Heer.

De apostel Thomas zegt in het evangelie van vandaag tegen de Heer: "wij weten niet waar Gij heengaat, hoe moeten wij de weg kennen?" (Joh. 14, 5). Jezus zelf is de Weg in eigen persoon. Aan Hem mogen wij ons vastklampen en Hij houdt ons vast. 

In dit perspectief van gelovig vertrouwen mogen wij pastoor Stam bij de Heer aanbevelen. En we bidden dat zijn priesterlijk dienstwerk dat veel vrucht heeft gedragen ook in de komende tijd vruchtbaar mag zijn (cf. Joh. 15, 16).

Heer, geef hem de eeuwige rust. En het eeuwige licht verlichte hem. Dat hij moge rusten in vrede. Amen.

Foto's uitvaart volgen later vandaag

maandag 15 december 2014

Homilie Mgr. Dr. J. Hendriks bij Avondmis Pastoor Stam

Beste Erica, beste Hennie, pastoor Grondhuis, Henk en Lolita,
broeders en zusters,

Vanavond mogen we pastoor Kees Stam met onze gebeden begeleiden
naar het hemels paradijs.
Van harte wensen wij hem 
een goede laatste reis toe
en hopen en verwachten
dat hij daarboven al wel 
goed zal zijn aangekomen. Want hij was een man van geloof,
zeer gewetensvol, eerbiedig en oprecht.

Pastoor Stam is op latere leeftijd priester geworden.
51 jaar oud was hij toen hij op 8 november 1986
de heilige priesterwijding ontving.
Zo kwam het dat ik hem
nog op het seminarie Rolduc heb meegemaakt,
hij als student, als seminarist,
ik als staflid en docent. 
Hij was kandidaat-notaris geweest,
had heel wat jaren 
een appartement in Scheveningen bewoond
en had toen de grote stap gemaakt
om als eenvoudig seminarist
tussen alle jongeren
een vast omschreven, geregeld programma te volgen,
waar hij een eenvoudig leven moest leiden,
zonder positie, zonder bijzondere eer of wat dan ook.
Toch lag dáár niet de aarzeling bij hem
om naar het seminarie te gaan.
Het was eerder de vraag:
Ben ik zo’n uitverkiezing wel waardig?
Kees Stam werd gekenmerkt 
door een diepe geest van nederigheid,
waardoor hij zich op deze leeftijd nog
heel goed wist te schikken
in het eenvoudig seminarieleven.

Bij een jubileum heb ik pastoor Stam
eens toegesproken met de woorden 
uit de hymne van het brevier:
“O, stam het heeft de Heer behaagd,
dat gij zijn heilig lichaam draagt”.
In de hymne gaat het over de stam van het kruis,
dat gewone, eenvoudige hout 
dat de allerhoogste, de Verlosser mocht dragen.
Maar het gold ook voor pastoor Stam,
die in zijn innerlijke eenvoud 
door de Heer was uitgekozen
om zijn heilig lichaam te dragen.
Dat deed pastoor Stam 
wanneer hij met veel liefde
de kern van zijn priesterschap beleefde
als hij de heilige Mis opdroeg,
en dat gold ook voor hemzelf
omdat hij met heel zijn wezen priester,
een alter Christus - een andere Christus - was.
Pastoor Stam was priester
met hart en ziel.

Voor vele mensen was hij 
een geestelijk leidsman en biechtvader;
voor vele mensen was hij
een herder die bij zijn schapen was,
hen troostte als zij verdriet hadden
en ook hun vreugden deelde.
Voor velen was hij
hun lijn naar God
die werd gevoed door de verkondiging,
de catechese en door de verkondiging.
Voor velen was hij zo een goede herder,
die ook in tijden van bedreiging en moeilijkheden
zijn kudde beschermde
en voor de parochie opkwam.
Hoewel pastoor Stam
dus een zeer bescheiden karakter had,
geen grote eisen stelde,
zich eerder zachtjes terugtrok 
dan de strijd aan te gaan
en zich niet gauw liet verleiden
tot harde of ongenuanceerde uitspraken,
toch zou hij nooit wijken
als het ging om de waarheid en de zuiverheid
van het geloof.
Dan werd dat zachte lam een leeuw.

Ik heb pastoor Stam na zijn priesterwijding
meegemaakt in Schoonhoven
waar ik pastoor werd in de buurtparochie,
en daarna hier in Charlois 
in de HH. Michael en Clemens,
terug op de plaats 
waar hij zijn pastoraal jaar had gedaan.
Van beide plaatsen heb ik wel iets meegekregen
over zijn pastorale werkzaamheid.
In Schoonhoven waren de mensen blij met hem
en dat was in Charlois niet anders.
Toen ik eenmaal rector van het seminarie was,
kwamen kinderen uit Charlois
meedoen met het kinderkamp
dat de seminaristen organiseerden.
Het was op die kampen 
de grootste groep kinderen uit één parochie,
dankzij het werk van de pastoor en Hennie Westerveld.

In het evangelie roept Jezus ons op
om waakzaam te zijn en klaar te staan
wanneer Hij komt.
Dat gold zeker voor pastoor Stam,
die klaar stond wanneer de Heer hem zou halen.
De laatste jaren waren niet gemakkelijk geweest,
maar het lijden dat hem overkwam
heeft hij zeker opgedragen 
voor de Kerk en voor de mensen
die aan zijn herderlijke zorgen waren toevertrouwd.
En daarom mogen we ook denken
aan de parabel die Jezus vertelt
van de dienaren die talenten krijgen toevertrouwd
en daarmee moeten gaan werken.
Iedereen krijgt iets in die parabel,
de één meer, de ander minder,
maar ieder die zich heeft ingezet wordt beloond
en krijgt dezelfde waarderende woorden te horen:
“Uitstekend, goede en trouwe dienaar,
ga binnen in de vreugde van de Heer”.
Ik ben ervan overtuigd
dat ook pastoor Stam 
deze woorden nu heeft mogen horen
na alles wat hij als priester 
voor de gelovigen 
én voor de mensen die wat verder af staan
met zoveel liefde heeft gedaan.
Ja, spreek nu ook tot hem, Heer, deze woorden,
want hij was waakzaam en stond klaar;
laat hem binnengaan in het hemels paradijs
en geef dat het leven van pastoor Stam
in onze tijd mensen mag inspireren,
jongeren vooral, 
om eenzelfde weg te gaan
en priester te worden,
maar dan wel graag
zoals pastoor Stam:
zonder angst om iets achter te laten
en Jezus te volgen,
met hart en ziel, 
in geloof en liefdevolle dienstbaarheid. 

Pastoor Stam, beste Kees, rust in vrede!
AMEN

Overgenomen van de website van Mgr. Hendriks arsacal.nl

Avondmis uitvaart pastoor Mr. C. Stam





Het enige wat er toe doet: Rejoice in the Lord alway

zaterdag 13 december 2014

When I Survey The Wondrous Cross : Choir Of Kings College, Cambridge



When I Survey The Wondrous Cross Hymn
When I survey the wondrous cross
On which the Prince of glory died,
My richest gain I count but loss,
And pour contempt on all my pride.

Forbid it, Lord, that I should boast,
Save in the death of Christ my God!
All the vain things that charm me most,
I sacrifice them to His blood.

See from His head, His hands, His feet,
Sorrow and love flow mingled down!
Did eer such love and sorrow meet,
Or thorns compose so rich a crown?

His dying crimson, like a robe,
Spreads oer His body on the tree;
Then I am dead to all the globe,
And all the globe is dead to me.

Were the whole realm of nature mine,
That were a present far too small;
Love so amazing, so divine,
Demands my soul, my life, my all.

vrijdag 12 december 2014

Bidprentje Pastoor Mr. C. Stam


In dankbare herinnering aan

Pastoor Mr. Cornelis Stam
priester van het bisdom Rotterdam

geboren te Amsterdam op 8 juli 1935
overleden te Rotterdam op 5 december 2014
begraven op het R.K. Kerkhof Sint Laurentius te Rotterdam op 16 december 2014

De kwalificatie “heilige priester” is bij uitstek van toepassing op pastoor Stam, niet omdat hij in alles volmaakt was, maar wel omdat hij er steeds naar streefde de volmaaktheid te beoefenen, tot eer van God en heil van mensen. Hij werd op 8 november 1986 voor het bisdom Rotterdam priester gewijd op de leeftijd van 51 jaar.

“Ik had geen late roeping, maar ik heb laat geantwoord”, zei hij wanneer dit onderwerp aan de orde kwam. Nadat hij in 1951 het aartsdiocesaan kleinseminarie in Apeldoorn had verlaten, maakte hij het gymnasium af aan het Sint Ignatius College in Amsterdam. Hij studeerde vervolgens notarieel recht aan de Universiteit van Amsterdam, waar zijn vriendschap ontstond met de vermaarde hoogleraar burgerlijk recht, Prof. Mr. A. Pitlo.  Na zijn werk bij de Stichting tot Bevordering der Notariële Wetenschap koos hij ondanks de aandrang van Prof. Pitlo niet voor de wetenschap, maar ging hij in de praktijk als kandidaat-notaris aan de slag, in Krommenie, Amsterdam en laatstelijk Den Haag. Wonend aan het strand in Scheveningen realiseerde hij zich, in nachtelijke wandelingen biddend langs de zee, dat het onontkoombaar was dat hij alsnog zijn priesterroeping zou gaan volgen, en ging hij daarover het gesprek aan met kardinaal Simonis, waarna hij langs de weg van het grootseminarie Rolduc in 1986  priester werd gewijd.

Na zijn eerste benoeming tot pastoor van de H. Bartholomeusparochie in Schoonhoven in 1987, werd hij op 15 januari 1989 geïnstalleerd als pastoor van de HH. Michaël en Clemensparochie in Rotterdam, waar hij tot het einde van zijn actieve leven in 2010 zou blijven en praktisch dag en nacht zou werken voor al degenen die aan zijn pastorale zorgen waren toevertrouwd. Hij doopte geschat 1.500 kinderen en volwassenen, had honderden Eerste Communicanten en Vormelingen, en een druk bezochte biechtstoel op zaterdagmiddag; hij sprak duizenden parochianen en anderen ook in hun existentiële noden; hij  sprak met personen die zelfmoord overwogen, tienermoeders en mensen, diep in de schulden, en reisde ook ’s-nachts naar zo ongeveer alle zieken- en verpleeghuizen in de stad om stervenden te bedienen. Met grote moeite slaagde hij erin de pastorie voor de parochie te behouden en de zelfstandigheid van de parochie te bewaren. Hij had een grote Mariadevotie en maakte graag bedevaarten naar Lourdes, Fatima, Kevelaer en Parijs (Rue du Bac). Wekelijks hield hij een Aanbiddingsuur met de bijzondere intentie voor roepingen tot het Priesterschap en het religieuze leven. Hij kwam tenminste wekelijks bij de Zusters van Moeder Teresa, voor de H. Mis en om Biecht te horen. Voor hen  gaf hij ook maandelijks een conferentie (in het Engels). Hij sprak daarnaast Spaans, Portugees, Italiaans, Frans en Duits hetgeen hem ook in zijn contacten in de wereldstad Rotterdam goed van pas kwam.

Als priester heeft pastoor Stam zeer velen de weg naar Christus mogen wijzen, niet alleen door hetgeen hij zei, maar ook door hetgeen hij voorleefde. De relatie met Christus, beleefd in en vanuit de Heilige Liturgie en het persoonlijk gebed, was voor hem alles bepalend. Hij hield van de schoonheid van de liturgie in het Latijn en bad ook de getijden bij voorkeur in het Latijn. Hij genoot ervan de getijden in het Latijn (Novus Ordo) te bidden met de Zusters Kanunnikessen van het Heilig Graf in de Priorij Thabor in  Sint Odiliënberg. Met vreugde begroette hij in 2007 het Motu proprio Summorum Pontificum, van paus Benedictus XVI, waarna hij in gewaardeerde samenwerking met de priesters van de Petrus Broederschap van tijd tot tijd de buitengewone ritus in de zondagse parochieviering terugbracht.

Pastoor Stam kende het Kruis niet alleen in theorie, maar ook uit eigen bittere ervaring: niet zelden werd hij bij de realisering van Gods bedoeling door velen (ook andersdenkenden binnen de Kerk) in de steek gelaten en tegengewerkt. Hij droeg zijn lijden in vereniging met Christus.

Pastoor Stam was zeer dankbaar dat hij in Mgr. Dr. J.H.J. Van den Hende voor het eerst in zijn priesterleven een meelevende, zorgzame en vaderlijke bisschop vond die hem veelvuldig heeft bezocht en getroost, en met hem heeft gebeden, ook tijdens zijn laatste, slopende ziekte. Ook die ziekte heeft hij waardig gedragen, waardoor velen werden gesticht, ook degenen die voordien niet bekend waren met Christus en de Kerk.

Wij danken God voor deze priester, die waarlijk een alter Christus en een man Gods was: “en of de wereld lacht of spot, gij zijt en blijft een man van God” (Guido Gezelle).

Bidden wij voor zijn zielerust met het gebed van de Rozenkrans dat hij tijdens zijn leven tot en met de laatste fase ontelbare malen heeft gebeden, tot hij stierf met het kruis van de Rozenkrans, omklemd in zijn handen: Wees gegroet, Maria, vol van genade. De Heer is met U. Gij zijt de gezegende onder de vrouwen en gezegend is Jezus de vrucht van Uw schoot. Heilige Maria, Moeder van God, bid voor ons zondaars, nu en in het uur van onze dood. Amen.

Ook namens Pastoor Stam dank ik U voor alle blijken van medeleven en gebeden, die tijdens zijn ziekte en overlijden geuit zijn.             

                                                                                                                                                                                                                                Erica Schruer, executeur-testamentair

Steal Away by The Fureys

donderdag 11 december 2014

Van de website van het bisdom Rotterdam

Op 5 december 2014 is voorzien van het H. Sacrament der Zieken, overleden de zeereerwaarde heer

mr. Cornelis Stam

geboren op 8 juli 1935 te Amsterdam en priester gewijd op 8 november 1986.

Pastoor Kees Stam werd na zijn wijding benoemd tot priester-assistent in de parochie HH. Michaël en Clemens te Rotterdam. Op 1 januari 1987 volgde zijn benoeming tot pastoor van de parochie H. Bartholomeus te Schoonhoven. Op 1 december 1988 werd hij benoemd tot pastoor van de parochie HH. Michaël en Clemens te Rotterdam. Uit die taak werd hem op 15 juni 2007 op eigen verzoek en om gezondheidsredenen eervol ontslag verleend en tevens ontslag uit de gewone ambtsbediening van het bisdom Rotterdam. Hij bleef nog tot november 2010 als administrator aan de parochie verbonden.
Kees Stam was een fijnzinnig mens, rustig, beheerst, erudiet. Bescheiden van karakter en met een sobere levenswijze. Vasthoudend ook.

Hij studeerde eerst Nederlands Recht om vervolgens het notariaat in te gaan. In de marge van die werkzaamheden kwam zijn priesterroeping tot rijpheid, iets wat hij later heeft omschreven als een ‘zichzelf terugvinden’. Het priesterschap hoorde bij hem en hij heeft het in volstrekte trouw aan de Kerk beleefd en geleefd. Mensen vonden in hem een geduldig pastor, een inspirerende geloofsgetuige.

Het bisdom is veel dank verschuldigd aan mevrouw mr. Schruer en mevrouw Westerveld, die pastoor Stam met veel zorg hebben omringd.

zie link

U zij de Glorie!

In memoriam Pastoor Mr. C. Stam II

“O Priester, Vorst, Propheet gekoren,
in Jesu-Christi Kerk herboren,
des werelds hoop, Gods afgezant;
hoe dikwijls zal 't gedacht van dezen
uw' schoonsten dag u sterkend wezen,
op uwen weg naar 't Vaderland!

Men zal u haten, immers, tergen;
men zal uwe eere en faam verbergen;
men zal u vangen, spannen, slaan;
toch gij zijt Priester, 't zout der aarde,
en, of me u lijf noch led en spaarde,
‘tu es sacerdos,’ dat blijft staan!

‘Tu es sacerdos,’ dat is heden
tot in der eeuwen eeuwigheden
u als een teeken ingeprent;
u als een schild van God gegeven,
met Zijnen naam daarop geschreven:
wee, of hem gij of iemand schendt!”


Guido Gezelle. Tijdkrans nummer 227
Mei 1885

dinsdag 9 december 2014

Bij het overlijden van pastoor Mr. C. Stam (1935-2014)

    O Priester die, na Christi maat,
hermaakt en hergeboren staat,
ver boven ons, en God nabij,
dat iedereen indachtig zij
dat, of de wereld lacht en spot,
gij zijt en blijft een man van God!
Blijft staan, eerweerdig kranke vat,
blijft steunen op Gods hulpe; en dat,
door u geleerd en voorgegaan,
wij recht in uwe schreden staan,
ter tijd dat, vrij van zonde en pijn,
wij, met en door u, zalig zijn!

Guido Gezelle (1884)

zondag 7 december 2014

I know that my redeemer liveth, Messiah

In memoriam Pastoor Mr. C. Stam


"Introibo ad altare Dei, ad Deum qui lætificat iuventutem meam”- Psalm 42
(Opgaan zal ik naar het altaar van God, naar God die mijn jeugd heeft verblijd)

Bedroefd maar in grote dankbaarheid voor al het goede dat wij van deze man Gods mochten ondervinden, geven wij u kennis dat, na te zijn gesterkt door het Heilig Sacrament der Zieken, van ons is heengegaan onze dierbare

PASTOOR MR. CORNELIS STAM
Priester van het bisdom Rotterdam

geboren te Amsterdam op 8 juli 1935
overleden te Rotterdam op 5 december 2014
                                                                             

Erica Schruer, executeur-testamentair
W.J.J. Grondhuis, emeritus-pastoor
Hennie Westerveld
Henk en Lolita van Eijsden en kinderen
                                                                                  
De avondmis is op maandag 15 december 2014 om 19.00 uur in de Heilige Michael en Clemenskerk aan de Dorpsweg 80 te Rotterdam en zal worden opgedragen door Mgr. Dr. J.W.M. Hendriks, hulpbisschop van Haarlem.

De H. Mis van Requiem, eveneens in de Michael en Clemenskerk is op dinsdag 16 december 2014 om 10.30 uur, en zal worden opgedragen door Mgr. Dr. J.H.J. van den Hende, bisschop van Rotterdam. Aansluitend zal omstreeks 12.30 uur de begrafenis plaatshebben op de R.K. Begraafplaats Sint Laurentius aan de Nieuwe Crooswijkseweg 123 te 3034 PN Rotterdam. Na de begrafenis is er gelegenheid om te condoleren in de ontvangstruimte van de begraafplaats.

De overledene is overgebracht naar het rouwcentrum Overschie, Hoornsingel 10 te Rotterdam, alwaar geen bezoek.

Geen bezoek en geen toespraken. Bloemen gaarne bezorgen bij het rouwcentrum.

Correspondentie-adres:
H.D.L.M. Schruer
Bergsingel 249
3037 GW Rotterdam

donderdag 20 november 2014

Meer werknemers en huiseigenaren in schuldproblemen

Het aantal werknemers en huiseigenaren dat financiële problemen heeft, neemt sinds een aantal jaren toe. Dat meldt het Nibud woensdag. Bijna de helft van de aanmeldingen voor schuldhulpverlening in 2014 wordt gedaan door werknemers. Ook het percentage aanmeldingen door mensen met een koopwoning is gestegen tot 14 procent.

Voorheen waren vooral mensen met lage inkomens of een uitkering die zich aanmelden voor schuldhulpverlening, maar steeds meer Nederlanders met hoge inkomens melden zich. Als zij hun baan verliezen, terwijl ze een hoge hypotheek hebben, raken zij in de financiële moeilijkheden.
Deze nieuwe schuldenaren, werknemers en huiseigenaren, komen bij een terugval in inkomen te laat en onvoldoende in actie. Door de lakse houding verergert de financiële situatie.

De meerderheid van deze groep schuldenaren heeft nooit nagedacht over een mogelijke afname van inkomen. Als een terugval zich voordoet, blijken veel schuldenaren hun uitgaven niet aan te passen. Sommigen gaan lukraak besparen, waardoor ze echte kansen laten liggen.

Huiseigenaren met financiële problemen blijken hun administratie slechter bij te houden dan huishoudens zonder problemen. De meerderheid van de huiseigenaren weet niet precies wat zijn vaste lasten zijn. Ook veel werknemers met financiële problemen hebben hun administratie niet op orde.

Bron: nu.nl

Waar zouden de gegevens over de aanmeldingen voor schuldhulpverlening in 2014 vandaan komen?
Is ook geregistreerd hoeveel aanmelders vervolgens daadwerkelijk zijn geholpen door de "hulp"-verlening,

woensdag 5 november 2014

"Werk voor je schulden"

In het FD van gisteren pleit Annemarie van Gaal ervoor mensen te laten werken voor hun schulden in maatschappelijk nuttig werk dat anders niet wordt gedaan. Haar motivering is dat schulden saneren een niet duurzaam oplossing is zonder gedragsverandering. Stof voor discussie aanstaande dinsdag in Utrecht! zie link.

zondag 2 november 2014

De gouden eeuw van de schuldhulpvraag en het stille faillissement van de schuldhulp

Nooit is de vraag naar schuldhulp groter geweest dan nu, en nog nooit is daarop vanuit de hulpverlening zo selectief en zo slecht antwoord gegeven.

Hoe heeft dit kunnen gebeuren?

Laat ik beginnen met alvast enige bespiegelingen te geven vanuit mijn eigen observaties:

1. De Wet gemeentelijk schuldhulp die voor iedereen theoretisch een recht op hulp had moeten scheppen, heeft het voor gemeenten  met de definities uit het gemeentelijk beleidsplan in de hand, mogelijk gemaakt zoveel mogelijk mensen uit te sluiten omdat zij niet aan de door de gemeente bedachte criteria voldoen. Dat is in het licht van de bezuinigingen niet onbegrijpelijk maar leidt er wel toe dat velen met een niet zelden acuut probleem niet worden geholpen. Hoeveel gemeentelijke hulpverleners laten mij weten dat zij zich schamen voor de manier waarop er nu moet worden gewerkt?

2. Gemeenten gaan niet zelden in de praktijk vervolgens ook volstrekt voorbij aan degenen die hulp nodig hebben en die niet voldoen aan de gemeentelijke criteria om geholpen te worden. Er is geen vangnet. Werd vroeger iedereen gedoemd tot budgethulp, nu worden velen die die hulp wel nodig hebben niet geholpen, waarbij het doel moet zijn om in  ieder geval uit de lopende kosten het lopende levensonderhoud te voldoen en zo nodig de beslagvrije voet te repareren.

3. Het veld van de schuldhulp lijkt als reactie op alle druk van buiten in een autistische kramp te zijn geschoten, waarbij alleen nog met enig lawaai convenanten worden gesloten, zoals recent met de deurwaarders, waarvan alle insiders weten dat er nog heel wat zal moeten gebeuren voordat debiteuren buiten Rotterdam daarvan iets zullen merken, omdat andere gemeenten geen interface hebben met de deurwaarders en de branche van oudsher minder enthousiast is over het genereren van onderzoeksdata - ook al staat die verplichting nu in de wet.

4. De Wsnp ligt feitelijk voor velen buiten bereik hetzij omdat zij niet aan de voorwaarden kunnen voldoen, want toelating Wsnp vraagt om een zekere potentie tot financiële fitheid die voor velen niet is weggelegd, hetzij omdat het minnelijk traject hen niet doorstuurt naar de rechter terwijl de Wsnp naar de wettelijke criteria wel kansrijk zou kunnen zijn mits de zaak aan de rechter zorgvuldig wordt gepresenteerd.

5. De overheid kijkt op afstand toe hoe de machinerie steeds verder in de vernieling draait, bedient zichzelf als crediteur met steeds meer voorrang en heeft niet alleen geen consideratie met de probleemdebiteur maar lijkt zelfs geen oog te hebben voor de maatschappelijke kosten die ontstaan wanneer probleemdebiteuren niet geholpen worden.

Het lijkt er met andere woorden op, dat we "sadder en wiser" weer terug bij af zijn, berooid van onze illusie van de debiteur als "zielepiet met pech" maar zonder antwoord voor de debiteur die klemgereden wordt temidden van zijn bestaande verplichtingen waarbij re-integratie steeds verder buiten beeld komt; als al je aandacht moet worden besteed aan je meest prangende probleem, kom je aan de rest niet, althans veel minder toe.

Toch kan deze toestand niet eindeloos blijven voortsukkelen. Het is in ieder geval goed dat er nu ideeën worden gelanceerd als een nationaal fonds. Er moet duidelijk iets gebeuren en we zijn toch in ieder geval gezamenlijk intelligent genoeg om wegen naar een oplossing te vinden? In ieder geval moet een einde worden gemaakt aan  het perverse effect, dat invoering van de Wgs heeft geleid tot drempelverhoging en ontoegankelijkheid van het minnelijk traject. Misschien moet SZW hiervoor een platform ontwikkelen? Een ding staat vast; zoals het nu is geworden, kan het niet blijven. Zusters en broeders met kennis en ervaring in dit veld, te wapen! "Your country needs you!"

"Requiem aeternam dona eis Domine" - Heer, geef hun de eeuwige rust

zaterdag 1 november 2014

Mogelijke aanspraak beslagdebiteuren op restitutie te veel ingehouden vakantiegeld.

Vandaag heeft de Hoge Raad een arrest gewezen waarin een lang slepende discussie ten gunste van de debiteur is beslecht, zie Hoge Raad 31 oktober 2014, ECLI:NL:HR:2014:3068.

Er mag geen beslag worden gelegd op het deel van het inkomen dat nodig is voor dagelijks levensonderhoud. Het gedeelte dat in een maand boven deze beslagvrije voet uitkomt, is daar wel voor beschikbaar. De beslagvrije voet bedraagt 90% van de bijstandsnorm (aanpassingsfactoren hier niet in aanmerking genomen).

De aanspraak op vakantiegeld is een bij wet voorgeschreven vast onderdeel van lonen en uitkeringen en onderscheidt zich daarin van andere vormen van extra beloningen, zoals een dertiende maand. De aanspraak op vakantiegeld wordt per maand opgebouwd en in de regel één keer per jaar uitbetaald; dit laatste kennelijk om te stimuleren dat het vakantiegeld daadwerkelijk voor vakantie wordt gebruikt. Het vorenstaande geldt onder meer voor het vakantiegeld dat deel uitmaakt van een AOW-uitkering (art. 31 AOW), om welke uitkering het in deze zaak gaat, en voor het vakantiegeld dat over loon is verschuldigd (art. 17 Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag). De jaarlijkse uitbetaling van het vakantiegeld is geen nabetaling in de zin van art. 475b lid 3 Rv, omdat het niet gaat om een te late betaling van maandelijks verschuldigde bedragen.

Wanneer het inkomen hoger is dan de beslagvrije voet maar het inkomen in de andere maanden onder die grens is gebleven, is het beslag niet of deels toegestaan. Het CBS onderzocht eerder dat 14% van degenen die vakantiegeld ontvangen, dat gebruikt om schulden af te lossen.

Dit betekent ook dat degenen bij wie teveel is ingehouden recht heeft op teruggave. Schuldhulpverleners raad ik aan hierop alert te zijn. Dit kan ook betekenen dat een aanbod aan crediteuren moet worden aangepast.

donderdag 30 oktober 2014

Nog even over deurwaarderstarieven

Na het recente artikel in het AD zijn Kamervragen gesteld. Dat was voorspelbaar. Periodieke ijking van het tarief ambtelijke verrichtingen, dat in 2001 laatstelijk is vastgesteld, is geen luxe.

Belangrijker vind ik toetsing van de wijze waarop de staat als crediteur verdienmodellen voor deurwaarders inricht, die daarbij kunnen stikken of slikken. Wie niet het pad van het CJIB of het CAK wil gaan, doet niet meer mee.

Het lijkt mij hoog tijd dat deze techniek van openbaar aanbesteden wordt getoetst aan de regelgeving die de Staat aanlegt, als het om andere opdrachtgevers gaat.

Mijn zorg was en is dat door de techniek van aanbesteden de crediteur geen rationele beslissing per geval meer maakt ambtelijke verrichtingen al dan niet op te dragen, omdat hij daarvoor niet de werkelijke prijs betaalt.

In het rapport Noblesse Oblige zijn hieraan drie aanbevelingen gewijd:

Aanbeveling 29
 De KBvG legt het standpunt van de ledenraad, dat een korting op de prijs van het exploot ten gçie
moet komen aan de debiteur, bij verordening vast. De KBvG legt bij verordening een norm aan voor
de in dit hoofdstuk bedoelde contracten. Deze norm strekt tot vermijding van risico voor liquiditeit:en
solvabiliteit van de gerechtsdeurwaarder en tot bescherming van de debiteur.

Aanbeveling 30
De rechter krijgt bij wet de discretionaire vrijheid om, wanneer aan de opdrachtgever een kortingJ.,p
de prijs van een exploot werd verleend, een lager bedrag toe te wijzen dan het Btag-tarief.

Aanbeveling 31
De overheid betracht terughoudendheid bij het nastreven van winstmaximalisatie bij de invordering
door bulkopdrachtgevers die aan de overheid gelieerd zijn. 

De overheid handelt hier niet naar. Als de overheid dit niet doet, zou de beroepsgroep zich moeten afvragen of zij niet een vergelijkbare blokkade opwerpt als bij het CAK dat van de deurwaarder geld toe wilde hebben bij een opdracht.

Het valt ook hier op dat de overheid net als bij de aanbevelingen van Paritas Passe wel overneemt wat haar niet raakt, maar gewoon doorgaat met eigen in de visie van velen onjuist beleid.

Macro is het effect dat de overheid steeds meer liquiditeit naar zich toehaalt en iedere EURO die naar de staat gaat, kan in geval van schaarste niet naar een andere crediteur. Deze tijd schreeuwt om het voeren van het maatschappelijk debat hoeveel voorstand de overheid in het incassotraject toekomt, waarin zij toch al heel veel van haar debiteuren weet en waarbij in feite sprake is van een crediet verzekering op het collectief der alle degenen die debiteur van de staat zijn. Deze opbrengst wordt niet alleen betaald door de debiteur, maar er wordt meebetaald door de particuliere crediteuren die hun geld niet krijgen en mogelijk zelf in problemen raken.

woensdag 29 oktober 2014

Interessant nieuws over Paus Franciscus op Gaysite.nl

"De paus ontving afgelopen maandag zo'n vijftig leden van een christelijke organisatie uit het Duitse Rheinland-Pfalz. Op de website van de organisatie doen ze verslag van het onderhoud dat ze hadden met de kerkvorst. Volgens het verslag, dat eigenlijk voor intern gebruik was, is de paus zeer bezorgd over de openstelling van het huwelijk voor homoparen. "Het homohuwelijk wint terrein en ik maak mij daarom ernstige zorgen over het heterohuwelijk," aldus de paus volgens de christelijke organisatie.

De nieuwe paus wordt als een hervormer gezien maar volgens de Duitse groepering is de kerkvorst juist zeer behoudend en bang dat meer homorechten de christelijke familiewaarden aantasten. "Ik denk dat de christelijke familie en het huwelijk nog nooit zo zijn aangevallen," citeert de organisatie de paus. Franciscus roept dan ook op de waarde van het huwelijk te respecteren en de mensheid meer bewustzijn bij te brengen hoe God het huwelijk heeft bedoeld". Zie gaysite.nl

We zie nu hetzelfde gebeuren als na de eerste wilde uitlatingen in het gesprek met de journalisten na de eerste pauselijke reis, toen de paus onder meer had opgemerkt, dat de Kerk te veel over kleingeestige zaken zoals het standpunt over abortus sprak en hij daarna in reactie op boze reacties uit het orthodoxe dus pro life-kamp  grote moeite deed om duidelijk te maken dat hij daar niet voor was. Zie link

De paus heeft historisch ongekend op zijn donder gehad tijdens de bijzondere synode en wil nu weer aan degenen van wie de Kerk het uiteindelijk moet hebben -wij de gelovigen in de straat- laten zien dat hij al die wilde uitlatingen niet zo had bedoeld; kortom, hij reageert op signalen uit de omgeving maar leidt niet behalve als hij meent daarmee in de media te kunnen scoren. Ik ben trouw aan de paus, als deze trouw is aan Christus en aan de Kerk; deze paus maakt deze trouw voor mij en heel veel anderen overal ter wereld in alle rangen en standen wel erg moeilijk. Misschien draait hij bij, daar bidden we dan maar voor.

dinsdag 28 oktober 2014

Verhuurder moet ontruimingsvordering instellen tegen boek 1-bewindvoerder

"Een vordering van een verhuurder tot ontbinding van een door de rechthebbende voor de instelling van het bewind gesloten huurovereenkomst, en tot ontruiming van het gehuurde, dient te worden ingesteld tegen de bewindvoerder, indien de uit de huurovereenkomst voortvloeiende rechten in het onder bewind gestelde vermogen vallen. Weliswaar brengt het bewind niet mee dat de bewindvoerder partij wordt bij de huurovereenkomst, maar de daaruit voortvloeiende rechten van de rechthebbende zijn aan te merken als goederen in de zin van artikel 1:431 lid 1 BW. De bewindvoerder treedt daarom ten behoeve van de rechthebbende op als formele procespartij in een procedure betreffende een door de verhuurder gevorderde ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van het gehuurde".

Hof Den Bosch 21 oktober 2014  

"Paus moet er in zijn vernieuwingsdrang van worden weerhouden de Kerk te slopen"

Uit de New York Times  via Rorate Caeli:

"He can be, as he clearly wishes to be, a progressive pope, a pope of social justice — and he does not have to break the church to do it.

But if he seems to be choosing the more dangerous path — if he moves to reassign potential critics in the hierarchy, if he seems to be stacking the next synod’s ranks with supporters of a sweeping change — then conservative Catholics will need a cleareyed understanding of the situation.

They can certainly persist in the belief that God protects the church from self-contradiction. But they might want to consider the possibility that they have a role to play, and that this pope may be preserved from error only if the church itself resists him".

maandag 27 oktober 2014

"A Passage to India" is een bedenkelijk schoolreisje

"Schoolreisjes worden steeds duurder, zelfs zó duur dat veel ouders het niet meer kunnen betalen. Daarvoor waarschuwt de Vereniging Openbaar Onderwijs. Volgens de ouderorganisatie zijn de dure reisjes, naar bijvoorbeeld India of Amerika, een trend van de laatste jaren", aldus BNR.

De school schept hiermee juist in een tijd waarin veel ouders het toch al moeilijk hebben een probleem. Ouders die de "Passage to India" niet kunnen betalen, moeten dat aan hun kinderen uitleggen, die daarmee in een uitzonderingspositie worden geplaatst.

Wat schrijft het NIBUD?
Kinderen tot 16 jaar zijn verplicht om naar school te gaan. Daarom betaalt de overheid het onderwijs.
Veel scholen heffen een zogenaamde ouderbijdrage, om extra culturele of sportieve activiteiten te kunnen financieren. De hoogte van deze bijdrage verschilt per school. Soms houdt de school bij de vaststelling van het bedrag rekening met het inkomen van de ouders of zijn er kortings- of kwijtscheldingsregelingen. De ouderbijdrage niet verplicht voor ouders van leerplichtige kinderen. De school mag echter wel kinderen uitsluiten van activiteiten als er  geen ouderbijdrage is betaald. De school dient in dat geval voor vervangend onderwijs te zorgen.

Middelbare scholen moeten voorkomen dat er een tweedeling ontstaat tussen de kinderen van meer- en minder vermogende ouders, Middelbare scholen moeten ook voorkomen dat zij in situaties van wankel evenwicht ouders in problematische schuldsituaties brengen door hoge kosten van buitenschoolse activiteiten die uit het gezinsbudget niet kunnen worden gefinancierd. Er is genoeg te bedenken binnen Nederland en desnoods West-Europa.

Moet het traject van de gemeentelijke schuldhulp worden gedotterd?

De gemeentelijke schuldhulp piept en knarst onder groot aanbod en bezuiniging. Gevolg daarvan is dat ook de doorstroming naar de Wsnp bemoeilijkt. De instroom in de Wsnp houdt geen gelijke tred met de toename van de schuldenproblematiek. Het schuldenbewind  is in opmars. Dat wekt geen verwondering in de gegeven omstandigheden.

De Wet gemeentelijke schuldhulp was er op gericht iedereen een recht op schuldhulp te geven, maar de wet heeft er in veel gemeenten toe geleid dat criteria zijn ontwikkeld waardoor veel meer mensen buiten de boot vallen dan in de oude situatie, voordat de wet er was.

Was eerst de boodschap dat iedereen binnen drie jaar naar een schone lei kon worden geholpen, nu worden althans in mijn observatie voornamelijk degenen geholpen die al een tamelijk hoog gehalte van zelfredzaamheid hebben maar een steuntje in de rug nodig hebben en de rest wordt als niet te helpen afgeserveerd waarbij ik afschuwelijke voorbeelden zie, hoe vervolgens de heengezonden debiteur in een lawine van nieuwe en hogere schulden komt, ook omdat de gemeentelijke schuldhulp niet heeft gezorgd voor een basisvoorziening en zich ook nog niet kenbaar heeft gemaakt aan crediteuren, want dat gebeurt alleen bij de  happy few die als helpbaar zijn gekwalificeerd.

Ook op deze plaats, zou ik willen pleiten voor daadwerkelijke hulp voor iedereen die in een problematische schuldsituatie een beroep op de gemeente doet. Ook wie niet direct uitzicht op een schone lei kan worden geboden moet worden geholpen met een rompvoorziening. Het gemeentelijk minnelijk traject moet worden gedotterd om tot goede doorstroming te komen.

Mijn voorspelling is dat de gemeente anders deze categorie in haar boeken toch weer terug ziet, omdat deze een beroep doet op schuldenbewind, waarbij voor de kosten een beroep op de gemeente wordt gedaan.

Op 11 november 2014 zal ik bij het actualiteitencongres Schuldhulpverlening hierop graag nader ingaan met de sprekers en andere aanwezigen.

zondag 26 oktober 2014

In memoriam Bernard Bartelink

Topper van 15 januari 2008 met dank aan Prof. Ewald Engelen!

Dankzij Prof. Engelen werd dit digitaal verstofte bericht afgelopen week 173 keer gelezen. Hartelijk dank!

"Read my lips: no recession"!

Terwijl mondiaal wordt gewaarschuwd voor een recessie a la 1929, leggen de premier en de vice-premier (Bos) van de Staat der Nederlanden in eenparige euforie uit, dat er in Nederland geen recessie is te verwachten, omdat onze economie is “ontkoppeld” van die van de VS.

Kennelijk is betrokkenen ontgaan, dat na WOII de economische trend is gericht op globalisering, waarbij bijvoorbeeld banken meer dan ooit aan elkaar gerelateerd zijn door onderlinge leningen met of zonder zekerheid. Hoezeer Nederlandse banken (gaan) delen in de Amerikaanse bankencrisis is bijvoorbeeld nog lang niet bekend. Ook is Nederlandse export naar de VS is door de dure euro zeer onvoordelig.

Wel is bekend, dat de economie van het Verenigd Koninkrijk vergaand wordt geraakt door de recessie in de VS. Daar hebben spaarders al in de rij gestaan bij een bank (Northern Rock) om hun spaargeld op te halen en wist de plaatselijke overheid toen niets beters te bedenken dan een integrale garantie voor de schulden van de bank af te geven. Is de Nederlandse economie soms ook “ontkoppeld” van de Britse? In Duitsland –onze belangrijkste handelspartner- staan de consumenten bol van de schulden. In Nederland (vroeger een spaarzaam volkje) heeft de overcreditering nog nooit de gigantische vormen aangenomen zoals die er nu zijn.

Of zijn de opmerkingen van het kabinets-managementteam (minus Rouvoet) weer typisch vormen van de naïeve politieke marketing van dit kabinet, waarbij als gevolg van interne partijpolitiek omhoog gevallen kandidaten (geselecteerd via mechanismen vergelijkbaar met die van de modale kerkelijke vereniging) een tijd lang de baas over dit land mogen spelen, voornamelijk geleid door hun motief de volgende verkiezingen zodanig te agenderen, dat de uitkomst voor hen voordelig uitvalt – waarbij in de gegeven omstandigheden te verwachten is, dat alle betrokken partijen elkaar de volle periode in een wurggreep blijven houden en er dus belang bij hebben zo min mogelijk te doen en onderlinge ruzie te voorkomen, al dan niet onder instelling van commissies –ondertussen aan de bevolking uitleggend (na eerst twee weken niet te hebben geregeerd wegens eindejaarsvakantie), dat wij rustig kunnen gaan slapen en dat het kabinet over ons waakt?

Kennelijk ging de dwaze euforie van het duo Balkenende-Bos ook Minister Donner te ver, die gisteren wel uitdrukkelijk waarschuwde voor een recessie en zich daarmee (en niet voor het eerst) “ontkoppelde” van de rest van het kabinet. Donner wil vermoedelijk niet de geschiedenis ingaan, als participant in deze kabinetstrouvaille, waarvoor bij de eerstvolgende verkiezingen de prijs zal worden betaald.

Kanttekening:
De kreet "Read my lips: no new taxes" was een fameuze (later geschonden) verkiezingsbelofte van president George H. W. Bush in 1988 bij de presidentsverkiezingen in dat jaar, die zeer bijdroeg aan het verlies van de republikeinen bij de daarop volgende Amerikaanse presidentsverkiezingen in 1992, zie 
http://nl.youtube.com/watch?v=E5DZBFbMdjI&feature=related

Muziek voor na de kerkgang

dinsdag 21 oktober 2014

De rechtbank is boos: geen Wsnp bij schulden na consumptie-explosie uit ontslagvergoeding

"Uit het verzoekschrift en de daarbij gevoegde bijlagen blijkt dat verzoeker na zijn ontslag in 2012 een ontslagvergoeding heeft ontvangen, welke netto € 55.000,- bedroeg. Verzoekers hebben naar eigen zeggen van deze vergoeding ongeveer € 35.000,- aangewend om bestaande schulden af te lossen. Het resterende deel van de vergoeding is door verzoekers besteed aan luxegoederen en vakanties. Verzoeker heeft ter terechtzitting verklaard dat de schulden na de aflossing nagenoeg geheel waren voldaan. Uit de schuldenlijst bij het verzoek blijkt echter, onder meer gezien de schuld aan de Hollandsche Disconto Voorschotbank van € 43.139,05, welke is ontstaan in augustus 2007, dat verzoekers een groot deel van hun schulden na ontvangst van de ontslagvergoeding onbetaald hebben gelaten. Dat verzoekers desondanks circa € 20.000,- aan luxe hebben uitgegeven, rekent de rechtbank verzoekers ten zeerste aan".

Geen Wsnp - niet zo verwonderlijk. Wat mij trof is de laatste passage " rekent verzoekers ten zeerste aan". De Rechtbank is boos - en terecht- een rechter is een mens van vlees en bloed die oprecht verontwaardigd kan zijn wanneer een debiteur de bloemetjes buiten zet in plaats van zijn schulden te betalen. Zie uitspraak Rb Rotterdam 14 juli 2014.

maandag 20 oktober 2014

Opdracht aan een deurwaarder is geen plundervergunning! Hoog tijd voor incasso-ethiek!

De incassowereld staat op zijn kop door een artikel in het AD van vandaag waaruit  blijkt dat zogenaamde bulk-crediteuren zoals CAK en CJIB veel minder betalen dan de wettelijke vastgestelde tarieven voor ambtelijke verrichtingen van deurwaarders.

De voorwaarden van openbare aanbestedingen worden vaak alleen onder uiterste geheimhouding verstrekt en wie weet wat er in staat begint dat te begrijpen; er lekt nu naar buiten waarover eerder met bezorgdheid werd gefluisterd.

Uit het AD van vandaag blijkt dat op een aanbesteding van het CJIB  deurwaarders zich momenteel inschrijven  voor slechts 87 eurocent per vordering. Dat is het bodembedrag maar een deurwaarder die hoger inschrijft kan de opdracht wel vergeten.

Het AD schrijft verder: "Dit jaar ging het Centraal Administratie Kantoor (CAK) nog een stap verder. Het stelde voor om geld te vrágen in plaats van te betalen voor zijn vorderingen. In een aanbesteding mochten deurwaarders aangeven hoeveel ze over hadden om de opdracht binnen te slepen". De KBvG vond dat te dol en greep in.

Waarom schrijven deurwaarders in voor deze dumptarieven? Omdat de incasso-opdracht een vergunning inhoudt om de debiteur te gaan mangelen en dan het ambtelijk tarief te kunnen incasseren en in eigen zak te mogen steken, een plundervergunning zogezegd. Normaal maakt de crediteur een zakelijke afweging of hij een deurwaarder een opdracht geeft waarbij uitgangspunt is dat de debiteur in staat moet zijn om de incassokosten te voldoen; een redelijk handelend opdrachtgever begint er anders niet aan.

Doordat opdrachtgevers nu zeer weinig betalen en de deurwaarder vervolgens maar moet zien dat hij de kosten voldaan krijgt, ontstaat er een hoogst onwenselijke dynamiek. Die zou op te lossen zijn door een regeling waarbij iedere opdrachtgever wordt verplicht het ambtelijk tarief aan de deurwaarder te betalen. Hier ligt een taak voor de wetgever die ironisch genoeg in het geval van het CJIB het ministerie van Justitie is. De reactie is op Paritas Passe hebben geleerd dat de overheid niet zo gretig is eigen incassogedrag onder de loep te nemen.  Zou het hier anders zijn?

Daarnaast speelt de vraag of het wettelijk tarief ambtelijke verrichtingen niet te hoog is, hetgeen zeer wel mogelijk is omdat daar voor het laatst in 2001 naar is gekeken en daarop indexering is toegepast; inmiddels is de automatisering verder voortgeschreden. Instelling van een nieuwe adviescommissie ligt voor de hand. Hier zal het Ministerie van Justitie vermoedelijk minder moeite mee hebben omdat de overheid daarmee niet in het eigen vlees snijdt.

Het probleem van de effectieve kosten speelt ook bij de incassokosten volgens de Wet Incassokosten: een tarief van EURO 40 voor een door de computer uitgespuwde niet zelden ook nog digitaal verzonden aanmaning is excessief; door de WIK zijn incassokosten tot een verdienmodel  gemaakt in plaats van een vergoeding van schade in de zin van artikel 6:96 BW", te weten de redelijke kosten tot voldoening van een schuld buiten rechte.

Nederland heeft dringend behoefte aan ontwikkeling van een incasso-ethiek waarin het uitgangspunt moet worden bevestigd dat incassokosten strekkend tot vergoeding van schade en niet als verdienmodel waarbij de schuldeiser er belang bij krijgt dat de debiteur pas na aanmaning, vermeerderd met kosten betaalt.

Ik zal op dit onderwerp zeker ingaan in mijn voordracht op het 23ste actualiteitencongres schuldhulpverlening op 11 november aanstaande.

Wat is dat toch? #shv23?

zie http://www.zorgwelzijncongressen.nl/schuldhulpverlening

Bijzondere synode 2014 - een mislukte jezuïetenstreek?

Mijn mailbox loopt over met verzoeken wat te gaan zeggen over de bijzondere synode.
Welnu, dat gaat gebeuren! Binnenkort op dit weblog. Stay tuned,

zondag 19 oktober 2014

Psalm 42 vers 1, 3 en 5 - 't Hijgend hert, der jacht ontkomen

Zorgmijden: wie zijn ogen dicht houdt, ziet niets!

Vanuit het kabinet wordt  voortdurend gemeld dat zorgmijden niet bestaat, hetgeen mij even weinig overtuigt als de stelling dat accijnsverhoging niet leidt tot opbrengstdaling.

Regelmatig spreek ik huisartsen en hulpverleners die mij zeggen dat er ongelukken gebeuren doordat mensen medicijnen niet gaan halen of laten staan bij de apotheek, zodra zij weten wat het kost.

De eigen bijdrage was bedoeld om overconsumptie te beperken maar leidt nu tot mijden van medisch noodzakelijk zorg.

Wie jaarlijks meer dan het eigen risico kwijt is, weet dat hij die kosten niet kan mijden en kan (wellicht) zijn bestedingen daarop afstemmen en gedurende het jaar reserveren.

Voor wie de kosten niet verwacht zijn bijvoorbeeld in een al dan niet een ouder-gezin kan de klap hard aankomen en direct leiden tot de noodzaak te bepalen wat wel en niet kan worden betaald.

Nog meer speelt dit voor degenen bij Vader Staat of andere crediteuren meer dan de beslagvrije voet naar zich toe halen, waarbij immers de beslagvrije voet alleen wordt gerespecteerd op basis van het piep-systeem- alleen de beslagvrije voet als je je meldt. Niet alleen apple en andere partijen weten, dat de drempel hoog is om te piepen. En komen er dan weinig klachten, dan staat objectief vast dat het systeem deugt. Wie tot over zijn oren in de schulden zit, heeft vaak geen kracht meer over om nog wat extra's te doen, zoals wij ook uit Schaarste weten,

Dat een beroep op schuldhulp maakt dat in ieder geval de gerechtsdeurwaarder even pas op de plaats maakt, werkt alleen bij inwoners van gemeenten die digitaal kunnen communiceren met het systeem van de KBvG. Recent hoorde ik dat op dit moment alleen de  gemeente Rotterdam dat kan.

Het lijkt mij hoog tijd dat er onafhankelijk onderzoek komt naar de frequentie van zorgmijden bij objectief noodzakelijke medisch zorg. Gelukkig zijn Kassa en Consumentenbond inmiddels actief en komen er vermoedelijk ook weer Kamervragen.

zaterdag 18 oktober 2014

Bach: Aria "Schafe können sicher weiden" from BWV 208

Ik ga maar weer eens in de pen klimmen!

Na een tijd lang voornamelijk via twitter te hebben gecommuniceerd door grote drukte op allerlei gebied ben ik ook gelet op veler persisterend verzoek voornemens in het vervolg weer meer op dit weblog te gaan schrijven.

In de RK Kerk zie ik een paus die nooit gekozen had moeten worden aan het roer waarbij het bederf dat vroeger nationaal doctrinair woekerde, gevaren oproept die met wortel en tak moeten worden bestreden waarbij wat mij betreft deze paus zo gauw  mogelijk terug moet naar de pampa's in Argentinië, desnoods in een villa naast Koning Willem-Alexander en Maxima want die houden van interessante buren.

In het veld van de schuldhulp zie ik een enorme toestroom van debiteuren in problemen en een overheid die hen plundert in haar rol van crediteur en verwijst naar zelfhulpmiddelen wanneer zij in nood zijn als uitvloeisel van de terugtredende verzorgingsstaat. De overheid moet met kracht worden gewezen op haar kerntaak burgers in nood te helpen, zeker wanneer zij die nood niet zelden eerst heeft veroorzaakt door bijvoorbeeld hypotheekrenteaftrek, toeslagenlawines en afwezigheid van noodzakelijke regelgeving c.q. wijziging daarvan.

Ook in de rechtswerkelijkheid verandert veel, vaker ten goede dan ten kwade, maar niettemin vermeldenswaard.

En ik zie nog veel meer waarover ik de wereld iets te melden heb!

Stay tuned. The best is yet to come!

maandag 7 juli 2014

Muziek

Over scheiden en schulden op latere leeftijd - met een vleugje cultuurcritiek!

Gisteren werd in de media een bevinding van het CBS gelanceerd, inhoudend dat mensen vaker scheiden op latere leeftijd, soms zelfs in de leeftijd tussen 80 en 90 jaar.Zie Parool Onder jongeren wordt juist wat minder gescheiden.

Aangezien scheiden als regel gepaard gaat met hogere kosten, omdat er twee huishoudens in  plaats van 1 ontstaan, heeft dit ook gevolgen voor het voor schuldeisers beschikbare gedeelte van het inkomen om schulden te voldoen, hetgeen bijvoorbeeld aan de orde kan zijn bij een woning die onder water staat. Dat kan bijvoorbeeld ook zijn gebeurd, wanneer in de goede tijden een extra hypotheek op een woning is gevestigd met het oog op de financiering van "leuke dingen voor de mensen na een leven lang hard werken, zoals een onverkoopbare camper of een eveneens onverkoopbaar huisje in Frankrijk".

Problemen kunnen ook voortvloeien doordat een huwelijkspartner in een verpleeghuis terecht is gekomen. De tijd dat het vanzelfsprekend was, dat de andere partner zich voor de zieke partner verantwoordelijk voelde, ligt even ver achter ons, als het principe "vrouwen en kinderen eerst" en "de kapitein die bij schipbreuk achterbleef in de stuurhut tot de laatste passagier van boord was"; kapitein Schettino behoorde tot de eerste die op de Costa Concordia van boord gingen, nadat hij het schip  zelf op de klippen had gezet door te dicht langs de kust te varen. (Op dat onderwerp kom ik dezer weken nog wel terug als het over de R.K. Kerk gaat in Nederland en daarbuiten). Recent verscheen een boek waarin een vrouw beschrijft  hoe zij haar terminale vriend in de steek laat, dat breed in de media aandacht kreeg en wel weer een bestseller zal worden.

Wie scheidt van zijn intramuraal verpleegde partner, kan daarmee trouwens onvoorziene effecten ervaren wanneer de bijdrage CAK als gevolg daarvan stijgt van laag naar hoog, waarbij (de helft van) het eigen inkomen en vermogen mede in aanmerking worden genomen. De prijs van de vrijheid kan daarmee nogal hoog uitvallen.

Scheiden is ook een factor die gehuwden onder ogen moeten zien, voordat zij met gebruikmaking van fiscale vrijstellingen bijvoorbeeld aan hun kinderen, al dan niet onder zachte pressie met inzet van kleinkinderen (op wie ook al enkele dagen moet worden gepast gelet op het te dure huis dat de kinderen  eerder hebben gekocht op basis van tweeverdienersinkomen), vermogen wegschenken dat zij later zelf nodig hebben. "Wie geeft wat hij heeft, is waard dat hij honger lijdt".

Aspirant echtscheidingskandidaten op vroegere en latere leeftijd doen er om die reden goed aan zich te bezinnen voordat zij beginnen; dat geldt bij huwen trouwens ook!

Deze bijdrage is opgedragen aan de voorzitter van de fanclub die nimmer aflaat mij aan te sporen om te schrijven!

zondag 6 juli 2014

Sleur 200.000 spook-jongeren uit de juridische schemering!

Gisteren kwam na een onderzoek in Amsterdam-Nieuw West het bericht in de media dat naar schatting 200.000 jongeren nergens staan in geschreven om daarmee aan acties van deurwaarders en Justitie te ontkomen. Zie nu.nl:

"Ouders schrijven hun kinderen onder meer uit omdat ze bijvoorbeeld worden verdacht van een misdrijf en de ouders steeds de politie aan de deur krijgen. Een andere reden kan zijn dat ze niet willen opdraaien voor de schulden van hun kind. Verder kunnen ouders gekort worden op hun huurtoeslag als het kind 18 wordt en een inkomen heeft.

Soms blijven uitgeschreven jongeren wel bij hun ouders wonen, maar het komt ook voor dat ze het huis verlaten en bij vrienden en familie slapen. De jongeren en hun ouders zouden de gevolgen van een uitschrijving vaak niet overzien. Zo is een adres nodig om een bankrekening te openen".

Mijns inziens moet er beleid op worden ontwikkeld om deze spookjongeren op te sporen niet alleen om vorderingen te incasseren en om straffen tenuitvoer te leggen, maar ook om hen te reintegregen in de NL samenleving met alle plichten, maar ook alle rechten die daaraan verbonden zijn.

Dit is een veel grotere groep dan  het geschatte aantal Jihad-betrokkenen in Nederland maar de kans dat deze jongeren, die juridisch  afscheid hebben genomen erbij te horen, bij gebrek aan integratie tot onaanvaardbaar gedrag over gaan is zeker ook niet te verwaarlozen.

Anno nu wordt toegejuicht als werklozen zich niet meer laten inschrijven omdat zij de hoop hebben verloren, omdat de cijfers daardoor geflatteerd positief worden, terwijl de nood groter is, Anno nu  is onaanvaardbaar wanneer 200.000 jongeren voor de juridische dood kiezen met alle risico's aan leven in de schemering verbonden, ook voor degenen die juridisch wel bestaan.

vrijdag 4 juli 2014

Ombudsman tikt Stadsbank en deurwaarder op de vingers wegens nalatigheid beslagvrije voet te berekenen

"De ombudsman keurt de werkwijze van de Stadsbank en de deurwaarder af. Het is onduidelijk of zij Elsie hebben geïnformeerd over de beslagvrije voet, maar de advocaat van Elsie heeft beide instanties wel uitgebreid geïnformeerd dat Elsie financieel in de problemen kwam door de betalingsregeling.  Geen van beide instanties heeft de moeite genomen om de beslagvrije voet van Elsie vast te stellen". 

zie Natonale Ombudsman