Actie tegen moneycard Stadsbank Oost-Nederland rolt door: 1 Euro per kasopname is contraproductief

RTV Oost heeft het volgende bericht:

"Er zijn inmiddels al driehonderd handtekeningen gezet tegen de Moneycard voor klanten van de Stadsbank in Enschede.

Met de Moneycard kan geld worden gepind, maar per opname kost dat de klanten een euro. De klanten zijn voornamelijk mensen die in de schuldsanering zitten en wekelijks vijftig euro te besteden hebben. Zij vinden dat ze dat bedrag van enkele euro's in de maand niet kunnen betalen. Met de handtekeningenactie hopen ze dat het besluit wordt teruggedraaid. Wethouder Koomen van gemeente Enschede zegt dat daar geen sprake van is, omdat mensen met schulden moeten leren dat geldtransacties niet gratis zijn".

Ik schreef hierover eerder zie deze link, waarna een deelnemer vanuit de Linkedin Groep reageerde, zie deze link.

Aan de ene kant aanmoedigen dat leefgeld in het kader van budgettering wekelijks wordt opgenomen en aan de andere kant daarvoor per keer 1 Euro vragen heeft meer te maken met verrijking van de hulpverlening dan met "leren dat geldtransacties niet gratis zijn". De ING is bij het goedkoopste pakket en bij wekelijkse opname half zo duur als de Stadsbank Oost-Nederland. Wie dagelijks geld wil opnemen is bij de ING niet duurder  uit. Had het dan niet meer voor de hand gelegen een abonnementstarief te vragen gelijk aan het laagste commerciele tarief. De debiteur heeft hier kennelijk niet in het centrum van de belangstelling gestaan maar het eigenbelang van de schuldhulpverlener. In de grote mensenwereld noemen we dat een tegenstrijdig belang waarbij het belang van de client is opgeofferd ten gunste van het eigen belang van degene die verondersteld wordt de debiteur te helpen (en daarvoor wordt betaald met overheidsgeld). Betalen bij iedere kasopname is een voorzienbare en opzettelijke verhoging van de recidivekans. Zo houden we natuurlijk wel het werk voor de "hulp"-verlener in de wereld.

Het lijkt mij dat er een taak ligt voor de NVVK om zich hierover uit te spreken, terwijl ook kamervragen aangebracht zijn, aangezien SZW-geld wordt gebruikt voor hulpverlening met een door de bijkomende kostenstructuur voorzienbaar recidiverend dus contraproductief aspect.

Mevrouw Koomen die ik ken als een intelligent politica met open oog voor de noden van personen in problematische schuldsituaties, zou hier mijns inziens toch nog eens over moeten nadenken. Het is beter ten halve te keren dan ten hele te dwalen.

Deelnemers van de Linkedin Groep worden opnieuw uitgenodigd over dit onderwerp hun mening te geven.