Nadja Jungmann heeft weer een column geschreven voor sociaaltotaal.
Zij signaleert de noodzaak te komen tot "overtuigend inzicht in de kosten van schuldhulpverlening en een daaruit voortvloeiende noodzaak om meer geld vrij te maken voor betere prestaties".
Gemeenten blijken op verschillende manieren om te gaan met geoormerkt geld: "De afgelopen twee weken heb ik zo her en der rondgevraagd. Ik kreeg diverse antwoorden die varieerden van de wachtlijst wegwerken tot investeren in preventie of nazorg. Stuk voor stuk klinken ze allemaal als prima keuzes. Maar tot mijn verbazing gebeurde het me ook een paar keer dat degene tegenover me wat moeilijk begon te kijken. ‘Nou….. ehm…. wij verlagen ons gemeentelijke budget voor schuldhulpverlening en gebruiken het extra geld als aanvulling zodat we het huidige aanbod in stand houden. Hiermee spelen we gemeentelijk geld vrij voor andere zaken of bezuinigingen".
Wanneer voor schuldhulpverlening geoormerkt geld wordt gebruikt om geld uit de algemene middelen dat aanvankelijk voor schuldhulpverlening werd ingezet, aan schuldhulpverlening te onttrekken heeft oormerking geen enkele zin. Bij het toezicht op de verantwoording van geoormerkt geld zou moeten worden ingegaan op dit aspect door de aan de toekenning voorafgegane financiering van de schuldhulpverlening in de beoordeling te betrekken. Gemeenten die geoormerkt geld gebruiken om het indirect door verschuiving aan de algemene middelen toe te voegen zouden het geoormerkt geld moeten terug betalen.
Het lijkt mij tijd voor Kamervragen over dit onderwerp.