zaterdag 26 februari 2011

Bidprentje van mijn vader in dankbare herinnering


In dankbare herinnering aan
LAMBERTUS SCHRUER
echtgenoot van Petronella Maria Zoetmulder

geboren te Rotterdam op 31 augustus 1922
overleden te Oost-Souburg op 18 februari 2011
begraven op het R.K. Kerkhof Sint Laurentius te Rotterdam op 25 februari 2011

Als een rode draad liep door het leven van mijn echtgenoot en onze (schoon)vader zijn liefde voor en trouw aan degenen die hij in zijn hart had gesloten. Dat gold niet alleen ons maar voor vele anderen die hij op zijn lange levensweg ontmoette. Zijn sociaal bewustzijn kwam tot uiting in de zorg voor zieken en anderen die bescherming nodig hadden. Groot was ook zijn rechtvaardigheidsgevoel waarin hij zonder aanzien des persoons stond voor Waarheid en Gerechtigheid.

Zijn leven is getekend door de ervaringen in de Tweede Wereldoorlog, toen hij het bombardement van Rotterdam meemaakte en in 1944 als dwangarbeider werd weggevoerd naar nazi-Duitsland. Hij had een grote liefde voor Gods schepping en wist alles van planten en bloemen. Rotterdam was zijn stad en de Hildegardisparochie was zijn geestelijke thuishaven. Tientallen jaren ging hij als brancardier op bedevaart naar Lourdes, “de plaats waar hemel en aarde elkaar raken”.

Bij alles stond voor hem de verbondenheid met Christus en Zijn Kerk centraal. Daarvan getuigde hij dikwijls en met kracht. Hij leefde uit de sacramenten en de liturgie van de Kerk. Met kennis en toeleg diende hij de H. Mis en richtte hij het acolythencollege Pius X op. Met lede ogen maar in trouwe verbondenheid zag hij het verval van de Kerk in Nederland aan, dat zich onontkoombaar ook in zijn eigen omgeving manifesteerde. Hij was onophoudelijk –zelfs tot in de allerlaatste dagen- trouw in zijn persoonlijk gebed. In de moeilijke laatste levensfase waarin hij veel van zichzelf was verloren, is zijn geloof toch steeds zijn “stok en staf” (ps. 23,4) gebleven. Daarvoor zijn wij God dankbaar.

Bidden wij voor zijn zielerust met het gebed dat hij bij het bidden van de rozenkrans ontelbare malen heeft gezegd in onwankelbaar vertrouwen op zijn Verrezen Verlosser:

Wees gegroet, Maria, vol van genade. De Heer is met U.
Gij zijt de gezegende onder de vrouwen
en gezegend is Jezus de vrucht van Uw schoot.
Heilige Maria, Moeder van God, bid voor ons zondaars,
nu en in het uur van onze dood. Amen.

Wij zijn zeer dankbaar voor de vele blijken van medeleven en het gebed, die wij bij zijn ziekte en overlijden hebben mogen ondervinden.

P.M. Schruer-Zoetmulder
Erica Schruer
Bernadette en Ruud Cassee-Schruer