vrijdag 8 april 2011

Nadja Jungmann: "locale invulling bepaalt wat overblijft van brede toegang tot schuldhulpverlening"

Nadja Jungmann schreef op de Linkedin Groep Schuldhulpverlening een interessante bijdrage over de nieuwe wet , zie link:

"Het zal van de lokale invulling afhangen wat er overblijft van de brede toegang die ooit met de wet werd beoogd.

Ik zie nu al weer diverse gemeenten teruggrijpen op de oude selectiecriteria aan de poort (geen toegang met een inkomen hoger dan 120 procent bijstandsniveau etc.) In mijn ogen is dat echt een gemiste kans. Als je de beperkte middelen die je hebt zinvol wilt inzetten, denk dan na over een manier waarop niet een hard criterium bepalend is maar zachte criteria die veel meer zeggen over slagingskans, namelijk vaardigheden, motivatie etc. Met Regioplan voer ik voor SZw onderzoek uit naar klantprofielen. Dat gaat echt daarover. In het verlengde daarvan zijn we met gemeenten bezig om na te gaan hoe we een screenings- en diagnoseinstrumentarium kunnen uitwerken om op andere criteria te bepalen wie wat krijgt. We hebben nog een behoorlijke weg te gaan, maar als we dit uitwerken, dan kunnen we komen tot een sort diagnose-behandelcombinaties zoals de zorg die kent, kunnen we daar op gaan sturen en het allerbelangrijkste: zorgen we dat we de middelen die we hebben effectief inzetten. Want niemand wordt er wijzer op als we iemand die niet gemotiveerd is met een bijstandsuitkering wel in behandeling nemen en dat super gemotiveerde gezin met 1,5 keer modaal en pech niet. Voor je het weet belanden zij van de regen in de drup en is hun inkomen zo gedaald dat we toch wat gaan doen. Dat willen we toch niet meer? Dat is toch van voorheen?

Zie ook http://www.gemeente.nu/web/Actueel/Sociale-Zaken/Schuldhulpverlening/Schuldhulpverlening-Artikel/54087/Klantprofielen-in-de-schuldhulp-zorg-of-zegen.htm"  

Deze bijdrage is ook relevant voor de op de Linkedin Groep Observatrix gevoerde discussie "Gemeentelijke autonomie bedreiging uniform en hoogwaardig aanbod schuldhulpverlening",  waar gisteren onder meer Geert Benedictus schreef over zijn ervaringen als Wsnp-bewindvoerder in de pilot waarin hij ook actief is in het minnelijk traject.

Dit is een tijd waarin wij  heel goed moeten nadenken over de wegen die worden ingeslagen aangezien deze voor een langere periode bepalend zullen zijn voor wat er gebeurt met mensen/gezinnen in problematische schuldsituaties.

Op voorhand geef ik mee dat het in mijn visie ongewenst is dat op gemeentelijk niveau wordt uitgemaakt wie wel en niet tot schuldhulp worden toegelaten: alle debiteuren hebben recht op hulp van goede kwaliteit waarbij ook crediteuren, incassospecialisten en rechters moeten weten waar zij aan toe zijn. Het wetsvoorstel is in zijn huidige vorm een sigarendoos waaruit geleidelijk alle sigaren zijn weggehaald en alleen de redenen waarom iemand tot in eeuwigheid niet te helpen zijn overgebleven. Zie ook "Als het zo moet, laat die wet dan maar zitten".