Pastoraal werker Ben Roest is in Trouw net als ik niet erg enthousiast over de voorleesbrief van de NL bisschoppen n.a.v. het rapport Deetman:
"De woorden van de dertien bisschoppen wekten bij mij eerder wrevel op. Ze wilden de lezer en toehoorder voor zich winnen, om het vertrouwen te verkrijgen in een gemeenschappelijk begrijpen. Maar zij spraken me niet aan.
Daar kwam nog iets bij. De bisschoppen maakten de keuze om met theologie en geloof te beginnen. Alsof ze houvast zochten in de theologie. Ze stonden niet met lege handen. Ze waren niet volkomen van hun stuk gebracht.
De bisschoppen hebben in hun brief de zeggingskracht van theologie overschat. Met theologische woorden droegen ze een schild voor zich uit. Het schild van hun leer en opvattingen is sterk en dik. Er gaat niets door; niet van binnen naar buiten en niet omgekeerd. De werelden van de slachtoffers en de bisschoppen raken elkaar (bijna) niet.
In de voorleesbrief spraken de bisschoppen niet vanuit een ontzetting of ontreddering. 'Wij veroordelen het ten zeerste en het spijt ons uit de grond van ons hart', las ik. 'We willen als kerk het leed erkennen. Dat dit binnen de Kerk kon gebeuren, is verschrikkelijk. We veroordelen het ten zeerste en het spijt ons uit de grond van ons hart'. Zijn dat woorden van ontzetting?"
Kanttekeningen:
1. De bisschoppen behandelen in mijn visie de kwestie van het seksueel misbruik van kinderen als een vervelend akkefietje uit het verleden, dat ook wel weer zal overwaaien, waarna zij weer kunnen overgaan tot de orde van de dag. Zij brachten even een werkbezoek aan het rampgebied en stapten daarna weer gauw in de auto, terug naar hun comfortabele "paleizen". Hier is echter sprake van een aardbeving, gevolgd door een tsunami, gevolgd door een watersnood, uitmondend in een reeks "melt downs", terwijl "de paleizen" midden in het rampgebied gelegen zijn en ook daar de stroom uitvalt. Dat is niet alleen omdat de gebeurtenissen te erg voor woorden zijn, maar ook omdat het rapport de dubieuze manier van kerkelijk besturen bloot legt. Insiders wisten dit al lang maar nu weet iedereen het. In mijn visie is in die modus operandi geen verbetering getreden tot op de dag van vandaag.
Terwijl de bisschoppen denken dat ook dit probleem wel weer overwaait, stemmen gelovigen met hun voeten, hetgeen ook zoveel mogelijk in de doofpot wordt gehouden maar dat bijvoorbeeld blijkt uit de versnelling die in het bisdom Den Bosch gegeven wordt aan de reductie van het aantal parochies.
Zie BD: "Het Bisdom Den Bosch wil in 2015 terug van 230 naar 50 parochies omdat de kerkgemeenschap er financieel heel slecht voorstaat. Als er niks gebeurt, daalt het vermogen van 140 naar 40 miljoen euro. Het fusieproces zou aanvankelijk in 2020 klaar moeten zijn, maar dat heeft het bisdom nu vanwege de slechte financiƫn met vijf jaar vervroegd".
Is er dan geen hoop? Ja, zeker, die zou er kunnen zijn door authentieke terugkeer af fontes en authentieke bekering, waarbij het kerkelijk leven wordt vernieuwd door en vanuit de liturgie. Voor de huidige personele bezetting lijkt mij die doelstelling te hoog gegrepen. Mijn wens voor 2012 is dat de stal van RKK NL wordt gereinigd desnoods door de rivier te verleggen.
Benoeming van de aartsbisschop tot kardinaal is wat mij betreft een signaal vanuit Rome dat we ook in 2012 niet behoeven te verwachten dat het tot verbetering van RKK NL komt. Mijn wens voor 2012 is dan ook dat om te beginnen dat dit negatieve signaal ons bespaard blijft.
2. De pastoraal werker in kwestie is aangesteld in een parochie van het aartsbisdom. Ik ben benieuwd of er tegen hem nog repressailles worden genomen na dit artikel.