woensdag 13 april 2011

Breek het geknakte riet niet! - en nu de tekst

en hierbij de link: http://www.katholieknieuwsblad.nl/opinie/item/466-breek-het-geknakte-riet-niet.html

Met hierbij een gedeelte uit de tekst van het artikel betreffende het wetsvoorstel:

"Vrij algemeen was er over dit voorstel al bezorgdheid omdat in de wet geen regels worden gegeven over de kwaliteit van de schuldhulp; wel een aanspraak, maar geen inhoud. Met het aantreden van het nieuwe kabinet is echter de wind gekeerd en is het voorstel dat inhoudelijk toch al weinig om het lijf had, verder uitgehold. Het beleidsplan wordt een vrije oefening. Nodeloos –gelet op dit vrije karakter – wordt dan ook nog eens vastgelegd dat gemeenten ook de vrijheid hebben recidivisten en fraudeurs tot in eeuwigheid de toegang tot de schuldhulp te ontzeggen. Over juridische verfijningen zoals hardheidsclausules praten we niet eens; het nieuwe recht is vooral duidelijk: het geknakte riet breken we door en gooien we weg met het andere afgeschreven materiaal. Preventie is het nieuwe toverwoord; het probleem moet worden voorkomen en wie eenmaal gevallen is heeft pech gehad: eigen schuld, dikke bult!

Toch is er hoop voor de plenaire behandeling: een meerderheid in de Tweede Kamer – onder meer bestaande uit CDA, CU, PvdA en SP – wil de inhoud in de wet terug en heeft vele amendementen ingediend. Naast kwaliteit is het zogenaamde ‘brede moratorium’ ook een hot item geworden. Dat is een incassostop waarbij de schuldhulp de gelegenheid heeft de zaken te inventariseren en orde op zaken te stellen. Niet alleen de vier hiervoor genoemde Kamerfracties, maar ook de Vereniging Nederlandse Gemeenten en recent de vier grote steden dringen hierop aan. Mijns inziens moet het brede moratorium zo smal mogelijk worden ingezet, aangezien een proefproject in Friesland waarin de kredietbank en de deurwaarders (KBvG) samenwerken, leidt tot hetzelfde resultaat met lagere kosten zonder rechter.

Het wetsvoorstel dat bedoeld was om het recht op schuldhulp te borgen is verworden tot een statement om mensen van hulp uit te sluiten: dat heet tegenwoordig ‘pamperen’ en daar doen we niet meer aan. Hiermee wordt het kind met het badwater weggegooid en ontnemen we mensen nieuwe kansen en licht aan het einde van de tunnel.

Schuldenaren krijgen hun schone lei niet cadeau. Een problematische schuldsituatie kan te paard komen, maar vertrekt altijd te voet, met heel hard werken, lijden en offers teneinde de te korte eindjes toch weer aan elkaar geknoopt te krijgen. Soms is er een aanloopperiode nodig om de financiƫn te stabiliseren. Uithuilen, opnieuw beginnen en na vallen weer opstaan zijn oerchristelijke activiteiten. Daarin past een kwalitatief verantwoorde aanspraak op schuldhulp voor iedereen in Nederland. Laat ons bidden!"