Zie ook artikel Telegraaf:
"Mensen die zich voortdurend in de schulden blijven steken „en er al jaren een potje van maken” kunnen volgens staatssecretaris Jetta Klijnsma (Sociale Zaken) ook door gemeenten geweigerd worden voor een schuldhulpverleningstraject.
Ook als iemand nog te veel problemen heeft om van een verslaving af te komen, kan de toegang tot de schuldhulpverlening ontzegd worden".
Commentaar:
Nadere discussie lijkt mij wel gewenst welke mate van bemoeizorg in dergelijke gevallen nog wel is angebracht teneinde de maatschappelijke overlast zoveel mogelijk te voorkomen die ontstaat wanneer dergelijke debiteuren geen maatregelen nemen om in ieder geval de primare levenskosten (woning, leefgeld, energie, zorgverzekering) te voldoen.
Het komt tegenwoordig minder voor dat dergelijke kosten direct op de WWB-uitkering worden ingehouden, maar dat had in dit opzicht zeker zijn voordelen. Het is ook voor de gemeenten van belang een beroep op bijzondere bijstand na ontruiming zoveel mogelijk te voorkomen.