vrijdag 15 maart 2013

Jubileumcongres schuldhulpverlening: van het nieuwe wonen en de oude schulden

Volgens de directeur van de DNB is het dieptepunt van het prijsniveau op de woningmarkt gepasseerd en zou zelfs de recessie voorbij zijn. Ik waag beide stellingen te betwijfelen; in mijn visie daalt de woningmarkt de komende tijd nog veel verder, heerst op de woningmarkt een kopersstaking en krijgt wie al een huis zou willen kopen, geen hypotheek van de banken. De Blokhypotheek is een doodgeboren kind, zonder nadenken en doorrekenen door de Tweede Kamer aanvaard. Banken worden ondertussen rijker en rijker van de bestaande hypotheken, zie dit bericht.  Het kabinet kijkt de andere kant op en "toevallig" komen er nu wat voorspellingen dat het beter gaat met de Nederlandse economie.

De recessie is niet voorbij omdat iedereen de hand op de knip blijft houden, en dat gebeurt omdat er geen enkel vertrouwen is in het kabinet. Mensen vragen zich af wat het kabinet nu weer gaat verzinnen om hem nog verder te snijden, terwijl het parlement daarop tegenwoordig pas reageert als een wet eenmaal is aangenomen in plaats vooraf. Technisch is het regeringsaccoord onevenwichtig en resultante van het uitruilen van stokpaardjes waarbij ook nog is vergeten dat een wat ook nog door de Eerste Kamer heen moet om tot wet in formele zin te kunnen worden. Hoe bestaat het?

Ik hoor geen (overtuigende) visie van het kabinet dat het beleid ertoe strekt te faciliteren  dat Nederland weer uit de recssie wordt getrokken en naar mijn mening gebeurt dat ook niet. "Jongeren moeten met minder bescherming langer doorwerken voor minder pensioen om hun duurdere hypotheek te betalen", las ik vandaag. Zo bouwen we niet aan de toekomst van Nederland, maar bevorderen dat in ons "global village" op termijn iedereen met een inkomen uit arbeid buiten Nederland gaat wonen. Solidariteit is een elastiekje dat kan knappen.

Ergo, ik vrees met vreze dat de woningmarkt tot nader order in coma blijft: er wordt niet gehandeld op de particuliere markt en niet gebouwd in de sociale sector en bij wie een niet-inkomenconforme woning heeft, ontstaan steeds meer schulden. Sommigen van de debiteuren met woonschulden worden op straat gezet, anderen worden afgeknepen tot onder de beslagvrije voet. Woningcorporaties hebben hun reserves vergokt en/of hun directies persoonlijk verrijkt en persen nu huurders uit om de reserves aan te vullen in  plaats van onderhoud te plegen en nieuwe woningen te bouwen

Als alle rek uit het bestedingsvrije inkomen wordt weggehaald (zoals nu) wordt er dus ook niet meer versneld afgelost en kunnen mensen niet meer uit hun woning wanneer die eenmaal onder water staat. En dadelijk worden ook nog de pensioenreserves gebruikt om het risico van de banken gegeven de dalende woningprijzen achterf af te dekken en eindigt het aanwezig vermogen in NL ofwel bij de banken  ofwel bij de overheid. In dit licht wekt het geen verwondering wanneer een hoge ambtenaar overstapt en lobbyist voor de banken te worden; dat kan toch allemaal maar in Nederland. Vermoedelijk werkte hij eerst van binnenuit met dezelfde doelstelling.

In andere landen worden maatregelen genomen om ontruimingen te voorkomen, zo niet in Nederland waar de overheid stelselmatig de andere kant op kijkt als het om het optreden van de banken jegens debiteuren gaat en waar er geen visie is op de restschuldproblematiek.  In Spanje vroegen rechters, brandweerlieden en slotenmakers aandacht voor dit probleem. Het Europese Hof maakte uit dat er rechtsbescherming moet zijn alvorens het tot ontruiming komt.

Bij de workshops en het woningdebat aanstaande donderdag zal zeker uitgebreid worden gesproken over de debiteur met woonschulden en de daarbij aan te houden overlevingsstrategieen. Zelf zal ik ingaan op de uitspraak van de Hoge Raad dat een hypotheekakte oude stijl niet mag worden gebruikt als executoriale titel voor de restschuld.

Nadere gegevens over dit congres vindt U alvast onder deze link waarbij lezers van dit weblog kunnen inschrijven met observatrix-korting.