#shv28

Op 11 april 2017 is in Utrecht het 28ste actualiteitencongres schuldhulpverlening

zondag 31 augustus 2008

"Uitstel van executie" kan nog veel beter

Afgelopen week werd de eerste aflevering uitgezonden van het programma “Uitstel van executie” met presentator Martijn Krabbé. Inzet van het programma is de schade te beperken die ontstaat, indien een onroerende zaak (woning) gedwongen wordt verkocht, hetgeen als regel zal worden gedaan door de hypothecaire geldschieter.

Prijzenswaardig is dat alle zeilen worden bijgezet om tot maximalisering van de opbrengst te komen:
- de woning wordt met bijstand van vrienden en familie opgeknapt;
- er wordt met sponsoring van RTL4 en de keukenboer geïnvesteerd in de woning (andere keuken, badkamer, inrichting, en opknappen tuin);
- er wordt veel aandacht besteed aan de prijsstelling en het bekend maken van de voorgenomen verkoop, zelfs met uitreiking van flyers in de stad.
De zoon van de debiteur zet spaargeld in om moeder uit de brand te helpen. Vader is met de noorderzon vertrokken naar een ver land met een nieuwe vrouw. Moeder is nog steeds in shock-achtige toestand. Zij woont elders in een flat. Er is haast want de veiling is al in gepland. Alle inspanningen leiden er uiteindelijk toe dat een schuld van EURO 1.500,00 overblijft.

Toch zijn er in termen van (te certificeren) schuldhulpverlening een groot aantal vragen
- is er aan het begin de rit een goede inventarisering gemaakt van alle schulden en niet alleen die met betrekking tot de woning;
- is de overblijvende schuld ad EURO 1.500,00 de enige schuld of zijn er ook nog andere niet aan de voormalige woning gerelateerde schulden?
- wat zou de schade zijn geweest, als de executie was doorgegaan, een lagere opbrengst was gerealiseerd en vervolgens moeder het pad van de reguliere schuldhulpverlening was ingeslagen voor de excent hypotheekschuld(en) en de andere schulden? Zeker is dat de crediteuren dan minder uitgekeerd hadden gekregen, zeker is dat de zoon zijn spaargeld direct aan zijn moeder had kunnen besteden. Het zou wel langer hebben geduurd (zeker als er ter plaatse sprake is van een wachttijd!).

Vraag is of het programma per effectum niet positiever uitpakt voor crediteuren dan voor de debiteur, waarbij de facto alle om niet gerealiseerde inspanningen van derden in betaling worden gegeven aan die crediteuren, die in geval van de tweede hypotheekverstrekker dan wel heel goed weg komt met een lening die mogelijk te lichtvaardig is verstrekt.

Kortom, de executie is afgesteld, of alle schulden zijn opgelost is niet zeker, wel zeker is dat de daarvoor betaalde prijs vermoedelijk aanzienlijk hoger is dan het geval zou zijn geweest bij reguliere schuldhulpverlening. De bergtop wordt, terwijl de camera draait, op spectulaire wijze bestegen langs de steile bergwand, terwijl er ook een wandelpad naar boven loopt.

Het is goed dat aandacht wordt besteed aan de staat van ontreddering, waarin de debiteur (en haar omgeving) zijn komen te verkeren. Als het programma expliciet zou inzetten op snelle integrale regeling, waarbij omwille van die snelheid extra wordt geinvesteerd door de debiteur en derden, zou de beeldvorming van de kijkers daarmee nog meer gebaat zijn; schuldhulpverlening is ook een vorm van techniek, waarbij de hulpverlener intermediair is tussen de debiteur en zijn crediteuren. Wellicht nemen dan echter het "tear-jerking" karakter en daarmee de kijkcijfers af.

Zie ook http://observatrix.blogspot.com/2008/08/uitstel-van-executie-ii.html

Laatste vrouwelijke veteraan WOI overleden

In Canada overleed Gladys Powers op de leeftijd van 109 jaar. Voorzover bekend was zij de laatst overlevende vrouwelijke vrijwilliger, die dienst nam in de Eerste Wereldoorlog bij het Women's Army Auxiliary Corps. Zij loog over haar leeftijd om dienst te kunnen nemen. De archieven van het Women's Auxiliary Corps zijn als gevolg van de Duitse bombardementen gedurende de Blitzkrieg in 1940 verloren gegaan. Er leven, voorzover bekend, nu nog drie (mannelijke) Britse WOI-veteranen, van wie de oudste 110 jaar is. De "sterkte" van een geslacht wordt echter niet primair bepaald door kalenderleeftijd!

De vrouwelijke vrijwilligers in WOI hebben veel betekend voor de erkenning in de westerse wereld van het feit, dat vrouwen buiten het produceren van nieuwe mannen van enig maatschappelijk nut konden zijn. Iedere extra kracht was toen welkom voor de collectieve oorlogsinspanning.

Dat betrokkene ook na WOI niet opzag tegen enig existentieel avontuur moge blijken uit haar levensgeschiedenis zoals die is beschreven in de Telegraph http://www.telegraph.co.uk/news/2644988/Worlds-last-female-First-World-War-veteran-dies.html

Wie meer wil begrijpen van het leven in die tijd in het Verenigd Koninkrijk en de manier waarop vrouwen verlangden “to do their bit” na te hebben moeten aanzien hoe praktisch alle mannen, van wie zij hielden ten oorlog trokken, leze bijvoorbeeld “Testament of Youth” van Vera Brittain.

Dit boek is trouwens ook zeer boeiend in de beschrijving hoe de auteur na WOI, vermoeid, gedesillusioneerd en beroofd van praktisch iedereen van wie zij hield plus haar idealen, poogt enigszins te overleven en dat onder meer doet door te schrijven, zoals bijvoorbeeld de gedecoreerde officier Siegfried Sassoon dat ook deed (hetgeen in zijn geval werd afgedaan als psychiatrische aandoening). Beiden werden -en niet als enigen- na/door hun oorlogservaringen fervente pacifisten.

"Testament of Youth" is onder meer verkrijgbaar bij bol.com en Amazon.com.

woensdag 27 augustus 2008

"Uitstel van executie" II

Gisteravond hebben ruim 1 miljoen mensen naar het programma gekeken die het een waardering van 7,2 hebben gegeven.

zie http://observatrix.blogspot.com/2008/08/uitstel-van-executie.html

Ik zal dit weekend de opname bekijken en indien daartoe aanleiding is becommentarieren.

"Armoede-televisie" scoort, schrijft De Telegraaf, zie http://www.telegraaf.nl/prive/1779099/__Armoede_op_televisie_scoort__.html?p=3,1
en http://www.telegraaf.nl/prive/1779077/__Martijn_Krabbe_volgt_armoedetrend__.html?p=2,2

Of we blij moeten zijn met deze nieuwe loot aan de stam van de "reality soap" valt nader te bezien; dit weekend zal dat in ieder geval in Rotterdam gebeuren.

Studeren zonder lenen

Na het schrijven van de vorige bijdrage over studieschulden las ik, dat Marieke Henselmans (in schuldhulp verlenende Nederland geen onbekende) over studiefinanciering een boeiende column heeft geschreven in het AD van 25 augustus 2008. Haar website is http://www.nooitmeerrood.nl/

Zij geeft om te beginnen enkele interessante kengetallen:
"Studenten hebben na afloop van hun studie steeds hogere schulden. Wie in 2007 stopte met studeren (met of zonder diploma), had een lening van gemiddeld 12.000 euro af te lossen. In 2003 was dat nog 6.000 euro. Dat bleek onlangs uit cijfers van de IB-groep, de instantie die de studiefinanciering uitbetaalt. De hogere schuldbedragen leidden tot meer betalingsproblemen: in 2007 schakelde de IB-Groep 75.000 keer de deurwaarder in. Dat is meer dan 10.000 keer vaker dan in 2006".

In haar boek 'Wat nou lenen? Sparen!' geeft zij een aantal praktische tips aan studenten om zuinig te leven onder meer door brood mee te nemen voor de lunch in plaats van dagelijks EURO 5 uit te geven in de kantine aan al dan niet "vette happen".

Zie http://www.geldenrecht.nl/levensloop/studeren/2556334/Studeren_kan_best_zonder_lenen.html

Optie draagkrachtmeting studieschuld te weinig bekend op de Antillen

Op 15 augustus 2008 heeft de Minister van OCW een brief aan de Tweede Kamer gezonden over studieschulden van studenten, woonachtig op de Antillen. Kenmerk van de brief is Tweede Kamer 24 724 nummer 79.

Er zijn op de Nederlandse Antillen en Aruba 5840 debiteuren woonachtig. Zij hebben een studieschuld op basis van de Wet studiefinanciering 2000 (WSF2000) opgebouwd. Gemiddeld bedraagt die schuld circa € 15 500 per persoon. Van de debiteuren die één of meer termijnen niet hebben betaald, is voor circa 2000 personen de inning – conform de daarvoor geldende wettelijke procedure – overgedragen aan een deurwaarder. In 2007 heeft dat in circa 75 gevallen geleid tot definitieve beslaglegging (executoriaal beslag). (Oud)studenten die denken hun studieschuld niet te kunnen terugbetalen, kunnen op basis van de huidige WSF2000 een «draagkrachtmeting» aanvragen. In die draagkrachtmeting wordt jaarlijks getoetst of men voldoende draagkracht heeft om de lening terug te betalen. Indien dat niet het geval is kan het terug te betalen maandbedrag voor dat jaar worden verlaagd of zelfs op nul worden gesteld. De draagkrachtregeling biedt in de visie van de Minister voldoende soelaas om debiteuren met schuldenproblemen te helpen.

Er zijn ook in Nederland veel debiteuren met studieschulden. Weerkerende vraag is, of studenten in voldoende mate hebben beseft welke financiële verplichtingen kunnen ontstaan door een beroep te doen op studiefinanciering en de potentiële terugbetalingsverplichting van de prestatiebeurs. Onder meer de SP heeft op deze problematiek al eerder gewezen. Voor wat betreft de terugbetalingsverplichting geldt, dat in het eerste jaar van de studiefinanciering de aanvullende beurs een gift is. Wie niet binnen tien jaar een diploma haalt, moet de prestatiebeurs terugbetalen. De termijn van tien jaar gaat in vanaf het moment dat iemand voor het eerst de prestatiebeurs ontvangt. De duur van de prestatiebeurs is in het mbo vier jaar; in het hoger onderwijs hangt bet af van de nominale duur van de opleiding (meestal vier jaar, soms vijf of zes jaar).

Bij lezing van deze brief komt daar de vraag bij of ook studenten in Nederland in voldoende mate op de hoogte zijn van de mogelijkheid van draagkrachtmeting. Ook vraag ik mij af, of IBG de deurwaarder uitdrukkelijk opdraagt bij incasso-activiteiten te blijven wijzen op de mogelijkheid van draagkrachtmeting. Is dit wellicht een reden voor Kamervragen?

dinsdag 26 augustus 2008

Incassorechtspersoon energiebedrijf wordt geacht vertegenwoordigingsbevoegd te zijn voor gelieerde ondernemingen

Op de website van Modus Vivendi wordt een uitspraak ex 287a Fw van de Rb Middelburg d.d. 2 april 2008 besproken, waarin de "incasso"-rechtspersoon van een nutsleverancier wordt gehouden aan de door deze rechtspersoon zelf opgeworpen schijn van bevoegdheid te handelen namens andere rechtspersonen die deel uitmaken van het energie-concern Delta Nuts.

"De rechtbank is van oordeel dat DELTA N.V., mocht zij zelf geen schuldeiser zijn, zich met de aangehaalde correspondentie jegens de Gemeentelijke Kredietbank en verzoekster dan tenminste als vertegenwoordiger van de DELTA-vennootschappen en Evides presenteert. Op grond van artikel 78 in combinatie met artikel 70 van boek 3 van het Burgerlijk Wetboek dient DELTA N.V. jegens verzoekster voor haar vertegenwoordigings-bevoegdheid in te staan. Het feit dat de vorderingen van deze andere vennootschappen in de onderlinge concernverhoudingen niet aan DELTA N.V. zijn gecedeerd doet daaraan niet af. De rechtbank verwerpt derhalve het verweer. Verzoekster heeft zich terecht tot DELTA N.V. gewend".

In de noot wordt terecht het opportunisme gehekeld, waarmee uit efficientie-overwegingen is gekozen voor een incasso-entiteit, die als besluitvorming met betrekking tot schuldhulpverlening nodig is, stelt geen vertegenwoordiger te zijn na zich eerst wel als zodanig te hebben opgeworpen.

De schuldhulpverlening kan met deze uitspraak haar voordeel doen.

Zie http://minnelijk.modusvivendi.nl/Akkoordvoorstellen-Energiebedrijf-betreffen-volledige-schuld.html

"Uitstel van executie" I

RTL4 zendt vanavond om 20.30 uur een programma uit, waarin wordt gepoogd te voorkomen, dat een woning wordt geveild.

De toelichting bij het programma luidt als volgt:
"Huizenprogramma, waarin met een makelaar, hypotheekadviseur, bouwkundige en een professionele budget coach, alles op alles wordt gezet om mensen te helpen die van hun hypotheekverstrekker het bericht hebben gekregen dat hun huis op een veiling zal worden verkocht. Het team gaat aan de slag om enorme financiële schade te beperken".

Schuldhulpverleners worden in de praktijk regelmatig met deze problematiek geconfronteerd. Kennisname van het programma is mogelijk interessant om daarbij voor de praktijk nieuwe ideeen op te doen.

maandag 25 augustus 2008

Reactie SZW op rapport "Mensen met schulden in de knel"- deel I

Gisteren heeft de Staatssecretaris van SZW Aboutaleb in samenspraak met de Ministers van Financiën en Justitie de zeer uitvoerige reactie op het LOSR-rapport “Mensen met schulden in de knel” aangeboden aan de Tweede Kamer. LOSR staat voor Landelijke Organisatie Sociaal Raadsliedenwerk. LOSR heeft met dit rapport een belangrijke en verdienstelijke bijdrage geleverd om in het krachtenspel van debiteur en crediteur stem te geven aan het belang van de debiteur.

Voor wie bij wil blijven op het gebied van de beleidsontwikkelingen op het terrein van de schuldhulpverlening is deze brief verplichte leesstof. In Parlando, het documentatiesysteem van de Tweede Kamer, heeft de brief het kenmerk TK 24515, nr. 138.

SZW geeft er met deze brief blijk van binnen het kabinet de regiefunctie op het terrein van de schuldhulpverlening stevig in handen te houden, hetgeen beschouwd naar de effecten van de aflopen twee jaar een positieve ontwikkeling is.

Structureel effect is de instelling van periodiek overleg: het Ministerie van Financiën, de Belastingdienst/Toeslagen en de LOSR hebben besloten een regulier overleg te starten. Ook de KBvG en LOSR hebben besloten regulier te gaan overleggen.

Ik noem enkele acties naar aanleiding van het rapport en de daarin neergelegde aanbevelingen:
1. Er zal “een digitale tool” worden ontwikkeld voor berekening van de beslagvrije voet, die gratis aan gemeenten ter beschikking zal worden gesteld. Voorts wordt de mogelijkheid onderzocht of de beschikbare gegevens ten behoeve van de vaststelling van de beslagvrije voet centraal toegankelijk gemaakt kunnen worden.
2. De Belastingdienst zal de communicatie en informatie over het treffen van betalingsregelingen en de mogelijkheid van kwijtschelding onderzoeken. De mogelijkheid wordt onderzocht of in sommige gevallen van betalingsonmacht ambtshalve kwijtschelding kan worden verleend.
3. KBVG zegt toe de toegankelijkheid van tuchtuitspraken op haar website te zullen vergroten. (er is sprake van achterstand in publicaties).
4. Buitengerechtelijke incassokosten houden de aandacht. Schuldeisers die hoge tarieven aanhouden kunnen daarop niet alleen bij de burgerlijke rechter maar ook bij de Consumentenautoriteit worden aangesproken.
5. Het is van belang dat deurwaarders de vaststelling van de beslagvrije voet goed volgen (nadat de debiteur daarover de vereiste informatie heeft verstrekt). Er wordt een vragenlijst ontwikkeld, waarvan de KBVG het gebruik bij verordening zou kunnen voorschrijven. Een beslag dat per abuis wordt gelegd tot onder het nive au van de wettelijke minimumnorm zal door een behoorlijk handelende gerechtsdeurwaarder terstond en uit eigener beweging worden gecorrigeerd naar het geldende wettelijke niveau.
6. De staatssecretaris van Justitie is ook geen voorstander van het van overheidswege formuleren van een uitputtende lijst met inboedelgoederen die wel of niet tot een standaard inboedel geacht kunnen worden te behoren. Zij vertrouwt meer op de professionele praktijkinzichten die gevoed worden door jarenlange ervaring met het leggen van beslag op roerende goederen. Een praktische leidraad zou daarom kunnen worden opgesteld in nader overleg tussen de sociaal raadslieden en de KBvG. Welke grenzen de gerechtsdeurwaarder in acht heeft te nemen bij beslag op de inboedel is een vraag die zich leent voor regulering door de KBvG zelf, en ook een vraag die getoetst wordt door de Kamer voor Gerechtsdeurwaarders te Amsterdam.

WORDT VERVOLGD

vrijdag 22 augustus 2008

Dreiging subprime-problematiek in Nederland?

Mr. P. G. Lijesen, hypotheekadviseur, werkzaam bij een onderneming zaken doende onder de naam Nationale Hypotheekpas, heeft een onderzoek gepubliceerd over hypotheek-verstrekking in Nederland in de periode 2003-2006.

Conclusie van Lijesen is dat in 2009, 2010 en 2011 tienduizenden gezinnen in grote financiële problemen zullen komen als gevolg van de stijgende rente en het onverantwoord ruime hypotheekverstrekkingbeleid van banken in de jaren 2003, 2004 en 2005. Als gevolg van het aflopen van rentevast-periodes met een historisch lage rente en het ingaan van een dubbele verlengingsrente zullen gezinnen namelijk niet meer kunnen voldoen aan hun maandelijkse betalingsverplichtingen. Hij wijst hiervoor met name naar de Royal Bank of Scotland, die in 2003 in Nederland hypotheken heeft verstrekt tegen lage rente voor beperkte tijd (zes jaar), waarbij is getoetst op basis van de werkelijke rente, doorgaans 3,5% (in plaats van de rekenrente van 6%). Volgens Mr. Lijesen zal het aantal gedwongen huizenverkopen explosief gaan stijgen: van 933 gedwongen verkopen in 2007 tot enkele tienduizenden in de komende jaren.

Zie http://nationalehypotheekpas.nl/Onderzoek%20aug%202008.pdf

Op 19 augustus zijn naar aanleiding van dit onderzoek Kamervragen gesteld door de PvdA-leden Vos, Depla en Tang (allen PvdA) aan de ministers van Financiën en voor Wonen, Wijken en Integratie, waarbij onder meer aan de orde wordt gesteld, of de ministers de conclusies van dit onderzoek onderschrijven. In het bevestigend geval rijst de vervolgvraag of sprake is geweest van verantwoorde hypotheekverstrekking in het licht van de Gedragscode Hypothecaire Financieringen.

De Kamerleden verbinden daaraan de vraag, of de ministers de opvatting delen in het geval dat sprake geweest van onverantwoord gedrag van de banken bij het verstrekken van hypotheken, banken de verantwoordelijkheid hebben om consumenten die de rentelasten niet meer kunnen dragen tegemoet te komen.

Zie website Tweede Kamer, vraagnummer 2070827700

Wat mij betreft had hieraan de vraag kunnen worden toegevoegd, of de Ministers aanwijzing zien de AFM opdracht te geven hiernaar een onderzoek in te stellen, waarbij tevens aan de orde komt of er termen zijn de vergunning die de betrokken banken hebben te heroverwegen en/of substantiële administratieve boetes op te leggen.

RBS is een partij die ik uit mijn praktijk ken, omdat zij niet steeds aanbiedingen overeenkomstig daarvoor geldende regelgeving (NVVK Gedragscode en met berekening volgens VTLB-rapport) aanvaardt en dan bij de les moet worden gebracht. Hierbij moet wel worden aangetekend, dat dergelijke weigeringen vaak meer het wilsbesluit van het ingeschakelde deurwaarderskantoor lijken te zijn dan van de opdrachtgever, waarbij ijlings wordt bijgedraaid als de zaak op scherp dreigt te komen in de vorm van een artikel 287a Fw-procedure. Dat bijdraaien gebeurt niet altijd, zie de 287a Fw-uitspraak tegen RBS Comfort Card van de Rb Breda van 17 mei 2008, LJN BD4169, waarbij overigens RBS niet de moeite nam om te verschijnen en een bevel tot aanvaarding werd gegeven door de Rechtbank.

Zie “Hogere boete voor geldverstrekking bij overkreditering” http://observatrix.blogspot.com/2008/05/hogere-boete-voor-geldverstrekker-bij.html
en “Schuld zonder boete”, zie http://observatrix.blogspot.com/2007/10/schuld-zonder-boete.html

donderdag 21 augustus 2008

Van het episcopaal insolventiefront

Dat het ook bij andere denominaties financieel niet helemaal jofel gaat, moge blijken uit onderstaand bericht uit de Telegraaf van heden:

OSLO - Een neef heeft het faillissement van bisschop Ernst Baasland en diens vrouw Bodil aangevraagd. De lutherse bisschop van Stavanger in Noorwegen zou een lening van vele miljoenen kronen die de neef hem heeft verstrekt, niet hebben terugbetaald. …

De leiding van de lutherse kerk heeft laten weten dat Baasland kan aanblijven, als de rechtbank hem op 11 september failliet verklaart. Het gaat om een privézaak. Baasland heeft zich geen kerkgeld toegeëigend.

Zie http://www.telegraaf.nl/buitenland/1730075/__Neef_wil_faillissement__bisschop__.html

Opvallend is dat een bisschop die privé failliet zou gaan, in zijn ambt zou kunnen worden gehandhaafd, als vast staat dat hij zijn betalingsverplichtingen privé vergaand niet is nagekomen en daarmee schuldeisers tekort doet. Exemplarisch is dit gedrag in ieder geval niet.

In het geval van het aartsbisdom Utrecht was de toestand bij aantreden van de nieuwe bisschop na de regievoering door kardinaal Simonis en Opperpiet kennelijk zodanig, dat zijn opvolger aangaf op afzienbare termijn het faillissement te verwachten, tenzij ingrijpende maatregelen werden getroffen. Het is een interessante vraag, wat de status is van een bisschop die zich geen kerkgeld toeëigent, maar vergaand Gods water over Gods akker laat lopen –en daarbij allerlei activiteiten en de aanstelling van functionarissen financiert, waarbij de doelmatigheidsvraag kan worden gesteld. Daarmee verbonden is de vraag te beantwoorden, of het ambt naar behoren is vervuld, wanneer bij aftreden “de kerkfabriek” in deze staat wordt achtergelaten. In de VS gaan bisdommen failliet door pedofilie-schadeclaims, in Nederland wordt dezelfde toestand genaderd door mismanagement.

Als gedachtenexperiment rijst ook de vraag, wat in Nederland een curator zou doen met een bisschop die of een bisdom dat failliet is. Liquidatie van activa ligt in ieder geval voor de hand.

woensdag 20 augustus 2008

De oudjes doen het nog best: dwangaccoord in kort geding na 1 januari 2008 nog steeds mogelijk naast artikel 287a Fw

De Rechtbank Amsterdam heeft op 17 juli 2008 in een uitvoerig gemotiveerd kort geding vonnis UWV veroordeeld een aanbod in het kader van een minnelijke regeling te aanvaarden.

Het valt op dat in het begin van de rechtsoverwegingen a la Pay Roll aansluiting wordt gezocht bij het leerstuk misbruik van recht: “Het staat een schuldeiser in beginsel vrij een akkoord dat inhoudt dat hij slechts een deel van zijn vordering betaald krijgt te weigeren. Dit kan uitzondering lijden indien de uitoefening van deze bevoegdheid wordt misbruikt (artikel 3:13 BW) en de schuldeiser aldus naar redelijkheid aanvaarding van het aanbod niet had kunnen weigeren, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat hij heeft bij uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en de belangen van de schuldenaar of van de overige schuldeisers die door die weigering worden geschaad”.

De Rechtbank plonst vervolgens midden in de artikel 287a Fw-jurisprudentie en maakt de vergelijkende som tussen minnelijk en wettelijk traject, waarbij het minnelijk traject meet oplevert dan de WSNP: “Aanvaarding van het akkoord zal tot gevolg hebben dat het UWV een betaling van EUR 440,19 tegemoet kan zien. Dit zal (in beginsel) moeten worden vergeleken met de situatie dat op [eiser] de wettelijke schuldsaneringsregeling van toepassing wordt. In dit kader dient te worden uitgegaan van de berekening van het Bureau Schuldregeling dat de aflossingscapaciteit van [eiser] negatief is (te weten EUR - 43,28 per maand). Deze berekening is door het UWV niet bestreden. Gezien de negatieve aflossingscapaciteit valt er dan voor de schuldeisers van [eiser] niets te verdelen, waarbij nog van belang is dat [eiser] in de wettelijke schuldsaneringsregeling een bewindvoerderssalaris is verschuldigd dat ? zoals hij onbetwist heeft aangevoerd ? tenminste EUR 1.500,- zal bedragen”.

Ook met de argumentatie dat het wettelijk traject meer waarborgen biedt wordt korte metten gemaakt: “De waarborg die een bewindvoerder in het kader van de WSNP zou kunnen bieden, zou ? naar het zich nu laat aanzien ? zich slechts kunnen richten op het stimuleren van [eiser] een hoger inkomen te verwerven”.

Het ongelijk van het UWV wordt bekroond met een kostenveroordeling af afgerond EURO 1.100,00.

Met deze interessante proefprocedure na wetswijziging per 1 januari 2008 is een mooi precedent uitgelokt, waarvan de praktijk in voorkomende gevallen dankbaar gebruik zal kunnen maken.

Het vonnis is gepubliceerd op rechtspraak.nl onder BD9799,

dinsdag 19 augustus 2008

Problematiek jongeren met schulden niet tot Nederland beperkt

Dat het aantal jongeren met schuldproblemen toeneemt, is geen specifiek Nederlands verschijnsel: in Oostenrijk heeft het IfS-Schuldenberatung (Institut für Sozialdienste) bekend gemaakt, dat 10% van de problematische schuldsituaties personen betreft die jonger dan 25 jaar zijn .

Schulden ontstaan dan onder meer door mobiele telefoonabonnementen, internet verbindingen en consumptief krediet bijvoorbeeld om een auto te kopen, waarbij de aanvragers niet duidelijk wordt wat de meerkosten zijn aan het krediet verbonden. Zie http://vorarlberg.orf.at/stories/300896/

In Oostenrijk acht men het daarom van belang jongeren te leren om met geld om te gaan, om te beginnen met hun zakgeld.

In Nederland bestaan daarvoor ook interessante initiatieven, zie
Kredietbank Drente, project Klassekas
http://observatrix.blogspot.com/2008/06/drenthse-jongeren-vaker-in-schulden.html
Gemeente Rotterdam, "Bedenk goed wat je met je euro doet", zie http://observatrix.blogspot.com/2007/11/scholieren-en-hun-ouders-moeten-leren.html

In Kamervragen is ook aan de orde gekomen te onderzoeken, in hoeverre jongeren gokschulden maken, zie http://observatrix.blogspot.com/2008/02/onderzoek-gokschulden-van-jongeren.html

Het zou echter onjuist zijn ervan uit te gaan, dat jongeren alleen door excessieve bestedingen in problemen komen. Versluierd kunnen schulden ontstaan door studiefinanciering. Alleenstaande jongeren met jonge kinderen kunnen in de problemen komen, omdat de toekenning van toeslagen niet goed loopt dan wel onvoldoende een beroep wordt gedaan op inkomensondersteunende maatregelen.

Modus Vivendi wijdde aan jongeren met schulden een themanummer van haar nieuwsbrief in april 2008, zie http://minnelijk.modusvivendi.nl/Nieuwsbrief-April-2008/
zie

vrijdag 15 augustus 2008

Augustus-nieuwsbrief Modus Vivendi verschenen

Temidden van de vakantiestilte verscheen een nieuw nummer van de nieuwsbrief van Modus Vivendi, waarin –zoals inmiddels gebruikelijk een aantal boeiende artikelen:

- een interview met CDA Tweede Kamerlid Mevrouw Blanksma, die onder meer de schuldhulpverlening in haar portefeuille heeft. Het CDA had voorheen in de persoon van mevrouw Myra Koomen, een deskundige en bevlogen expert. Het is goed dat de fakkel wordt overgenomen.
- een beschouwing over de betekenis van het voorontwerp insolventiewet van de Commissie Kortmann voor het wettelijk traject, waarin is aangegeven dat en waarom invoering in de voorgestelde vorm geen verbetering zou betekenen;
- enkele opmerkingen over de nieuwe zogenaamde spijtoptantenregeling van artikel 350 lid 3 sub g Fw, waarmee sanieten zich kunnen ontdoen van de WSNP maar zich dan weer wel in de armen van hun crediteuren storten;
- een verslag van crediteurenproblematiek in Roemenië waar met de andere zegeningen van het Rijke westen ook het woekerkrediet binnensluipt/

Zie http://minnelijk.modusvivendi.nl/Nieuwsbrief-Augustus-2008/

maandag 4 augustus 2008

Rechtbank Rotterdam: beoordeling 287a Fw staat los van beoordeling mogelijkheid toelating WSNP

Mijn eigen Rechtbank heeft op 1 augustus 2008 een erg mooi vonnis gewezen over de mogelijkheid een beroep te doen op artikel 287a Fw in het geval vast staat, dat de verzoeker niet in aanmerking zou komen voor toelating tot de WSNP. Het betrof een (herkenbaar) geval waarin twee deurwaarders uiteraard namens hun opdrachtgevers zonder opgaaf van redenen een aanbod afwezen en het ook niet nodig vonden om naar de zitting te komen. 93% van de crediteuren ging wel accoord.

“De onmogelijkheid om tot het zogenoemde wettelijke traject te worden toegelaten, kan dan ook niet als een absoluut beletsel worden aangemerkt om door middel van een zogenoemd dwangakkoord een oplossing voor de schuldenproblematiek te bereiken. De toelichting op de totstandkoming van het bij amendement gewijzigde zevende lid van artikel 287a sterkt de rechtbank in haar oordeel dat beide verzoeken een afzonderlijk traject kunnen doorlopen. In het verslag van een wetgevingsoverleg op 16 oktober 2007 (TK 2006-2007 nr. 35) komt naar voren dat het gelijktijdig indienen van een toelatingsverzoek ertoe dient om de rechter een goed inzicht in de achtergrond van de problematiek te verschaffen en tevens van de kant van de schuldenaar aangeeft dat er vanuit zijn optiek geen alternatieven zijn als het akkoord niet tot stand komt. Na de beslissing op het verzoek inzake de voorgestelde regeling is er voor de schuldenaar nog een moment waarop hij kan beslissen zijn toelatingsverzoek al dan niet te laten behandelen. Hiermee is de keus om al dan niet het wettelijke traject te gaan volgen aan de schuldenaar gelaten. De rechtbank leidt hieruit af dat er wel een verplichting bestaat om bij de aanvraag voor een dwangakkoord een toelatingsverzoek in te dienen, doch dat de beoordeling van dit laatste verzoek eerst aan de orde kan komen na de beslissing omtrent het dwangakkoord”.

Vindplaats op rechtspraak.nl: LJN BD9164.

vrijdag 1 augustus 2008

Met VSNP niet in de WSNP

De Rb Maastricht heeft in een vonnis van 15 juli 2008 een beroep op toelating tot de WSNP afgewezen met de volgende motivering:

“Verzoekster heeft de schuldregelingsovereenkomst met VSNP overgelegd. In deze overeenkomst is bepaald dat VSNP voor het inkomensbeheer maandelijks een bedrag van EURO 67,50 inclusief BTW in rekening brengt en voor schuldhulpverlening een bedrag in rekening brengt bij de schuldeisers dat verrekend wordt met de openstaande schuld van de schuldenaar bij schuldeiser.De rechtbank constateert dat VSNP niet voldoet aan een van de eisen in artikel 48, eerste lid Wck. Dat VSNP blijkens genoemde overeenkomst de kosten van de schuldbemiddeling niet rechtstreeks in rekening brengt bij haar cliënt, neemt niet weg dat zij is te kwalificeren als een schuldhulpbemiddelingsbureau dat optreedt in de uitoefening van een beroep of bedrijf, waarvoor de in 48 lid 1 onder d Wck genoemde aanwijzing bedoeld is. Er is bovendien geen sprake van schuldbemiddeling “om niet” als de kosten daarvan bij derden in rekening worden gebracht. De bedoeling van de wetgever te weten: de wens te voorkomen dat schuldenaren zich zouden laten bijstaan door malafide of onkundige schuldhulpbemiddelingsbureaus? (MvA Eerste Kamer, vergaderjaar 2006-2007, 29 942, C, p.12) ? zou op onaanvaardbare wijze doorkruist worden indien dergelijke bureaus zich aan de ingevolge artikel 288 lid 2 onder b FW jo. artikel 48 lid 1 onder d Wck te stellen eisen zouden kunnen onttrekken door hetzij de kosten van schuldbemiddeling vergoed te krijgen onder de noemer van (parallel lopend) budget- of inkomensbeheer, hetzij die kosten van derden te ontvangen, hetzij (in een incidenteel geval) die werkzaamheden om niet te verrichten. Dat de Wck schuldbemiddeling om niet (als activiteit) toestaat, neemt derhalve niet weg dat de instellingen die schuldbemiddeling uitvoeren ervoor moeten zorgen dat zij als persoon of instelling aan de eisen van artikel 48 lid 1 sub b, c of d Wck voldoen, wil hun voorwerk ook kwalificeren als een poging bedoeld in artikel 288 lid 2 onder b Fw. (zie ook: Gerechtshof Arnhem 10 april 2008, LJN: BD3935)”.

Triest is, dat de aanvrager zelf al was weggegaan bij VSNP, omdat zij niet te vreden was over de wijze waarop VSNP werkte: “Alhoewel haar inkomen op de budgetbeheerrekening werd gestort, werden vaste lasten niet betaald, waardoor nieuwe schulden ontstonden en een huisuitzetting dreigde. Ook heeft zij regelmatig geen leefgeld ontvangen”.

In de pers is door VSNP wel uitgedragen dat hoger beroep van de afwijzing zou worden ingesteld. Zie http://www.limburger.nl/article/20080731/REGIONIEUWS01/95210390/1001 Gegeven de korte termijn van acht dagen en de evidente onmin tussen VSNP en de aanvrager benieuwt het mij, of dit ook is gebeurd. Stay tuned!

Over VSNP schreef ik eerder, zie http://observatrix.blogspot.com/2008/02/vsnp-schandaal-in-uitvoering.html