#shv28

Op 11 april 2017 is in Utrecht het 28ste actualiteitencongres schuldhulpverlening

dinsdag 7 augustus 2012

Hoog tijd voor een nieuwe regering die niet wegkijkt van schuldenproblematiek!


Verder nadenkend over de vorige bijdrage hoop ik dat banken kunnen worden beteugeld in hun mateloze executiedwang voor incasso van hun restschulden, nadat zij eerst debiteuren in het pak hebben geholpen door hen in krediet te verzuipen. Pertinent onwaar lijkt mij de stelling dat de Rabo bank "met honderd van dergelijke gevallen te maken zal krijgen". Dat zijn er namelijk veel meer. Eerst wordt de debiteur gegijzeld met de onherroepelijk volmacht en daarna uitgemergeld voor de restschuld. Recent pleegde een debiteur van jawel de Rabobank zelfmoord, zie "Op deze wijze vult de Rabobank haar zorgplicht in bij betalingsachterstand". 

 Misselijk makend zijn de uitlatingen van de Rabo die ik aantrof op de website van BNR van afgelopen zaterdag:  "In maart zei de financieel directeur van de co√∂peratieve bank, Bert Bruggink, dat hij zich geen zorgen maakt over de hypotheekportefeuille van de bank: “Onze klanten zijn buitengewoon netjes met afbetalen en met de rente.’’ Alsof iedereen die zijn schulden niet kan betalen "niet netjes" is! De strategie van de banken is de schaal van het probleem te ontkennen ("downplaying") om overheidsinterventie zo veel mogelijk te voorkomen en zo de handen vrij te houden om de debiteur te knippen en te scheren zonder pottenkijkers.

Effect van executoriaal beslag van de bank op het inkomen is, dat alle afloscapaciteit wordt weggezogen en gewone concurrente crediteuren inclusief de verhuurder en de energieleverancier het nakijken hebben.

Mijn oplossing zou zijn: achterstelling van de bank als crediteur bij incasso in combinatie met gedwongen herfinanciering uit de Wsnp waarbij de theoretische restschuld onder de schone lei wordt geveegd. Die herfinanciering zou door de Rijksoverheid moeten worden gestimuleerd bijvoorbeeld door een garantieregeling voor de kredietbanken. Laat de banken maar bloeden voor de puinhoop die zij zelf hebben veroorzaakt, waarbij de banken bij mij niet aan boord behoeven te komen dat zij worden getroffen door de gevolgen van echtscheiding. Die waren namelijk statistisch voorzienbaar en het is het risico van de banken te hebben gekozen voor het maximale verdienmodel bij de 120%-hypotheek.

De economische crisis is primair veroorzaakt door de banken die mateloos consumentisme hebben aangemoedigd tegen beter weten in doordat jaar in jaar uit meer werd uitgegeven dan verdiend vanuit de onzinnig stelling dat deze schulden uit economische groei voldaan zouden kunnen worden -terwijl in de tussentijd betrokkenen hun zakken vulden met even onzinnige bonussen. De consument had dat krediet natuurlijk kunnen weigeren  maar dat eiste zelfdiscipline in de vorm van uitstel van behoeftenbevrediging. Uitstel van behoeftenbevrediging is echter in onze samenleving eerder uitzondering dan regel -en waar dat toe leidt kunnen we dagelijks zien. Hoe komt dat toch? Komen banken in de problemen dan moeten zij maar worden genationaliseerd, niet tijdelijk maar voorgoed wegens structureel misbruik van maatschappelijk vertrouwen c.q. zakkenvullerij.

Ik verheug mij op een nieuwe regering die niet voortdurend, schaterend van het lachen, wegkijkt van de schuldenproblematiek en de mensen die als gevolg daarvan dag in dag uit moeten doortobben (samen met hun minderjarige kinderen). Ik hoop dat dan ook de koe bij de horens wordt gevat voor wat betreft de problematiek van de samenloop van incassobevoegdheden; deze problematiek heeft kunnen ontstaan door kortzichtig handelen van de wetgever in formele zin en de populistische verlustiging in spierballentaal zonder na te denken over het integraal incasso effect voor de debiteur in een problematische schuldsituatie.

Als dit een column was, zou die nu moeten eindigen met een onverwachte wending; ik hoop dat die er komt na 12 september 2012. "We hebben er zin in".