"In 2011 hebben zo'n tweeduizend huishoudens, vanwege een gedwongen verkoop van hun huis met verlies, een beroep gedaan op de Nationale Hypotheek Garantie (NHG). Een jaar eerder was dit 1.331 keer het geval. Scheiding (50%) en werkloosheid (20%) zijn de hoofdoorzaken van de gedwongen verkopen. Ondanks de gedaalde huizenprijzen lag het gemiddelde verlies per woning met circa € 34.000 op hetzelfde niveau als in 2010.
NHG-directeur Karel Schiffer schrijft dat onder meer toe aan het bevorderen van onderhandse verkoop in plaats van verkoop via een veiling. Zo vond in 2011 nog een kwart van de gedwongen woningverkopen plaats via een veiling; in 2008 was dat nog bij de helft het geval.
Vorig jaar hebben 136.500 huishoudens de aankoop of verbetering van hun woning gefinancierd met NHG: het hoogste aantal garanties in één jaar, sinds de introductie ervan in 1995. Ongeveer 98.000 garanties hadden betrekking op de aankoop van een woning (tegen 99.000 in 2010). Daarnaast zijn 33.000 NHG-financieringen gekoppeld aan een verbouwing van een woning (+37%). Deze toename vond vooral in de eerste helft van het jaar plaats "en lijkt daarom sterk samen te hangen met de tijdelijke verlaging van de BTW voor woningverbetering, die per 1 juli 2011 is beëindigd".
Het NHG-waarborgfonds, waaruit de verliesdeclaraties worden betaald, is in 2011 met € 87 mln gegroeid naar € 730 mln. De verliezen over 2011 zijn ruimschoots gecompenseerd door extra premie-inkomsten.
De NHG-kostengrens wordt per 1 juli 2012 verlaagd van € 350.000 naar € 320.000. De premie voor nieuwe garanties is per 1 januari verhoogd van 0,55% naar 0,70%".
We zullen zien wat 2012 brengt met aantekening dat op dit moment velen door de bank in eigen huis gegijzeld worden gehouden door gebruik van de onherroepelijke volmacht en beslag op inkomen met de grosse. Veel vaker zouden dergelijke debiteuren een beroep moeten doen op de Wsnp waarbij de bank wordt gedwongen te executeren (per veiling of onderhands) en verlies te nemen waarna het schuldenpakket kan worden gesaneerd en bij voldoende inspanning van de debiteuren worden bekroond met een schone lei. Banken hebben eerst de markt verziekt door kan bovenmatige hypotheken, houden debiteuren gegijzeld in hun woning en laten vervolgens ook nog de markt stagneren door nauwelijks hypotheken te verstrekken en daarbij ook nog de hypotheekrente kunstmatig hoog te houden. Merkwaardig genoeg heeft deze situatie geen prioriteit en spreekt men daar alleen over vervroegde aflossing in ruil voor een mineure korting op het woonwaardeforfait.
