Geen moratorium bij extreem traag verloop schuldhulpverlening in Rotterdam - vervolgd

Op de Linkedin Groep wordt ook gediscussieerd over de zorgwekkende uitspraak van de Rechtbank Rotterdam waarbij een moratorium wordt aangevraagd voor een debiteur bij wie in het minnelijk traject door toedoen van de schuldhulpverlening in 18 maanden niets of nauwelijks iets is gebeurd. Een deelnemer schreef de volgende reactie:

"Je hebt in de schuldhulpverlening grofweg te maken met 4 groepen, hoewel elke indeling arbitrair is:

- De kansrijken. Mensen die meewerken en ook begrijpen hoe procedures in Nederland werken en er niet tegen opzien weer een formulier in te vullen. Gezien de toenemende complexiteit van met name de sociale wetgeving en alle inkomensvoorzieningen wordt deze groep steeds kleiner. Voor hen is elke schuldregeling redelijk kansrijk.
- De mensen die veel hulp nodig hebben om door het oerwoud heen geleid te worden, maar wel van goede wil zijn. Hier wordt het al lastiger om een schuldregeling van de grond te krijgen, maar veelal zal dat wel lukken. Het vereist echter een meer dan gemiddelde inzet van de schuldhulpverlening.
- De niet willers. Zij haken af om tal van redenen (complex, eigenwijs, niet gemotiveerd etc).
- De niet kunners. Voor deze laatste groep is het ondoenlijk een minnelijke regeling op te zetten. Zij worden waarschijnlijk met veel moeite gestabiliseerd, als dat al lukt. Voor hen zou het mogelijk moeten zijn direct een beroep te doen op de Wsnp en hen niet te laten verzanden in een eindeloos stabilisatietraject. Echter met een kanttekening; zij moeten dan ook in de Wsnp veel begeleiding hebben, want anders gaat het daar mis. immers de bewindvoerder is er voor de boedel en niet voor de begeleiding. En dan moet je ook nog bij een goed bewindvoerderskantoor terecht komen, want helaas zit daar ook soms nog wat kaf onder het koren, hoewel mij het laatste jaar minder klachten ter ore komen.

Helaas vinden veel rechtbanken dat onder een mislukt minnelijk traject verstaan moet worden: de schuldeisers hebben het voorstel verworpen en een dwangakkoord is niet van toepassing. Ook door deze strikte opvattingen blijven veel mensen ten onrechte lang tot zeer lang in de schuldhulpverlening hangen. Echter de Rotterdamse casus is hier niet van toepassing. Die klant is slachtoffer van een falend systeem, dat nog erger wordt gemaakt door een volkomen verkeerde procedure in te zetten, een moratorium dat alleen kan worden ingezet bij huisuitzetting en afsluitingen (en royering zkv). De uitspraak van de rechtbank deed pijn aan mijn professionele ogen. Wat een amateurisme en dan ook nog niet eens de cliënt begeleiden bij de zitting! Schande!"
 
Ook hier worden belangstellenden van harte uitgenodigd mee te doen met de discussie door te klikken op deze link.