woensdag 6 februari 2013

Het nieuwe "plukze"-model voor Vader Staat: de studielening

Inmiddels tekenen de contouren zich steeds meer af van de financiele ramp die gaat volgen op de hypotheken-schuldenberg: het nieuwe stelsel voor de studeleningen. Zie dit bericht in de Volkskrant van heden met onderstaand citaat van de directeur BKR.

"'Volgens Van den Bosch gaan de studieschulden de grootste schuldenberg van het land vormen, op de hypotheken na. Hij pleitte er dan ook nogmaals voor dat ook de studieschuld in het BKR-register wordt opgenomen. Bussemaker gaf eerder aan dat niet nodig te vinden. Het Nibud, het Nationaal instituut voor Budgetvoorlichting, hamerde erop dat studenten goed moeten worden voorgelicht over het nieuwe systeem".

De Staat werkt praktisch iedere Nederlander vanaf jonge leeftijd  diep in de schulden en zal -of de nieuwe incassoclub dan nog CJIB heet of Nationaal Kaalplukinstituut-  al dan niet bij wet in formele zin nieuwe wegen vinden om voor te dringen ten opzichte van andere crediteuren en vervolgens samen met de Belastingdienst alle liquiditeit uit de samenleving trekken - of MKB en andere concurrente crediteuren daaraan kapot gaan is geen punt van aandacht. 

Vader Staat is een geldverslindend monster dat bij voorkeur niet bezuinigt maar lasten verzwaart en daarbij onder meer chronische zieken en bejaarden in de "pluk ze"-acties nieuwe stijl niet spaart, vooral niet wanneer die -zoals destijds mijn grootouders- van hun armoede ook nog hebben gespaard - en destijds in het kader van de terecht afgeschafte Wet op de Bejaardenoorden 1963 financieel werden geknipt en geschoren, hun spaargeld zagen verdwijnen en daarna van zakgeld moesten leven. 

De geschiedenis herhaalt zich, maar niet omdat we uit het verleden lering hebben getrokken, maar omdat de machthebbers instrumenten uit de oude doos halen om vermogensverschuivingen van privaat naar publiek te realiseren. ... en daarom, grotendeels geachte en deels (zeer) dierbare lezers, leven wij in een samenleving die met de dag verder desintegreert omdat Vader Staat niet investeert in een op solidariteit gebaseerde, financieel duurzame staatsinrichting (met bijvoorbeeld voldoende controle op zorginstellingen), maar als een totaal overspannen stresskip rondrent over het nationale erf om het ene gat met het andere  te vullen en daarbij vergeet dat macht gebaseerd hoort te zijn op moreel gezag en niet op de optelsom van onder valse verkiezingsbeloften gelokte stemmen uit een steeds verder verleden.