zondag 2 september 2012

Kalbfleisch, de Nederlandse bisschoppen en de werkwijze van de Commissie Deetman

Het NRC had gisteren uitgebreide artikelen hoe uit telefoontaps is gebleken hoe de rechters Kalbfleisch en Westenberg proberen via het old boys network invloed uit te oefenen op de tegen hen aanhangige strafzaak. Geprobeerd wordt de getuige a charge, een voormalig griffier met wie Kalbfleisch een relatie heeft gehad, in diskrediet te brengen, onder meer door te pogen via vrindjes haar personeelsdossier te lichten om te kijken of daar nog wat te negatiefs te vinden is.

'Amice"-telefoontjes worden gepleegd en briefjes worden verzonden aan de Minister van Justitie, de voorzitter van het Openbaar Ministerie, de voorzitter van de Raad voor de Rechtspraak, rechters bij rechtbanken, de Hoge Raad, en juridische medewerkers van gerechten die misschien ook nog een duit in het zakje kunnen doen. Geprobeerd wordt de zaak voortijdig uit het systeem te vegen met het verzoek deze eventjes te seponeren aangezien deze uiteraard evident ongegrond is en het zo vervelend is als er een strafzaak tegen je loopt. Vraag rijst overigens waarom de heren niet gewoon het beloop van de strafzaak afwachten als deze evident ongegrond is. Of hebben zij geen vertrouwen in het systeem waarvan zij zelf deel uitmaken. Omdat vormvoorschriften zijn geschonden kunnen telefoontaps uit Zwitserland niet worden gebruikt. Zou op een Zwitserse bank de opbrengst staan van het manipuleren van civiele procedures op verzoek van weer andere vrindjes betrokken bij de Chipshol-affaire?

Kalbfleisch heeft ook een pr-bureau ingeschakeld om te pogen in de media aan wat touwtjes te trekken, hetgeen met name goed lukt bij de Telegraaf waar hij samen met zijn partner regelmatig figureert in het Stan Huigens Journaal.

Deze man werd door Deetman in een take-it-or leave voorstel voorgedragen voor de Commissie Deetman en uiteraard zonder slag of stoot benoemd door de Nederlandse bisschoppenconferentie. Toen hij weg moest bij de NMA kon hij in de Commissie Deetman gewoon blijven zitten om door te gaan met zijn mooie werk. In het rapport Deetman is toenmalig voorzitter van de Nederlandse Bisschoppenconferentie Van Luyn opvallend buiten beeld gehouden, hetgeen recent ook in Trouw nog eens werd gesignaleerd. Dat hadden de vrindjes vast voorafgaand afgesproken voordat Deetman de miljoenopdracht binnenhengelde waarmee hij weer een aantal andere bijklussende vrindjes een plezier kon doen.

Van Luyn wist van de hoed en de rand van het seksueel misbruik aangezien hij tot een van de smerigste congregaties in Nederland behoort (Salesianen), waar zo ongeveer 1 op 3 leden zich heeft schuldig gemaakt aan seksueel misbruik van minderjarigen. Hij loog geheel in lijn met de R.K. traditie glashard in de pers hiervan op de hoogte te zijn, toen de rel uitbrak, probeerde snel het probleem zo breed mogelijk te trekken en liet ook nog eens de gelovigen in de straat opdraaien voor 50% van de kosten terwijl seksueel misbruik voor 95% een probleem is van regulieren. De andere bisschoppen keken toe en stemden in, zoals zij dat ook deden toen inmiddels "kardinaal" Eijk al liegend een advocaat had geinstrueerd om namens de conferentie tegen mij een tuchtklacht in te dienen terwijl de conferentie van niets wist. Hiermee stemde de conferentie als trouwe vrindjes van Eijk achteraf klakkeloos in; groepssolidariteit van de herders gaat boven de door de herders toegebrachte schade aan een lid van de kudde (die dat jaar ook haar beide ouders zag overlijden en daarbij ruim honderd uur moest besteden aan het voeren van verweer in een tuchtzaak tegen de NL Bisschoppen Conferentie, terwijl die tijd hard nodig was voor andere zaken).

Hardnekkig wordt trouwens door de bisschoppen ook verzwegen wat de Commissie Deetman heeft gekost. Dat gebeurt ook met de actuele cijfers van het kerkbezoek en de recente opbrengsten van collecten en kerkbijdragen.  Liegen, ruecksichtslos beschadigen en verzwijgen zijn vast onderdeel van de bedrijfscultuur van de Nederlandse bisschoppen. Zo lang dat niet is veranderd blijft mijn advies: geen cent voor de kerkbijdrage en geen seconde vrijwilligerstijd. Die kunnen beter worden geinvesteerd om het fatsoen in dit verziekte milieu te doen terugkeren -daar wordt dan ook hard aan gewerkt. "Jesus would have wanted"!