vrijdag 12 augustus 2011

"Veel meer gemor over schuldhulp"

"De problemen bij de Kredietbank Rotterdam zijn niet uniek. Landelijk nemen de klachten ook toe, zegt de Nationale Ombudsman.

’Veel dingen zijn traag: een slak, een schildpad, stroop en in de zaak van Lena (een gefingeerde naam, red.) ook de Kredietbank Limburg.’ Dat schreef Alex Brenninkmeijer, de Nationale Ombudsman in het rapport over een vrouw die een aanvraag indiende voor schuldhulpverlening. Haar aanvraag bleef maanden op de plank liggen, omdat ze een bepaald document niet had opgestuurd. Niet dat de Kredietbank haar daar nog eens extra op attendeerde. Inmiddels liepen de schulden van Lena op, en dreigde de gemeente beslag te leggen op haar spullen.

De Rotterdamse ombudsman kwam vorige week met een kritisch rapport over de Kredietbank Rotterdam, omdat het aantal klachten over de organisatie sinds 2008 meer dan verdrievoudigd is. Mensen klagen over de lange wachttijden, capaciteitsgebrek, administratieve achterstand en incomplete dossiers. Maar de Kredietbank Rotterdam blijkt helemaal geen uitzondering. Volgens woordvoerster Erna van Eerden van de Nationale Ombudsman neemt het aantal klachten over kredietbanken en schuldhulpverlening landelijk toe. ‘Dit jaar hebben wij al honderd klachten binnen gekregen, dat is een verdubbeling ten opzichte van dezelfde periode volgend jaar’, aldus Van Eerden. Gemeenten die een eigen ombudsvoorziening hebben, zijn niet meegenomen in deze cijfers.

Iemand die in de schuldhulpverlening terecht komt, moet binnen 120 dagen worden geholpen, dat wil zeggen, binnen vier maanden moet er een voorstel liggen voor de schuldeisers. Volgens een woordvoerder van de NVVK, de vereniging voor schuldhulpverlening en sociaal bankieren, worden die termijnen over het algemeen gehaald, met uitzondering van de moeilijke gevallen. Hoe vaak die moeilijke gevallen voorkomen, weet de organisatie niet.

Commentaar hs: niet zelden wordt het moment om de overeenkomst van schuldhulpverlening te tekenen uitgesteld om de 120 dagen-termijn later te doen ingaan, omdat de debiteur nog moet worden gestabiliseerd. Sommige instellingen stabiliseren voor onbeperkte duur zonder de client duidelijk te maken wat zijn perspectieven in het kader van de schuldhulp (niet) zijn

Vorig jaar klopten 78.986 huishoudens aan bij de NVVK, voor hulp bij een financieel probleem. Een toename van 48 procent ten opzichte van 2009. Mensen hadden een gemiddelde schuld van ruim 30.000 euro bij gemiddeld zestien schuldeisers. De schuldenlast en het aantal schuldeisers is de afgelopen jaren gestabiliseerd. Wel komt het in steeds meer gevallen tot een goed einde. Het lukte de schuldhulpverlenende instanties vorig jaar om in 38 procent van de gevallen mensen te helpen bij een saneringskrediet, schuldhulpbemiddeling, herfinanciering of een betalingsregeling. In 2007 lukte dat nog maar in 22 procent van de gevallen.

Ineke Seuren, ombudsman van Den Haag, schreef in het jaarverslag over 2010 dat de organisatie rond schuldhulpverlening in de stad nog lang niet op orde was. Ze benadrukte dat cliënten goed moeten weten wat er van hen wordt verwacht en dat ze goed bij de hand moeten worden genomen, zodat ze het overzicht niet verliezen. ‘Het verbeteren van de organisatie heeft meer tijd gevraagd dan gedacht’, vertelt Seuren. ‘De gemeente was verrast door het aantal mensen dat bij ze aanklopte en de complexiteit van hun problemen. Er zit licht in de tunnel, maar we zitten nog wel in de tunnel.’
In Amsterdam is het beeld niet anders. De gemeentelijke ombudsman aldaar schreef in een rapport begin dit jaar dat dossiers maanden op de plank blijven liggen, terwijl de schulden oplopen, en dat dossiers regelmatig heen en weer worden geschoven tussen verschillende instellingen bij de voorbereiding van een dringend noodzakelijke schuldsanering.

Er is een nieuwe wet in de maak die gemeenten verplicht veel sneller in actie te komen bij een verzoek tot schuldhulp, namelijk binnen vier weken. Volgens Van Eerden van de Nationale Ombudsman zullen de problemen rond de schuldhulpverlening en met de name de klachten van burgers met deze nieuwe wet afnemen. ‘Maar of dat ook echt gebeurt, zullen we goed in de gaten houden".

Commentaar hs: ik zou graag de onderbouwing vernemen van de verwachting, dat de uitvoeringsproblemen door de nieuwe wet zullen verbeteren in een tijd waarin ook stringent moet worden bezuinigd. Hier ligt een groot probleem dat mijns inziens op locaal niveau alleen moeilijk kan worden opgelost en de vraag bevestigt of verdere centralisering zoals bij de Wsnp niet veel meer voor de hand ligt. Helaas geldt deze gedachte als vloeken in de kerk. Komt er nu weer een tuchtklacht, omdat ik toevallig ook nog advocaat ben, ook al schrijf ik dit weblog op persoonlijke titel?