#shv28

Op 11 april 2017 is in Utrecht het 28ste actualiteitencongres schuldhulpverlening

vrijdag 30 april 2010

Behandeling wo gemeentelijke schuldhulpverlening na zomerreces?

Martijn Schut heeft het bericht dat het wetsontwerp anders dan tot nu toe werd aangenomen vermoedelijk pas na het zomerreces (dus na de verkiezingen) door de Tweede Kamer behandeld zal worden.

Bij vele gelegenheden heb ik mijn twijfel uitgesproken of de geplande invoeringsdatum 1 juli 2010 haalbaar zou zijn. Die twijfel lijkt nu te worden bevestigd.

De nieuwe minister zal dan ook genoodzaakt worden het onderzoeksrapport over het brede moratorium, dat voor 1 juli aan de Kamer zou worden aangeboden, in zijn standpunt te betrekken. Dat zal not wat worden!

donderdag 29 april 2010

Ook NVVK spreekt zich uit tegen verhoging griffierechten

De NVVK heeft zich gisteren in een persbericht uitgesproken tegen de voorgenomen verhoging van de griffierechten:

"De NVVK, de branchevereniging voor schuldhulpverlening en sociaal bankieren, voorziet problemen als het griffierecht wordt gewijzigd zoals wordt voorgesteld in de Wet griffierechten burgerlijke zaken. ,,Het voorgestelde systeem vergroot de kans op problematische schulden”, stelt Joke de Kock, voorzitter van de NVVK. ,,Vooral relatief kleine schulden worden in het nieuwe systeem buitensporig verzwaard met griffierechten, waardoor volledige terugbetaling van die schuld een steeds groter probleem wordt.”

,,Rechtspersonen, zoals woningcorporaties, moeten als zij een vordering willen incasseren via de rechtbank, in het nieuwe systeem meer griffierechten gaan betalen”, legt De Kock uit. ,,Maar je kunt nu al zien aankomen dat deze kosten bij toekenning van de vordering alsnog op de schuldenaar afgewenteld zullen worden.”

,,Het beoogde griffiestelsel probeert een drempel op te werpen om vorderingen via de rechter te incasseren, maar zal in de praktijk juist de particulier het hardst treffen”, beargumenteert De Kock. ,,Als dit wetsvoorstel op deze manier wordt aangenomen, zal dit alleen maar tot verliezen leiden bij alle partijen”, vindt De Kock. ,,De schuldenaar verliest, want zijn schulden worden moeilijker op te lossen. De schuldeiser verliest omdat hij meer incassokosten moet maken en de kans op volledige terugbetaling daardoor kleiner wordt. De schuldhulpverlening verliest ten slotte omdat er meer tijd en geld gestoken zal moeten worden in de poging om de schulden op te lossen.”

,,Vereenvoudiging van het griffierecht is een prima initiatief, maar het voorstel wat er nu ligt kent te veel nadelen”, aldus De Kock".

Eerder spraken de KBvG en de LOSR zich al uit tegen de verhoging van de griffierechten. Op 19 april jl. schreef ik "Gaat de NVVK nog iets aan de verhoging van de griffierechten doen?". Negen dagen later was het zo ver! Was ik een bisschop dan liet ik nu weten dat ik "verheugd en dankbaar" was.

woensdag 28 april 2010

Discussie over shv aan ondernemers

In aanvulling op het bericht van vanmorgen wijs ik u op deze interessante discussie in de Linkedin Groep Schuldhulpverlening. Vertrekpunt van de discussie was de vraag "Zijn ondernemers in VOF of eenmanszaak nu particulier of niet".

Actualiteitencongres Schuldhulpverlening 3: vergeet de ondernemer niet

Enkele deelnemers aan het actualiteitencongres schuldhulpverlening wezen erop dat er voor de ondernemer in een problematische schuldsituatie meer aandacht moet komen. Op dit moment verlenen gemeenten sporadisch zelf hulp aan ondernemers. Hulpverlening aan ondernemers verschilt aanzienlijk van hulpverlening aan niet-ondernemers. Gemeentelijke schuldhulpverlening is praktisch altijd gericht op niet-ondernemers. Als er hulp aan ondernemers wordt verleend, worden daar door gemeenten particuliere partijen voor ingeschakeld zoals veelvuldig het fameuze bureau Zuidweg & Partners. Recent werd ik door een praktijkgeval er weer eens op gewezen dat Zuidweg alleen in opdracht van gemeenten werkt, hetgeen (uiteraard) ook weer samenhangt met de artikelen 47 en 48 Wet Concumentenkrediet waarover ik gisteren schreef.

In het wetsvoorstel gemeentelijke schuldhulpverlening wordt hulp aan ondernemers going concern niet voorgeschreven en daarmee ook niet aangemoedigd. Hulpverlening aan ondernemers blijft wel toegelaten.
In de Wsnp zijn ondernemers going concern in pricipe wel welkom maar bij toelating worden wel eisen aan de kwaliteit van bedrijfsvoering gesteld bijvoorbeeld ten aanzien van de boekhoudverplichting en de verplichting tijdig en juist belastingaangifte te doen. Voldoet een ondernemer niet aan die eisen dan geldt hij niet als te goeder trouw en vindt -als regel- (soms kan een goed verhaal ter verklaring van de malheur veel betekenen) toelating niet plaats.

Hiermee blijft een vacuum bestaan voor ondernemers, waarvan het de vraag is of macro de economie daarmee is gediend. Iedere onderneming immers die het niet redt leidt tot schade voor crediteuren en kapitaalsvernietiging binnen de onderneming. Als dan een ondernemer met een advocaat een aanbod aan crediteuren doet, dan pleegt de rechter dat nog al eens af te schieten omdat een advocaat bij schuldhulpverlening niet kan worden aangemerkt als voldoende onafhankelijk (waarbij ik aanteken dat een advocaat wel het partijbelang behandelt maar daarbij niet zijn gezond verstand en zijn geweten uitschakelt).

Ook voor ondernemers zou certificering van de schuldhulpverlening en verval van het verbod uit de Wck zeer geboden zijn, omdat zij dan een beroep kunnen doen op erkende schuldhulp die zij zelf mogen betalen en waarvan de kosten transparant worden gemaakt in het aanbod. Crediteuren worden niet noodzakelijkerwijs benadeeld door schuldhulp die geld kost:
- een onderneming die kan doordraaien heeft meer terugbetaalcapaciteit;
- soms blijkt een Bbz-krediet mogelijk.
De certificering moet dan mogelijk wel worden uitgebreid met een specifieke paragraaf voor ondernemers, maar die kan Zuidweg wel aanleveren en betrokken partijen hebben de kans te laten zien dat zij heus ook wel in staat zijn tot voortvarend handelen.

Zie ook:
Actualiteitencongres Schuldhulpverlening 1: roep om meer ethiek.
Actualiteitencongres Schuldhulpverlening 2: ban Beun de Haas

dinsdag 27 april 2010

Actualiteitencongres Schuldhulpverlening 2: ban Beun de Haas

Opvallend bij het actualiteitencongres was ook dat de roep bleef klinken om borging van de kwaliteit van schuldhulpverlening in het debat, bij de deelnemers en in de workshops.

Schuldeisers en hun incassospecialisten willen zaken doen met een betrouwbare en deskundige schuldhulp verlenende instantie die voorstellen doet die zijn opgesteld naar een vaste norm, waarover minimaal consensus bestaat (en die in mijn visie zou moeten worden vastgelegd in een publiekrechtelijke regeling, ook om de noodzaak tot het sluiten van convenanten uit te bannen). Het kwaliteitsprobleem kwam bijvoorbeeld ook tot uiting in de opstelling van het CJIB in de casus Capelle aan den IJssel, waarbij het door de rechter niet bevestigde standpunt werd ingenomen dat alleen NVVK-lidmaatschap een aanvaardbare kwaliteitsborging opleverde, zie deze link.

Debiteuren willen vlot geholpen worden door hulpverleners die weten welke standaard daarbij geldt en die integer zijn.

Schuldhulpverleners zelf willen een professionalisering van de branche die daardoor aan imago wint en een goede speler is op de markt van de problematische schuldsituaties.

Het is daarom extra jammer dat de certificering (NEN 8048) zo stagneert. Recent schreef ik daarover een column met de kop "Ik ween om bloemen in de knop gebroken". "De bedoeling van de certificering was de beunende hokken en de professionele schapen van elkaar te scheiden. Het is de vraag of de activiteiten van de commissie de praktijk van de schuldhulpverlening dichter bij die doelstelling hebben gebracht".

Inmiddels begreep ik op het actualiteitencongres dat de certificeringscommissie toegroeit naar consensus over de certificering op organisatieniveau. De 36 maanden-discussie heeft veel vertraging veroorzaakt. Het is te hopen dat snel een norm beschikbaar is die door de ketenpartners wordt gedragen. Dan kan ook die verouderde, onpraktische en niet zelden onrechtvaardige verwijzing naar de Wck weg uit artikel 285 lid 1 sub f Faillissementswet  (zie bijvoorbeeld deze link). Ik begreep overigens eveneens op het actualiteitencongres dat over deze kwestie cassatierechtspraak in aantocht is. Dat juich ik toe.

Zie ook Actualiteitencongres Schuldhulpverlening 1: roep om meer ethiek.

"Controversieel of niet controversieel. That's the question!"

Afgelopen week verscheen weer mijn column in het Tijdschrift voor Schuldsanering:

"De wetgever wil de gemeentelijke plicht tot schuldhulpverlening vastleggen, waardoor schuldenaren en schuldeisers weten wat zij (in essentie) van de gemeente mogen verwachten. DeVNG meent dat die verwachting er pas mag zijn als gemeenten door het brede moratorium beter zijn toegerust. Ik onderschrijf die opvatting niet. Er is al jarenlang veel geld ter beschikking gesteld aan gemeenten die daardoor de mogelijkheid hadden de schuldhulpverlening in te richten op aanvaardbaar niveau. Gemeenten die de voor dit doel bestemde middelen aan andere zaken hebben besteed, zullen vermoedelijk alsnog tot re-allocatie moeten besluiten om de schuldhulpverlening op aanvaardbaar niveau te brengen. Daaraan kan nu niet voorafgaand de voorwaarde van het brede moratorium worden verbonden; de schuldhulpverlening moet eerst maar eens laten zien dat de knelpunten die onder meer door de KBvGzijn gesignaleerd, zijn verholpen. In een goede relatie komt de liefde van twee kanten!"

maandag 26 april 2010

De slimme meter komt weer in beeld

Verleden week kwam in het nieuws dat Minister Van der Hoeven werkt aan invoering van de zogenaamde slimme energiemeter, waarbij energiebedrijven van afstand de meter kunnen aflezen. De Eerste Kamer hield een eerder plan tegen omdat de meter inbreuk zou maken op de privacy.
De minister heeft nu aan het tv-programma Kassa laten weten dat ze een nieuw wetsvoorstel komende week aan de Tweede Kamer stuurt. In het nieuwe voorstel staat dat de meter in principe zes keer per jaar wordt uitgelezen. Ook mogen consumenten de slimme energiemeter weigeren.

Ik zou mij kunnen voorstellen dat in geval van problematische schulden de schuldenaar bereid is concessies ten aanzien van zijn privacy te doen wanneer dat wordt beloond met voortzetting van aansluiting op het net en levering van energie. Ook over dit aspect moet nog eens goed worden nagedacht.

Actualiteitencongres Schuldhulpverlening 1: roep om meer ethiek

Het actualiteitencongres schuldhulpverlening op 22 april 2010 had vele interessante aspecten die ik de komende dagen in delen zal beschrijven.

Bij de forumdiscussie viel mij op de groeiende consensus over de noodzaak behoorlijk te handelen door alle betrokkenen in het veld: hulpverlening, schuldenaar en schuldeiser.

Een schuldhulpverlener moet voortvarend en degelijk zijn werk doen en moet erop kunnen worden aangesproken wanneer dat niet gebeurt. De debiteur en schuldeiser hebben er recht op dat de schuldhulpverlener zo handelt. 

Een debiteur moet meewerken en de waarheid vertellen in ruil voor de inzet van de schuldhulpverlening en de mogelijklheid een crediteur te verplichten een aanbod te aanvaarden waarbij deze minder dan 100% van zijn vordering ontvangt.

Een schuldeiser moet zich redelijk en integer opstellen en bijvoorbeeld niet ten gunste van zichzelf een voorstandspositie scheppen door na kennisgeving van een beroep op schuldhulpverlening als een speer beslag op loon of uitkering te leggen en vervolgens de brieven van de schuldhulpverlening niet te  beantwoorden om de zaak te rekken.

Wie handelt in strijd met deze normen moet daarop kunnen worden aangesproken en moet zo nodig ook de daaruit voortvloeiende financiele consequenties dragen.

Wetsontwerp gemeentelijke schuldhulpverlening "Wenkend perspectief in spannende context"

Nadja Jungmann en ik schrijven onder deze titel een artikel  voor Sociaal Bestek over het wetsvoorstel Gemeentelijke schuldhulpverlening, zie deze link.

"Met dit artikel willen wij duidelijk maken dat de nieuwe wetgeving kansen en mogelijkheden biedt aan gemeenten om te komen tot goede integrale schuldhulpverlening. Het is aan de gemeenten om die kansen en mogelijkheden te benutten, want een kaderwet biedt gemeenten nu eenmaal de ruimte voor eigen (en voor gemeenten die dat willen geringe) invulling. De problemen in individuele huishoudens zijn te groot om te gaan twisten over de vraag hoe dwingend de nieuwe wet wordt. Iedere gemeente die oog heeft voor haar inwoners realiseert zich dat ineffectieve schuldhulpverlening leidt tot groot verdriet bij schuldenaren, kosten bij crediteuren en grote nevenkosten voor het publiek domein aan huisuitzettingen, andere hulpverlening en sociale uitsluiting. Wij verkeren in gespannen afwachting hoe de situatie zich in de komende jaren zal ontwikkelen en zullen daaraan waar mogelijk het onze bijdragen".

De overheidsvordering komt steeds dichterbij. "Er gaat echt wat gebeuren"

In 2009 en 2010 is bij vele gelegenheden onder meer ook door mij de problematiek aangesneden van de voordringende schuldeiser. Daarbij is te denken aan de zorgverzekeraar (bronheffing plus boete 30%), strafrechtvorderingen (geincasseerd door CJIB) en aan de zogenaamde overheidsvordering.

De overheidsvordering is een vereenvoudigd derdenbeslag onder een bank voor openstaande belastingschulden tot EURO 1000,00. Het beslag kan zich ook kan uitstrekken over de kredietruimte.  De belastingdienst is zich aan het voorbereiden dit middel op grote schaal te gaan inzetten.

Nadja Jungmann die verleden week op het actualiteitencongres schuldhulpverkening de workshop over dit onderwerp meemaakte, schreef daarover de volgende tweet: "Haaglanden doet nu pilot. 5000 x overheidsvordering p mnd. Incasso in helft geslaagd. Er gaat echt wat gebeuren". Dat vrees ik ook.

Ook Schuldeninfo.nl geeft een uitstekende overzichtelijke beschrijving over de overheidsvordering waarin nog eens wordt geillustreerd welke problemen gaan ontstaan voor de schuldhulpverlening wanneer de belastingdienst op grote schaal dit instrument gaat toepassen.

Schuldhulpverleners houd schuldinfo.nl bij!

Op schuldinfo.nl worden regelmatig zaken aan de orde gesteld die van direct belang zijn voor de dagelijkse praktijk van de schuldhulpverlener, twee voorbeelden:

- de tuchtrechter heeft uitgemaakt dat een deurwaarder verwijtbaar handelt als hij nodeloze handelingen verricht door nalatigheid beslagen te combineren en te kiezen voor verschillende exploiten;

- een verhuurder die op 4 december 2009 zonder sommatie een dagvaarding laat uitbrengen voor de huur van december veroorzaakt, die op 7 december 2009 wordt betaald, genereert dispropotionele kosten en wordt om die reden door de kantonrechter in de kosten veroordeeld.

De website biedt daarnaast structureel relevante informatie. Voorbeeld daarvan is de jurisprudentie over de situatie waarin een beslaglegger wetend van de geldnood van de debiteur beslag legt op een bankrekening waar de WWB-uitkering op is bijgeschreven. Soms wordt deze situatie door de rechter aangemerkt als misbruik van bevoegdheden.

zaterdag 24 april 2010

Hoe zit het nu echt met de schuldhulpverlening in Rotterdam?

Op 14 januari 2010 annoteerde ik een vonnis van de Rechtbank Rotterdam onder de kop "Geen moratorium bij extreem traag verloop hulpverlening in Rotterdam". Ik citeer uit dit vonnis: "De rechtbank stelt vast dat de wetgever geen voorziening heeft geboden voor gevallen waarin weliswaar door een enorm tijdsverloop de schuldennood steeds groter is geworden, maar niettemin door een uiterst trage werkwijze van de schuldhulpverlening na 16 maanden nog geheel geen duidelijkheid bestaat met betrekking tot de vraag of de schuldenproblematiek al dan niet met een minnelijke regeling kan worden opgelost".

Op 19 januari 2010 reageerde de KBR als volgt: "Het betreft een zéér ongelukkige samenloop van omstandigheden, zowel voor wat betreft de uitvoering als de doorlooptijd. Dit had niet mogen gebeuren. Wij hebben de klant inmiddels gesproken en onze excuses overgebracht. Schade die de klant heeft geleden wordt vergoed door de dienst. De inboedel van de klant is niet verkocht. De KBR zorgt er ook voor dat er geen verkoop van de boedel zal plaatsvinden als gevolg van deze schuld aan Evides. Bovendien wordt verder gewerkt aan een schuldregeling voor de klant. Vanaf augustus 2008 heeft de KBR voor de betrokken klant budgetbeheer geregeld. Dit betekent dat vanaf dat moment zijn vaste lasten via de KBR worden betaald. Hierdoor is de schuldpositie van de klant gestabiliseerd.

Om in de toekomst dit soort incidenten te voorkomen is er inmiddels structurele formatie-uitbreiding bij de KBR gerealiseerd. Ook is de intakeprocedure gewijzigd. Inwoners die zich melden krijgen dezelfde dag nog een indicatiegesprek, waardoor de wachttijd voor nieuwe klanten is teruggebracht tot 0 dagen".

Afgelopen donderdag sprak ik bij het actualiteitencongres een hulpverlener uit het Rotterdamse die mij liet weten dat er maandenlang in dossiers bij de KBR niets gebeurde waardoor schulden verder opliepen en daarmee de schade voor debiteuren steeds verder opliep. Ik heb geadviseerd dat te documenteren en voor te leggen aan daartoe geroepen instanties (directie KBR, raad en college en gemeentelijke ombudsman).

In een reactie op de laatste column van Nadja Jungmann schrijft iemand afgelopen vrijdag: "De Kredietbank Rotterdam roept nu al dat het geld voor dit jaar op is. De achterstand daar bedraagt 3 maanden. Hoezo maatwerk?"

Drie signalen in vier maanden? Incidenteel of structureel? De schuldhulpverlening in Rotterdam gaat mij al ruim 25 jaar zeer ter harte. Door eerste activiteiten van de Kredietbank Rotterdam op dit terrein in 1985 ben ik bij dit onderwerp betrokken geraakt en dat is nadien zo gebleven. Als het zo is dat bij de KBR het water over de dijk gaat, moet dat bespreekbaar zijn en worden opgelost onder het vrijmaken van de daarvoor benodigde middelen. Als het niet zo is, moet dat na objectief en bij voorkeur extern onderzoek met steekproefanalyse gedocumenteerd worden uitgelegd. In beide situaties moet iedereen die tussen de wielen raakt, of dat nu een incidenteel ongelukje is of uiting van een structureel probleem zo snel mogelijk alsnog worden geholpen om te groeien naar licht aan het einde van de tunnel.

Ik stuur een copie van deze column aan de directeur van de KBR, het College van B&W en aan de burgemeester.

"Niet toelaatbaar, misplaatst en onzorgvuldig"

”KENNISGEVING VOORGENOMEN GERECHTELIJKE PROCEDURE GEVOLGD DOOR BESLAG ROEREND EN/OF ONROERENDE GOED

Onlangs bent u door ons gesommeerd het daarin verschuldigde te voldoen. Tot heden is door U hieraan niet voldaan, zodat thans moet worden overgegaan tot verkrijging van een vonnis en mocht U hierop niet betalen, gevolgd door betekening der titel door de daartoe bevoegde gerechtsdeurwaarder en beslag op Uw roerende en/of onroerende goederen en op Uw bank- en/of girorekening.

Thans heeft U de laatste gelegenheid OM BINNEN VIJF DAGEN NA HEDEN het verschuldigde te voldoen bij gebreke waarvan het voormelde zal worden geëffectueerd. Mocht tijdens de beslaglegging niemand aanwezig zijn, dan zal het beslag worden gelegd middels forcering van de deuren, zulks met assistentie van justitie en politie, krachtens art. 444 Rv…..”

Een deurwaarder laat deze tekst achter bij een debiteur die daarop een klacht indient omdat hij zich geintimideerd voelt. De gerechtsdeurwaarder verweert zich en stelt dat sprake is van "een gebruikelijke, heldere en al eerder door de Kamer getoetste en akkoord bevonden brief waarin de te volgen gang van zaken in heldere bewoordingen uit de doeken wordt gedaan".

De Kamer van Toezicht voor de Gerechtsdeurwaarder maakt met deze praktijk korte metten:

"De Kamer acht de gebruikte tekst in de brief van 13 juli 2009 door de gerechtsdeurwaarder niet toelaatbaar, misplaatst en onzorgvuldig, omdat in strijd met de waarheid de indruk wordt gewekt dat er al sprake is van een toewijzende titel tegen klager en de gerechtsdeurwaarder bij niet betaling al na vijf dagen ten laste van klager over kan gaan tot beslaglegging. Uit de toelichting van de gerechtsdeurwaarder blijkt dat hij zich onvoldoende bewust is van het feit dat de meerderheid van de geadresseerden van een dergelijke brief niet juridisch onderlegd is. De brief is onnodig intimiderend en heeft kennelijk de bedoeling om de daardoor geïmponeerde leek te bewegen tot buitengerechtelijke betaling.

Dat een dergelijke brief reeds eerder door de Kamer is getoetst, zoals door de gerechtsdeurwaarder is gesteld, is niet gebleken. Door een dergelijke brief wekt de gerechtsdeurwaarder ten onrechte de indruk dat hij maatregelen kan treffen, terwijl hij die nog niet kan nemen. Het staat de gerechtsdeurwaarder vanzelfsprekend vrij om de gebruikelijke gang van zaken uiteen te zetten, maar dat dient dan te geschieden op een niet intimiderende wijze en zodanig dat - ook voor een leek - duidelijk is dat pas na een voor de schuldeiser gunstig vonnis executiemaatregelen mogelijk zijn".

Uitspraak Kamer voor Gerechtsdeurwaarders te Amsterdam 26 januari 2010, nummer 431.2009, zie deze link.

Vervolgens wordt de straf opgelegd van berisping met aanzegging van verdere maatregeling in geval van herhaling.

In de praktijk van de schuldhulpverlening komt vaker voor dat debiteuren worden geintimideerd door deurwaarders die daarmee in strijd handelen met de ethiek van hun beroepsgroep. Hoezeer verwerpelijk, toch is deze praktijk soms niet geheel onbegrijpelijk omdat opdrachtgevers deurwaarders onder druk zetten. De deurwaarder moet zich echter steeds houden aan de ethische standaard van zijn beroepsgroep. Vaak blijkt anderzijds ook bijvoorbeeld bij een executie-kort geding dat die opdrachtgever door de deurwaarder niet is gekend in specifieke executoriale acties en ten onrechte wordt genoemd als initiator van een bepaalde handeling.

Schuldhulpverlenende instellingen doen er goed aan contact te houden met deurwaarderskantoren in de omgeving om in ieder geval in die relatie de communicatie open te houden en de lijnen kort. Ook in concrete probleemgevallen is overleg de meest voor de hand liggende weg om eerst te pogen zaken in onderling op te lossen. Leidt overleg niet tot een oplossing en is sprake van een handelen dat zich niet verdraagt met hetgeen van een deurwaarder mag worden verwacht dan kan het handelen worden voorgelegd aan de tuchtrechter. Problemen van meer structurele aard kunnen worden besproken met het aan het bestuur van de KBvG.

vrijdag 23 april 2010

"Niet alleen Jan Splinter!"

"Tot 2008 had 85 procent van de aanvragers (van schuldhulpverlening) een inkomen beneden modaal. Zij ontvingen maximaal 32.500 euro bruto per jaar. Slechts 2 procent had een inkomen van meer dan 50.000 euro bruto per jaar (anderhalf keer modaal). Dat de crisis zich inmiddels ook in de schuldhulpverlening laat voelen, kunnen we onder meer opmaken aan de opmars van de hogere inkomens onder de aanvragers. In 2009 had maar liefst een kwart een inkomen van meer dan anderhalf keer modaal!! Dat is een toename van 23 procent in een jaar! En wie zijn oor te luisteren legt bij schuldhulpverleners weet dat er meer verschuivingen zijn. Gemiddeld is de zelfredzaamheid van deze groep groter en ze hebben vaker achterstanden op een hypotheek of een restschuld door een te lage opbrengst na verkoop van een huis.

Aanpak op maat
Hoe helpen we deze 'nieuwe' groep aanvragers? Sluiten de bestaande diensten en producten aan op hun problemen? Of moeten we andere oplossingen uitwerken? Het antwoord is JEE: ja en nee. Nee, er is geen behoefte aan een andere manier van werken. Ook de nieuwe groep aanvragers heeft behoefte aan een degelijke intake waarin zorgvuldig wordt gekeken wat hun probleem is. Ook zij hebben behoefte aan een aanpak op maat. Maar ja, in bepaalde situaties bestaat die aanpak op maat uit nieuwe diensten of producten of zijn ze gebaat bij een andere aanpak".

Uit de nieuwe column van Nadja Jungmann op sociaal totaal.

Belofte maakt schuld - voor de deelnemers aan het actualiteitencongres schuldhulpverlening

Beste deelnemers,

Hierbij geef ik U de links naar de bestanden die ik U gisteren heb beloofd (bij 1 tot en met 4 na aanklikken doorklikken op klein venstertje achter bestandsnaam):

1. power point-presentatie Nadja Jungmann
2. power point presentatie Erica Schruer
3. Beleidsnotitie "Met minder geld beter en meer schuldhulp"
4. Artikel Bruinsma en Castelijns Wet Wanbetalers Zorgverzekering
5. brief Minister De Jager over quick scan LIS;
6. Nota van Toelichting Minister Donner inzake Wetsontwerp Gemeentelijke Schuldhulpverlening;
7. Schrap vrijwillige ouderbijdrage school uit crediteurenlijst en budget:
8. Stijging incasso-activiteit in Nederland
9. Gaat de NVVK nog iets doen tegen de voorgenomen verhoging griffierechten?
10. Voorrang schuldhulp voor gezinnen met kinderen?
11. en ter ontspanning in de aanloop naar het weekend: een liedje voor alle schuldhulpverleners in Nederland met kleine toegift.

Wilt U verder nadenken over de dag dan kan dat via de Linkedin Groep Observatrix.

Ik hoop dat U kunt terugzien op een geslaagde dag en zie U graag weer bijvoorbeeld op het volgende actualiteitencongres schuldhulpverlening op in november.

Met vriendelijke groet,
mede namens Nadja Jungmann,


Erica Schruer.

P.S. Zie voor eerste impressies van het congres de tweets van Nadja Jungmann, Heleen Blom en onze eigen CNN-verslaggever Paul Rispens. Mochten er nog anderen hebben getwitterd, dan hoor ik dat graag. Zelf zal ik dit weekend een verslag schrijven op dit weblog en daarvan per tweet kond doen.

donderdag 22 april 2010

Actualiteitencongres Schuldhulpverlening

Vandaag is in de Jaarbeurs Utrecht het actualiteitencongres schuldhulpverlening. Ik verheug mij op het weerzien van vele bekenden uit het veld. Een eerste verslag volgt vanavond.

Het volgende congres zal zijn op 25 november 2010. Nader bericht hierover volgt.

Schrap vrijwillige ouderbijdrage uit crediteurenlijst en budget!

Uit een gisteren gepubliceerd onderzoek van de Onderwijsinspectie blijkt dat scholen onvoldoende duidelijk maken dat een ouderbijdrage altijd vrijwillig is, terwijl sommige scholen het zelfs presteren daarop onterechte incasso-activiteit in te zetten. Zie bericht NRC-H

Schuldhulpverleners, schrap de schuld uit de lijst en uit het budget als er onvoldoende middelen zijn. Vrijwillige bijdragen zijn van een andere orde dan harde betalingsverplichtingen.

woensdag 21 april 2010

Jaarverslag NVVK 2009 downloadable

Zie deze link (in onderdeel jaarverslag 2009)

Stijging incasso-activiteit

Onder meer in het NRC wordt bericht gedaan over het altijd zeer gewaardeerde onderzoek van GGN:

"Het aantal Nederlanders dat te maken krijgt met een incassobureau is vorig jaar voor het eerst in jaren gestegen. Dat meldt deurwaardersorganisatie GGN in het Betaaltrend Jaarverslag 2010, dat morgen naar buiten wordt gebracht. Uit het onderzoek blijkt dat één op de tien Nederlanders afgelopen jaar in aanraking is gekomen met een incassobureau. Dat is een stijging van 2 procentpunt ten opzichte van het jaar ervoor. Het aantal Nederlanders dat bezoek kreeg van een deurwaarder steeg eveneens, tot 4 procent. De gemiddelde betalingsachterstand nam toe van 676 naar 817 euro.

Opvallende resultaten, volgens de GGN. „Vorig jaar bleken consumenten door de recessie juist voorzichtiger te zijn met geld uitgeven”, zegt een woordvoerder. „De spaarpotjes zijn nu echt leeg. En het einde van de crisis is voorlopig nog niet in zicht.”

Deurwaarders kwamen vorig jaar beduidend vaker in actie vanwege huurachterstanden. In ruim één op de vijf bezoeken van de deurwaarder ging dit om een huurachterstand, tegen één op de twintig een jaar eerder. „Huurders hebben vaak minder geld dan huiseigenaren, en lagere inkomens worden door de recessie harder getroffen”, aldus de GGN-woordvoerder. „Toch is het opvallend. De huur is toch vaak het laatste dat je niet betaalt.”

Waar blijven de proefprocedures tegen de curatoren DSB?

In de aanloop naar het faillissement van de DSB stonden de kranten bol van berichten van stichtingen van gedupeerden die proefprocedures zouden aanspannen onder meer tegen het juridisch monstrum van de looncessie ter bevoordeling van een bepaalde crediteur tijdens een problemstische schuldsituatie. Bij mijn weten is er tot nu toe niets gebeurd.

Ik citeer eerst de curatoren: "Jelle Hendrickx, riep twee maanden geleden dat hij vijftig proefprocessen zou starten voor mensen bij wie het water tot aan de lippen stond. Tot op heden nog niets van gehoord.''

En dan mijzelf op 18 september 2009 : "Kort geding tegen DSB over looncessie op komst"

Het leed van de debiteuren is er niet minder om: ,,En nergens kun je je klachten kwijt. Niemand luistert, geen instantie die er iets mee doet. DSB-gedupeerden zijn vogelvrij, rechteloos en machteloos.''
zie "DSB-gedupeerden smeken politiek om hulp".

Normen hypotheekverstrekking consument aangescherpt

"De AFM maakte vandaag bekend dat er nieuwe normen komen ter voorkoming van overkreditering bij hypotheken. Het nieuwe toetskader is nodig om consumenten beter te beschermen tegen de risico’s van te hoge schulden. Een hypotheek zal onder meer in verhouding moeten staan met de aankoopwaarde van de woning. Bovendien komen er minder uitzonderingen op de bestaande inkomensnorm. Het ministerie van Financiën is voornemens het toetskader te verwerken in nieuwe regels die naar verwachting begin 2011 in werking treden

Uit onderzoek van de toezichthouder bleek dat de bestaande norm te veel ruimte liet voor te hoge hypotheken. Zo kunnen een aantal huishoudtypes zoveel lenen, dat zij de minimumbehoeften voor levensonderhoud niet meer op konden brengen. Ook is het risico op restschuld te groot omdat leningen vaak hoger zijn dan de aankoopwaarde van de woning. Dit risico loopt op omdat de prijsontwikkeling op de woningmarkt sterk is afgevlakt of zelfs negatief is. En de werkloosheid stijgt.

Ook is er altijd de mogelijkheid om bij uitzondering en goed onderbouwd de norm te overschrijden van wat maximaal geleend mag worden en een consument meer te lenen dan op basis van zijn jaarinkomen kan. Deze mogelijkheid werd bij banken echter te vaak onterecht gebruikt waardoor de bestaande norm in de praktijk leidde tot te ruime hypotheekverstrekking.

De AFM heeft ook voorgesteld de huidige inkomensnorm aan te passen. Er zal beter rekening gehouden moeten worden met de samenstelling en het budget van het huishouden van de consument die een hypotheek wil afsluiten"".

Zie artikel website AFM en Telegraaf "Gezin mag minder lenen".

"Het ministerie van Financien zal de voorstellen verwerken in een algemene maatregel van bestuur. Uitgangspunt is dat deze in werking zal treden per 1 januari 2011, aldus Financien in een reactie".

Bron: FD

Voorrang schuldhulp voor gezinnen met kinderen?

Geldgebrek van de ouders is volgens het Sociaal Cultueel Planbureau (SCP) de belangrijkste oorzaak dat 61.000 kinderen nauwelijks mee doen aan de samenleving. Ze zitten niet op een sport en vieren nooit hun verjaardag. Ook gaan ze niet vaak op vakantie en wonen ze in een onveilige buurt. Zie bericht NOS

Het SCP deed onderzoek onder kinderen van 5 jaar en ouder. Het aantal van 61.000 komt neer op drie procent van het totaal.

Deze bevinding is zeer zorgwekkend en raakt aan de vraag in hoeverre in deze gevallen een hogere mate van bemoeizorg inclusief schuldhulpverlening zou kunnen bijdragen aan verbetering van het lot van deze kinderen. Dan kan in ieder geval  het beroep op voorliggende voorzieningen worden geoptimaliseerd.

SZW en vele gemeenten besteden hieraan aandacht. In 2008 werd het eerste convenant "Kinderen doen mee""getekend door de SZW en de gemeente Rotterdam, zie deze link.

Een praktische vraag is of de aanwezigheid van kinderen in een huishouden met een problematische schuldsituatie moet leiden tot verhoging van de prioriteit in de behandeling van de schuldhulp waaronder bekorting wachttijd. Gemeenten krijgen in het wetsontwerp de mogelijkheid in hun beleidsplan hiervoor een voorziening op te nemen. Deelnemers van de Linkedin Groep vraag ik hierop hun visie te geven.

Quick scan LIS aangeboden aan Tweede Kamer

Minister van Financien De Jager heeft bij brief van 31 maart 2010 de quick scan landelijk informatiesysteem schulden (LIS) aangeboden aan de Tweede Kamer, nadat eerdere initiatieven tot twee maal toe waren afgeschoten door het College Bescherming Persoonsgegevens. Zie link.

Op dit moment staan verschillende opties ter versterking van de kredietwaardigheidstoets open:
1. (eventuele) versterking van de kredietwaardigheidstoets zonder overheidsbetrokkenheid,
2. middels wijziging van wetgeving de functie van het een LIS wettelijke grondslag geven,
3. wettelijk verankeren verplichting voor kredietverstrekkers om bij klant extra gegevens op te vragen.

De Minister concludeert dat optie 2 de voorkeur verdient en legt dat aan de Kamer voor.
De toelichting bij optie 2 luidt als volgt:

"Van het LIS- initiatief is bekend dat exacte feitelijke gegevens van achterstanden van betaling van enkele maanden in het Landelijk Informatiesysteem Schulden worden ingebracht. Het LIS wordt aangesloten op het CKI- systeem van BKR, waardoor een bredere check van de kredietwaardigheid kan plaatsvinden.

Partijen hebben zich gecommitteerd aan het inbrengen van de informatie in dit systeem. Dit levert het (administratieve) voordeel op dat schuldhulpverleners bij gemeenten middels aansluiting op het LIS concrete bedragen kunnen zien van achterstanden van betaling, waardoor een passendere schuldhulp kan worden geboden. Cliënten hoeven zelf geen administratie en stukken te overleggen.

De begeleidingscommissie LIS en Stichting BKR hebben afgesproken dat de deelnemers aan LIS, naast informatie uit het LIS, uitsluitend informatie over betalingsachterstanden vanuit het CKI ontvangen. Omgekeerd zullen de deelnemers van het BKR toegang krijgen tot informatie over betalingsachterstanden in het LIS. Dit betekent dat er geen toegang is tot kredietgegevens voor niet- kredietverstrekkers. Desgewenst kan dit nog wettelijk worden geborgd. Nadeel hierbij is wel dat wetgeving een tijdrovend proces kan zijn omdat privacykwesties worden geadresseerd".

Aangenomen moet worden dat het gelet op de borging van privacy nog heel wat voeten in de aarde zal hebben alvorens het tot een dergelijke wettelijke regeling komt. De voorzitter van het CBP Kohnstam droeg de afgelopen week uit in interviews voorstander te zijn van "privacy by design" hetgeen inhoudt dat ontwerpers bij het bedenken van een product al rekening moeten houden met het waarborgen van de privacy van de gebruiker. Aangenomen mag worden dat dit nu zeker gaat gebeuren bij het ontwerpen van een wet. Een lange weg mede afhankelijk van de prioriteit die hieraan gegeven wordt (denk aan de pijlsnelle gang van het wo gemeentelijke schuldhulpverlening tot nu toe).

Hoe gaat het met de schuldhulpverlening in Zaltbommel?

De schuldhulpverlening in de Bommelerwaard heeft onder meer op dit weblog in 2008 de nodige aandacht gekregen omdat de wachttijd daar toen 16 maanden bedroeg. Zie onder meer deze link "En temidden van de rommel. rommel" met doorverwijzingen.

Het Brabants Dagblad meldt dat in de eerste drie maanden van 2010 de Sociale Dienst Bommelerwaard (SDB) 45 aanvragen voor schulphulpverlening heeft gekregen hetgeen aanzienlijk meer is dan in 2009, toen in totaal 115 aanvragen gedaan werden.

Als er lezers zijn die weten hoe lang de wachttijd hier nu is, houd ik mij aanbevolen.

maandag 19 april 2010

Gaat de NVVK nog iets aan de verhoging van de griffierechten doen?

Niet alleen de KBvG maar ook de LOSR stelt zich te weer tegen de voorgenomen verhoging van het griffierecht. Deze verhoging treft bij eis weliswaar primair rechtspersonen, maar komt via de kostenveroordeling toch bij gedaagden/natuurlijke personen terecht.

Het is altijd weer een vreugde Saskia Noorman-Den Uijl te kunnen citeren die zoveel voor de schuldhulpverlening in Nederland heeft gedaan en betekend:

"Voorzitter van de LOSR Saskia Noorman-den Uyl: ‘Gevolg is wel dat gewone mensen met schulden, straks op gaan draaien voor die hoge griffierechten. Als zij de procedure verliezen, moeten zij immers de kosten van de procedure betalen. Daar is echt niemand bij gebaat. Inmiddels is dit wetsvoorstel door de Tweede Kamer aangenomen. Onbegrijpelijk is dat deze verschuiving van kosten ook verdisconteerd wordt in de griffierechten die gaan gelden bij een vordering tot € 5000. Deze categorie heeft immers niets met de verruiming van de competentiegrens te maken.’

Bij een vordering van bijvoorbeeld € 600 moeten rechtspersonen 270% meer griffierechten betalen in vergelijking met het huidige tarief. Nu is dat € 158, maar dat wordt € 426.

Noorman den Uyl: ‘Uiteindelijk betalen natuurlijke personen immers meestal deze rekening. Bij de schulden waar de gemiddelde burger mee te maken heeft gaat het juist om vorderingen van rechtspersonen tussen de € 500 en € 5000. Bijvoorbeeld een huurachterstand van drie maanden. Het is niet terecht dit soort vorderingen sterk te verhogen. Juist omdat deze niets met de overheveling van rechtbankzaken naar de kantonrechter te maken hebben. Dit is exorbitant.‘

De LOSR stelt voor om het wetsvoorstel zodanig aan te passen dat het griffierecht bij vorderingen t/m € 5000 niet wordt verhoogd, ten opzichte van het griffierecht zoals vermeld in het inmiddels door de Tweede Kamer aangenomen Wetsvoorstel griffierechten burgerlijke zaken. Dit kan door een apart griffierecht op te nemen voor vorderingen van € 501 t/m € 5000".

Het lijkt mij dat ook de stem van de NVVK moet meeklinken in dit koor ter verdediging van de belangen van de debiteuren in problematische schuldsituaties, ook omdat het bijvoorbeeld bij huurschulden soms onontkoombaar is die kosten voor 100% mee te nemen om huisvesting te behouden.

zondag 18 april 2010

Voor alle schuldhulpverleners in Nederland

"Recht op licht aan het einde van de tunnel"

Onderstaand interview verscheen in het jaarverslag van de NVVK 2009:

"Welke ontwikkeling verwacht u van de schuldhulpverlening in 2010?
Ik hoop dat er in 2010 voor iedereen in Nederland een afdwingbaar recht komt op goede en voortvarende schuldhulpverlening, waarvan de voorwaarden zijn beschreven die leidend zijn voor schuldeiser, schuldenaar en schuldhulpverlener. De wet ‘Gemeentelijke schuldhulpverlening’ kan hier een bijdrage aan leveren, maar ik vrees dat die wet niet ingevoerd gaat worden op 1 juli 2010 en dat de zorgplicht voor gemeenten dus nog even langer op zich zal laten wachten. En ondertussen worden er allerlei regeling opgezet die bepaalde schuldeisers op een aparte manier behandelen. De zorgverzekeraars hebben hun eigen wettelijke incassostramien gekregen, de Belastingdienst krijgt zijn eigen extra invorderingsmaatregelen. Het CJIB heeft een aparte status, de IB-groep neemt een eigen positie in. Dat maakt het voor de schuldhulpverlening niet makkelijker.

Tegelijkertijd hoop ik dat de schuldhulpverlening meer transparant kan zijn over haar prestaties. Hoe lang is een traject vanaf de aanmelding, wat is er gebeurd gedurende het traject en wat is de toestand van de cliënt na het traject? Het kan niet zo zijn dat steeds meer geld wordt gestort in een bodemloze put zonder dat ondubbelzinnig en objectief de vraag wordt beantwoord wat er met dat geld gedaan in termen van maatschappelijk rendement. Dat is een verantwoordelijkheid die de schuldhulpverlening zou moeten nemen en die haar anders zou moeten worden opgelegd.

Welke rol ziet u voor uzelf in dat proces weggelegd?
Ik zal blijven signaleren, adviseren, initiëren, aansporen, bemoedigen, waarschuwen en tenslotte helpen waar dat wordt gevraagd op individueel en beleidsmatig niveau! Dit zal ik op verschillende manieren blijven doen, zoals het aanspannen van proefprocessen, om een uitspraak van een rechter over fundamentele zaken te ontlokken. In 2009 heb ik dat bijvoorbeeld gedaan in de zaak van Capelle aan den IJssel tegen het CJIB. Dit doe ik aan de ene kant om een oplossing in een specifieke situatie mogelijk te maken, maar ook om een fundamentele, principiële zaak zichtbaar te maken. Ik vind dat de wetgever zijn verantwoording ontloopt door geen regeling als Algemene maatregel van bestuur uit te vaardigen waarin geregeld hoe een schuldregelingsvoorstel eruit moet zien. De convenanten die de NVVK afsluit zijn in mijn ogen een oplossing uit armoede; een oplossing bij gebrek aan beter. Het is goed dat de NVVK iets probeert te regelen, want anders zou er helemaal niets zijn, maar dit zijn bij uitstek de dingen die door de wetgever geregeld zouden moeten worden, om schuldhulpverlening effectiever te maken in de relatie met alle schuldeisers.

Maar ik zal ook veel aandacht blijven besteden aan mijn weblog Observatrix. Hierin becommentarieer ik zaken die schuldhulpverlening aangaan en probeer ik discussies aan te zwengelen. Maar ik vind het ook belangrijk om via mijn blog jurisprudentie te ontsluiten. Op deze manier kun je het minnelijke traject en het wettelijke traject met elkaar verbinden. Ik merk dat mijn blog een bepaalde impact op het veld begint te krijgen; daar ben ik blij mee en daar wil ik op voortbouwen om goede schuldhulpverlening te bevorderen. De schuldenaar heeft namelijk recht op licht aan het einde van de tunnel. Dat is de drijfveer waarom ik bijna 25 jaar geleden geïnteresseerd raakte in schuldhulpverlening en die drijfveer is niet veranderd.

Wat verwacht u van de NVVK?
De NVVK moet vooral haar rol blijven spelen om te bevorderen dat die ideale situatie wordt gerealiseerd, zoals ik die eerder heb geschetst. Idealiter wordt schuldhulpverlening een afdwingbaar recht met heldere voorwaarden en regels. De NVVK kan een belangrijke rol spelen in dat proces. Het ligt op de weg van de NVVK het overleg aan te gaan met andere partners en stake-holders in het proces van schuldhulpverlening. Alleen door die samenwerking kan de schuldhulpverlening voortvarender en beter ingericht worden. Daarnaast zou de NVVK op moeten treden als ontsluiter en bewaker van de relevante kennis die bijdraagt aan de verbetering van schuldhulpverlening. Tenslotte zou de NVVK moeten blijven bijdragen aan het maatschappelijke debat over schuldenproblematiek. Daarin mis ik de NVVK soms wel eens. Zo had ik van de NVVK bijvoorbeeld in 2009 graag een duidelijk standpunt gehoord over looncessie. De NVVK moet niet aarzelen zich uit te spreken over maatschappelijke problemen die gerelateerd zijn aan schuldenproblematiek in de ruimste zin des woords".

vrijdag 16 april 2010

Alleen in Wsnp na "erkend en professioneel schuldhulpverleningstraject"

''"Het hof is van oordeel dat [appellanten] niet kunnen worden toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling. Gebleken is immers dat een verklaring als bedoeld in artikel 285 lid 1 onder f Fw ontbreekt en dat de poging tot een buitengerechtelijke schuldregeling niet is uitgevoerd door een persoon of instelling als bedoeld in artikel 48 lid 1 WCK, nu Stichting Quadrans geen gecertificeerde instelling is als bedoeld in artikel 48 lid 1 onder d WCK. Het feit dat Stichting Quadrans de bemiddeling om niet heeft uitgevoerd maakt dat, gelet op de doelstelling van artikel 288 lid 2 onder b Fw - te weten dat schuldenaren een erkend en professioneel schuldhulpverleningstraject doorlopen alvorens toegelaten te kunnen worden in het wettelijke traject - niet anders. Dat de WCK schuldbemiddeling om niet (als activiteit) toestaat, neemt derhalve niet weg dat de instellingen die bedrijfsmatig schuldbemiddeling uitvoeren ervoor moeten zorgen dat zij als “persoon of instelling” aan de eisen van artikel 48 lid 1 sub b, c of d moeten voldoen, wil hun voorwerk ook kwalificeren als een poging bedoeld in artikel 288 lid 2 onder b F".

Zie Hof Arnhem 8  april 2010, LJN BM1226

"Bovenmodale inkomens doen vaker beroep op schuldhulpverlening"

"In 2009 deden meer mensen met een bovenmodaal inkomen een beroep op schuldhulpverlening om hun financiële problemen op te lossen dan in 2008. Dit blijkt uit het jaarverslag van de NVVK, dat vrijdag gepubliceerd is. Vijfentwintig procent van de aanvragers om hulp had in 2009 een bovenmodaal inkomen. Deze groei is aanzienlijk. In 2008 had slechts twee procent van de aanvragers om schuldhulpverlening een bovenmodaal inkomen. ,,We zien de doelgroep voor schuldhulpverlening inderdaad veranderen”, bevestigt Joke de Kock, voorzitter van de NVVK. ,,Waar de klant van de schuldhulpverlening van oudsher een minimuminkomen had, zien we nu dat een aanzienlijk deel van onze klanten een bovenmodaal inkomen heeft.”

,,Dit is inderdaad een andere doelgroep, maar wat blijft is dat het besteedbaar inkomen van de klant laag blijft. Ook bij mensen met een hoger inkomen is dit zo, omdat ze vaak meer financiële verplichtingen hebben. Wat voor de NVVK vooral belangrijk is, is dat schuldhulpverlening voor iedereen, ongeacht inkomen, toegankelijk is.”

"Joke de Kock ziet echter ook kansen met de nieuwe doelgroep: ,,Klanten met een hoger netto inkomen hebben een grotere afloscapaciteit. Er zijn dus meer mogelijkheden om tot een oplossing te komen. Voor deze groep verwacht ik dan ook dat we vaker het schuldenprobleem kunnen regelen door volledige terugbetaling van de schuld en steeds minder door alleen maar te focussen op de schuldbemiddeling tegen finale kwijting.”

Uit het persbericht NVVK (link volgt zodra persbericht op website NVVK geplaatst is)

donderdag 15 april 2010

Joke, Joke, Joke!

De primeur:

"NVVK-voorzitter Joke de Kock zegt dat ook de groep met een bovenmodaal inkomen kan rekenen op steun. ''Schuldhulpverlening is bij ons voor iedereen, ongeacht inkomen, toegankelijk.'' Volgens haar zijn mensen met een hoog inkomen gewend om makkelijk geld uit te geven. Als het inkomen terugvalt, is het moeilijk om dat kooppatroon bij te stellen. ''Ook voor die groep is de tijd voorbij dat alles kan''. Bovendien komen er steeds meer huizenbezitters met dubbele woonlasten door de stagnerende woningmarkt".

Artikel Parool "Hogere inkomens vaker naar schuldsanering"

"Gek met geld"

Vandaag is in het Geldmuseum (een van de aardigste musea van Nederland) het nieuwe boek van de psycholoog Jaap van Ginneken gepresenteerd net de titel "Gek met geld".

In dit boek wordt uitgelegd waarom mensen met geld toch zo vaak de fout in gaan, gokverslaafd raken, veel te veel verzekeringen afsluiten, in woekerpolissen afsluiten, voor verkeerde hypotheken kiezen en niet sparen

"Als het om geld gaat, zegt Van Ginneken, is vaak niet de ratio maar de emotie doorslaggevend. In een hoofdstuk over eerlijkheidskwesties illustreert de auteur deze stelling met een verhaal over verloren portemonnees. Onderzoek wijst uit dat verloren portemonnees met daarin een foto van een lachende baby veel vaker worden terugbezorgd dan portemonnees met een foto van een ouder stel, een gezin of een hondje. Verliezers van een geheel fotoloze portemonnee hebben de kleinste kans op terugbezorging.

Volgens Van Ginneken leven wij niet in de ware werkelijkheid, maar in onze vóórstellingen van de ware werkelijkheid. Ons brein koestert vertekende beelden; we zijn voortdurend ten prooi aan waarnemingsillusies".

uit de recensie van Gerard Borst (onderzoeker Geldcultuur).

Zie ook deze link

SZW reageert

Minister Donner van SZW heeft bij brief van 13 april 2010 zeer snel gereageerd op het verslag van de Vaste Kamercommissie SZW met commentaar op het wetsvoorstel gemeentelijke schuldhulpverlening.

De reactie is zeer uitgebreid en doorwrocht. Deze telt 32 pagina's tekst waarin ik dit weekend hoop toe te komen. In het ontwerp worden naar aanleiding van het verslag geen wijzigingen voorgesteld; gemeenten krijgen onder monitoring door SZW eerst zelf de kans te laten zien hoe zij hun wettelijke verplichting gaan invullen. Daarna vindt evaluatie plaats.

Nader bericht volgt.

G4: "Nieuwe wet schopt schuldhulp in de war"

"Door de invoering van een nieuwe wet door minister Ab Klink van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, wordt de huidige schuldhulpverlening van de G4 in de war geschopt. Deze wet op de bronheffing houdt in dat ingehouden kan worden op een uitkering of inkomen in geval van wanbetaling. Hierdoor kunnen Amsterdammers met een betalingsachterstand bij hun zorgverzekeraar niet meer vroegtijdig door de gemeente geholpen worden. De gemeente Amsterdam heeft sinds 1 januari 2009 al ‘De Vroeg Eropaf’ methode ontwikkeld, waarbij de gemeente en partners vroegtijdig ingrijpen bij betalingsachterstanden. De G4 vragen minister Klink om rekening te houden met de huidige aanpak van de schuldhulp zodat de burger niet weer terug bij af is".

Zie persbericht Gemeente Amsterdam

Wisseling van de wacht bij NVVK

Gisteren heeft de heer Ger Jaarsma afscheid genomen als voorzitter van de NVVK. De heer Jaarsma is vele jaren als voorzitter (zeer) actief geweest en heeft in die periode de schuldhulpverlening zien (en doen) uitgroeien tot een verder professionaliserende branche van dienstverlening in het publiek domein. Temidden van al deze ontwikkelingen heeft hij de NVVK met krachtige hand geleid en ook in woelige tijden staand en verenigd gehouden. Terecht is hij gisteren erevoorzitter van de NVVK geworden. Hij blijft in het veld als directeur van de Kredietbank Nederland.

Joke de Kock is sinds 2001 manager van het Bureau Schuldhulpverlening in Tilburg. De gemeente Tilburg wordt in de Memorie van toelichting bij het wetsontwerp Gemeentelijke Schldhulpverlening genoemd als voorbeeld van goede schuldhulpverlening. Hoe meer ik over de gemeente Tilburg hoor, hoe terechter die verwijzing mij lijkt.

Lezers van dit weblog hebben de afgelopen maanden al enkele malen met haar kunnen kennis maken. Zij schreef twee columns:
"Schulden? De gemeente Tilburg helpt" en
"Kedeng, kedeng. Zet de debiteur terug op de rails".
Ook maakte ik verleden week een workshop mee die zij gaf over integrale schuldhulpverlening, zie "Schuldhulp is groeien naar het licht". Haar bezielde en bezielende optreden sprak mij toen zeer aan.

Joke de Kock ziet zich samen met bestuur en leden van de NVVK staan voor de uitdaging verder te werken aan de kwaliteit van de schuldhulpverlening terwijl het aantal debiteuren in problematische schuldsituaties verder toeneemt en de financiering in ieder geval niet navenant zal toenemen, nu de overheid zeer zal moeten bezuinigen. De efficientie- en prestatiedruk op de schuldhulpverlening zijn groot. Het is ook te hopen dat hoofdpijndossiers als certificering en LIS op afzienbare termijn tot een goede einde kunnen worden gebracht.

Ik wens ook op deze plaats Joke de Kock van harte geluk met haar verkiezing en wens haar alle goeds als voorzitter van de NVVK. Ook de leden, het bestuur en de medewerkers van het bureau van de NVKK feliciteer ik met de nieuwe voorzitter.

woensdag 14 april 2010

Breaking news! Joke de Kock nieuwe voorzitter van de NVVK

Door het twitterverslag van Paul Rispens kon net bijna op de voet worden gevolgd dat Joke de Kock met 68% van de stemmen is gekozen tot voorzitter van de NVVK.

Nader bericht volgt.

Waar blijft het super-convenant van de NVVK?

Evides meldt dat er gisteren alweer een convenant is getekend, zie link

Op 8 april jl werd een convenant getekend met Zorgverzekeraars Nederland, zie link Martijn Schut heeft een tekst van dit convenant opgedoken die echter niet is getekend en waarvan ik graag door een der partijen bevestigd zou zien dat dit de definitieve tekst is.

In 2007 werd in de watersector een convenant gesloten met Vitens.

De branche zou bespaard moeten blijven met iedere afzonderlijke partij een convenant te sluiten waarvan de inhoud ook nog eens varieert en als regel niet bekend wordt gemaakt. Er zou een superconvenant moeten zijn dat vervolgens tot regelgeving werd geformaliseerd. Steeds over hetzelfde moeten onderhandelen op het niveau van de crediteur- dan wel brancheniveau is verspilling van tijd en energie die elders ingezet zou kunnen worden om de kwaliteit van de schuldhulpverlening te bevorderen.

Alle convenanten zouden -net als cao's- op een website te raadplegen moeten zijn.

Ik hoop dat de nieuwe voorzitter van de NVVK die vandaag gekozen wordt, beide elementen aandacht geeft.

De leden van de NVVK wens ik een vruchtbare vergadering toe.

Projecten bekend voor Award Schuldhulpverlening congres 22 april 2010

Er zijn vijf projecten genomineerd als inspirerende projecten op het terrein van schuldhulpverlening. Deze projecten zullen worden gepresenteerd op het congres Actualiteiten schuldhulpverlening op 22 april 2010 in de Jaarbeurs in Utrecht.

Project 1: Hulp bij belastingaangifte - Delft

Project 2: Haags Vangnet Hypotheken - Den Haag

Project 3: Nazorg bij schuldhulpverlening - Amersfoort

Project 4: Ping - Leeuwarden

Project 5: IDO-schuldhulpverlening Lelystad (ISL)

Het is nog mogelijk andere projecten voor te dragen, zie link

Lezers van dit weblog die naar het congres willen, krijgen EURO 100,00 korting, zie link.

dinsdag 13 april 2010

Resultaten onderzoek wachttijden SHV naar Tweede Kamer

Minister Donner heeft gisteren het rapport over de wachttijden schuldhulpverlening gemeenten aan geboden aan de Tweede Kamer. Zie deze link.

De Telegraaf schrijft vandaag:

"De wachttijden verschillen per gemeente. Zo bedraagt deze bij gemeenten tot 50.000 inwoners 27 dagen. In plaatsen met 50.000 tot 100.000 bewoners moeten mensen doorgaans 49 dagen wachten totdat ze uitsluitsel krijgen over de hulp, in gemeenten van 100.000 tot 300.000 inwoners gaat het om 51 dagen en in de vier grote steden 43 dagen.

Het kabinet heeft een wetsvoorstel gemaakt, waarin de wachttijd wordt gemaximeerd op vier weken. De Tweede Kamer buigt zich nog over dit voorstel.

Gemeenten hanteren overigens voor dringende schuldsituaties, waarbij bijvoorbeeld uithuiszetting dreigt, kortere wachttijden. De grote vier steden hanteren een termijn van anderhalve dag en kleinere plaatsen gemiddeld vijf dagen. Van de gemeenten blijkt 27 procent de door henzelf vastgelegde wachttijden in urgente situaties te overschrijden. In het wetsvoorstel wil het kabinet in het geval van „bedreigende schulden” de wachttijd maximeren op drie werkdagen.

De vereniging voor schuldhulpverlening NVVK heeft de afgelopen tijd gemeld dat het beroep op schuldhulpverlening door de economische crisis toeneemt. Nu blijkt volgens 23 procent van de schuldhulpverleners dat de wachttijd sinds begin 2009 is opgelopen, 45 procent stelt dat deze is gelijkgebleven en 18 procent ziet juist een afname.

Bijna zes op de tien hulpverleners constateren dat er meer geld beschikbaar is voor schuldhulp en volgens een kwart is het budget gelijk gebleven. Het kabinet heeft wegens de crisis ook meer geld gegeven aan gemeenten om mensen met financiële problemen te helpen".

Zodra ik tijd heb, kom ik hierop uitgebreider terug.

"Doe zoals Toyota!"

Nadja Jungmann schreef een column voor sociaaltotaal met vele bespaar-suggesties waarmee de hulpverlening haar voordeel kan doen:

"De inrichting van je uitvoeringspraktijk is de optelsom van je werkprocessen, de producten en diensten die je aanbiedt en de interne en externe verantwoordelijkheidsverdeling. Een belangrijke pijler in het lean-denken is dat elke activiteit in een werkproces waarde moet toevoegen om het beoogde resultaat te behalen. Draagt een activiteit niet bij aan het beoogde resultaat, dan beschouwen we dat als verspilling ‘snijden’ we het uit het werkproces. Bijna elke gemeente die het werkproces van de schuldhulpverlening tegen het licht houdt, zal ‘verspilling’ ontdekken. In het lean-denken onderscheiden we acht soorten van verspilling. Voorbeelden van ‘verspilling’ die ik in de afgelopen weken met gemeenten uit hun werkprocessen sneed of er binnenkort uit ga snijden zijn:
•talent: voer geen werkzaamheden uit die een ketenpartner ook of beter kan uitvoeren
•overbewerking: stop met de handmatige invoer van huurverhogingen bij inkomensbeheer als je ICT-applicatie de mogelijkheid biedt om lijsten met huurverhogingen van corporaties automatisch in te lezen
•wachten: ga niet meer tien weken wachten op een beschikking van de belastingdienst voor huur- of zorgtoeslag maar schat bij aanvang van een proces direct de afloscapaciteit en ga verder met je proces
•correctie: voorkom dat je herstelwerkzaamheden moet verrichten omdat crediteuren voorpiepen en daardoor een dossier op zijn kop zetten
•beweging: vraag geen gegevens meer op die niet noodzakelijk zijn voor het opstellen van een schuldregeling".

maandag 12 april 2010

Joke de Kock: "Schuldhulp is groeien naar het licht"

Op 7 april 2010 maakte ik een gedeelte mee van een bijeenkomst over de komende wet Gemeentelijke Schuldhulpverlening.

Scheidend NVVK-voorzitter Ger Jaarsma gaf een prognose van de situatie in 2020 wanneer naar zijn verwachting het product "schuldhulpverlening" niet of nauwelijks meer zal bestaan. Die opvatting wordt door mij niet gedeeld.

Kandidaat NVVK-voorzitter Joke de Kock *schuldhulpverlening Tilburg) gaf een workshop over integrale schuldhulpverlening waarbij ik een aantal nuttige aandachtspunten noteerde:
- regel alle afspraken in convenant-vorm - met de debiteuren, de crediteuren, andere hulpverleners en binnen de gemeenten, evalueer die afspraken en neem de tijd om deze afspraken te maken en te onderhouden;
- zorg dat klanten zonder wachtlijsten kunnen worden overgedragen van de ene naar de andere hulpverlener indien nodig bijvoorbeeld om dat de klant (nog) niet regelingsrijp is;
- houd periodiek overleg met de rechtbank over de Wsnp;
- stel de klant centraal, zie ook "Schulden? De gemeente Tilburg helpt"), ken de klant en groei als hulpverlener samen met de klant naar het licht, bij een lang traject moet je elkaar kennen en vertrouwen om uitval te voorkomen;
- gebruik selectief  en zo kort mogelijk het dure instrument van budgettering; gesprekken met de klant leveren meer op;
- gebruik ook de gedwongen medewerking van artikel 287a FW om weigeraars te dwingen een aanbod te aanvaarden;
- blijf de klant begeleiden, ook als hij in het wettelijk traject (Wsnp) zit;
- geef uitgebreide voorlichting aan crediteuren, over de oorzaak van het schuldenprobleem maar ook over wat betrokkenen van elkaar mogen verwachten;
- inzet formulierenbrigade bij regeling kwijtschelding ten kantore van schuldhulp;
- check van de fiscaliteit en de toeslagen.

Vanuit de groep kwam naar voren dat de belastingdienst gratis cursussen geeft om vrijwilligers toe te rusten te helpen bij het invullen van de aanvraag formulieren. Dergelijke vrijwilligers kunnen bij schuldhulpverlening van groot nut zijn (zonder kosten!).

In Tilburg werden in  2009 2200 van de 2600 zaken financieel in balans gebracht. In 400 gevallen moesten de schulden worden geregeld. 85% van de zaken in het  minnelijk traject werd geregeld zo nodig met inzet van 287a FW.

De wijze waarop de gemeente Tilburg werkt wordt als voorbeeld genoemd in de Memorie van toelichting van de wet gemeentelijke schuldhulpverlening. Na deze workshop begrijp ik dat nog beter.

Zie ook "Kedeng, kedeng. Zet de debiteur terug op de rails".

Zelf gaf ik een workshop over de aansluiting tussen het minnelijk en wettelijk traject die binnenkort zal worden omgewerkt naar een artikel.

Het is vandaag digitale huishoud-boekjesdag!

Ook de Telegraaf heeft vanmiddag een artikel geplaatst over digitale huishoudboekjes, zie deze link.

Het artikel vormt een mooie aanvulling op het artikel dat ik daar gisteren over schreef, zie deze link.

Inkomensreparatie met "Bereken uw recht"

Nibus en Stimulanz hebben een ook voor debiteuren direct benaderbare "rekentool" genaamd "Bereken uw recht"  ontwikkeld, die het mogelijk maakt na te gaan welke instrumenten van inkomensreparatie kunnen worden toegepast.

Dat is van belang bij schuldhulpverlening om:
1. het inkomensniveau te optimaliseren;
2. na te gaan of er nog aanspraken uit het verleden bestaan die direct kunnen worden ingezet bij het regelen van de schulden.

Ook dit instrument kan voor de schuldhulpverlening kostenbesparend zijn:
1. in een vroeg stadium kan worden bepaald op welke basis een aanbod kan worden gedaan;
2. zelfredzame debiteuren kunnen hiermee zelf aan de gang en komen dan wellicht niet eens aan een beroep op schuldhulpverlening toe.

Zie ook weblog Martijn Schut.

zondag 11 april 2010

Digitale huishoudboekjes in opmars - goedkoop hulpmiddel bij shv?

Trouw heeft een interessant artikel over het digitaal huishoudboekje van Yunoo.

'Het programma werkt eenvoudig. De gebruiker importeert alle banktransacties naar Yunoo. Vervolgens krijgen de bedragen een automatisch categorie toegewezen, bijvoorbeeld ’salaris’ of ’boodschappen’. Ook boetes kunnen in kaart worden gebracht, of het voer voor de kat, omdat het programma de rekeningnummers van de bedrijven ziet en de transactieomschrijving analyseert. Achter een betaalde boete staat bijvoorbeeld het rekeningnummer van het Centraal Justitieel Incasso Bureau. Geldbedragen die je aan het CJIB betaalt, komen zo automatisch terecht in de categorie ’boetes’. Zo krijg je inzicht in je persoonlijke financiën. Daarnaast kun je via het maandoverzicht leren budgetteren. Is vijfhonderd euro voor boodschappen reëel, of ga je er telkens overheen?"

Op 28 mei 2009 schreef ik over TIM het digitale huishoudboekje van ING

Op 12 januari 2010 over het nieuwe hushoudboekje van Cashflow / Invers.

Ook was er aandacht voor de geschiedenis van het huishoudboekje.

In een tijd waarin moet worden bezuinigd op de kosten van schuldhulpverlening kan het digitale huishoudboekje een goedkoop hulpmiddel zijn.

zaterdag 10 april 2010

"Italianen hebben drie keer zo weinig schulden als Nederlanders"

"Italianen, Grieken, Spanjaarden en Portugezen moeten het allemaal zelf regelen en doen dat dan ook. Omdat de overheid toch niet te vertrouwen is, draag je liever ook geen belastingcenten aan die overheid af. Het gevolg is dat Spanje en Portugal een zwart circuit hebben dat naar schatting 20% van de bovengrondse economie bedraagt - een percentage dat volgens de kenners voor Italië 25 en Griekenland 30 is.

Officiële werkloosheidscijfers zeggen voor deze landen niet veel, want veel werklozen hebben een zwart baantje en anders springt de familie wel bij. Het gevolg van de noodgedwongen zelfredzaamheid is dat de bewoners van de zuidelijke landen veel rijker zijn dan wij denken. Italianen bijvoorbeeld hebben, gerelateerd aan hun inkomen, een hoger vermogen dan bijvoorbeeld Amerikanen, Duitsers, Fransen of Nederlanders.

In 2007 was het vermogen van Italiaanse gezinnen gemiddeld 8,6 maal zo groot als hun inkomen. Nederlanders bezaten maar 4,6 maal hun gezinsinkomen.

Nog interessanter: Italianen hebben drie keer zo weinig schulden als Nederlanders. Waar een beetje eigen verantwoordelijkheid al niet goed voor is".

Zie Financiele Telegraaf

vrijdag 9 april 2010

"Rechtspraak, kansrekening en WSNP"

In de april nieuwsbrief van Modus Vivendi staat een boeiend artikel van Dr. I.P. van Rossen over overwegingen bij de beslissing over toekenning van een schone lei waarbij een recent onderzoek over kansrekening bij onzekere factoren in strafrechtspraak wordt gerelateerd aan beslissen binnen het kader van de Wsnp.

Ik citeer uit dit artikel:

"Als gevolg van diverse omstandigheden kunnen mensen in financiële problemen komen. Deze omstandigheden kunnen economisch van aard zijn (financiële crisis, verlies van werk) , sociaal van aard (zoals opleiding, achtergrond, gezinsstructuur, cultuur, echtscheiding) of medisch/psychisch (arbeidsongeschiktheid, psychische problematiek, verslaving, ziekte). Bij ieder van die factoren is de mate van invloed die individuele personen op die factoren kunnen uitoefenen meer of minder aanwezig. De toerekenbaarheid voor wat betreft de nakoming, of niet-nakoming, van bepaalde verplichtingen hangt met die factoren ook navenant samen. Het is te verdedigen dat het niet-nakomen van de informatieplicht door een dyslectisch persoon in de bijstand anders is te waarderen dan het niet-nakomen van de informatieverplichting door iemand met werk en toegang tot internet, kopieerapparaat en postkamer van zijn werkgever. Alleen, dan moet bij de beoordeling van de toerekenbaarheid de weging van de diverse gebeurtenissen wel expliciet(er) meegenomen worden. Het behoeft geen betoog dat dit zeer complex is. Weging van deze factoren vindt plaats op verschillende wijzen. Deze kunnen meer of minder intuïtief zijn. Als gevolg daarvan, zo blijkt uit dit onderzoek, worden ook op verschillende wijzen beslissingen genomen die vervolgens, bij identieke dossiers tot andere beslissingen leiden. Ook het al dan niet doorvragen weegt mee in de uitkomst van een beslissing en hoeft bij verder doorvragen niet altijd tot een beter resultaat te leiden. Het matigen van doorvragen maakt de kwaliteit van rechtspraak niet automatisch slechter, hoe paradoxaal dat ook moge klinken!

Conclusie
Rechters zijn mensen en daardoor onderworpen aan dezelfde menselijke wetten als “gewone” stervelingen. Dat maakt reflectie op deze menselijke wetten een noodzakelijkheid. Het onderzoek van Rechtstreeks geeft daar mede een aanzet toe. Toepassing daarvan in de WSNP is nog (mijlen) ver weg van de praktijk maar wel interessant genoeg om over na te denken. De conclusies uit het onderzoek maken duidelijk dat rechters op verschillende manieren omgaan met aangedragen feiten en omstandigheden en daardoor ook anders beslissen. Deelnemers met een consistent beslispatroon komen sneller tot onderschatting van de bewijskrachten en zijn daardoor, zo zou zich enigszins provocerend kunnen laten vertalen, milder in hun oordeel; gegeven de aard van de WSNP is dat niet per se slecht. Voor de bewindvoerder WSNP zou dit kunnen betekenen dat het aanleveren van gegevens in een verslag meer staccato zou moeten plaatsvinden omdat deze de rechter daarmee beter bedient van die consistente manier van beslissen. De conclusie van de onderzoekers dat té ver doorvragen tot meer fouten leidt maakt (onbedoeld) een knipoog naar bijvoorbeeld de wel erg ver doorgeschoten informatievereisten die door RECOFA gesteld worden aan vervolg- en eindverslagen. De (subjectieve) kans is aanwezig dat dit tot meer foute beslissingen leidt!"

Kamervragen over studieschulden

De heer J. van Dijk (SP) heeft vragen gesteld aan de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over problemen met studieschulden.

1 Wat is uw oordeel over het artikel «Niks lening kwijtschelden, vier misverstanden over lenen bij Dienst Uitvoering Onderwijs»? (NRC Next)

2 Deelt u de mening van het Nibud dat de gebrekkige kennis van studenten over studieleningen zorgelijk is? Hoe komt het dat de brief over bewust lenen, die de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap in maart 2009 naar studenten stuurde, blijkbaar weinig effect heeft gehad?

3 Is het waar dat de Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO) niets heeft gedaan om studenten beter voor te lichten over de voorwaarden rondom lenen en studieschulden, sinds het Nibud hiertoe heeft opgeroepen? Zo ja, waarom niet? Zo nee, wat heeft DUO extra aan voorlichting gedaan sinds het advies van Nibud?

4 Wat is uw oordeel over de bevinding van het Nibud, dat meer dan de helft van de studenten «geen flauw benul» heeft van de leenvoorwaarden? Hoe komt het dat 7% van de studenten denkt dat een lening bij DUO rentevrij is? Hoeveel studenten weten niet dat de basisbeurs aanvankelijk een lening is in plaats van een gift?

5 Hoe vaak wordt een lening bij DUO na 15 jaar kwijtgescholden? Hoe vaak is dat niet het geval? Wat zijn de redenen voor het niet kwijtschelden van een restschuld bij DUO?

6 Deelt u de mening dat lenen niet te makkelijk moet worden gemaakt, omdat de verleiding anders groot is om hoge schulden aan te gaan?

7 Bent u bereid studenten, bij aanvang van hun studie, intensiever voor te lichten over een studielening en daarbij het rentepercentage, de aflostermijn, het aflosbedrag en de voorwaarden rondom kwijtschelding te betrekken?

8 Bent u bereid studenten bewust te maken van de gevolgen van leningen door hen bijvoorbeeld te vragen een handtekening te zetten alvorens zij hun lening kunnen ophogen?

9 Bent u bereid DUO periodiek (bijvoorbeeld ieder kwartaal) per email een overzicht te laten sturen naar studenten met een lening, waarin staat wat hun schuld is en hoe hoog de schuld is wanneer zij tot het eind van hun studie blijven lenen?

10 Met hoeveel zal de gemiddelde studieschuld van circa 15.000 euro stijgen indien de basisbeurs wordt afgeschaft? Wat betekent een dergelijke maatregel voor de toegankelijkheid van het onderwijs?

Zie vindplaats (via de nieuwe website voor de Kamerstukken, waarin het mogelijk is direct een link te leggen)

donderdag 8 april 2010

KBvG luidt noodklok over voorgenomen wijziging griffierechtstelsel

"De Koninklijke Beroepsorganisatie van Gerechtsdeurwaarders KBvG is fel gekant tegen het nieuwe wetsvoorstel dat de invoering van een nieuw griffierechtenstelsel in burgerlijke zaken regelt. Door zijn opzet werkt dit namelijk averechts uit voor mensen die in een problematische schuldensituatie verkeren. Het voorstel maakt weliswaar de toegang tot de rechter eenvoudiger en goedkoper voor natuurlijke personen, maar leidt tot een enorme verhoging van de griffierechten voor rechtspersonen. Bij een veroordeling – al dan niet bij verstek – komen deze hoge kosten in praktijk alsnog op het bordje van de schuldenaar terecht. ...

KBvG-directeur Karen Weisfelt: “De meeste zaken die bij de sector kanton van de rechtbank aanhangig worden gemaakt zijn incassoprocedures. Daarbij staan rechtspersonen als schuldeisers tegenover natuurlijke personen als schuldenaren. Uit de praktijk blijkt dat het in dergelijke procedures in meer dan 90% van de gevallen om toewijsbare vorderingen gaat. De rechter wijst het door schuldeiser gevorderde dan toe en de hoge griffierechten kunnen schuldeisers vervolgens verhalen op de schuldenaar. De beoogde vereenvoudiging van het stelsel wordt daarmee betaald door diezelfde natuurlijke personen die het nieuwe stelsel in bescherming probeert te nemen. Mensen met een problematische schuldensituatie komen hierdoor nog verder in de knel”

Vindplaats: deze link

Het lijkt mij dienstig dat ook de koepels in de branche van de schuldhulpverlening hierop een standpunt bepalen en uitdragen. Aantekening daarbij verdient wel dat in geval van schuldhulpverlening als regel een percentage betaalbaar kan worden gesteld aan crediteuren die daarmee ook aan het niet inbare gedeelte van het griffierecht blijven hangen. Als dat een prikkel wordt om niet klakkeloos te dagvaarden kan dat een voordeel zijn. Hoe denken deelnemers van de Linkedin Groep hierover?

Convenant over wanbetalers gesloten met ZN

Sociaal totaal meldt dat eindelijk het convenant met ZN is getekend dat al heel lang in de pen zat.

"De zorgverzekeraars en de vereniging voor schuldhulpverlening en sociaal bankieren NVVK gaan samenwerken om mensen die hun zorgpremie niet kunnen betalen, te helpen bij het op orde krijgen van hun financiën. Dat maakte brancheorganisatie Zorgverzekeraars Nederland (ZN) woensdag bekend.

Volgens ZN en VVK blijkt in de prakijk dat het niet betalen van de zorgpremie vaak een probleem is dat niet op zichzelf staat. Daarom willen zij mensen in financiële nood helpen ook andere schulden weg te werken. Dat moet voorkomen dat er een deurwaarder aan te pas moet komen om achterstallige premiebetalingen te innen.

Volgens cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) waren er in december ruim 300.000 Nederlanders die al minimaal zes maanden geen zorgpremie hadden betaald. Sinds september gelden strengere regels om wanbetalers aan te pakken. Zo kunnen zorgverzekeraars onder meer rechstreeks een bedrag laten inhouden op het salaris of de uitkering totdat de betalingsachterstand is weggewerkt".

Ik meende te hebben begrepen dat ook VNG en Divosa convenantpartners zouden worden. Ik ben benieuwd of de definitieve tekst al is gepubliceerd. Dan kunnen we lezen wie wat heeft afgesproken.

Naschrift: zie ook bericht op website NVVK en ZN

woensdag 7 april 2010

Actie tegen moneycard Stadsbank Oost-Nederland rolt door: 1 Euro per kasopname is contraproductief

RTV Oost heeft het volgende bericht:

"Er zijn inmiddels al driehonderd handtekeningen gezet tegen de Moneycard voor klanten van de Stadsbank in Enschede.

Met de Moneycard kan geld worden gepind, maar per opname kost dat de klanten een euro. De klanten zijn voornamelijk mensen die in de schuldsanering zitten en wekelijks vijftig euro te besteden hebben. Zij vinden dat ze dat bedrag van enkele euro's in de maand niet kunnen betalen. Met de handtekeningenactie hopen ze dat het besluit wordt teruggedraaid. Wethouder Koomen van gemeente Enschede zegt dat daar geen sprake van is, omdat mensen met schulden moeten leren dat geldtransacties niet gratis zijn".

Ik schreef hierover eerder zie deze link, waarna een deelnemer vanuit de Linkedin Groep reageerde, zie deze link.

Aan de ene kant aanmoedigen dat leefgeld in het kader van budgettering wekelijks wordt opgenomen en aan de andere kant daarvoor per keer 1 Euro vragen heeft meer te maken met verrijking van de hulpverlening dan met "leren dat geldtransacties niet gratis zijn". De ING is bij het goedkoopste pakket en bij wekelijkse opname half zo duur als de Stadsbank Oost-Nederland. Wie dagelijks geld wil opnemen is bij de ING niet duurder  uit. Had het dan niet meer voor de hand gelegen een abonnementstarief te vragen gelijk aan het laagste commerciele tarief. De debiteur heeft hier kennelijk niet in het centrum van de belangstelling gestaan maar het eigenbelang van de schuldhulpverlener. In de grote mensenwereld noemen we dat een tegenstrijdig belang waarbij het belang van de client is opgeofferd ten gunste van het eigen belang van degene die verondersteld wordt de debiteur te helpen (en daarvoor wordt betaald met overheidsgeld). Betalen bij iedere kasopname is een voorzienbare en opzettelijke verhoging van de recidivekans. Zo houden we natuurlijk wel het werk voor de "hulp"-verlener in de wereld.

Het lijkt mij dat er een taak ligt voor de NVVK om zich hierover uit te spreken, terwijl ook kamervragen aangebracht zijn, aangezien SZW-geld wordt gebruikt voor hulpverlening met een door de bijkomende kostenstructuur voorzienbaar recidiverend dus contraproductief aspect.

Mevrouw Koomen die ik ken als een intelligent politica met open oog voor de noden van personen in problematische schuldsituaties, zou hier mijns inziens toch nog eens over moeten nadenken. Het is beter ten halve te keren dan ten hele te dwalen.

Deelnemers van de Linkedin Groep worden opnieuw uitgenodigd over dit onderwerp hun mening te geven.

dinsdag 6 april 2010

"Kedeng, kedeng" Zet de debiteur terug op de rails

Joke de Kock, kandidaat voor het voorzitterschap van de NVVK, schreef weer een column, ditmaal voor sociaaltotaal.nl over schuldhulpverlening.

"Professionals in de financiële zorgketen weten beter: achter menig voordeur tref je diepe ellende. Financiële problematiek grijpt fors in op het welzijn van mensen, slapeloze nachten, ontwrichte gezinnen, werkloosheid, gezondheidsproblemen, sociaal isolement, gedwongen verkoop van het huis, van je thuis! Niemand kiest daar voor, het overkomt je, zeker in deze tijd waarbij bedrijven failliet gaan, zekerheden wegvallen en ontslag bij het leven lijkt te horen.

Klantgroepen uitsluiten is geen optie: ‘Gemeenten, pak je verantwoordelijkheid, zorg voor deskundige schuldhulpverlening, de klant die zich vandaag meldt met minimale schulden, kan morgen de klant zijn met grote schulden.’ Oftewel Schuldhulp kost geen geld maar levert geld op doordat maatschappelijke kosten van ontruiming, langere werkloosheid, ziekteverzuim en bijzondere bijstand kunnen worden bespaard en de burger terug op de rails (!) beter toegerust en niet te vergeten gelukkiger zijn leven kan vervolgen als zelfstandige deelnemer in het maatschappelijk verkeer".

Eerder schreef Joke de Kock voor gemeente.nu de column "Schulden? De gemeente Tilburg helpt".