maandag 29 november 2010

Door de bank genomen

"Banken lijken een nieuw middel te hebben gevonden om macht uit te oefenen over huizenbezitters met schulden. Het middel heeft een fraaie naam: akte onherroepelijke volmacht. Maar de gevolgen voor degene die zo'n akte tekent zijn niet zo fraai, zo is vanavond te zien in het tv-programma EenVandaag.

Iemand met schulden wil vaak zo snel mogelijk van zijn dure huis af en eventueel de schuldsanering, maar banken willen dat juist voorkomen omdat het huis als onderpand momenteel veel te weinig opbrengt.

Sommige banken hebben de schuldenaren daarom een akte laten ondertekenen waardoor de banken zelf kunnen bepalen wanneer ze het huis gaan verkopen. En omdat dat lang kan duren, lopen ondertussen de schulden voor de huizenbezitter op".

Vindplaats: AD

Zie ook eerder op dit weblog deze bijdrage.

"Ondernemers zijn eng" -voor de modale schuldhulpverlener

Steeds meer kleine ondernemers komen in de schulden terecht. In tegenstelling tot particulieren stuiten ze bij de schuldhulpverlening echter vaak op een dichte deur. ‘We moeten ons schamen dat er nog steeds niets is geregeld voor ondernemers die in zwaar financieel weer verkeren’, zegt Nadja Jungmann, lector Recht, schulden en invordering.

De overheid ziet burgers graag ondernemen en het beginnen van een eigen bedrijf is in Nederland dan ook erg gemakkelijk. De Kamer van Koophandel en de belastingdienst bieden alle mogelijkheden en service aan om een bedrijf te starten. Zelfs het UWV vraagt mensen in de WW of ze als zelfstandige aan de slag willen. Zo komen er elke maand zo’n 10 duizend zelfstandige ondernemers bij.

Tegelijk worden elke maand ook evenveel bedrijven weer opgeheven. Een derde tot de helft van de starters overleeft de beginjaren niet. Als gevolg van de economische crisis raken steeds meer ondernemers in de schulden. Er zijn minder opdrachten en banken geven vaak niet thuis als er een beroep wordt gedaan op aanvullende leningen. Ook op de schuldhulpverlening hoeven ondernemers in problemen vaak niet te rekenen".

"Er ligt een nieuwe wet klaar die de schuldhulpverlening moet verbeteren. Maar biedt die Wet gemeentelijke schuldhulpverlening (Wgs) ook een oplossing voor het probleem van de ondernemers?
Nee, zegt Jungmann. De Wgs is gericht op wettelijke termijnen en aangepaste toelatingseisen om een betere en snellere behandeling van de dossiers te bevorderen, gericht op natuurlijke personen. Dat is een hele vooruitgang, zegt Jungmann, maar de randvoorwaarden zijn nog steeds niet ingesteld op ondernemers en hun specifieke problematiek. Bovendien staat in het wetsvoorstel dat gemeenten pas hulp hoeven te bieden als mensen hun bedrijf hebben beëindigd. 

Vorige maand heeft de D66 een amendement ingediend om de wet zo aan te passen dat ook ondernemers voor het beëindigen van hun bedrijf een beroep op de wet kunnen doen. Jungmann juicht deze aanpassing toe, maar waarschuwt ook: ‘Hiermee zijn de gemeenten er nog niet. Het is zaak dat ondernemers als doelgroep een integrale plek krijgen in schuldpreventie en het schuldhulpverleningsbeleid.’ 
 
Zie Binnenlands Bestuur

vrijdag 26 november 2010

Vraag van het bureau Wsnp

"Beste allen,

Voor een onderzoek, uitgevoerd door Bureau Wsnp, naar de verbetering/optimalisering van bewindvoering Wsnp ben ik op zoek naar kandidaten voor verschillende focusgroepen.

Het gaat hierbij om schuldeisers, bewindvoerders, schuldenaren, schuldhulpverleners en de rechtbanken. UIteraard hebben wij bij Bureau Wsnp een korte lijn naar zowel bewindvoerders als rechtbanken. Dit geldt niet voor schuldeisers en schuldenaren. Daarom een verzoek aan de members van Schuldinfo.nl om mij te voorzien van namen, organisaties, platforms die ik kan benaderen voor dit onderzoek. Deze informatie mogen jullie sturen naar gamvandegrint@bureauwsnp.nl  

Alvast bedankt voor alle informatie die jullie kunnen geven.


Met vriendelijke groet,
Linda van de Grint,
stafmedewerker Bureau Wsnp".

Ervaringsdeskundige op terrein problematische schulden in de Tweede Kamer

Volgens bijgaand artikel in de Volkskrant is PVV-Tweede Kamerlid Lucassen ervaringsdeskundige op het terrein van schuldenproblematiek.

Het verkiezingsprogramma van de PVV getuigt niet van enige realiteitszin laat staan barmhartigheid ten aanzien van personen in problematische schudsituaties. Zie link

Misschien is het tijd ook in dit opzicht de spierballentaal te laten varen en te streven naar een evenwichtig beleid waarbij het geknakte riet niet (verder) wordt gebroken.

Ten aanzien van de screening van kandidaten zou Wilders eens met rectoren van seminaries moeten gaan praten aangezien ook daar, nadat er wel erg veel kaf onder het koren bleek te zitten (waarvan een gedeelte het zelfs tot de wijding bracht), inmiddels door schade en schande een degelijke screening lijkt te zijn ontwikkeld.

Intrum Justitia intimideert door naamsvermelding deurwaarderskantoren

Andre Moerman vraagt op de Linkedin Groep schuldinfo aandacht voor de praktijk van Intrum Justitia die dreigbrieven aan debiteuren (zie voorbeeld) zendt waarin wordt gedreigd met beslaglegging voordat de zaak aan de rechter is voorgelegd onder het wekken van de suggestie dat daartoe reeds deurwaarders met wie zou worden samengewerk zijn ingeschakeld.

Het lijkt mij dat de deurwaarders wier naam wordt vermeld er goed aan doen aan deze praktijk snel een einde te maken willen zij voorkomen hierop tuchtrechtelijk te worden aangesproken, zo nodig met een zetje van de KBvG.

De KBvG heeft aan de zogenaamde profit letter een zogenaamde bestuursregel gewijd, die in werking is getreden op 1 augustus 2010:  "De KBvG is van mening dat het ambt van gerechtsdeurwaarder en de voor hem geldende regels met zich meebrengen dat naast de verantwoordelijkheid voor inhoud en verzending de gerechtsdeurwaarder ook de verantwoordelijkheid dient te nemen voor de afhandeling.

Het is immers ongewenst als de gerechtsdeurwaarder met zijn officiële briefpapier de correspondentie opent, maar de afhandeling overlaat aan derden die niet aan dezelfde regels zijn gebonden als hijzelf. In dat kader dient de gerechtsdeurwaarder ook verantwoordelijk te zijn voor de opvolging van de reacties die op de gezonden profitletters worden ontvangen".
 
Schuldhulpverleners en anderen die in hun praktijk nog profitletters tegenkomen, doen er met het oog op de hygiene in het incassoverkeer goed aan deze brieven ter kennis van de KBvG te brengen. Het is verheugend dat op de Linkedin Groep Schuldinfo twee deurwaarders direct hebben laten weten dat ook zij deze praktijk niet juist achten. De deurwaarder heeft ondanks de financiele relatie met de oprachtgever een eigen publieke verantwoordelijkheid dat de incasso volgens de daarvoor geldende regels verloopt waarbij recht wordt gedaan aan alle betrokken belangen inclusief die van de debiteur. Uiteraard mag het streven gericht zijn op betaling  door de debiteur, maar dat betekent niet dat onwaarachtigheid en intimidatie zijn toegestaan. Dat  mag namelijk nooit en nergens!

Priester als verlengde arm van de deurwaarder

"Deurwaarders uit de streek van Leningrad, in het noordwesten van Rusland, schakelen orthodoxe priesters in om gescheiden mannen die geen alimentatiegeld betalen voor hun kinderen tot rede te brengen. Dat heeft een organisatie van deurwaarders donderdag gemeld.

De deurwaarders organiseren regelmatig bijeenkomsten waarop een film wordt vertoond over kinderen in nood en waarop de niet-betalers door een priester worden opgeroepen, hun achterstanden aan te zuiveren. De slechte betalers zijn vrij de bijeenkomsten al dan niet bij te wonen, maar doen ze dat niet, dan riskeren zij gerechtelijk vervolgd te worden".

Zie Metrotime

Zeker in een tijd van toenemend priesteroverschot zoals in Nederland (waar de overgebleven gelovigen (het collectevee) om  vele, voor anderen dan bisschoppen goed verklaarbare redenen in hoog tempo de Kerk verlaten) is dit op termijn een suggestie om te onthouden voor priesters die geen instelling bereid vinden in hun levensonderhoud te voorzien, aangezien hun toegevoegde waarde niet duidelijk is.

maandag 22 november 2010

Nadenkmoment aan het begin van de week

"Kees had zich aangemeld voor schuldhulpverlening, maar het bedrijf dat hiervoor door de gemeente is ingehuurd heeft de man niet geholpen. Hij zou moeten wachten tot de scheiding volledig is afgewikkeld. Dat kan alleen nog lang duren omdat de verblijfplaats van zijn ex-vrouw onbekend is".

"De kachel brandt weer bij Zierikzeeënaar Kees*. De man zat sinds juli zonder verwarming en warm water. Alle pogingen van hemzelf en van de te hulp geschoten buren om tot een betalingsregeling te komen liepen op niets uit.

Na een noodkreet vorige week in deze krant kwam de zaak in een stroomversnelling en heeft hij met Delta een goede regeling kunnen treffen. "Ik ben zo blij", zegt hij. "Gisteren zijn ze langs geweest en het is hier weer lekker warm."

Waarom werd er gewacht? Waarom scheidt Kees niet want dat kan ook als de verblijfplaats van de huwelijkspartner niet bekend is. Werd dit meegeteld als een opgelost dossier? Is het schuldhulpverlening iemand niet te helpen die in november geen energie heeft? Hangt dit samen met voorwaarden van openbare aanbesteding van schuldhulpverlening?

Zie PZC

vrijdag 19 november 2010

Nieuwe teksten wetsontwerp curatele, beschermingsbewind en mentorschap

Op de website beschermingsbewind van Taco Schaafsma staan de teksten van het wetsontwerp en de memorie van  toelichting versie oktober 2010 van de Wijziging van enige bepalingen van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek inzake curatele, onderbewindstelling ter bescherming van meerderjarigen en mentorschap ten behoeve van meerderjarigen.

In het wetsvoorstel wordt verkwisting en het hebben van problematische schulden als grond voor beschermingsbewind toegevoegd. Ook komt er een register van personen voor wie beschermingsbewind geldt (zie artikel 431 BW).

Commentaar wordt gaarne ingewacht bij de Linkedin Groep Beschermingsbewind.

Druk op minnelijk traject shv steeds groter; tijd voor een radicale cultuuromslag

De linkedingroep Schuldinfo heeft een interessante verwijzing naar een artikel op creditexpo.nl over de bronheffing die zinds kort geldt bij de incasso van premie-achterstanden zorgverzekeringen (gratis registratie is vereist om het artikel te kunnen lezen).

Ik haal enkele interessante citaten aan van deurwaarder Michel van Leeuwen, bestuurslid KbvG:

"Van Leeuwen (Flanderijn): ,,Het is zeker zo dat andere schuldeisers gedupeerd worden door de nieuwe wet, zeker als de schuldenaar een uitkering heeft. We horen steeds vaker van bijvoorbeeld woningbouwcorporaties dat zij ook wel zo'n preferentie willen. De redenering is dan dat een dak boven je hoofd net zo belangrijk is als verzekerd zijn tegen ziektekosten. Bovendien zijn het niet alleen de zorgverzekeraars die ‘voorrang' krijgen, maar ook de belastingdienst, die steeds meer mogelijkheden voor zichzelf creëert om vorderingen te innen. Op die manier krijgen concurrente schuldeisers, zoals telecombedrijven, MKB'ers, tandartsen en verhuurders, steeds minder ruimte om hun vorderingen te incasseren. Hierdoor zullen dit soort schuldeisers steeds minder bereid zijn aan een schuldhulpverleningstraject mee te werken."

De verstoring van het level paying field van de schuldeisers heeft belangrijke gevolgen voor met name het minnelijk traject schuldhulpverlening. Theoretisch zingt ook de zorgverzekeraar een toontje lager vanaf het moment dat schuldhulpverlening wordt gestart maar daar staan voor de schuldhulpverlening  kwalitatieve eisen en termijnen tegenover, waarover het debat ook niet is uitgekristalliseerd en de (alleen tegen betaling verkrijgbare) certificering is geworden tot een zo goed als dode letter en achterhaald achterhoedegevecht: gebleken is dat SZW deze kwestie niet aan de branche had moeten toevertrouwen en nu is het momentum gepasseerd aangezien gemeenten niet bereid zijn de met certificering gemoeide kosten en de daarmee gepaard gaande hyperdetaillering van de werkprocessen te dragen.

Ook het geduld van ons hoogste rechtscollege over deze kwestie is inmiddels op: de sleutels van de deur naar de Wsnp worden voortaan ook toevertrouwd aan de groepen genoemd in artikel 48 lid 1 Wck, zie deze link.

De branche moet zich realiseren dat binnenkort met name de Wsnp-bewindvoerders gefinancierd op basis van de Wet op de Rechtsbijstand zich actief met het het minnelijk traject gaan bezig houden waarbij wel eens zou kunnen blijken dat werkprocessen dan veel sneller blijken te kunnen verlopen en  aan de client onvoldoende gecommuniceerde stabilisering tot in eeuwigheid geen optie meer is.

De afkeer die bij sommigen in het minnelijk traject tegen de Wsnp bestaat en die ertoe geleid heeft dat in sommige gevallen feitelijk voor hulpzoekenden de toegang naar de Wsnp door de hulpverlening werd versperd, is sinds het arrest van 5 november 2010 middels een bypass opgelost en daar zullen we de komende maanden naar mijn taxatie nog veel over gaan horen.

Als het minnelijk traject niet voortvarend en met overtuiging kiest voor een radicale cultuuromslag waarin aan clienten en crediteuren duidelijk wordt gecommuniceerd wat wel en niet kan worden verwacht en er inhoudelijk stelselmatig goed en voortvarend wordt gewerkt voorzie ik dat in het publieke domein nog vaker de vraag zal gaan klinken of voor de prijs van het minnelijk traject een aanvaardbare prestatie wordt gerealiseerd. Het volstaat niet bij kritiek steeds naar andere betrokkenen in het veld te wijzen, eigen goede bedoelingen voorop te stellen en steeds opnieuw weer nieuwe redenen te bedenken "waarom niet".

donderdag 18 november 2010

Documentatie PAO-cursus Wsnp UU 16-11-2010

1. PP-presentatie
2. Geen hoger beroep bij niet ontvankelijkheid Wsnp-verzoek
3. Advocaat en Wsnp-bewindvoerder bevoegd 285 Fw-verklaring af te geven
4. Kostenveroordeling ten gunste van gemeente Deventer bij 287a Fw-verzoek
5. Toetsing moratorium is anders dan bij VoVo
6. Gedwongen medewerking via voorzieningenrechter
7. Herziening wetsvoorstel incassokosten

Gemeente Nijmegen reageert niet op verzoek Rechtbank

"Bij de beoordeling van het verzoek tot vaststelling van een dwangakkoord op 22 oktober 2010 is de rechtbank gebleken dat het door GKB Nijmegen aangeboden akkoord niet correct is. Er is ondanks dat verzoekster samenwoont buiten gemeenschap van goederen, uitgegaan van een gezamenlijke schuldenlijst op basis waarvan voor verzoekster en haar vriend een gezamenlijke minnelijke regeling is opgestart. De rechtbank heeft GKB Nijmegen bij schrijven van 25 oktober 2010 verzocht de schuldenlijst te splitsen en twee aparte minnelijke regelingen op te starten voor verzoekster en haar vriend. Op 1 november 2010 heeft de rechtbank een schuldenlijst ontvangen die identiek is aan de op 15 oktober 2010 ontvangen schuldenlijst. De rechtbank heeft moeten constateren dat er ondanks haar nadrukkelijke verzoek geen afzonderlijke schuldenlijsten zijn opgemaakt voor verzoekster en haar vriend. De GKB Nijmegen heeft slechts de oude schuldenlijst opnieuw uitgeprint en hierop aangegeven of de schulden betrekking hebben op verzoekster dan wel op haar vriend. Bovendien is voorts gebleken dat alle schuldeisers van verzoekster ingestemd hebben met het door GKB aangeboden akkoord".

Rechtbank 's-Hertogenbosch 16 november 2010, LJN: BO4102

De schuldhulpverlening dient rekening te houden met het feit dat crediteurenlijsten van (huwelijks)partners kunnen verschillen. Rechtbanken houden niet van zoekplaatjes. Als de Rb vraagt om een afzonderlijke lijst moet er een afzonderlijke lijst met een saldering komen.

Stabilisering aantal mensen met een betalingsprobleem

"Het aantal Nederlanders met een betalingsprobleem heeft zich het afgelopen jaar gestabiliseerd. Van de 11,8 miljoen mensen die een krediet hebben afgesloten, heeft 6,6 procent moeite met het voldoen aan betalingsafspraken.

Tussen januari 2005 en juli 2009 steeg het aantal consumenten met een betalings-achterstand nog met 1,2 procentpunt, van 5,4 procent naar 6,6 procent. Dat blijkt uit recente gegevens van het Bureau Krediet Registratie (BKR).

Volgens het BKR lijkt het erop dat consumenten zich meer bewust zijn geworden van de mogelijke risico's bij het afsluiten van kredieten. Bovendien wordt de hand op de knip gehouden en hebben consumenten te maken met striktere wet- en regelgeving en een verhoging van acceptatienormen bij kredietverstrekkers.

De stabilisatie heeft ook te maken met een dalend aantal nieuwe kredieten. "Tussen 2008 en 2009 is het aantal nieuwe kredieten met elf procent afgenomen", licht een woordvoerder van BKR toe. Van 2005 tot 2008 vond er juist een stijging plaats. "Het lijkt mij de invloed van de crisis", aldus de zegsman. "Consumenten en banken zijn voorzichtiger geworden".

Bron: nu.nl

Antwoorden op Kamervragen: armoede in Amsterdam

Uit antwoorden Staatssecretaris SZW De Krom op vragen SP-kamerlid Karabulut:

"De Amsterdamse armoedemonitor 2010 geeft aan dat in 2008 69 067 huishoudens tot de minima behoorden in de gemeente Amsterdam. De afgelopen jaren was een trend te zien van een daling in het aantal minimahuishoudens als gevolg van gunstige economische omstandigheden. 2009 is echter een omslagpunt van de dalende trend, waarbij de gevolgen van de economische crisis zichtbaar worden. Dit heeft ertoe geleid dat De meest recente landelijke armoedecijfers zijn gebaseerd op de inkomensgegevens uit 20083. Hieruit blijkt dat het aandeel lage inkomens tussen 2007 en 2008 licht gestegen is, van 7,6% naar 8,0%. Hiermee leefden 545 000 van de 6,9 miljoen huishoudens onder de lage-inkomensgrens.

Het kabinet kiest voor maatregelen die eraan bijdragen dat iedereen zoveel mogelijk naar vermogen participeert in de samenleving. Het meedoen in de maatschappij is van groot belang. Zelfredzaamheid en sociale inclusie vormen daarbij belangrijke uitgangspunten. De economische crisis en oplopende begrotingstekorten maken een sanering van de overheidsfinanciën noodzakelijk. Armoedebeleid en schuldhulpverlening moeten gericht zijn op begeleiding naar en bevestiging van economische zelfstandigheid. Het kabinet spreekt mensen aan op hun mogelijkheden en verantwoordelijkheden".

dinsdag 16 november 2010

Bisschoppenconferentie stelt alsnog commissie civiele clams seksueel misbruik in

Katholieknederland meldt dat "de Nederlandse Bisschoppenconferentie en de Konferentie Nederlandse Religieuzen (KNR) gezamenlijk hebben besloten om zich te laten adviseren over de juridische positie van bisdommen, ordes en congregaties in verband met vragen rondom genoegdoening vanwege seksueel misbruik, gepleegd door mensen die werkzaam waren in de RK Kerk".

In mijn reeds artikelen "Aan de vooravond van een historische vergissing" heb ik op 8 mei 2010 in nummer 5 het volgende geschreven: "Deetman heeft wel zijn vrindjes bij het College van PG's benaderd om uitspraken over strafrechtelijke verjaring uit te lokken, maar is vergeten een aanbeveling te doen naar onderzoek en beleid betreffende civielrechtelijke aanspraken, hoewel hij in paragraaf 2.3.5. wel een schets geeft van de "juridische en beleidsmatige kaders". Die schets is elementair en essentieel incompleet. Een significante groep slachtoffers wil snel weten waar zij in financieel opzicht aan toe zijn en dat is hun goed recht. Deze civielrechtelijke expertise is in de commissie niet vertegenwoordigd en wordt ook zelfs niet als aandachtspunt waarvoor expertise kan worden "ingehuurd" (hoezo dedain!), genoemd".

Jammer dat de bisschoppen deze tweede commissie niet zes maanden eerder hebben ingesteld om de kernvraag te beantwoorden. Dat was voor de slachtoffers die volgens de conferentie centraal staan veel beter geweest.

Op 19 juli 2010 schreef ik: "De bisschoppen met de voorzitter voorop denken iets heel slims te hebben bedacht om de zaak op de lange baan te schuiven, terwijl zij lichtvaardig een hoogst onverantwoord besluit hebben genomen, waarover de slachtoffers hun schouders ophalen en in het rapport vergeten is aandacht te besteden aan de civielrechtelijke component. Portefeuille-houder De Korte liet in de media al weten dat geld geen rol speelt en wie dat zegt betaalt daarvoor. Het worden interessante tijden".

Het is interessant dat de nieuwe commissie kennelijk los van de Commissie Deetman wordt ingesteld en direct aan de conferentie rapporteert; zouden de bisschoppen inmiddels ook beseffen hoe zij zich door hun voorzitter zonder enige objectieve noodzaak op sleeptouw hebben laten nemen om het dictaat van Deetman klakkeloos te volgen en daarmee een essentieel punt hebben laten liggen? Krijgen de gelovigen nog inzicht in de kosten van  inmiddels twee commissie nadat de referent De Korte overvloeiend van een onbegrensde hang naar politieke correctheid in de media met uitschakeling van het gezond verstand de commissie carte blanche heeft gegeven. ''Het dak van de kerk lekt flink, dus het dak moet worden gerepareerd, wat de loodgieter ook in rekening brengt.', zie deze link.

Het persbericht van gisteren is een impliciete bekentenis dat vermijdbaar te laat aandacht is besteed aan een essentieel punt en dat het dictaat van Deetman dus niet zo alleenzaligmakend was als de bisschoppen na omhelzing van dat advies wilden doen voorkomen in hun streven de zaak zo snel mogelijk zo ver mogelijk af te schuiven.

Wie mijn adviezen wel ter harte neemt, handelt als regel kwalitatief beter en niet zelden ook goedkoper.

vrijdag 12 november 2010

Vragen D66 Utrecht over conflict WWB en Wsnp

"D66 in Utrecht heeft schriftelijke vragen gesteld aan wethouder Rinda den Besten van Sociale Zaken over een conflict tussen de Wet Werk en Bijstand (WWB) en de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen (WSNP). Door verschillende belangen raken mensen vertrikt in de regelgeving met soms schrijnende consequenties.

Iemand met schulden die in een hulpverleningstraject zit, moet zoveel mogelijk inkomen verwerven en is daarom verplicht te solliciteren. Maar het komt voor dat dezelfde persoon een bijstandsuitkering heeft en verplicht aan een re-integratieproject meedoet. In dat geval geldt een verminderde sollicitatieplicht. Deze tegenstrijdige voorwaarden kunnen ervoor zorgen dat een WSNP-traject wordt beëindigd omdat er niet voldoende wordt gesolliciteerd".

Zie Binnenlands Bestuur

Is dit knelpunt herkenbaar voor deelnemers van de Linkedin Groep Observatrix, zie link.

Geen hoger beroep bij niet ontvankelijkheid Wsnp-verzoek

Het Hof Arnhem besloot op 8 november 2010, LJN BO3362 -net als het Hof Amterdam eerder op 27 maart 2008, LJN BC8595- dat (in beginsel) een hoger beroep niet mogelijkheid na niet ontvankelijk verklaring van een verzoek tot toelating Wsnp:

"De wetsgeschiedenis betreffende de schuldsaneringsregeling (MvT, Kamerstukken 2004-2005, 29 942, nr. 3) leert dat één van de uitgangspunten van de herziening van de schuldsaneringsregeling is geweest de werklast van de rechterlijke macht te verlichten. Hierin past het beleid van de rechtbank om een aanvrager die een onvolledige aanvraag indient, zonder hem te horen, niet-ontvankelijk te verklaren. Daarbij komt dat de toenmalige Minister van Justitie op de vraag van kamerleden of de uit niet-ontvankelijkverklaringen voortvloeiende herhaalde verzoeken om toegelaten te worden tot de schuldsaneringsregeling niet zal leiden tot overbelasting van de rechterlijke macht, heeft geantwoord: “Doordat een onvolledige aanvraag tot niets leidt – voorlopige toepassing van de schuldsaneringsregeling is immers geschrapt – verwacht ik niet dat schuldenaren diverse malen zullen proberen een onvolledige aanvraag in te dienen. Een schuldenaar is enkel gebaat bij een volledige aanvraag. Bovendien kan de griffie van de rechtbank doorgaans snel genoeg zien of een aanvraag volledig is en zal een onvolledig verzoek niet snel ter zitting worden behandeld, zodat ook daarom van overbelasting geen sprake zal zijn” (NV II 29 942 2005/2006, nr. 146). Het hof leidt hieruit af dat er voor de rechtbank geen plicht bestond voorafgaand aan niet-ontvankelijkverklaring te horen.

Dat de rechtbank ook niet verplicht is een schuldenaar een nadere termijn te geven voor het verstrekken van ontbrekende gegevens volgt uit de duidelijke bewoordingen van artikel 287 lid 2 Fw (de rechtbank kan een termijn gunnen). Lid 7 van dat artikel, ziend op een door burgemeester en wethouders ingediend onvolledig verzoek, is in casu niet aan de orde. Ook daaraan kon [appellant] dus niet het recht ontlenen om een nadere termijn voor completering van zijn aanvraag te krijgen"

Conclusie: wie niet op eigen initiatief zijn huiswerk naar behoren heeft gemaakt, mag door de Rechtbank zonder verzuimtermijn worden weggestuurd en kan terugkomen als hij dat wel heeft gedaan.

Beschermingsbewindvoerder mag auto verkopen om schulden te betalen

"De kantonrechter heeft uit het verzoek van de bewindvoerder opgemaakt dat de kosten die verbonden zijn aan het autobezit niet door rechthebbende kunnen worden voldaan. Volgens de bewindvoerder, en dit is door rechthebbende niet bestreden, is er een achterstand ontstaan in betaling van de verzekeringspremies, zodat rechthebbende nu onverzekerd rijdt. Rechthebbende loopt daardoor het risico op boetes. Voorts heeft de bewindvoerder aangevoerd, en dit is evenmin door rechthebbende bestreden, dat de auto binnenkort APK gekeurd dient te worden en dat daar, gezien de staat van de auto, reparaties uit zullen voortvloeien die rechthebbende niet kan betalen.
Dit alles overwegend en het gegeven dat met de verkoop van de auto een deel van de schulden kunnen worden afbetaald acht de kantonrechter het in het belang van rechthebbende dat de auto wordt verkocht".

Rb Haarlem 29 oktober 2010, LJN: BO3683

Beschermingsbewindvoerder moet inkomensperikelen aanpakken

"Het is een kerntaak van een bewindvoerder om perikelen bij de ontvangst van het inkomen aan te pakken. Een lagere uitkering dan in de voorafgaande maand is ontvangen, is daarvoor een indicatie.

Uit de aldus verkregen informatie kan hij bepalen of is ontvangen waarop al recht bestaat en of verdere actie gericht moet zijn op de verwezenlijking van het vaststaande recht, dan wel of verdere actie gericht moet zijn op een (nieuwe) vaststelling van recht op het juiste bedrag.

Nu [uw bewindvoerder] dat heeft nagelaten, acht ik deze klacht gegrond".

Rb Arnhem 25 oktober 2010, LJN BO2073

donderdag 11 november 2010

Een nieuwe categorie op dit weblog: beschermingsbewind

In reactie op vragen van lezers zal in het vervolg bij onderwerpen waarin beschermingsbewind (boek 1 BW) (mede) aan de orde komt, de categorie "beschermingsbewind" uitdrukkelijk worden vermeld. Aan bestaande bijdragen waarin dit onderwerp aan de orde kwam, is met terugwerkende kracht het label toegevoegd.

Het leven van een boek 1-bewindvoerder gaat niet over rozen

In een brief aan een persoon wier vermogen onder bewind is gesteld gaat de Kantonrechter in de Rb Arnhem in op een klacht die in deze vorm op rechtspraak.nl is geplaatst onder LJN: BO2071:

"Een gedeelte van deze klachten hangen samen met het plotseling opheffen van de beheersrekeningen door [bedrijf X]. [uw bewindvoerder] werd hierdoor voor een voldongen feit geplaatst en moest op zoek naar een andere bank. [uw bewindvoerder] heeft hierover contact gehad met [namen andere banken]. De banken hebben [uw bewindvoerder] bericht dat zij mensen die in de WSNP zitten geen eigen rekeningnummer geven wegens de door De Nederlandse Bank gestelde eisen. Hierdoor is het niet mogelijk om voor u een rekeningnummer bij een bank te openen. [uw bewindvoerder] heeft uiteindelijk toch besloten om al haar cliënten bij ING onder te brengen, aangezien er geen andere oplossing was. Samen met ING heeft [uw bewindvoerder] naar een oplossing gezocht voor de ontstane situatie. Dit heeft geleid dat [uw bewindvoerder] zelf twee aparte rekeningen – een derdenrekening (voorschotrekening) en een zakelijke rekening – heeft geopend. De betalingen die [uw bewindvoerder] voor u verricht lopen nu via haar derdenrekening. Voor elke door [uw bewindvoerder] voor u verrichte betaling wordt door [uw bewindvoerder] een aparte factuur opgesteld.

De kantonrechter is van oordeel dat de gevonden oplossing eigenlijk niet wenselijk is, maar dat [uw bewindvoerder] door het standpunt die de banken innemen geen andere keuze heeft. Dat [uw bewindvoerder] hierdoor veel werk heeft moeten verzetten staat wel vast en ook dat het nog enige tijd heeft geduurd voordat [uw bewindvoerder] de beschikking over internetbankieren had. [uw bewindvoerder] heeft gedurende lange tijd de betalingen handmatig moeten verrichten en verwerken. Hierdoor zijn de door u aangehaalde problemen – overstap van weekgeld naar maandgeld, onregelmatig uitkeren van huishoudgeld en extra geld en geen overzicht van de maandelijkse uitgaven – ontstaan. Dit valt [uw bewindvoerder], gelet op het voorgaande, niet te verwijten. Wel had [uw bewindvoerder] duidelijk naar u en uw begeleidsters van Stichting Dichterbij over de ontstane situatie moeten communiceren. Dit heeft [uw bewindvoerder] in de afgelopen periode onvoldoende gedaan en dit valt haar derhalve aan te rekenen. De klacht wordt, gelet op het voorgaande, deels gegrond verklaard voor zover het de communicatie betreft".

"Downshiften" maakt gelukkig

De Gelderlander schrijft:

"Jeanine Schreurs promoveert donderdag op onderzoek naar gedwongen en vrijwillig ‘downshiften’. „Leven met minder kan veel voldoening geven.”

Geldgebrek is van alle tijden. Maar de crisis heeft de problemen vergroot. Door ontslag, schulden of andere ellende moeten steeds meer mensen rondkomen met minder.

Schreurs werd verrast door het feit dat vrijwel iedereen achteraf positief is over de verandering van hun leven, ook de mensen die gedwongen waren om te leven met minder, wat ook wel downshiften wordt genoemd".

Voor een uitgebreider artikel over dit promotie-onderzoek, zie deze link.

Dat echter niet iedereen gelukker wordt door gedwongen "consuminderen", blijkt uit de familiedrama's die inmiddels met de regelmaat van de klok in het nieuws komen.

woensdag 10 november 2010

11 november 1918: wapenstilstand WOI - Lest we forget



In Flanders Fields the Poppies Blow

Bewindvoerder en mentor kunnen contact demente vrouw met partner niet onmogelijk maken

"De voorzieningenrechter heeft vastgesteld dat mw. [X] zelf geen overwegende bezwaren heeft tegen contact met [A], maar integendeel zich daarover positief heeft geuit. De positieve beschrijving die de dochter van [A] heeft gegeven van de ontmoeting te Zutphen past meer bij het beeld van mevrouw [X] dat de voorzieningenrechter op 12 oktober 2010 van haar heeft gekregen dan de beschrijving die de mentor van de Zutphense ontmoeting heeft gegeven. De voorzieningenrechter miskent niet dat mevrouw [X] mogelijk moeite heeft gehad om op 12 oktober de voorzieningenrechter en degenen die hem vergezelden tegen te spreken. Op die mogelijkheid had de mentor de voorzieningenrechter vooraf geattendeerd, maar in de korte spontane dialoog in de hal heeft mevrouw [X] zelf het initiatief genomen en wederom positief gereageerd op het aangekondigde contact met [A]. Dat was overtuigend. De vraag rijst natuurlijk ook in hoeverre mevrouw [X] de mentor heeft durven tegenspreken toen zij hem desgevraagd te kennen gaf dat zij geen behoefte meer had aan contact met (A]. De beste manier om te achterhalen hoe het werkelijk zit, is door ondervinding.

5.15. De aangevoerde gronden om [A] nog langer de adresgegevens te onthouden kunnen de weigering door de mentor onvoldoende dragen. Het blijvend bewust isoleren van mevrouw [X] ten opzichte van [A] en de zijnen acht de voorzieningenrechter, de voors en tegens afwegend, niet overeenkomstig de zorg die de mentor als goed mentor moet betrachten. Waar de mentor ongelijk heeft, heeft de bewindvoerder uiteraard niet het recht om hem daarin na te volgen. De in conventie onder 1 gevraagde voorziening beoogt aan het onjuiste handelen een einde te maken. Dat kan in dit geval erg eenvoudig gebeuren. De advocaat van [A] beschikt namelijk al over het adres van mevrouw [X]. Een bevel tot mededeling op straffe van een dwangsom is niet meer nodig. Het is voldoende om de vertrouwelijkheid op te heffen en te bepalen dat de advocaat de hem onder embargo meegedeelde adresgegevens aan [A] en zijn dochter mag verstrekken.

5.16. De spankracht van mevrouw [X] is beperkt. Dat betekent dat te frequente en langdurige contacten onverstandig zijn. Aangenomen mag echter worden dat deze ook de mogelijkheden van de zieke [A] te boven gaan. Slotsom is dat [A] en de zijnen de mogelijkheid moeten hebben om contact met mevrouw [X] op te (doen) nemen om te kunnen vragen of zij langs mogen komen en dat mevrouw [X] gerechtigd is om daar wel of niet in te bewilligen. Het door de bewindvoerder en de mentor in Zutphen gesignaleerde feit dat het gesprek tussen deze twee aan Alzheimer lijdende oude mensen onderhevig was aan herhalingen en weinig substantiële inhoud had, behoeft niet te betekenen dat contact op het moment zelf voor hen van waarde zal zijn'.

Zie Voorzieningenrechter Rb 's-Hertogenbosch 9 november 2010, LJN: BO3334

Tijd voor een nieuwe mentor en een nieuwe bewindvoerder.

dinsdag 9 november 2010

Samen dood willen wegens schuldenlast

Zie deze link

Het is terecht dat vervolging plaats vindt, maar de omstandigheden waaronder e.e.a. is gebeurd zijn zeer schrijnend.

Artikel 48 Lid 1 Wck en certificering van schuldhulpverlening: niet leuteren maar poetsen!

Op 5 november  2010 wees de Hoge Raad twee arresten  LJN:BN8056 en LJN:BN8060  (zie ook op dit weblog deze link) waarvan het onderwerp is gerelateerd aan de formele kwaliteit van de schuldhulpverlening.

Scharnerend werd daarvoor artikel 48 lid 1 Wck geacht. Behoort een dienstverlener tot de kring van de in dit artikel genoemde personen (samengevat gemeenten waaronder gemeentelijke kredietbanken, advocaten, curatoren en bewindvoerders ingevolge de Faillissementswet; notarissen, deurwaarders, registeraccountants en accountants-administratieconsulenten) dan mag schuldhulp worden verleend die toeleid naar het wettelijk traject en dan mogen 285 Fw-verklaringen worden afgegeven.
 
Merkwaardig genoeg is het onder lagere rechter inmiddels tamelijk vast 287a FW-jurisprudentie (gedwongen medewerking) dat een advocaat als behartiger van het partijbelang niet kan worden  aangemerkt als onpartijdig en onafhankelijk. Met die jurisprudentie ben ik het principieel eens. Toepasssing van deze jurisprudentie tegelijkertijd betekent dat de advocaat wel de 285 Fw-verklaring mag afgeven maar niet het verzoek ex 287a Fw mag indienen. Hierwreekt zich dat artikel 48 lid 1 Wck niet bruikbaar is ter afbakening van de kring deskundige en onafhankelijke schulddienstverleners.
 
Een schulddienstverlener moet boven de partijen staan, boven de debiteur die het onderste uit de kan moet bieden, boven de schuldeisers die moeten meegaan als dat bod op die basis en met inachtneming van daarvoor geldende regels is geformuleerd.
 
Arthur Bletterman schreef op de Linkedin Groep Schuldhulpverlening pijlsnel een commentaar bij deze uitspraken en verbond daaraan de volgende conclusie: "Ik proef een beetje uit deze arresten en de uitgebreide conclusies van de AG erbij, dat de Hoge Raad het hoog tijd vindt dat er actie wordt ondernomen op het gebied van de certificering".

De branche zelf heeft de totstandkoming van certificering tot nu toe niet geklaard dat hangt zeker ook samen met de ongelukkige keuze voor het money making NEN, maar ook door de hyperdetaillering en het volstrekt gebreken aan flexibiliteit en de systematische traagheid, samenhangend met de diversiteit van de branchepartijen die in de commissie vertegenwoordigd zijn en de eis van SZW (naar verluidt in de vorm van de subsidievoorwaarden) om ondanks die die diversiteit met een unaniem standpunt te komen. Dit desideratum heeft onder meer geleid tot de absurde verlenging van de 36 maanden termijn bij de iets meer verdieners die pas tevoorschijn kwam aan het einde van de rit en bij het begin van de rit uitgediscussieerd had moeten worden.
 
Het is tijd dat deze commissie zichzelf opheft.  De regels voor de certificering moeten niet worden opgesteld door de branchegenoten maar door een kleine groep deskundigen die onpartijdig en onafhankelijk de opdracht krijgt binnen drie maanden een bondige norm met transparant rekenmodel aan te leveren die vervolgens door SZW en Justitie in de vorm van regelgeving wordt vastgelegd en bindend is voor alle partijen.  Dan bespaar je geld en behoeft niet in ieder dossier het wiel opnieuw opnieuw te worden uitgevonden. Niet leuteren, maar poetsen en tijd om de hand aan de ploeg te slaan.

Tien jaar is tien jaar

Dde Hoge Raad wees afgelopen vrijdag nog een derde Wsnp-arrest waarin een uitspraak van het Hof Leeuwarden in stand werd gelaten om de tien jaars termijn onverbiddelijk te hanteren, ook wanneer een (niet zo snuggere) debiteur in die periode in gemeenschap van goederen huwt met iemand die schulden blijkt te hebben, zie LJN BO2918

Zie ook "Schuldhulp is geen toepassing van het "eigen schuld, dikke blut"-principe".

Onherroepelijke volmacht bij verkoop woning probleeem voor schuldhulpverlening

De Pers heeft een artikel onder de kop: Banken weten met nieuwe truc executies te vermijden

"Met een volmacht kan de bank beslissen wanneer het huis in de verkoop gaat en vaak ook tegen welke prijs. Ze kunnen er executieveilingen, die vaak weinig opbrengen, mee voorkomen. ‘Ze presenteren het als de ideale oplossing voor alle problemen’, zegt Schuring. ‘Ze melden dat het huis dan niet openbaar geveild hoeft te worden en dat de bank verder alles regelt. Dat klinkt natuurlijk goed.’ Vervolgens deinzen ze er niet voor terug alsnog loonbeslag te leggen. ‘Dan krijgt de bank zijn geld wel, maar lukt het de schuldenaar niet meer andere schuldeisers af te betalen.’

Het grote nadeel van de volmacht vertellen de banken er vaak niet bij: als de bank zeggenschap heeft over de verkoop van je huis, kom je niet in aanmerking voor de schuldhulpverlening. Schuring: ‘Om daar aanspraak op te maken, is het bij overwaarde nodig je huis te verkopen, bijvoorbeeld op een executieveiling. Die schuldhulpverlening is geen pretje, maar helpt je wel in drie jaar van je schulden af. Dat lukt dan niet meer. Je bent aan je bank overgeleverd".

Mag ik om te beginnen de leden van de LinkedIn Groep Observatrix de vraag voorleggen of zij regelmatig met dit verschijnsel geconfronteerd worden en hoe zij daarmee omgaan.

maandag 8 november 2010

Schuldhulp is geen toepassing van het "eigen schuld,dikke bult"-principe!

De Minister van SZW is doende met aanpassing van het wetsvoorstel. Dat blijkt uit antwoorden op vragen, van de Kamerleden Spekman en Plasterk, die door de Minister van SZW op 5 november 2010 aan de Tweede Kamer zijn gezonden en  waaruit ik met dank aan Martijn Schut citeer: "In de komende periode zal ik het wetsvoorstel nader bestuderen, waarbij ik niet uitsluit dat ik nog wijzigingen zal aanbrengen".

Zijn er indicaties over het kader van die wijzigingen?

1. In het regeeraccoord is een voorgenomen bezuiniging ad EURO 20 miljoen verstopt in het financieel kader op pagina 13 onder de tekst "Met ingang van 2012 kan beroep worden gedaan op een meer selectieve en gerichte toepassing van schuldhulpverlening en nazorg.”

2. Het verkiezingsprogramma van de PVV behelst op pagina 23 de volgende passage:
"• Eén keer gebruik maken van schuldhulpsanering is het maximum

• Verplichte budgetcursus voor personen in de schuldhulpsanering, uiteraard op eigen kosten"

3. Het CDA schreef paragraaf 5.2.8 van het verkiezingsprogramma:
"Het CDA wil een meer proactieve schuldhulpverlening. Het CDA wil stimuleren dat gemeenten proactief budgetadviesgesprekken aanbieden bij de aanvraag van een WW-uitkering, zodat het ontstaan van problematische schuldensituaties kan worden voorkomen. Gemeenten kunnen veel betekenen door actief mee te denken over besparingsopties, samen met stads- en kredietbanken. Omdat jongeren steeds meer schulden krijgen, worden op middelbare scholen financiële bewustwordingslessen gegeven. Er moet meer aandacht uitgaan naar de plichten van schuldenaren".

Wat betekent dit voor de curatieve schuldhulpverlening?

Het weerkerend gerucht gaat dat erover wordt gedacht aansluiting te zoeken bij de Wsnp. Het wettelijk traject kent sinds 1 januari 2008 een onzalige toelatingsbeperking in artikel 288 lid 2 sub c FW. Het verzoek wordt afgewezen, indien minder dan tien jaar voorafgaande aan de dag waarop het verzoekschrift is ingediend, ten aanzien van de schuldenaar de schuldsaneringsregeling van toepassing is geweest, tenzij deze toepassing is beëindigd op grond van artikel 350, derde lid, onder a of b of op grond van artikel 350, derde lid, onder d, om redenen die de schuldenaar niet waren toe te rekenen.

In deze termijn van tien jaar zit nauwelijks tot geen rek, zie HR 10 juni 2009, LJN BH7357, recent herhaald in Hof Arnhem 27 mei 2010, BM6045. Een termijn van tien jaar is voor het wettelijk traject al veel te lang. Zie ook mijn eerdere bijdrage "Tien jaar wachttijd voor herhaalde toelating Wsnp zonder hardheidsclausule is veel te lang",

Een termijn van tien jaar voor het minnelijk traject is moedwillige verlating van een hulpbehoevende (zie artikel 255 Wetboek van Strafrecht), omdat wij  dan mensen in grote problemen gedurende een lange periode in de steek laten waarbij moet worden voorzien dat daardoor de familiedrama's en de diepe wanhoop die generaties doorwerkt zullen toenemen, vergelijk bijvoorbeeld het boek Het Pauperparadijs. Wij weigeren toch ook geen medische zorg aan mensen met longkanker of aan mensen die te dik zijn. Of komt dat nog in het "eigen schuld dikke bult"-tijdperk dat voor ons ligt?

Voorkomen moet worden dat de staat van "Verelendung" epidemische vormen aanneemt waarbij een onderklasse van vastgelopen huishoudens met schulden ontstaat, die tegelijk een bron van sociale en politieke onrust is. Ook uit welbegrepen eigenbelang is het maar beter mensen met schulden gewoon te blijven helpen, als we dat al niet deden uit humanitaire of wie weet zelfs christelijke motieven.

De fracties van PvdA, SP en CDA, CU, SGP en Groenlinks die in ieder geval niet ontbloot zijn van enig sociaal benul hebben samen meer dan genoeg stemmen om het wetsontwerp in de huidige toch al uitgeklede vorm alsnog door de Kamer te loodsen. Dat past in het model van de wisselende meerderheden en past in de parlementaire traditie zoals die in de Grondwet is vastgelegd.

Misschien dat de Vaste Kamercommissie SZWdie naar verluidt op 16 december aanstaande gaat vergaderen over Armoede en Schuldhulpverlening hieraan hartige woorden kan gaan wijden om erger te voorkomen. Ik zal in ieder geval de Kamerfracties daartoe benaderen.

Ik hoop dat ook anderen in het veld de komende weken zeer krachtig  hun stem gaan verheffen (NVVK, VNG, LOSR/MO, KBvG?). Van de NL bisschoppen behoeft waarschijnlijk ook in dit opzicht niets te worden verwacht. Maar misschien wel van andere kerkgenootschappen, die niet alleen nominatim maar oprecht sociaal bewogen zijn?

Zie ook mijn eerdere artikelen: "Breek het geknakte riet niet" en "Tien jaar is tien jaar en geen dag minder"

zondag 7 november 2010

Breaking: advocaat en Wsnp-bewindvoerder zijn bevoegd 285 FW-verklaring af te geven

De Hoge Raad heeft afgelopen vrijdag een baanbrekend arrest gewezen over de vraag wie 185 Fw-verklaringen (die moet worden gevoegd bij een verzoek tot de Wsnp te worden toegelaten):

"Zoals blijkt uit de totstandkomingsgeschiedenis van art. 285 lid 1, onder f, als weergegeven in de conclusie van de Advocaat-Generaal onder 2.3, heeft de wetgever het van belang geacht (i) dat voorafgaande aan de wettelijke schuldsanering eerst een buitengerechtelijke schuldregeling wordt beproefd, (ii) dat bij een daarop volgend verzoek tot schuldsanering en/of tot een bevel als bedoeld in art. 287a, een verklaring wordt overgelegd als omschreven in art. 285 lid 1, onder f, en (iii) dat deze verklaring een betrouwbaar kompas vormt voor de rechter bij de beoordeling of in voldoende mate een minnelijke regeling is beproefd. Voorts blijkt dat volgens de oorspronkelijke tekst slechts het college van burgemeester en wethouders (hierna: B&W), dan wel, krachtens mandaat, de gemeentelijke kredietbanken bevoegd waren de verklaring af te geven, doch dat ingevolge een amendement de in de uiteindelijke wettekst opgenomen mogelijkheid is geopend dat de verklaring ook wordt afgegeven door krachtens art. 48 lid 1, onder d, Wck aangewezen (rechts-)personen, dan wel categorieën daarvan. Dat amendement was ingegeven door de wens "dat bonafide private schuldhulpverleners, die immers grote ervaring hebben op het terrein van de schuldhulpverlening, ook een verklaring als bedoeld in artikel 285, eerste lid, onderdeel e [thans: f] van de Faillissementswet, kunnen afgeven".

Mede in aanmerking genomen dat een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling wordt afgewezen indien de poging tot een buitengerechtelijke schuldregeling niet is uitgevoerd door een persoon of instelling als bedoeld in art. 48 lid 1 Wck (art. 288 lid 2, aanhef en onder b, F.), is aldus een systeem ontstaan waarin de personen, bedoeld in art. 48 lid 1, onder c, Wck, onder wie advocaten, wel uit hoofde van hun beroep of aanstelling bevoegd zijn zich op professionele wijze bezig te houden met schuldbemiddeling, en daartoe dus bekwaam worden geacht, maar niet bevoegd zijn een verklaring af te geven als hier in het geding, ook niet krachtens mandatering door B&W, terwijl mandatering wel mogelijk is ten aanzien van de personen en instellingen, bedoeld in art. 48 lid 1, onder d, Wck, voor zover zij in een algemene maatregel van bestuur als aldaar voorzien, zijn aangewezen, welke aanwijzing dan heeft plaatsgevonden omdat zij bekwaam worden geacht zich met schuldbemiddeling te belasten.

Voor dit onderscheid bestaat geen goede grond. Een redelijke wetstoepassing brengt daarom mee dat aanvaard wordt dat de verklaring als bedoeld in art. 285 lid 1, onder f, ook kan worden afgegeven door de personen, bedoeld in art. 48 lid 1, onder c, Wck"

HR 5 november 2010, LJN: BN8056

Confrère  Garretsen heeft hiermee opnieuw zijn cassatiesporen ook op het terrein van de Wsnp bewezen. Ik feliciteer hem van harte met deze uitspraak.

Ticktin-lawyers bestrijden foreclosures

In de VS ontstaat onder advocaten een nieuw specialisme: het bestrijden van foreclosures. Bij het verpakken van pakketten met hypotheken om de kredietstatus te verhullen  (subprime) pleegt namelijk nog wel eens de overdracht en registratie door de hypothecaire geldschieter niet naar behoren te zijn afgewikkeld. Dan rijst de vraag of er rechtsgeldig een hypotheek is.

Ik citeer de NY Times:

"Mr. Ice, Mr. Ticktin and many other Florida foreclosure lawyers typically receive a few hundred dollars a month from each client. To supplement that, they seek legal fees from the banks they successfully challenge as well as contingency fees.

Contingency fees are standard in cases in which the client has little money but there is the possibility of a large payout. A slip and fall on a store’s wet floor or a medical malpractice claim are classic contingency cases. If the plaintiff wins, insurance companies ultimately foot the bill.

In foreclosure cases, however, the client pays the contingency fee. While such an approach is sometimes used in commercial litigation, this is a first for consumer cases, said Lester Brickman, a professor at Cardozo Law School in New York.

“For a lawyer to supplement or replace the banks as a long-term mortgage creditor of homeowners leaves me a little queasy,” said Mr. Brickman, an expert on contingency fees. “It’s an invitation for the public to say, ‘There go the lawyers again.’ ”

If the Ticktin lawyers — there are 19 now and will be two more soon — cause the original mortgage to be nullified or reduced because of the bank’s misdeeds, the client must take out a new mortgage for 40 percent of the savings".

Ik ken geen precendeten in Nederland van dit verschijnsel: daar is als regel de hypotheek bij de geldschieter gebleven nadat de debiteur in het pak is geholpen met een veel te hoge hypotheek onder gelijktijdige afdracht van woekerprovisie zoals DSB. Theoretisch is denkbaar dat er wel voorbeelden zijn aangezien er een korte periode is geweest dat Angelsaksische mortgange sharks zich ook op de Nederlandse markt hebben gestort. Schuldhulpverleners moeten in voorkomende gevallen toch (laten) nagaan of de hypotheek rechtsgeldig is gevestigd. Als de hypotheek erf af ontstaat ruimte om schulden te saneren.

vrijdag 5 november 2010

Een echte, uit het leven gegrepen schuldensoap

Zie deze link

De gevoeliger lezers doen er goed aan onderstaande doos onder handbereik te houden:


Leve de KBvG en deurwaarder Michel van Leeuwen!

Bijdrage van deurwaarder Michel van Leeuwen, bestuurslid KBvG, op de Linkedin Groep Schuldinfo.nl in de discussie over kostenveroordeling bij 287a Fw-actie:

"Het bestuur van de KBvG draagt ook uit dat iedere gerechtsdeurwaarder moet reageren op een aanbod tot schuldenregeling.

Sterker nog, in de Verordening op de Kwaliteit van de Gerechtsdeurwaarder (sinds 1 juli 2010 van kracht) is het volgende opgenomen:

"Artikel 8 (Integriteit). De gerechtsdeurwaarder handelt te allen tijde binnen zijn verkregen bevoegdheid. Hij is daarbij consistent en weegt de belangen van opdrachtgever en justitiabelen op gelijkwaardige wijze. De gerechtsdeurwaarder draagt binnen het realiseren van zijn opdracht zorg voor minimalisatie van kosten voor de justitiabele.'''

In de bij de norm behorende best practice staat dat iedere gerechtsdeurwaarder dient te reageren op een schikkingsvoorstel en dat verzoeken van schuldhulpverlenende instanties gemotiveerd moeten worden beantwoord.

Dit is ook de reden dat wij als bestuur actief uitdragen dat gedragingen als het consequent niet meewerken aan schuldenregelingen door gerechtsdeurwaarders of het nog snel even beslag leggen om een groter deel van de koek te kunnen inpikken, bij de KBvG moeten worden gemeld. Wanneer er inderdaad sprake is van laakbaar handelen, aarzelen wij niet om een klacht bij de tuchtrechter in te dienen. Natuurlijk staat het iedere belanghebbende vrij om zelf zo'n klacht bij de Kamer voor Gerechtsdeurwaarders in te dienen waarbij een beroep kan worden gedaan op de hiervoor omschreven norm en op de beroeps-en gedragsregels van de gerechtsdeurwaarders".

donderdag 4 november 2010

Discussie op Linkedin Groep Schuldinfo.nl op kostenveroordeling bij gedwongen medewerking

Op de Linkedingroep schuldinfo.nl werd door de heer G. Benedictus gesteld dat hij bij gedwongen medewerking nooit om een kostenveroordeling vraagt "uit principiele overwegingen", en door de voorzitter van de KBvG Wisseborn gesteld dat er geen reden is voor een "euforische stemming omdat degene die wordt gedwongen om met een kwijtingsbetaling genoegen te nemen ook nog een (extra) financiele sanctie opgelegd".

Deze deze discussie ontstond naar aanleiding van het bericht op mijn weblog: "Breaking. In Deventer begint de Victorie. 600 Euro kostenvergoeding voor de gemeente bij 287a-verzoek"

Ik heb ter plaatse gereageerd maar neem mijn reactie ook hier op:

"Te vaak moet het tot een 287a Fw-actie komen, omdat een schuldeiser en/of diens deurwaarder doodleuk niet reageert op correspondentie en daardoor een aanzienlijke hoeveelheid meerwerk veroorzaakt in het publiek domein. Wat mij betreft zou de KBvG moeten uitdragen dat gereageerd behoort te worden door een deurwaarder op een aanbod tot schuldregeling. En dat bijvoorbeeld niet snel beslag moet worden gelegd om nog gauw een groter deel van de koek te kunnen inpikken over de rug van de andere schuldeisers die wel bereid zijn om pas op de plaats te maken.

Het is geen cadeautje van de schuldeiser indien deze een aanbod dat aan de daaraan te stellen kwaliteitseisen voldoet, aanvaardt. Bij weigering past dus zeker een kostenveroordeling rn om die reden voorziet de wet daar ook expliciet in.
Dat rechters de wettelijke mogelijjheid van kostenveroordeling tot voor kort tot een dode letter hadden gemaakt was onjuist. Wanneer daarin een kentering komt is dat een trendbreuk die in mijn visie tot vreugde strekt -niet tot euforie.

Wat mij betreft zou bij een onterecht verzoek ex 287a FW trouwens evenzeer een kostenveroordeling op zijn plaats zijn. Dat staat echter niet in de wet. Financieel onvermogen van de debiteur blijkt trouwens voor crediteuren in het algemeen geen reden om geen kosterveroordeling te vragen.

Dat een debiteur die een verzoek ex 287a Fw indient, ervoor kiest niet om een kostenveroordeling te verzoeken hoewel de wet daarin voorziet, is een keuze waarvan ik hoop dat die ook is gecommuniceerd tussen hulpverlener en debiteur voordat de keuze door de hulpverlener werd gemaakt".

BKR-onderzoek in eigen beheer bevestigt juistheid standpunt BKR (!)

Op de website van het BKR is een onderzoek gepubliceerd over het belang van telecom-achterstanden van de inschatting van betalingsrisico's.Het onderzoek is uitgevoerd in eigen beheer. De conclusies zijn zeer stellig (zie pagina 3). Anders dan ik de afgelopen dagen in de pers las, is ook volgens dit rapport wel degelijk de hoogte van de telecom-schuld relevant voor de voorspellende waarde van het ontstaan van andere schulden

De betekenis van de bevindingen zou in mijn visie toenemen wanneer dit onderzoek was uitgevoerd door een onafhankelijke en onpartijdige onderzoeksinstelling.

Ook ik ben bekend met gevallen waarin banken nu allerlei redenen bedenken om niet te financieren. Een BKR-aantekening van een mineure telecomschuld kan dan ineens wel relevant worden om een weigering te "onderbouwen". Enig onderzoek naar dit probleem lijkt ook op zijn plaats maar dan wel door een onpartijdige en onafhankelijke onderzoeksinstelling.

Als er meer feiten op tafel liggen, zouden ook het bestuur en de politiek zich kunnen begeven in de vraag of er een wettelijke verplichting voor registratie van telecomschulden moet komen waarbij wat mij betreft ook internationale vergelijking trouwens nog een relevante omstandigheid is.

Voor het moment rijst de vraag waarom het BKR ten aanzien van de registratie van zeer lage en oude telecomschulden waar de telecomproviders nu mee schermen, niet enig water bij de wijn heeft gedaan en daarmee had kunnen voorkomen dat het kind met het badwater is weggegooid zoals nu is gebeurd omdat de telecomproviders hebben afgehaakt en zelf gaan registreren.

De indruk ontstaat opnieuw dat het BKR meer een behartiger van de belangen van kredietverstrekkende banken is dan dienaar van het publiek belang om overkreditering te voorkomen. Dat mag maar moet dan wel expliciet zijn, ook omdat dan de vraag kan worden beantwoord of al deze persoonsgevoelige informatie op deze plaats moet worden verzameld om de banken te gerieven die veeleer niet zozeer slachtoffer maar veroorzaker van overfinanciering zijn en zeker in het verleden (niet alleen DSB) mensen hebben volgepompt met krediet.

Misschien kan het College Bescherming Persoonsgegevens dat vele goede redenen had om het LIS te blokkeren zich ook nog eens in het BKR verdiepen en de nieuwe registratie van de telecomproviders.

woensdag 3 november 2010

Veranderende verhoudingen tussen schuldeisers onderling: "Voetballen zonder scheidsrechter"

Met een zeer lectoreske foto publiceert Flanderijn Grechtsdeurwaarders in het interessante periodiek JUIST Magazine een interview met Nadja Jungmann, waarin onder meer de volgende passage staat die stof tot nadenken biedt over het veranderende level playing field in crediteurenland waar de overheid steeds meer v voordringt met nieuwe instrumenten en ook nog meer kennis vergaart waardoor de invividuele schuldeiser steeds vaker moet constateren dat de vijver is leeggevist:

"Deze situatie leidt tot een verscherpte concurrentie tussen bepaalde typen schuldeisers. Het zijn immers vooral overheidsinstanties, of instanties die dicht bij de overheid staan, die deze nieuwe bevoegdheden krijgen. ­Jungmann waarschuwt voor groeiend ongenoegen bij kleinere schuldeisers, en vermindering van hun bereidheid om mee te werken aan een regeling. ”De bloemist zal zich vastbijten in zijn zaak, en zijn bereidheid om mee te werken aan een regeling wordt minder naarmate de grote schuldeisers hun ­eigen belang beter bewaakt hebben. Het veld rond een schuldsituatie gaat op een voetbalveld zonder scheids­rechter lijken.”

Armoede in Almere



Met dank aan Martijn Schut.

Dit moet je ook niet doen!

Zie link

Dag van de verwerpelijke manieren van schuldregeling

Zie deze link. Niet doen dus!

Niet raadzaam al te creatief scenario voor schuldregeling

Zie deze link

dinsdag 2 november 2010

Verhoging beslagvrije voet bij beslag op huurtoeslag

"In het onderhavige geval gaat het om beslag op de huurtoeslag. Deze vordering tot periodieke betaling is niet omschreven in artikel 475 c Rv. [verzoekende partij] verzoekt de kantonrechter om op grond van artikel 475 f Rv de beslagvrije voet op deze vordering (tot betaling van de huurtoeslag) van toepassing te verklaren. De kantonrechter kan daartoe overgaan indien sprake is van een vordering tot weerkerende betalingen en de schuldenaar ([verzoekende partij]) onvoldoende andere middelen van bestaan heeft.

Naar het oordeel van de kantonrechter is aan deze voorwaarden voldaan. De huurtoeslag is aan te merken als een vordering tot weerkerende betaling en voorts heeft [verzoekende partij] aannemelijk gemaakt dat zij onvoldoende andere middelen van bestaan heeft. Ter zitting heeft [verzoekende partij] namelijk aangevoerd en met stukken onderbouwd dat voor haar en haar partner een beslagvrije voet van € 1.287,50 geldt. Daarbij is rekening gehouden met de huurtoeslag van € 274,00. Nu deze huurtoeslag door de beslaglegging niet daadwerkelijk door [verzoekende partij] wordt ontvangen mag bij de berekening van de beslagvrije voet de verhoging met de woonkosten niet worden verminderd met die toeslag. In dit geval moet de genoemde beslagvrije voet worden verhoogd zodat deze thans € 1.561,50 bedraagt. Deze beslagvrije voet dient te worden vergeleken met de bijstandsuitkering inclusief vakantiegeld omdat bij het bepalen van de beslagvrije voet ook wordt uitgegaan van de voor [verzoekende partij] gelden bijstandsnorm inclusief vakantiegeld. Ten onrechte heeft [verzoekende partij] daarom geen rekening gehouden met het vakantiegeld. Haar maandelijkse inkomen inclusief vakantiegeld bedraagt € 1.304,37. Dit neemt niet weg dat haar besteedbaar inkomen door het beslag op de huurtoeslag ruim onder (het verschil is € 257,13) de beslagvrije voet uitkomt. De kantonrechter zal het verzoek daarom toewijzen als hierna te melden. Een ander oordeel zou er immers toe leiden dat door het beslag op de huurtoeslag nieuwe (huur)schulden ontstaan, hetgeen niet de bedoeling van de wetgever kan zijn geweest en hetgeen in elk geval in strijd is met de gedachte achter de beslagvrije voet. Naar het oordeel van de kantonrechter dient de huurtoeslag daarom in dit geval te worden aangewend voor de lopende (huur)verplichtingen".

Rb Arnhem Sector Kanton Locatie Arnhem 30-08-2010, LJN BN2067

Uitgebreid besproken op schuldinfo.nl 

De praktijk kan hiermee zijn voordeel doen door in geval van beslag op niet ontvangen huurtoeslag zo nodig aanpassing van de beslagvrije voet te verzoeken. Die procedure kan de schuldhulpverlenende instelling zelf voor de betrokkene voeren.

maandag 1 november 2010

Breaking: Vodafone stopt met BKR-registratie

"Vodafone stopt met ingang van volgend jaar met het melden van klanten bij het Bureau Krediet Registratie. Dat meldt het telecombedrijf maandag. Volgens het bedrijf zijn de gevolgen van een aanmelding bij het schuldenregister voor de klant 'disproportioneel'. Vodafone is het eerste telecombedrijf dat stopt met de meldingen".

Vindplaats: Trouw

Deze discussie over proportionaliteit is ook interessant in het licht van de LIS-discussie en is een argument voor de suggestie van de KBvG waarin het grijze verleden geen relevante factor is.

"Schuldhulpverlening nieuwe stijl rolt uit in Stein, Beek en Schinnen"

Zie persbericht

De implementatietermijn voor de schuldhulpverlening nieuwe stijl voor NVVK-leden verstreek op 31 december 2009.

Plaatselijke verschillen in vraag naar schuldhulp: Assen

"Werkplein Baanzicht opent in samenwerking met de Gemeenschappelijke Kredietbank Drenthe (GKB) op dinsdag 2 november een financieel loket voor jongeren in Assen. Bij dit loket kunnen jongeren terecht met allerlei vragen op financieel gebied. Een toenemend aantal jongeren kampt met financiële problemen en ziet zich genoodzaakt een beroep te doen op de schuldhulpverlening. Voor jongeren vormen schulden een belemmering richting school of werk. Daarom is het belangrijk om financiële problemen bij jongeren zo vroeg mogelijk te signaleren en aan te pakken. Het financieel loket in Werkplein Baanzicht wordt bemand door een budgetcoach van de GKB. De coach adviseert over het verbeteren van de financiële positie van de jongere. Ook helpt de coach bij het op een rij zetten van de inkomsten en uitgaven".

Zie Drenthejournaal

Plaatselijke verschillen in vraag naar schuldhulp: Zeeuws Vlaanderen

"Het aantal mensen dat hulp zoekt om uit de financiële problemen te komen is in Zeeuws-Vlaanderen in één jaar tijd toegenomen met 46 procent. Bureau Schuldhulpverlening en Budgetbeheer Zeeuws-Vlaanderen ziet daardoor de wachtlijsten toenemen.

Vorig jaar klopten nog 249 huishoudens aan bij de schuldhulpverlening in Zeeuws-Vlaanderen. In 2010 staat de teller tot nu toe op 352. Met een toename was rekening gehouden gezien de economische crisis, maar dat het zo hard zou gaan komt toch onverwacht.

Vooral in de gemeente Terneuzen zorgt de stijging voor langere wachttijden. Daar moeten hulpzoekenden rekenen op een wachttijd van zo’n vijf maanden. Landelijk is dat gemiddeld zo’n zes weken".

Vindplaats: Omroep Zeeland 

Plaatselijke verschillen in vraag naar schuldhulp: Veenendaal

"Vierhonderd huishoudens maken in Veenendaal (plus Rhenen en Renswoude) gebruik van schuldhulpverlening. Sinds het begin van de economische crisis in 2008 was er sprake van een toename van het aantal mensen met problematische schulden. Nu is dat aantal gestabiliseerd, volgens Adriënne van Duivendijk van Vitras/CMD"

Volgens wethouder Arianne Hollander is er een lichte toename van het aantal huishoudens dat een beroep moet doen op schuldhulpverlening. Met Vitras/CMD is een afspraak gemaakt over met maximaal aantal mensen dat geholpen kan worden. Er is een wachtlijst maar het aantal wachtenden is teruggebracht. ,,We zetten meer in op preventie".

Volgens wethouder Arianne Hollander is er een lichte toename van het aantal huishoudens dat een beroep moet doen op schuldhulpverlening. Met Vitras/CMD is een afspraak gemaakt over met maximaal aantal mensen dat geholpen kan worden. Er is een wachtlijst maar het aantal wachtenden is teruggebracht. ,,We zetten meer in op preventie".

Zie Veenendaalsekrant

Incassobeleid Nuon aangescherpt

"Op aandringen van de SP gaat wethouder Ossel in gesprek met energiebedrijf Nuon over het verlengen van de onderhandelingstermijn over achterstallige betaling van rekeningen. Onlangs verkortte Nuon die termijn van zestien naar vier maanden, waardoor er veel minder tijd is om de schuldsanering te regelen en gas en licht van mensen dus veel sneller worden afgesloten. SP-raadslid Maureen van der Pligt: "Onderhandelingen over schulden kunnen maanden duren. En het aantal mensen in schuldhulptrajecten neemt alleen maar toe. We kunnen deze verkorting niet accepteren." De SP is blij dat de wethouder ook vindt dat Nuon de termijn langer moet maken dan de vier maanden, waar nu stapsgewijs naar toe gewerkt wordt".

Zie persbericht SP

Hoe gaan andere gemeenten hiermee om? Trekken ook andere energiebedrijven de teugels aan? Zou het niet gewenst zijn dat niet alleen voor de wintertijd maar in algemene zin een tijdpad werd uitgezet waarnaar niet alleen crediteuren maar ook de schuldhulpverleninng zich moet richten?